Tibetan
་ལ་ཡོད་དེ་མེད་དོ། །ཅི་སྟེ་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་མིན་ན་དེའི་ཟ་བ་པོ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ལྟ་ག་ལ་ཡོད་དེ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པར་བཞག་ན་སྟོན་པས་རང་གིས་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་རང་ཉིད་ཀྱིས་མྱོང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཚུལ་འདིས་བསལ་བར་འགྱུར་ལ། ལས་འབྲས་ལ་སྐུར་པ་བཏབ་པའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཆད་ལྟ་བའི་གཙོ་བོར་ གྱུར་པའོ་ཞེ་ན། ཁོ་བོ་ཅག་མེད་པ་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཡོད་མེད་གཉིས་སུ་སྨྲ་བ་བཀག་ནས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ལམ་ཐར་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་འགྲོ་བ་གསལ་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་མེད་པར་སྨྲ་བ་སེལ་ཚུལ་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་ལས་འབྲས་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་མི་སྨྲ་ཞེས་པའོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། འདི་དག་རང་བཞིན་མེད་དོ་ཞེས་རྣམ་པར་འཇོག་གོ་ཞེས་པ་ནི་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་སེལ་ཚུལ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ལས་འབྲས་སོགས་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་ལ་མེད་པར་སྨྲ་ན་མེད་མཐའ་པ་དང༌། དེ་དག་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་སྨྲ་ན་ཡོད་མཐའ་པར་བསྟན་གྱི་ཡོད་མེད་ཙམ་དུ་སྨྲ་བ་མིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་བྱ་བྱེད་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་སོ་ན་འདུག་གོ་ཞེས་རྩོད་པས་ནི། མེད་མི་ཟེར་གྱི་རང་བཞིན་མེད་ཅེས་སྨྲ་བ་ཡིན་ཞེས་སྨྲས་ཀྱང་ལས་འབྲས་མི་རུང་བའི་སྐྱོན་སོ་ན་གནས་ཞེས་པའོ། །དེའི་ལན་དུ་རང་བཞིན་དང་བཅས་པ་རྣམས་ལ་བྱ་བ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དང་རང་བཞིན་མེད་པ་རྣམས་ཁོ་ན་ལ་བྱ་བ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་བུམ་པ་རང་བཞིན་མེད་པར་གྱུར་པ་དག་ཁོ་ན་འཇིག་རྟེན་ན་རང་གི་བྱ་བ་བྱེད་པར་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པས། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་མི་འཐད་ཅིང་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པ་ཁོ་ན་ལ་བྱ་བྱེད་དེ་དག་འཐད་པར་བསྟན་ཏེ། ལས་འབྲས་ལ་སོགས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་འགོག་པའི་རིགས་པ་རྣམས་ནི། རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་འཐད་པའི་གྲོགས་ཡིན་གྱི་བྱ་བྱེད་རྣམས་དེས་འགོག་པ་གཏན་མིན་པ་འདི་ཉིད་སྐབས་ཀུན་ཏུ་གོ་བར་བྱའོ། ། གཞན་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པས་བྱ་བ་བྱེད་པའི་དོན་འདི་ཉིད་དཔེ་གསལ་པོ་འདི་ལས་ངེས་བར་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཏེ་དཔེར་ན་སྟོན་པས་རྫུ་འཕྲུལ་ཕུན་ཚོགས་ཀྱིས་སྤྲུལ་པ་ནི་སྤྲུལ་ཞིང་སྤྲུལ་པ་དེས་ཀྱང་སླར་ཡང་སྤྲུལ་པ་གཞན་ནི་སྤྲུལ་པ་དེ་ལ། སྤྲུལ་པ་དེ་གཉིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ
Chinese
存在还是不存在呢？如果业的果报不是自性存在，那么它的享用者又怎么会是自性存在呢？要知道，这一切都不是自性存在的。第三，如果你们认为诸法没有自性，那么世尊所说的自己所造的业的成熟自己感受，这一切都会被这种观点否定。因为诽谤业果，你们就成了断见论者的首领。如果这样说，我们不是虚无主义者，而是遮止有无二边，阐明通往解脱之城的二无之路。其中，消除虚无主义的说法是，我们不说业果等不存在。那么说什么呢？我们说这些没有自性，这就是消除有边的方法。这样，如果说业果等在名言中存在，却说它不存在，那就是落入了断灭边；如果说它们自性存在，那就是落入了常见边，而不是仅仅说有或无。如果争辩说，因为没有自性，所以行为和作用是不合理的，过失依然存在。即使回答说，我们不是说不存在，而是说没有自性，但业果不合理的过失仍然存在。对此的回答是，因为对于具有自性的事物，我们没有看到作用，而仅仅对于没有自性的事物，我们才看到作用。就像这样，只有变成没有自性的瓶子，才能在世间上实现自己的作用。因此，如果自性存在，那么生起者和所生起者等一切行为和作用都是不合理的，只有自性不存在，这些行为和作用才是合理的。阻止业果等自性存在的理由是，没有自性是所有行为和作用合理性的助伴，而不是行为和作用被它所阻止，这一点在任何情况下都应该理解。 此外，没有自性而能起作用的道理，一定要从这个清晰的例子中理解。例如，世尊以圆满的神通力化现化身，化身又再次化现其他的化身，这两个化身如来
English
Exists or does not exist? If the result of karma does not exist by its own nature, then how can its enjoyer exist by its own nature? It should be known that all these are not self-existent. Thirdly, if you assert that all phenomena are without self-nature, then everything the Blessed One said about experiencing the maturation of one's own actions will be negated by this view. Because of denigrating karma and its effects, you have become the leader of the nihilistic view. If so, we are not nihilists, but rather we prevent the assertion of existence and non-existence, and clarify the path of non-duality that leads to the city of liberation. Among them, the way to eliminate nihilism is that we do not say that karma and its effects do not exist. What then do we say? We say that these are without self-nature, which is the way to eliminate the extreme of existence. In this way, if we say that karma and its effects exist nominally, but say that they do not exist, then we fall into the extreme of annihilation; if we say that they exist by their own nature, then we are shown to fall into the extreme of permanence, and not just saying existence or non-existence. If it is argued that because there is no self-nature, actions and functions are unreasonable, and the fault remains. Even if we answer that we are not saying that it does not exist, but that it has no self-nature, the fault of the unreasonableness of karma and its effects still remains. The answer to this is that because we have not seen actions in things with self-nature, and only in things without self-nature do we see actions. In this way, only when a pot becomes without self-nature can it be seen to perform its function in the world. Therefore, if there is self-nature, then all actions and functions such as the producer and the produced are unreasonable, and only when there is no self-nature are these actions and functions reasonable. The reasons for preventing the self-existence of karma and its effects are that non-self-existence is the companion of the reasonableness of all actions and functions, and not that actions and functions are prevented by it, which should be understood in all cases. Furthermore, the meaning of being able to act without self-nature must be understood from this clear example. For example, the Blessed One emanates an emanation with perfect miraculous power, and that emanation in turn emanates another emanation, these two emanations, the Thus-Gone One.
Tibetan
འི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ཞིང་རང་བཞིན་མེད་པ་ལྟར་དེ་རྣམས་ལ་རང་བཞིན་མེད་བའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་དང༌། ལས་དང་བྱེད་པ་པོའི་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ལས་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་ནི་སྤྲུལ་པའི་རྣམ་པ་བཞིན་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་ལ། བྱེད་པ་པོ་དེས་ལས་གང་ཅུང་ཟད་ཅིག་བྱས་པ་དེའང་དཔེར་ན་སྤྲུལ་པས་སྤྲུལ་པ་གཞན་སྤྲུལ་བ་དེ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ངོ་། །དེ་ཡི་ཕྱིར་དབུ་མ་བ་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་རྟག་ཆད་དུ་ལོག་པར་ལྟ་བ་ག་ལ་ཡོད། ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས་ཀྱང༌། གང་ཚེ་བདེར་གཤེགས་གཏམ་རྣམས་སྟོན་པ་ན། །མགོན་པོ་སྲང་བཞུད་མི་ལ་ཐུགས་བརྩེའི་ཕྱིར། །རྒྱལ་བས་དེར་ནི་སྤྲུལ་པ་རྣམས་སྤྲུལ་ཏེ། །དེ་དག་ལ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཆོས་བཟང་སྟོན། །སྲོག་ཆགས་བརྒྱ་སྟོང་དག་གིས་དེ་ཐོས་ནས། །སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་མཆོག་ལ་སྨོན་ལམ་འདེབས། །ནམ་བདག་འདི་འདྲའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་སྙམ་སྟེ། །བསམ་པ་མཁྱེན་ནས་རྒྱལ་བས་དེ་ལུང་སྟོན། །གང་གིས་རྒྱལ་བ་མི་དབང་སྤྱན་དྲངས་པ། །དེ་ཡི་སྦྱིན་པ་མུ་མཐའ་མེད་འགྱུར་ཏེ། །རྙེད་མཆོག་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་དེ་རྙེད་ཅེས། །ལ་ལ་དག་ནི་དེ་ལ་མོས་པ་སྐྱེད། ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །སྤྲུལ་པའི་དཔེ་ཙམ་དུ་མ་ ཟད་ཀྱི་དཔེ་ལྷག་མ་འདི་དག་གིས་ཀྱང་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་བྱ་བྱེད་འཐད་པ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། སེམས་རྒྱུད་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པའི་ཉོན་མོངས་ཆགས་སོགས་དང་བསོད་ནམས་དང་བསོད་ནམས་མིན་པ་དང་མི་གཡོ་བའི་ལས་དང་ལུས་ཁོག་པ་དང་བྱེད་པ་པོ་བདག་དང༌། འབྲས་བུ་རྣམ་སྨིན་དང་བདག་པོ་དང་རྒྱུ་མཐུན་རྣམས་ཏེ་དེ་རྣམས་ནི་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ལྟ་བུ་དང་སྨིག་རྒྱུ་དང་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བར་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ཡི་ཕྱིར་དངོས་པོ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་ཁས་མ་བླངས་པས་དབུ་མ་པ་ཁོ་ན་ལ་རྟག་ཆད་གཉིས་སུ་སྨྲ་བ་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་ལས་དང་ཉོན་མོངས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པས་སྟོང་པར་བསྟན་པ་དེ་ཉིད་ཟབ་མོའི་ལུང་གིས་ཀྱང་གྲུབ་པ་དང༌། དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་འདིས་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དུ་ངེས་དོན་གྱི་ལུང་དང་སྦྱོར་བའི་ཕྱོགས་ཙམ་སྨོས་ན། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། སྤྲུལ་པའི་དགེ་སློང་གཉིས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དམིགས་པ་ཅན་ལྔ་བརྒྱ་བཏུལ་བའི་བྱུང་བའི་མཐའ་བརྗོད་པ་ལྟ་བུ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། རབ་བྱེད་འདི་ཡི་རིགས་པ་རྣམས
Chinese
如同以自性空且无自性的方式，对它们进行无自性的行为，并使用业和作者的名称一样，业的作者也如幻化一般，自性为空。作者所做的任何微小之业，也如幻化者幻化出其他幻化物一般，自性为空。因此，对于宣说无二的中观行者来说，哪里会有常断的邪见呢？在《三摩地王经》中也说：“当善逝宣说种种言语时，怙主为了度化众生而降临人间，诸佛在那里幻化出种种化身，并对他们宣说殊胜的佛法。成百上千的众生听到这些后，都发愿获得殊胜的佛陀智慧，心想何时我才能获得如此的智慧。诸佛知晓他们的心意后，便为他们授记。凡是迎请佛陀人王的，其布施将变得无边无际，他们将获得不可思议的殊胜之物。有些人因此对佛法生起信心。”就像这样。不仅仅是幻化的例子，通过这些其他的例子，也应该明白无自性也能成立作用。能使心相续烦恼的烦恼贪欲等，以及福德和非福德以及不动业，以及身体、以及作者我，以及果报异熟和所有者和等起因，这些都应该理解为如干闼婆城市一般，如阳焰和梦境一般，是无自性的。因此，因为没有承认事物以自性成立，所以应当明白唯有中观行者才没有常断二边的说法。第二，如是业和烦恼等以自己的体性而存在是空性的，这一点也以甚深的教证成立，并且为了说明如此宣说的所有经典都将通过这部论著来解释，所以只略微提及与了义经相合的方面。在《宝积经》中说：“两个化身比丘调伏了五百个有相执的比丘，就像讲述这样的故事一样。”第三，这部论著的理路。
English
Just as acting without inherent existence is done to them as they are empty of inherent existence and without inherent existence, and the terms "action" and "agent" are used, similarly, the agent of action is empty of inherent existence like an illusion. Whatever small action that agent does is also empty of inherent existence, just as an illusionist conjures another illusion. Therefore, how could those Madhyamikas who speak of non-duality have the wrong view of permanence or annihilation? Also, in the Samadhiraja Sutra it says: "When the Sugatas teach various discourses, the Protector descends to the world out of compassion for beings. The Buddhas conjure up various emanations there, and teach them the excellent Dharma. Hundreds of thousands of beings hear this, and aspire to the supreme wisdom of the Buddha, thinking, 'When will I attain such wisdom?' Knowing their thoughts, the Buddhas prophesy to them. Whoever invites the Buddha, the king of men, their generosity will become limitless, and they will obtain inconceivable excellent things. Some people thus develop faith in the Dharma." Like that. Not only the example of illusion, but also through these other examples, it should be understood that action is possible without inherent existence. Afflictions such as attachment that afflict the mind-stream, as well as merit, non-merit, and unwavering karma, as well as the body, and the agent self, as well as the ripening of karmic results, and the owner, and the similar cause, all of these should be understood as being without inherent existence, like a city of gandharvas, like mirages and dreams. Therefore, because we do not accept that things are established by their own characteristics, it should be understood that only the Madhyamikas do not have the assertion of the two extremes of permanence and annihilation. Secondly, that karma and afflictions and so on are empty because they exist by their own nature is also established by profound scriptures, and in order to show that all the scriptures that teach in this way will be explained by this treatise, only a small aspect of the connection with the definitive meaning scriptures is mentioned. In the Ratnakuta Sutra it says: "Two emanation monks subdued five hundred monks with signs, like telling the end of such an event." Thirdly, the reasoning of this treatise.