Tibetan
ན་པར་གསུངས་སོ། །ཤིན་ཏུ་དགའ་བའི་བསྟན་པ་འདི་ལ་ནི། ཞེས་པ་སོགས་སྔར་དྲངས་པ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་ཀྱང་ཀོའུ་ཤི་ཀ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གོ་ཆ་ཆེན་པོ་བགོས་པ་དེས་གཟུགས་ལ་གནས་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་དང༌། ཕུང་པོ་ལྷག་མ་བཞི་དང་འབྲས་བུ་བཞི་དང་རང་སངས་ རྒྱས་དང་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་གནས་བར་མི་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། བུད་དྷ་པཱ་ལི་ཏ་ལས། གལ་ཏེ་དུས་ཀྱང་མེད་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དང་ཚོགས་པ་ཡང་མེད་ན་གཞན་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ་དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་ནི་མེད་པ་པར་སྨྲ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །བཤད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་དུས་ལ་སོགས་པ་དག་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་ཡོད་པར་ཡོངས་སུ་རྟོག་པར་བྱེད་པ་དེ་ལྟར་མི་འཐད་པར་ཟད་ཀྱི་དེ་དག་བརྟེན་ནས་གདགས་བར་ནི་གྲུབ་བོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། དུས་དང་རྒྱུ་འབྲས་དང་རྐྱེན་གྱི་ཚོགས་པ་རྣམས་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་མེད་པས་དེ་བཀག་གི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་རྟེན་འབྱུང་ཡོད་པ་ནི་མ་བཀག་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཚོགས་པ་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཉེར་བཞིའི་བདག་ཉིད་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ཉི་ཤུ་བའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །།གཉིས་པ་དུས་འབྱུང་འཇིག་གི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དགག་བ་ལ་གསུམ། རབ་བྱེད་ཀྱི་གཞུང་བཤད་པ། དེས་དོན་གྱི་ལུང་དང་སྦྱར་བ། དོན་བསྡུས་ཏེ་མཚན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདིར་སྨྲས་པ་དུས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དེ་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མྱུ་གུ་དགུན་གྱི་དུས་ལྟ་བུ་ལ་བརྟེན་ནས་འཇིག་པ་དང་དབྱིད་ཀྱི་དུས་ལྟ་བུ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འབྱུང་འཇིག་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་ཡོད་ན་དུས་འབྱུང་འཇིག་གི་རྒྱུར་རང་བཞིན་གྱིས་འགྱུར་ནའང་དེ་ལྟར་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་གཉིས། སྐྱེ་འཇིག་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག །སྐྱེ་འཇིག་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་འདོད་ན་རྟག་ཆད་ཀྱི་སྐྱོན་བསྟན་པའོ། ། དང་པོ་ལ་གཉིས། འབྱུང་འཇིག་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་དགག །འབྱུང་འཇིག་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། འབྱུང་འཇིག་ལྷན་ཅིག་ཡིན་མིན་བརྟགས་ནས་དགག །འབྱུང་འཇིག་རྟེན་གང་ལ་ཡོད་བརྟགས་ལ་དགག །འབྱུང་འཇིག་གཅིག་དང་ཐ་དད་བརྟགས་ལ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། དམ་བཅའ་བཞག་བ། སྒྲུབ་བྱེད་བསྟན་པ། དེ་དག་གི་དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་འབྱུང
Chinese
如是说。对于这极喜悦之教法。如是等如前所引，以及《般若波罗蜜多经》中也说，憍尸迦菩萨摩诃萨披大铠甲者，不应住于色，以及不应住于其余四蕴、四果、独觉和圆满正等觉。第三，佛护论中说：如果时间也不存在，因和果以及集合也不存在，那还有什么存在呢？因此，那就是说无者。这不是解释，因为如果像时间等事物被完全认为是自性存在的，那是不合理的，但它们依赖于假立则是成立的，如是说。如时间和因果以及缘起的集合等，说有实事者如认为自性存在一样，因为不存在而遮止，但依赖于因和缘而产生的缘起存在则未遮止，应知。名为“集合观察”的二十四品之自性，第二十品的解释。第二，破斥时间是生灭之因有三：解释论典之根本，以彼与意义之教证相结合，意义归纳而示名。第一：此处说，时间是自性存在的，因为是果产生和毁灭之因，如苗芽依赖于冬季而毁灭，依赖于春季而生起之故。如果生灭自性存在，即使时间自性成为生灭之因，但那样存在是不可能的。此有二：破斥生灭自性成立，若欲生灭自性成立则显示常断之过失。第一有二：破斥生灭自性存在的所立宗，破斥生灭自性存在的能立。第一有三：观察生灭同时与否而破斥，观察生灭存在于何处而破斥，观察生灭一与异而破斥。第一有三：立宗，显示能立，归纳彼等之义。第一：如果生
English
Thus it is said. For this teaching of great joy. As quoted before, and also in the Perfection of Wisdom Sutra, it is said that Kausika, the Bodhisattva Mahasattva who has donned great armor, should not abide in form, and should not abide in the remaining four aggregates, the four fruits, the solitary realizer, and the perfectly complete Buddha. Third, in the Buddhapalita, it is said: If time does not exist, and cause and effect and collection do not exist, then what else exists? Therefore, that is indeed speaking of non-existence. This is not an explanation, because if things like time are completely considered to exist by their own nature, that is unreasonable, but their dependence on imputation is established, as it is said. Like time and cause and effect and the collection of conditions, those who speak of things as real, as they think they exist by their own nature, are prevented because they do not exist, but the dependent arising that arises depending on cause and condition is not prevented, it should be known. The explanation of the twentieth chapter, which is the nature of twenty-four sections called "Examination of Collection." Second, refuting that time is the cause of arising and ceasing has three parts: explaining the root of the treatise, combining it with the scriptural authority of meaning, and summarizing the meaning and showing the name. First: Here it is said that time exists by its own nature, because it is the cause of the arising and destruction of the result, because the sprout relies on the winter season to be destroyed and relies on the spring season to arise. If arising and ceasing exist by their own nature, even if time becomes the cause of arising and ceasing by its own nature, it is impossible for it to exist in that way. This has two parts: refuting that arising and ceasing are established by their own nature, and if one wants arising and ceasing to be established by their own nature, then showing the faults of permanence and annihilation. The first has two parts: refuting the proposition that arising and ceasing exist by their own nature, and refuting the proof that arising and ceasing exist by their own nature. The first has three parts: examining whether arising and ceasing are simultaneous or not and refuting, examining where arising and ceasing exist and refuting, and examining whether arising and ceasing are one or different and refuting. The first has three parts: establishing the proposition, showing the proof, and summarizing the meaning of those. First: If arising