Tibetan
པ་ཇི་ལྟར་ཡོད་དེ་ཞེས་པ་མེད་དེ། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་ན་ཡོད་ཚུལ་གཉིས་པོ་དེ་ལས་མི་འདའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ལྷན་ཅིག་ཡིན་མིན་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་ཀྱང་དེ་གཉིས་སུ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་གྲུབ་པོ་སྙམ་ན། བརྗོད་དུ་མེད་པར་གྲུབ་པ་གང་ཡིན་གལ་ཏེ་དེ་གཉིས་འདྲེས་པའོ་སྙམ་ན། དེ་གཉིས་སྔར་སོ་སོར་མ་གྲུབ་བས་འདྲེས་པ་མེད་དོ། །ཅི་སྟེ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དོན་ནི་བློས་ངེས་པར་གཟུང་དུ་མེད་པའོ་སྙམ་ན། དེ་ལྟ་ན་མོ་གཤམ་གྱི་བུའི་སྔོ་བསངས་དང་དཀར་ཤམ་ལྟར་འབྱུང་འཇིག་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པས་དེ་དག་གི་རྒྱུ་དུས་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། ཟད་མ་ཟད་ཀྱི་རྟེན་ལ་འབྱུང་འཇིག་དགག །དངོས་པོའི་རྟེན་ལ་འབྱུང་འཇིག་ དགག །སྟོང་མི་སྟོང་གི་རྟེན་ལ་འབྱུང་འཇིག་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། འབྱུང་འཇིག་འདི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་འདོད་ན་དངོས་པོ་ཟད་པའི་ཆོས་ཅན་དང་མ་ཟད་པའི་ཆོས་ཅན་གཉིས་གང་ལ་ཡོད། དེ་ལ་དངོས་པོ་ཟད་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་འབྱུང་བ་སྟེ་སྐྱེ་བ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ལ་སྐྱེ་བ་དང་ཟད་བ་གཉིས་གཅིག་ལ་འདུ་བ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་མ་ཟད་པ་ལའང་འབྱུང་བ་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་དེ། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དངོས་པོ་ཟད་པ་མ་ཡིན་ན་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་འཇིག་པ་དང་མི་ལྡན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་ཟད་པ་ལ་འཇིག་པ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དགག་བྱའི་དངོས་པོ་དེ་མེད་པ་ཡིན་ལ་དེ་ལ་འཇིག་པ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་རྟེན་པར་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་མ་ཟད་པ་ལའང་འཇིག་པ་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་དེ་རྒྱུ་མཚན་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། འབྱུང་འཇིག་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དེ་དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་དེ་ནི་དེ་གཉིས་ཀྱི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་འདི་ལྟར་འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་ནི་སྔར་བཀག་ཟིན་ལ་དེ་གཉིས་མེད་པར་ནི། དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་གཉིས་ནི་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་རབ་སྒྲོན་མར་ནི་ ཡོད་པ་མིན་པ་ནི་དངོས་པོའི་ཆོས་མ་ཡིན་ཏེ་སྦལ་བའི་ཟེ་བ་བཞིན་ནོ། །འབྱུང་འཇིག་ནི་དངོས་པོའི་ཆོས་ཡིན་བས་བདེན་པར་ཡོད་དོ་ཞེས་པ
Chinese
如果不存在“如何存在”这样的说法，那是因为如果自性成立，就无法超出这两种存在方式。如果认为即使不是同时存在，也不是非同时存在，而是以无法用这二者来表达的方式成立，那么以无法表达的方式成立的是什么呢？如果认为是这二者混合，那么这二者之前没有各自成立，所以不存在混合。如果认为无法表达的意思是无法被心识确定地把握，那么就像石女之子的青色和白色一样，生灭自性不存在，所以它们的因和时也自性不存在。第二部分有三点：遮破在已尽和未尽之所依上的生灭；遮破在事物之所依上的生灭；遮破在空与不空之所依上的生灭。第一点是：如果认为生灭以自性存在，那么它存在于事物已尽的法和未尽的法这二者中的哪一个之上？对于这一点，在事物已尽的法上，生，即产生，不是以自性存在的，因为对于自性成立的事物来说，产生和消亡这二者在一个事物上聚合是相违的。在事物未尽的法上，生也不是以自性存在的，因为如果自性成立的事物不是已尽的，那么它就不具备事物的特征——坏灭。在事物已尽的事物上，灭坏不是以自性存在的，因为那是所要遮破的事物不存在，所以在它之上安立灭坏以自性存在是不合理的。在事物未尽的事物上，灭坏也不是以自性存在的，理由如前所述。第二点是：生灭以自性存在，因为事物以自性存在，并且它是这二者的所依，如果这样认为，那么事物不是以自性存在的，所以生和灭也不是以自性存在的。事物不是以自性存在的理由是这样的：生和灭以自性存在之前已经被遮破了，并且没有这二者，事物就不是以自性存在的，因为这二者是事物的特征。《智慧之灯论》中说： 不存在不是事物的法，就像海龟的鬃毛一样。生灭是事物的法，所以是真实存在的，这样说
English
If there is no such thing as "how it exists," it is because if self-nature is established, it cannot go beyond these two ways of existing. If it is thought that even if it is not coexistent or non-coexistent, it is established in a way that cannot be expressed by these two, then what is established in an inexpressible way? If it is thought that it is a mixture of the two, then the two have not been established separately before, so there is no mixture. If it is thought that the meaning of inexpressible is that it cannot be definitely grasped by the mind, then like the blue and white of a barren woman's child, arising and ceasing do not exist by their own nature, so their cause and time also do not exist by their own nature. The second part has three points: refuting arising and ceasing on the basis of what is exhausted and unexhausted; refuting arising and ceasing on the basis of things; refuting arising and ceasing on the basis of emptiness and non-emptiness. The first point is: if it is thought that arising and ceasing exist by their own nature, then on which of the two do they exist: the dharma of things that are exhausted and the dharma of things that are not exhausted? On this point, in the dharma of things that are exhausted, arising, that is, production, does not exist by its own nature, because for things that are established by their own nature, it is contradictory for arising and ceasing to gather on one thing. In the dharma of things that are not exhausted, arising also does not exist by its own nature, because if a thing established by its own nature is not exhausted, then it will not possess the characteristic of a thing—destruction. In things that are exhausted, destruction does not exist by its own nature, because that is the thing to be refuted that does not exist, so it is not reasonable to establish destruction as existing by its own nature on it. In things that are not exhausted, destruction also does not exist by its own nature, for the reasons stated above. The second point is: arising and ceasing exist by their own nature, because things exist by their own nature, and it is the basis of the two, if it is thought so, then things do not exist by their own nature, so arising and ceasing also do not exist by their own nature. The reason why things do not exist by their own nature is this: arising and ceasing existing by their own nature has been refuted before, and without the two, things do not exist by their own nature, because the two are the characteristics of things. The Lamp of Wisdom says: Non-existence is not the dharma of things, like the mane of a turtle. Arising and ceasing are the dharma of things, so they truly exist, it is said.
Tibetan
འི་ལན་དུ་འབྱུང་འཇིག་དོན་དམ་པར་མེད་པར་ནི་དངོས་པོ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མིན་ཏེ་དངོས་པོ་ནི་འབྱུང་འཇིག་གི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་བོ། །དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་བར་ཏེ་རྟེན་མེད་པས་རྟེན་པ་འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པ་ཡང་ཡོད་པ་མིན་ནོ་ཞེས་ཕྱེད་གོང་མ་འོག་མར་བྱས་ནས་བཤད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། འབྱུང་འཇིག་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པས་སྟོང་པ་ལ་བརྟེན་ནམ་མི་སྟོང་པ་ལ་བརྟེན་བརྟག་གྲང་། དེ་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པས་སྟོང་པ་ལ་འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པ་དག་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་འཐད་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་རྟེན་མེད་པའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན་ནོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པས་མི་སྟོང་པ་ལའང་འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པ་དག་ཡོད་པ་འཐད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མི་སྟོང་པ་ནི་འབྱུང་འཇིག་མི་རུང་བས་དེའི་རྟེན་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། འབྱུང་འཇིག་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན་ཡོད་ཚུལ་གཉིས་ལས་མི་འདའ་ལ་དེ་ཡང་འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པ་དག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གཅིག་ཏུ་ཡོད་པ་ཉིད་ནི་མི་འཐད་དེ། སྣང་མུན་ལྟར་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་ནི་གཅིག་ཏུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པ་དག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་དུ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཡང་མི་འཐད་དེ། རང་མཚན་གྱིས་གཞན་དུ་གྲུབ་ན་འབྲེལ་མེད་དུ་བྲལ་བར་འགྱུར་ལ་དེ་གཉིས་ནི་ཕན་ཚུན་མི་འཁྲུལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། མཐོང་བ་སྒྲུབ་བྱེད་མིན་པ་དང༌། དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཅི་སྟེ་ཞིབ་མོར་དཔྱད་པ་འདིས་ཅི་བྱ་སྟེ་བ་ལང་རྫི་དང་བུད་མེད་ཡན་ཆད་ཀྱིས་འབྱུང་འཇིག་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར། དེ་གཉིས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པ་དག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་མཐོང་ངོ་སྙམ་དུ་ཁྱོད་དེ་ལྟར་སེམས་ན། རྒྱུ་མཚན་དེས་འབྱུང་འཇིག་རང་མཚན་གྱིས་ཡོད་པར་སྒྲུབ་པ་ནི་མ་ངེས་ཏེ། བ་ལང་རྫི་དང་བུད་མེད་ཡན་ཆད་ཀྱིས་ནི་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་དང་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་ཞིང་རབ་རིབ་ཅན་གྱིས་སྐྲ་ཤད་དང་སྦྲང་མ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་བཞིན་དུ། འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པ་དག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་སྣང་བ་ཡང་གཏི་མུག་དང་དེས་བསླད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཐོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། འབྱུང་འཇིག་རང་དང་རིགས་མཐུན་མི་མཐུན་ལས་སྐྱེ་བ་དགག །དངོས་པོ་རང་དང་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི་ཅི་སྟེ་འབྱུང་འཇིག་རང་བཞིན་
Chinese
作为回应，生灭在胜义中不存在，因此事物在胜义中也不存在，因为事物是生灭的自性，所以这个论证不成立。同样，事物不是存在的，因为没有所依，所以所依的生起和坏灭也不存在，这是将前半部分和后半部分颠倒来说的。第三，如果生灭是自性存在的，那么以自性存在是依赖于空性还是不空性呢？对此，以自性存在的生起和坏灭依赖于空性，自性存在是不合理的，因为没有所依，就像虚空中的花朵一样。以自性存在的生起和坏灭依赖于不空性也是不合理的，因为不空性是不允许生灭的，所以它不是生灭的所依。第三，如果生灭是自性存在的，那么它不会超出两种存在方式，也就是说，生起和坏灭以自性是同一存在是不合理的，因为像光明和黑暗一样，相互矛盾的事物是不可能成为一体的。生起和坏灭以自性是不同存在也是不合理的，因为如果以自相成立为他体，就会变成毫无关联的脱离，而这两者是互不混淆的。第二部分分为两点：所见不是能立；以及阐述其能立。第一点：为什么要进行这种细致的分析呢？因为牧牛人和妇女等都认为生灭是以自性成立的。如果说这两者是自性存在的，那么，如果你们认为生起和坏灭是以自性成立而见到的，那么，这个理由并不能确定生灭是自相存在的，因为就像牧牛人和妇女等见到乾闼婆城和幻术等，以及患有眼翳的人见到发网和蚊蝇等一样，生起和坏灭显现为以自性成立，也是因为愚痴和被愚痴所染污而见到的。第二部分分为两点：遮破生灭从自类和异类产生；遮破事物从自和他产生。第一点：如果生灭是自性
English
In response, arising and ceasing do not exist in the ultimate sense, therefore things do not exist in the ultimate sense either, because things are of the nature of arising and ceasing, so this argument is not established. Similarly, things are not existent, because there is no basis, so the arising and ceasing that are dependent are also non-existent, this is explained by reversing the first and second halves. Third, if arising and ceasing are inherently existent, then consider whether their inherent existence relies on emptiness or non-emptiness. In that case, it is not reasonable for arising and ceasing, which are inherently existent, to rely on emptiness, because there is no basis, like a flower in the sky. It is also not reasonable for arising and ceasing to exist in non-emptiness, which is inherently existent, because non-emptiness cannot arise or cease, so it is not its basis. Third, if arising and ceasing are inherently existent, then they do not go beyond two ways of existing, that is, it is not reasonable for arising and ceasing to exist as one in essence, because things that contradict each other, like light and darkness, cannot be one. It is also not reasonable for arising and ceasing to exist as different in essence, because if they are established as other by their own characteristics, they will become unrelated and separated, and these two are not confused with each other. The second part has two points: seeing is not proof; and showing its proof. The first point: Why do this detailed analysis? Because even cowherds and women see arising and ceasing as established by their own characteristics. If you say that these two are inherently existent, then, if you think that arising and ceasing are seen as established by their own nature, then that reason does not necessarily prove that arising and ceasing are inherently existent, because just as cowherds and women see cities of gandharvas and illusions, and those with cataracts see hairnets and flies, the appearance of arising and ceasing as established by their own nature is also seen because of ignorance and being defiled by it. The second part has two points: refuting the arising of arising and ceasing from the same and different classes; refuting the arising of things from themselves and others. The first point: If arising and ceasing are inherent