Tibetan
ཀྱང་ཆུད་མི་ཟ་བ་གནས་པས་བྱེད་པ་པོས་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མྱོང་བར་བྱེད་ དོ། །བུ་ལོན་གྱི་དཔང་རྒྱ་གཏོང་བ་པ་ལ་ནོར་བཀུག་ནས་རོར་གྱུར་པ་ནི་ཡོད་དམ་མེད་ཀྱང་རུང་སྟེ་སླར་ཡང་ནོར་འགུགས་མི་ནུས་པ་བཞིན་དུ། ཆུད་མི་ཟ་བ་ཡང་རྣམ་སྨིན་ཕྱུང་ནས་ཡོད་དམ་མེད་ཀྱང་རུང་སྟེ་སླར་ཡང་བྱེད་པ་པོ་རྣམ་སྨིན་དང་འབྲེལ་བར་བྱེད་མི་ནུས་སོ། །འདི་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་འདོད་པར་སྤྱན་རས་གཟིགས་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་བཤད་དེ་ཁ་ཆེ་བ་ལས་གཞན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི། ཁམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་དང་རང་བཞིན། སྤང་བྱ་གང་ཡིན་པ། སྐྱེ་བའི་ཚུལ། འགག་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། མདོ་གཞན་ལས་གསུངས་ཤིང་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་སྨྲས་པའི་ཆུད་མི་ཟ་བ་དེ་ནི་འདོད་པ་དང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་དང་ཟག་མེད་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ལས་རྣམ་བ་བཞིའོ། །ཁམས་གསུམ་དང་ཟག་མེད་དུ་གཏོགས་པའི་ལས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ཕྱེ་ན་ཟག་བཅས་དང་ཟག་མེད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བར་ཟད་ཀྱི་ཆུད་མི་ཟ་བའི་ངོ་བོ་ནི་ཟག་བཅས་དང་ཟག་མེད་དུ་བརྡ་མི་སྤྲོང་པས་ལུང་མ་བསྟན་ནོ་ཞེས་སྤྱན་རས་གཟིགས་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་བཤད་དེ། ཟག་བཅས་མིན་པར་གསུངས་པ་ནི་ལས་ཟག་བཅས་ལ་དགོངས་ཀྱི་ཟག་བཅས་ཙམ་མིན་པ་མིན་ཏེ་སྒོམ་སྤང་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆུད་མི་ཟ་བ་དེ་ཡང་དགེ་མི་དགེར་བརྡ་སྤྲད་དུ་མེད་པས་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་སྟེ་གལ་ཏེ་མི་དགེ་བའི་ཆུད་མི་ཟ་བ་མི་དགེ་བ་ཡིན་ན། འདོད་པ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་པ་ལ་མི་དགེ་བ་མེད་པ་བཞིན་དུ་དེའི་ཆུད་མི་ཟ་བ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དགེ་བའི་ཆུད་མི་ཟ་བ་དགེ་བ་ཡིན་ནའང་ལོག་ལྟས་དགེ་རྩ་བཅད་པ་ལ་དེ་མེད་པར་འགྱུར་ བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཆུད་མི་ཟ་བ་དེ་མཐོང་ལམ་གྱིས་མཐོང་སྤང་སྤོང་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ་སྒོམ་བས་སྤང་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཀྱང་ཞེས་པས་ཁམས་ལས་འདས་པ་ན་དེར་གཏོགས་པའི་ལས་ཀྱི་ཆུད་མི་ཟ་བ་སྤོང་བ་བསྡུའོ། །སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ལས་མཐོང་ལམ་གྱིས་མ་སྤངས་ན་འཕགས་པ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ལས་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བས་སྤོང་མོད་ཀྱང་དེའི་ཆུད་མི་ཟ་བ་མཐོང་སྤང་མིན་ནོ། །ལས་ཞིག་ཀྱང་དེའི་ཆུད་མི་ཟ་བ་མི་འཇིག་ལ་ལས་སྤངས་ཀྱང་དེའི་ཆུད་མི་ཟ་བ་མི་སྤོང་བ་དེའི་ཕྱིར་ལས་དེ་དག་གི་ཆུད་མི་ཟ་བ་དེ་ཡིས་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ལས་གཉེན་པོས་སྤངས་པ་དང་ལས་འཇིག་པ་ན་ཆུད་མི་ཟ་བ་སྤངས་པ་དང་འཇིག་ན་སྐྱོན་ཅི་ཡོད་སྙམ་ན། གལ་ཏེ་སོ་སོ་སྐྱེ་བའི་ལས་མཐོང་སྤང་སྤོང་བས
Chinese
然而，由于不失坏存在，作者会体验到业的果报。 就像把钱借给抵押贷款的人，即使钱被收回后变成灰烬，无论存在与否，都无法再次收回钱一样。同样，即使不失坏已经产生了异熟果，无论存在与否，也无法再次使作者与异熟果相关联。这是毗婆沙宗所认同的，是观世音禁行者所说的，与喀什米尔人不同。 第二部分有四个方面：界的分类和自性，应断除的是什么，产生的过程，以及灭亡的过程。 第一点是：其他经部中说，我们所说的“不失坏”有四种分类，即欲界、色界、无色界和无漏界。如果根据属于三界和无漏的业的差别来区分，那么应该知道有有漏和无漏的区别，但观世音禁行者说，因为不失坏的自性不能用有漏和无漏来表达，所以是无记。说不是有漏，是指业是有漏的，而不是仅仅是有漏，因为说是修所断。由于不失坏也不能用善与非善来表达，所以是无记，如果非善的不失坏是非善的，那么就像在欲界中与贪欲分离的人没有非善一样，他的不失坏也会消失。如果善的不失坏是善的，那么对于以邪见断除善根的人来说，它也会消失。 第二点是：不失坏不是通过见道来断除见所断，而是通过修道来断除。通过“也”字，可以包括超越界限的属于那里的业的不失坏的断除。如果凡夫的业没有被见道断除，那么圣者就会具有凡夫的业，所以虽然断除了，但它的不失坏不是见所断。即使业消失了，它的不失坏也不会消失，即使断除了业，它的不失坏也不会被断除，因此，那些业的不失坏会产生业的果报。如果认为，如果业被对治力断除，或者业消失了，那么断除或消失不失坏有什么过失呢？如果凡夫的业被见所断除……
English
However, because the imperishability remains, the agent experiences the result of the action. Just as lending money to someone who provides collateral, even if the money is recovered and turned to ashes, whether it exists or not, it cannot be recovered again. Similarly, even if the imperishability has produced its ripened result, whether it exists or not, it cannot again connect the agent with the ripened result. This is what the Vaibhashikas accept, as stated by Avalokiteshvara the Ascetic, differing from the Kashmiris. The second part has four aspects: the classification and nature of the realms, what should be abandoned, the manner of arising, and the manner of ceasing. The first point is: As stated in other sutras, the imperishability that we speak of has four classifications, namely the desire realm, the form realm, the formless realm, and the uncontaminated realm. If we differentiate based on the distinctions of actions belonging to the three realms and the uncontaminated realm, then it should be known that there are contaminated and uncontaminated distinctions, but Avalokiteshvara the Ascetic says that because the nature of imperishability cannot be expressed as contaminated or uncontaminated, it is unspecified. Saying it is not contaminated refers to the action being contaminated, not merely being contaminated, because it is said to be abandoned by cultivation. Since imperishability also cannot be expressed as virtuous or non-virtuous, it is unspecified. If non-virtuous imperishability were non-virtuous, then just as someone in the desire realm who is separated from attachment has no non-virtue, their imperishability would also disappear. If virtuous imperishability were virtuous, then for someone who has severed the root of virtue with wrong views, it would also disappear. The second point is: Imperishability is not to be abandoned by abandoning what is to be seen by the path of seeing, but is to be abandoned by cultivation. The word "also" includes the abandonment of the imperishability of actions belonging to what is beyond the realms. If the actions of ordinary beings were not abandoned by the path of seeing, then noble ones would possess the actions of ordinary beings, so although it is abandoned, its imperishability is not to be abandoned by seeing. Even if the action disappears, its imperishability does not disappear, and even if the action is abandoned, its imperishability is not abandoned, therefore, the imperishability of those actions will produce the result of the action. If one thinks, what fault is there if the imperishability is abandoned or disappears when the action is abandoned by an antidote or the action disappears? If the actions of ordinary beings are abandoned by what is to be seen...
Tibetan
་སྤང་བ་དང་ལས་འཕོ་བ་སྟེ། འཇིག་པ་ཡིས་དེ་དག་གི་ཆུད་མི་ཟ་བ་འཇིག་པར་འགྱུར་ན། དེ་ལ་སྟེ་དེ་ཡི་ཚེ་ལས་བྱས་པ་འཇིག་པ་སྟེ་ཆུད་ཟོས་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ལ་དེའི་ཕྱིར། ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་བསྡུས་པ་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་དུས་སུ་བསགས་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་གཉིས་གང་ཡང་མྱོང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །མྱོང་ནའང་མ་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །ལས་དང་འབྲས་བུ་མེད་པར་ལྟ་བའི་ཕྱིར་ལོག་པར་ལྟ་བར་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་རྣམས་སུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལས་འཕོ་བ་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཚེ་ཆུད་མི་ཟ་བ་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བ་ནི་ལས་ནི་ཆ་སྟེ་རིགས་མཚུངས་པ་དང་ཆ་སྟེ་རིགས་མི་མཚུངས་ པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆུད་མི་ཟ་བ་དེ་ནི་ཁམས་གསུམ་པོ་གང་དུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཚེ་ལས་ཐམས་ཅད་བཤིག་ནས་གཅིག་ཁོ་ན་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་འདོད་པ་ཁམས་ལ་སོགས་པ་ཁམས་མཚུངས་པ་སྟེ་ཁམས་མཉམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཁོ་ན་སྐྱེའི་མི་མཚུངས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་མིན་ནོ། །ཉིང་མཚམས་སྦྱར་བའི་འོག་ཏུ་ཆུད་མི་ཟ་བའི་སྐྱེ་ཚུལ་ནི་ཆུད་མི་ཟ་བ་དེ་ནི་མཐོང་བའི་ཆོས་ཚེ་འདི་ལ་ཟག་བཅས་དང་ཟག་མེད་རྣམ་པ་གཉིས་པོ་ཀུན་གྱི་སྟེ་སེམས་པ་དང༌། བསམས་པའམ་དགེ་བའམ་མི་དགེ་བའི་ལས་དང་ལས་ཀྱི་ཆུད་མི་ཟ་བ་ཐ་དད་པ་རེ་རེ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང༌། འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་བྱུང་ཟིན་ཀྱང་གནས་པ་ཡིན་པ་སྟེ་གདོན་མི་ཟ་བར་མི་འགག་གོ །བཞི་པ་ནི། ཆུད་མི་ཟ་བ་དེ་ནི་ཞིག་ནས་འགྲོ་བའི་སྐབས་གཉིས་ཏེ་རྒྱུན་ཞུགས་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་འཕོ་བའི་སྐབས་དང༌། ཤི་བར་གྱུར་བའི་ཚེ་ན་འགག་པར་འགྱུར་ལ་དེའི་དང་པོ་ནི། སྒོམ་པས་སྤང་བ་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ཞེས་པ་དང༌། གཉིས་པ་ནི། དེ་ནི་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཚེ། །གཅིག་པུ་ཁོ་ན་སྐྱེ་བར་འགྱུར། ཞེས་པར་བཤད་ཟིན་པས་སླར་ཡང་འདིར་མ་སྨོས་སོ། །ཆུད་མི་ཟ་བ་དེའི་རྣམ་དབྱེ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་ཟག་པ་མེད་པའི་ལས་ཀྱི་ནི་ཟག་མེད་དང་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ལས་ཀྱི་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པར་རོ། །འདི་ཡང་ལས་གཉིས་ཀྱི་དབང་གིས་དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་བཏགས་པར་སྤྱན་རས་གཟིགས་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་བཤད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ཡི་ཕྱིར་ལས་ནི་བྱས་མ་ཐག་ཏུ་འགག་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་གནས་པ་ནི་མ་ཡིན་པས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་འཐད་ དོ། །དེ་ལྟ་ནའང་ཆད་པ་མེད་དེ་ཆུད་མི་ཟ་བས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བས་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆུད་མི་ཟ་བ་ཡོད
Chinese
是断除和业转移。如果坏灭使那些不失坏坏灭，那么在那时，那时所作的业坏灭，即唯独耗尽，为此，以等字包括的圣者们在异生时所积累的业的果报二者任何也不受用。即使受用，也成为未作之业的果报生起。因为视业和果报为无，将成为堕入邪见的过失。同样，对于业转移也应类推。第三是，中阴连接时，不失坏如何产生呢？业是分，即同类和分，即不同类的一切不失坏，在那三界任何处中阴连接时，一切业都破灭，唯独一生起。那也是欲界等同类，即界相同者唯独生起，不同类者则不。中阴连接之后，不失坏的生起方式是，不失坏是见法的此时，有漏和无漏两种一切的，即思和，思考或善或不善的业和业的不失坏，各各不同地生起，果报成熟已经发生也存在，即决定不灭。第四是，不失坏是坏灭后行走的两种情况，即入流等果位转移之时和，死亡之时灭尽，其中第一个是，以修习断除本身也是。第二个是，那是在中阴连接时，唯一一生起。已经这样说了，所以再次在此不说了。不失坏的分类应知为两种，即无漏业的是无漏和有漏业的是有漏。这也是观世音寂静禁行者所说，以二业的自性而如此安立名称。第三是，因此业是作后立即灭尽，因为自性存在不是，所以安立为空性。虽然如此，也不是断灭，因为以不失坏完全执持，所以有业的果报。不失坏存在。
English
It is abandonment and karma transference. If destruction causes those non-perishables to perish, then at that time, the karma done at that time perishes, that is, it is only exhausted, therefore, the noble ones included by the word "etc." will not experience any of the two results of the karma accumulated during the time of ordinary beings. Even if they experience it, the result of karma that has not been done will arise. Because of viewing karma and its results as non-existent, it will become a fault of falling into wrong views. Similarly, it should also be applied to karma transference. The third is, how does the non-perishable arise at the time of linking the intermediate state? Karma is a part, that is, the same kind, and a part, that is, all the non-perishables of different kinds, at the time of linking the intermediate state in any of the three realms, all karmas are destroyed, and only one arises. That is, only those of the same realm, such as the desire realm, that is, those of the same realm, arise, but not those of different kinds. After linking the intermediate state, the way the non-perishable arises is that the non-perishable is all of the two kinds of contaminated and uncontaminated in this life of seeing the Dharma, that is, thinking and, thinking or virtuous or non-virtuous karma and the non-perishable of karma, each different one arises, and the result of ripening has already occurred but still exists, that is, it will definitely not cease. The fourth is, there are two occasions when the non-perishable is destroyed and then goes, that is, at the time of the transference of the results of stream-enterers, etc., and at the time of death, it will be extinguished, and the first of these is, even the abandonment by meditation itself is. The second is, that is at the time of linking the intermediate state. Only one will arise. It has already been said, so it is not mentioned here again. The classification of the non-perishable should be known as two types, that is, the uncontaminated is the uncontaminated of uncontaminated karma, and the contaminated is the contaminated of contaminated karma. This is also what Avalokiteshvara, the ascetic practitioner, said, that the name is established in this way due to the nature of the two karmas. The third is, therefore, karma ceases immediately after it is done, because existence by nature is not, so it is established as emptiness. Even so, it is not annihilation, because it is completely held by the non-perishable, so there is the result of karma. The non-perishable exists.