Tibetan
གཞན་གཉིས་སུ། གལ་ཏེ་མི་རྟག་རྟག་པ་ཞེས། །དེ་ལྟར་འཛིན་པ་ལོག་ཡིན་ན། །སྟོང་ལ་རྟག་པ་ཡོད་མིན་པས། །འཛིན་པ་ཇི་ལྟར་ལོག་མ་ཡིན། ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་མི་རྟག་པ་ལ་རྟག་གོ་ཞེས་དེ་ལྟར་འཛིན་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་པར་འཇོག་ན། དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པ་ལ་མི་རྟག་པ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པས་སྟོང་པ་ལ་མི་རྟག་པའོ་ཞེས་འཛིན་པའང་ཇི་ ལྟར་ན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་ཡིན་པར་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དེ་མེད་དོ། །མི་རྟག་པར་འཛིན་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཤེས་པར་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་ན་མི་རྟག་པ་ཤེས་བྱ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་དགོས་པའི་རིགས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཕུང་པོ་ལ་ལྟོས་ཏེ་རྟག་མི་རྟག་གཉིས་ཀ་ཤེས་བྱ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་བ་ན་དེ་གཉིས་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཤེས་བྱ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་བྱ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཅི་ལ་ལྟོས་ནས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འགྱུར་བ་གང་ཞིག་ཡོད། དེ་བཞིན་དུ་ལྷག་མ་གསུམ་ལ་ཡང་སྦྱར་ཏེ། གལ་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་བདེའོ་ཞེས། །དེ་ལྟར་འཛིན་པ་ལོག་ཡིན་ན། །སྟོང་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དོ་ཞེས། །འཛིན་པའང་ཇི་ལྟར་ལོག་མ་ཡིན། ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །རྟག་འཛིན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་ན་མི་རྟག་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་དགོས་ཞེས་པའི་རིགས་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་རྟག་འཛིན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པ་དེ་ལྟ་ནའང་རེ་ཞིག་འཛིན་པ་ཙམ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་འཛིན་པ་ནི་བྱ་བའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་ཡང་གདོན་མི་ཟ་བར་སྒྲུབ་བྱེད་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པ་དང༌། བདག་གམ་སེམས་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཀྱང་ཡོད་དགོས་སོ། །དེ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་ན་ཁོ་བོའི་འདོད་པ་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། བྱེད་པ་གང་གིས་འཛིན་པ་དང་འཛིན་པ་གང་ཡིན་པའི་བྱ་བ་དང་འཛིན་པར་བྱེད་པ་པོ་དང་གང་བཟུང་བའི་ལས་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བ་སྟེ་རང་བཞིན་གྱིས་ མ་སྐྱེས་པ་དེའི་ཕྱིར་འཛིན་པ་ཙམ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བྱེད་པ་མེད་པར་ནི། གལ་ཏེ་མི་རྟག་རྟག་པ་ཞེས། ཞེས་སོགས་དང་བྱེད་པ་པོ་མེད་པར་ནི། བདག་གི་ཡོད་ཉིད་མེད་ཉིད་ནི། ཞེས་སོགས་དང་གཟུང་བྱ་མེད་པར་ནི། གཟུགས་སྒྲ་རོ་དང་རེག་པ་དང༌། ཞེས་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །ཡང་ན་ར
Chinese
另外两种情况是，如果认为无常是常，这样执着是颠倒的话，空性中没有常，那么这种执着怎么不是颠倒呢？这样说。第二种情况是，如果认为无常是常，这样执着是颠倒，这样安立的话，事物自性本空，无常也自性本空，因为自性本有，所以认为空性中有无常，这种执着怎么不是颠倒，而是自性本有呢？如果认为无常的执着不是颠倒的智慧是自性成立的，那么无常所知就必须是自性成立的，这是理证。这样，相对于蕴来说，常和无常两者，如果所知不是颠倒的，并且自性本空，那么除了这两者之外，就没有自性成立的所知了。因为没有它，所以所知不是颠倒的，依靠什么而变成颠倒呢？同样，其余三种也这样类推，如果认为痛苦是快乐，这样执着是颠倒的话，空性中就是痛苦，这种执着怎么不是颠倒呢？就是这样的道理。如果常的执着是颠倒的并且自性成立，那么无常就必须不是颠倒的并且自性成立，这是理证。第三种情况是，如果常的执着不是颠倒的并且自性不成立，即使那样，暂时执着本身是自性存在的。其中，执着是行为的自性。其中，无疑地，能成立常等的作用，以及我或心的作者和色等的作用也必须存在。如果这些自性成立，那么我的意愿就成立了，如果这样说，那么以什么作用来执着，以及执着是什么样的行为，以及执着者和所执着的对境，所有这些都寂灭，也就是自性 不生，因此执着本身不是自性存在的。没有作用，就像“如果无常是常”等等，没有作者，就像“我的有和没有”等等，没有所取对境，就像“色声香味触”等等，都已经说明了。或者
English
In the other two cases, if one considers impermanence to be permanent, and such clinging is inverted, then since there is no permanence in emptiness, how is such clinging not inverted? So it is said. The second case is, if one establishes that clinging to impermanence as permanent is inverted, then since things are empty of inherent existence, impermanence is also empty of inherent existence. Because of inherent existence, clinging to impermanence in emptiness, how is such clinging not inverted, but inherently existent? If the wisdom that clings to impermanence as not inverted is inherently established, then the object of knowledge, impermanence, must be inherently established as not inverted; this is the reasoning. Thus, in relation to the aggregates, if both permanence and impermanence, as objects of knowledge, are not inverted and are empty of essence, then apart from these two, there is no object of knowledge that is inherently established. Because there is none, what does the non-inverted object of knowledge rely on to become inverted? Similarly, apply this to the remaining three. If one considers suffering to be happiness, and such clinging is inverted, then emptiness is suffering itself; how is such clinging not inverted? That is the way it is. If clinging to permanence is inverted and inherently established, then impermanence must be not inverted and inherently established; this is the reasoning. The third case is, if clinging to permanence is not inverted and not inherently established, even so, clinging itself is temporarily inherently existent. Among these, clinging is the nature of action. Among these, undoubtedly, the action that establishes permanence, etc., and the agent of self or mind, and the action of form, etc., must also exist. If these are inherently established, then my wish is fulfilled. If so, then by what action does clinging occur, and what kind of action is clinging, and the agent of clinging, and the object that is clung to—all of these are pacified, that is, unborn of inherent existence. Therefore, clinging itself is not inherently existent. Without action, like "if impermanence is permanence," etc.; without an agent, like "my existence and non-existence," etc.; without an object to be grasped, like "form, sound, taste, and touch," etc., it has already been explained. Or
Tibetan
བ་བྱེད་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བྱེད་པ་དང་དངོས་པོ་དང་བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པར་བསྟན་པས་འཛིན་པ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་ལྡན་པའི་ལྷས་བྱིན་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འདི་དགག་པ་ལ་གསུམ། ལྡན་ཆོས་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པས་ལྡན་པ་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་དགག །ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྟེན་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག །ཕྱིན་ཅི་ལོག་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེས་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། འཛིན་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པའི་བྱེད་པ་དང་བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་སུ་བྱ་བ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པར་སྔར་བཤད་ཟིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའམ་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་སྟེ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་འཛིན་པ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་གང་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་གང་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དེ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། གཞན་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་འདི་གང་ཟག་གི་རྟེན་ལ་འདོད་ན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་ཟིན་པ་སོགས་གསུམ་ལས་མི་འདའ་ལ་དེ་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་ཟིན་པ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དག་རང་བཞིན་གྱིས་ ཡོད་པ་མི་སྲིད་དེ་དེ་སྲིད་ན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འཛིན་པ་པོར་འཇོག་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་དོན་གཞན་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་ལྡན་དགོས་ན་དེ་ལ་ཕྱི་མ་དེ་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མ་གྱུར་པའི་གང་ཟག་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དག་མི་སྲིད་དེ་སངས་རྒྱས་ལ་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡོད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་བཞིན་པ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མི་སྲིད་དེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བྱ་བ་ཞིག་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཆ་འགའ་ཞིག་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་འགའ་ཞིག་མ་ལོག་པའི་གྱུར་བཞིན་པ་ཡང་བརྟག་པ་སྔ་མ་གཉིས་ཀྱི་སྐྱོན་ལས་མི་འདའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྟེན་དུས་གསུམ་པོ་གང་ལ་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་ན། རྟེན་གང་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་རང་བཞིན་གྱིས་སྲིད་ཅེས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ནི་གཟུ་བོའི་བློས་རྣམ་པར་དཔྱོད་ཅིག །གསུམ་པ་ནི། གཞན་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་ན་ཇི་ལྟ་བུར་ན་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་ལ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་ན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཅན་གྱི་གང་ཟག་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ག་ལ་ཡོད་དེ་མེད་དོ། །རང་བཞིན་གྱིས་མི་
Chinese
由于第一个“做”等词语表明，行为、事物、施事者和所有行为都是未生的，因此没有执着。第二，如果颠倒自性存在，因为与颠倒相关的天授自性存在。对此进行反驳有三点：由于所依之法自性不存在，因此能依者自性存在被反驳；颠倒的所依自性成立被反驳；颠倒自性生起被反驳。第一，作为执着之支分的行为、施事者和所作之事，先前已经说过自性不存在，因此，颠倒或真实，即不颠倒的执着不是自性存在，那么作为所依的补特伽罗，何者是颠倒，何者是不颠倒，是自性存在还是不存在呢？第二，此外，如果认为颠倒是补特伽罗的所依，那么不会超出已经成为颠倒等三种情况，即使是已经成为颠倒，颠倒本身也不可能自性存在，如果那样，就必须具有与作为颠倒执着者的颠倒不同的颠倒，因为对于后者来说，不需要前者。对于未成为颠倒的补特伽罗来说，颠倒是不可能的，因为那样会推论出佛陀也有颠倒。对于正在成为颠倒的情况，颠倒自性成立是不可能的，因为除了颠倒的行为已坏灭和未生之外，颠倒自性是不存在的，并且一部分是颠倒，一部分是不颠倒的正在成为的情况，也无法超出前两个考察的过失。因此，颠倒的所依在过去、现在、未来这三种时间中的任何一种都不存在颠倒的自性，那么，在什么样的所依上，颠倒的自性会存在呢？请您自己以公正的心态进行辨别。第三，此外，如果颠倒不是自性生起，那么怎么会变成自性存在呢？不会的。如果颠倒不是自性生起，那么具有颠倒者的人自性成立又怎么会存在呢？不会存在的。自性不
English
Because the first "doing" and so on show that actions, things, agents, and all actions are unborn, there is no clinging. Second, if the inverted nature exists, because the deity endowed with inversion, Heavenly Gift, exists by nature. There are three refutations to this: Because the dependent dharma does not exist by nature, the existence of the dependent by nature is refuted. The basis of inversion being established by nature is refuted. The arising of inversion by nature is refuted. First, the actions, agents, and objects of action that have become limbs of clinging have already been said to not exist by nature, therefore, whether the clinging to what is inverted or to what is true, that is, not inverted, is not naturally existent, then, as for the basis, the person, which is inverted and which is not inverted, does it exist by nature or not? Second, furthermore, if it is thought that inversion is the basis of a person, then it will not go beyond the three cases of having already become inverted, etc., and even if it has already become inverted, inversion itself cannot exist by nature, and if it does, then it must have an inversion that is different from the inversion that is posited as the one who clings to inversion, because the latter does not need the former. For a person who has not become inverted, inversion is impossible, because it would follow that the Buddha also has inversion. For the case of becoming inverted, it is impossible for the nature of inversion to be established, because the nature of inversion does not exist except for the action of inversion being destroyed and unborn, and also the case of becoming partly inverted and partly not inverted does not go beyond the faults of the first two examinations. Therefore, if the basis of inversion does not have the nature of inversion in any of the three times of past, present, and future, then on what basis would the nature of inversion exist? Please discern for yourself with an impartial mind. Third, furthermore, if inversions are not born by nature, then how could they become naturally existent? They will not. If inversions are not born by nature, then how could a person with inversions be established by nature? They will not. Not by nature