Tibetan
་པའི་ཕྱིར་དང་ས་བོན་གྱི་རྒྱུན་དང་ཆོས་མཐུན་པའི་བརྟག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། འགྲོ་བ་དང་རིགས་དང་སྐྱེ་གནས་དང་ཁམས་སྣ་ཚོགས་པའི་དབྱེ་བས་ཕྱེ་བ་འགྲོ་བ་ལྔའི་འཁོར་བ་གྲུབ་པ་ཡང་ཡིན་ལ། ལས་རང་གི་ངོ་བོས་མི་གནས་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རྟག་པར་སྨྲ་བ་ཡང་མིན་ནོ། །ལས་རྣམས་ཆུད་མི་ཟ་བ་ཞེས་པའི་ཆོས་འདི་ནི་མ་རིག་པའི་གཉིད་མ་ལུས་པ་དང་བྲལ་བའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཡིན་བའི་ཕྱིར། ལས་ལ་རྟག་ཆད་དུ་ཐལ་བའི་སྐྱོན་མེད་པས་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་བརྗོད་པའི་བརྟག་པ་འདི་ཁོ་ན་རིགས་སོ་ཞེས་འཛེར་ཏོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། ལས་ལ་རང་བཞིན་མེད་པས་རྟག་ཆད་མེད་པ་དང༌། ལས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་དགག་པ་དང༌། རང་བཞིན་མེད་པས་བྱ་བ་བྱེད་བ་དཔེས་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ལས་རང་གི་ངོ་བོས་སྐྱེ་ན་དེ་རྣམ་པར་མ་སྨིན་གྱི་བར་དུ་གནས་ན་རྟག་པ་དང་འཇིག་ན་ཆད་པར་འགྱུར་ནའང་གང་གི་ཕྱིར་ལས་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་གནས་པའི་རྟག་པ་དང་རང་བཞིན་གྱིས་འཇིག་པའི་ཆད་པར་ག་ལ་འགྱུར། དེའི་རྒྱུ་མཚན་འདི་ལྟར་ལས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ལས་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་ན་ལུང་ལས། ལུས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ལས་རྣམས་ནི། །བསྐལ་བ་བརྒྱར་ཡང་ཆུད་མི་ཟ། །ཚོགས་ཤིང་དུས་ལ་ བབ་བ་ན། །འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་སྨིན་པར་འགྱུར། ཞེས་དེ་སྐད་དུ་གསུངས་ཤེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དགོངས་པ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ལས་དེ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མ་སྐྱེས་པ་དེ་ཡི་ཕྱིར་ཆུད་ཟ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟར་ཡིན་ཏེ་དེ་ཡི་ཕྱིར་ལུང་དེ་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་གནོད་བྱེད་མིན་ནོ། །ཉན་ཐོས་སྡེ་པས་ལས་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་ན་ལས་མེད་དགོས་པས་ལས་ཀྱི་ཆུད་མི་ཟ་བ་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་སྙམ་དུ་བརྩད་པའི་ལན་དུ། རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པས་ཆུད་མི་ཟའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཇི་ལྟར་འབྲེལ་ཏེ་ཆུད་མི་ཟ་བ་ནི་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་འབྱིན་པའི་དོན་དུ་འདོད་པས་སོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ་རྒོལ་བ་འདི་དོན་དམ་པ་ལ་བསམས་ནས་ཡིན་ན་ནི་ལས་དོན་དམ་པར་མ་སྐྱེས་པ་ལ་དེའི་འབྲས་བུ་ཆུད་ཟ་རྒྱུ་མེད་ཅིང༌། དོན་དམ་བར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་ཐ་སྙད་དུ་རྣམ་སྨིན་ཆུད་མི་ཟ་བ་འགལ་བར་རྩོད་ན་ནི་མི་འགལ་བར་མང་དུ་བཤད་ཅིང་འཆད་པར་ཡང་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བཀོད་ནས་རྣམ་སྨིན་ཆུད་མི་ཟ་བར་སྒྲུབ་ན། རྒྱུ་མཚན་དེས
Chinese
因为没有与种子相符的观察，以及由于众生、种类、生处和界各不相同而形成的五道轮回，并且由于承认业不由自性存在，所以也不是常边。因为“业不会浪费”的这个法是脱离了无明沉睡的佛陀的教诲。因为业没有落入常断的过失，所以我们所说的这种观察才是合理的，他们这样认为。第二部分有三点：业无自性，故无常断；破斥业由自性而有；以譬喻说明无自性而能行事。第一点是：如果业由自性而生，那么在它未成熟之前存在就是常，如果灭亡就是断，但因为业不是由自性而生，怎么会变成由自性存在的常和由自性灭亡的断呢？理由是这样的，业不是由自性成立的，因此。如果业不是由自性而生，那么经中说：有情所作诸业，百千劫亦不亡，因缘会遇时，果报还自受。如果这样说，世尊的密意是，因为业不是由自性而生，所以不会浪费，是这样的，因此，这个经文对我们没有损害。小乘部派认为，如果业不是由自性而生，那么业就应该不存在，这样就和所说的业不会浪费相违背，为了回答这种辩论，（回答）说，因为不是由自性而生，所以不会浪费，这怎么联系呢？如果认为不会浪费是指业产生异熟果，那么没有过失，如果这个反驳是从胜义谛的角度考虑，那么业在胜义谛中没有产生，因此它的果报也不会浪费。如果争论在名言中没有产生和异熟果不会浪费相违背，那么可以多方解释说不相违背，而且也会进行阐述。如果以不是由自性而生作为理由来成立异熟果不会浪费，那么这个理由……
English
Because there is no examination that is in accordance with the seed lineage, and because the cycle of the five destinies is established by the distinctions of beings, species, birthplaces, and elements, and also because it is admitted that karma does not exist by its own nature, it is also not an eternalist position. Because this dharma of "karma is not wasted" is the teaching of the Buddha who is free from the sleep of ignorance. Because there is no fault of karma falling into permanence or annihilation, this examination that we speak of is the only reasonable one, they assert. The second part has three points: karma is without self-nature, therefore there is no permanence or annihilation; refuting that karma exists by its own nature; and showing by example that without self-nature, actions can be performed. The first point is: if karma arises by its own nature, then if it remains until it ripens, it is permanent, and if it ceases, it is annihilation, but because karma does not arise by its own nature, how can it become permanence that exists by its own nature and annihilation that ceases by its own nature? The reason is this: karma is not established by its own nature, therefore. If karma does not arise by its own nature, then in the scripture it says: The karmas done by sentient beings, will not be wasted even after hundreds of eons. When the causes and conditions come together, the fruits will ripen. If it is said like that, the intention of the Bhagavan is that because karma is not born from its own characteristics, therefore it will not be wasted, that is how it is, therefore, that scripture is not harmful to us. The Hearer's school thinks that if karma does not arise by its own nature, then karma should not exist, so it contradicts the statement that karma is not wasted. In response to this debate, (the answer) is, how is it related that because it is not born from its own nature, it is not wasted? If it is thought that not being wasted means that karma produces its result, then there is no fault. If this objection is considered from the ultimate point of view, then karma is not produced in the ultimate sense, so its result will not be wasted. If it is argued that there is a contradiction between not being produced in conventional terms and the result not being wasted, then it can be explained in many ways that there is no contradiction, and it will also be elaborated. If the reason that it is not born from its own characteristics is used to establish that the result is not wasted, then that reason...
Tibetan
་ཐ་སྙད་དུ་ལས་ཀྱིས་རྣམ་སྨིན་འབྱིན་པ་མི་འགལ་བར་ཇི་ལྟར་འགྲུབ་སྙམ་ན། འཇུག་པ་ལས། གང་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་དེ་མི་འགག་པ། །དེ་ཕྱིར་ཀུན་གཞི་མེད་ཀྱང་འདི་ནུས་ཕྱིར། །ལ་ལར་ལས་འགགས་ཡུན་རིང་ལོན་ལས་ཀྱང༌། །འབྲས་བུ་ཡང་དག་འབྱུང་བར་རིག་པར་གྱིས། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་རྩ་ཤེའི་ཚིགས་བཅད་འདི་སྐབས་དེར་འཇུག་འགྲེལ་དུ་དྲངས་ནས་དོན་དེ་ བསྒྲུབས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་སྔར་བསགས་པའི་ལས་གཉིས་ཀྱིས་རིང་དུ་ལོན་ནས་འབྲས་བུ་གཉིས་སྐྱེད་པར་ནི་འདོད་དགོས་ལ། ལས་ཀྱང་སྐྱེས་པའི་དུས་གཉིས་པར་ཞིག་ནས་འགྲོ་བས་འབྲས་བུའི་སྔ་ལོགས་དེ་མ་ཐག་ན་ལས་མེད་ཅིང་ལས་ཞིག་པ་ཡང་དངོས་མེད་ཡིན་པས་ལས་ཀྱིས་འབྲས་བུ་ཇི་ལྟར་སྐྱེད་ཅེས་བརྩད་པའི་ལན་དུ། འགག་ཁ་མའི་ལས་ཀྱི་ནུས་པ་གཞག་པའི་ཕྱིར་རང་སྡེ་ཁ་ཅིག་ཀུན་གཞི་དང་གཞན་དག་ཆུད་མི་ཟ་བ་དང་ཐོབ་པ་དང་ལ་ལ་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསྒོས་པའི་སེམས་རྒྱུན་རྟོག་པར་བྱེད་ད། །ལས་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་སྐྱེས་པའི་ལྟར་ན་འགག་པ་མེད་ལ་མ་ཞིག་པ་ལས་ཀྱང་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་མི་སྲིད་པ་མ་ཡིན་པས་ལས་རྣམས་མི་འཇིག་པས་ལས་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ཆེས་འཐད་པར་འཇུག་འགྲེལ་ལས་གསུངས་སོ། །མ་འགགས་པ་ནི། རང་བཞིན་གྱིས་དེ་མི་འགག་པ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མི་འགག་པ་ཡིན་གྱི་ཐ་སྙད་པའི་འགག་པ་མི་བཞེད་པ་མིན་ཏེ། ལ་ལར་ལས་འགགས་ཡུན་རིང་ལོན་ལས་ཀྱང༌། ཞེས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་འགགས་ཤིང་རང་བཞིན་ཡོད་མིན་པའི། །ལས་ལས་ཀྱང་ནི་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་ཡིན། ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། སྐབས་དེར་འཇུག་འགྲེལ་དུ་མདོ་དྲངས་པ་ལས་ཀྱང༌། ཟད་པ་མེད་ཅེས་གང་སྨྲས་དང༌། །ལས་ཟད་ཅེས་ནི་གང་སྨྲས་པ། །སྟོང་པའི་ཚུལ་དུ་ཟད་པ་མེད། །ཐ་སྙད་ཚུལ་དུ་ཟད་པར་བསྟན། ཞེས་གསུངས་པའི་ ཕྱིར་རོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་ཁས་མི་ལེན་བའི་ལུགས་ཀྱིས་ཞིག་པ་དོན་བྱེད་ནུས་པར་སྒྲུབ་པ་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་པ་ལྟར་ཡིན་པས། ཀུན་གཞི་ལ་སོགས་པ་ཁས་མ་བླངས་ཀྱང་ལས་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་འཐད་པས། གང་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་དེ་མི་འགག་པ། །དེ་ཕྱིར་ཞེས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དང་ལས་འགགས་པ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་མི་འགལ་བར་གསུངས་སོ། །སྐྱེ་འགག་སོགས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་འདོད་པ་རྣམས་ནི་ཞིག་པ་དངོས་མེད་དུ་འདོད་པས་འགགས་པ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་མི་རུང་བ་ཡིན་ནོ། །ལས་ཞིག་པའི་ཞིག་པ་རིགས་འདྲ་བརྒྱུད་པའི
Chinese
那么，在名言中，业产生异熟果报不相违背是如何成立的呢？《入行论》中说：“何以自性彼不灭，是故阿赖耶识无，然此有能故，于彼业灭久远后，当知亦能生正果。”如是应知，此根本慧颂于彼时被《入行论释》引用，是为了成办那个意义。对此，先前积累的二业，经历长久之后产生二果是必须承认的。业在产生的第二个时刻就坏灭消失了，因此在果的前面紧接着就没有业，而且业的坏灭也是非实有的，那么业如何产生果呢？为了回答这个诘难，为了安立坏灭时的业之能力，自宗的一些人设想阿赖耶识，另一些人设想不浪费和获得，还有一些人设想被业习气熏染的心相续。如果业不是以自己的自性而生，那么就不会有坏灭，而且不坏灭的业也不可能产生果，因此业不坏灭，业果的关系就非常合理，《入行论释》中如是说。不坏灭是指：如“何以自性彼不灭”所说，是指以自己的自性不坏灭，而不是不承认名言的坏灭。如“于彼业灭久远后”等，以及“如是灭已自性无，从业亦有果生起”所说。并且，当时在《入行论释》中引用的经文中也说：“何谓无尽，何谓业尽，空性之理无尽，名言之理示为尽。” 因此，以自相成立的法，即使在名言中也不承认的宗派，要成立坏灭能起作用，如前已述。因此，即使不承认阿赖耶识等，业果的关系也是合理的。因此，“何以自性彼不灭，是故”的能立和业坏灭后产生果不相违背如是宣说。那些认为生灭等以自相成立的人，因为认为坏灭是实有的，所以坏灭后产生果是不合理的。业坏灭的坏灭是同类相续的。
English
Then, how is it established that in conventional truth, karma produces its ripening without contradiction? The Engaging in Bodhisattva Behavior states: "Since its own nature does not cease, therefore, even without the Alaya, this has the power. Therefore, even after karma has ceased for a long time, know that it can also produce a true result." As it is said, it should be understood that this verse from the Root Wisdom was quoted in the Engaging Commentary at that time to accomplish that meaning. Regarding this, it is necessary to accept that the two karmas accumulated earlier produce two results after a long time. Since karma also ceases and disappears in the second moment of its arising, there is no karma immediately before the result, and the cessation of karma is also non-existent. So, how does karma produce the result? In order to answer this question, in order to establish the power of karma at the time of cessation, some of our own schools imagine the Alaya consciousness, others imagine non-wastefulness and attainment, and still others imagine the mind stream influenced by the karmic imprints. If karma does not arise from its own nature, then there would be no cessation, and it would not be possible for a non-ceasing karma to produce a result. Therefore, since karmas do not perish, the relationship between karma and result is very reasonable, as stated in the Engaging Commentary. Non-cessation means: as stated in "Since its own nature does not cease," it means that it does not cease by its own nature, but it does not mean that it does not acknowledge the cessation of conventional truth. Such as "Even after karma has ceased for a long time," etc., and as stated in "Thus, having ceased, its own nature is non-existent, from karma also a result arises." Moreover, in the sutra quoted in the Engaging Commentary at that time, it also says: "What is said to be inexhaustible, what is said to be the exhaustion of karma, the principle of emptiness is inexhaustible, the principle of conventional truth is shown to be exhausted." Therefore, for those schools that do not even acknowledge phenomena established by their own characteristics in conventional truth, to establish that cessation can function, as previously explained. Therefore, even if the Alaya consciousness etc. are not acknowledged, the relationship between karma and result is reasonable. Therefore, it is said that the establishment of "Since its own nature does not cease, therefore" and the arising of result from the cessation of karma are not contradictory. Those who believe that arising and ceasing etc. are established by their own characteristics, because they believe that cessation is real, it is unreasonable for a result to arise from cessation. The cessation of the cessation of karma is a continuation of the same kind.