Tibetan
ཤོག་ལྷེབ་ ༣༠༡ ནས་ ༤༠༠ བར། ཤོག་ལྷེབ་ ༣༠༡ ནས་ ༤༠༠ བར། ཀྱང་ཡོད་པར་སྣང་ནས་སླུ་བར་རིགས་པས་གྲུབ་པ་དང་ལུང་ལས་ཀྱང་འདུ་བྱེད་སླུ་བར་གསུངས་པ་ལས་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པར་གྲུབ་སྟེ། ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་ལས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྟོང་པ་སྟེ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་མདོ་སྡེ་ལས་མྱང་འདས་བདེན་པར་གསུངས་པ་ནི་འདུ་བྱེད་རྣམས་མི་བདེན་པར་སྟོན་པ་ན། སླུ་བའི་ཆོས་ཅན་དུ་གསུངས་པའི་གནད་ཀྱིས་མི་སླུ་བ་ལ་བདེན་པ་དམ་པ་ཞེས་བྱའི་རང་གི་ངོ་བོའི་དབང་གིས་གྲུབ་པའི་བདེན་པར་གྲུབ་པ་མིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་སླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་བརྫུན་པར་བསྟན་ན་དོན་བྱེད་ནུས་པའི་དངོས་པོ་གང་ཡང་མེད་པས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་སྐུར་འདེབས་ཀྱི་ལོག་ལྟར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། སྔར་དྲངས་པའི་མདོ་དེ་ཉན་ཐོས་སྡེ་པ་ལ་གྲགས་པའི་མདོ་ཡིན་ལ་དོན་སྨྲ་སྡེ་གཉིས་ཀྱིས་མདོ་དེའི་དོན་དེ་ལྟར་མི་འདོད་པས་འདི་ལྟར་རྩོད་དོ། །འདི་ནི་བརྫུན་པ་གང་ཡིན་ཐམས་ཅད་རི་བོང་གི་མགོ་ལ་རྭ་ཡོད་ཅེས་པ་ལྟ་བུར་བཟུང་ནས་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་རྒྱུ་འབྲས་ཐམས་ཅད་མེད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་པ་ཡིན་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་བཞིན་དུ་དེར་སྣང་བ་ལ་བརྫུན་པར་འཇོག་ཅིང་སྣང་བའི་དོན་དེ་དག་གིས་ཀྱང་བྱ་བ་བྱེད་ནུས་པ་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བ་མི་ཤེས་པར་སྨྲ་བའོ། །གང་དག་ད་དུང་དུ་ཡང་ཁྱོད་སླུ་བར་བྱེད་པ་འདུ་བྱེད་སླུ་བའི་ཆོས་ཅན་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་ཅེས་པ་ནི་ཁྱོད་བདེན་ཏེ། ཁྱོད་འདྲ་བ་འདིས་དེ་ལྟར་མ་བསླུས་ན་འདི་བྱིས་པ་སླུ་བར་འཇོག་པའི་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་ རོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་གང་སླུ་བ་དེ་ནི་བརྫུན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་དེའི་ཚེ་དེ་ལ་ཅི་ཞིག་སླུ་བ་སྟེ་ཅི་ཞིག་དངོས་པོ་མེད་པར་འཛིན་པའི་སྐུར་འདེབས་སུ་འགྱུར། དངོས་པོ་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འགའ་ཞིག་ཡོད་ན་དངོས་པོ་རྣམས་བརྫུན་པར་བསྟན་པ་ན་དེ་ལ་སྐུར་པ་བཏབ་པས་མེད་ལྟར་འགྱུར་ན། གང་གི་ཚེ་དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པ་དེའི་ཚེ་དར་ཅི་ཞིག་སླུ་སྟེ་ཡོད་པ་འགའ་ཡང་མེད་པར་མི་སྨྲ་བས་ཀླན་ཀ་དེ་ནི་མི་རིགས་སོ། །གལ་ཏེ་ཁྱེད་ལུང་དེས་བདེན་པ་བཀག་བའི་བརྫུན་པ་བསྟན་པར་འདོད་པ་ན། དངོས་པོ་དོན་བྱེད་ནུས་པ་མེད་པར་མི་སྟོན་ན་ལུང་འདིས་ཅི་ཞིག་སྟོན་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལ་འདུ་བྱེད་བརྫུན་པར་དེ་སྐད་གསུངས་པ་དེས་ནི་དངོ
Chinese
第301页至400页。 第301页至400页。 也因显现而欺骗，以理成立，且经文中也说行欺骗，由此诸事物成立为无自性。如《般若经》中说：“一切法皆是空性，以无自性之方式。”因此之故。此处经部中说涅槃是真实的，是为了显示诸行不真实。以说为欺骗之法性的要点，对于不欺骗者称为胜义谛，并非以自己的体性之力量成立的真实。第二，如果像那样仅以欺骗之法性显示一切行皆是虚假的，则因没有任何能起作用的事物，会对一切事物变成诽谤的邪见，他们这样说。之前引用的经是声闻部派中著名的经，但意义论者两部不认可该经的意义，因此这样争论。这是将一切虚假都视为如兔子头上长角一样，认为如果那样，一切因果都会消失。虽然自性不成立，但显现为彼，安立为虚假，并且不了解显现的意义那些也能起作用，如同幻术一般，而说出此话。有些人仍然认为，你所欺骗的行，欺骗之法性，是以自性而存在的，你说的是对的。如果像你这样的人不那样欺骗，那么安立欺骗孩童就没有意义了。 如果说任何欺骗的法都是虚假的，那么那时欺骗的是什么？又有什么会变成执持事物不存在的诽谤呢？如果事物以自己的体性而存在，那么在显示诸事物是虚假时，诽谤它就会变得像不存在一样。当事物以自性而存在的事物丝毫不存在时，那时欺骗的是什么？因为不说任何存在的事物都不存在，所以那个责难是不合理的。如果你想用那个经来显示遮止真实的虚假，如果不显示事物不能起作用，那么这个经显示什么呢？世尊因此对他说，行是虚假的，这样说的是事
English
Pages 301 to 400. Pages 301 to 400. Also, it is established by reason that they deceive by appearing, and the scriptures also say that formations are deceptive, therefore things are established as being without inherent existence. As it says in the Perfection of Wisdom Sutra, "All phenomena are empty, in the manner of being without inherent existence." Therefore. Here, the sutras say that Nirvana is true, in order to show that formations are not true. By the key point of saying that they are of the nature of deception, what is not deceptive is called the ultimate truth, but it is not established as being true by the power of its own nature. Secondly, if in that way, by the very nature of deception, all formations are shown to be false, then since there is nothing that can perform a function, it would turn into a nihilistic wrong view that defames all things, so they say. The sutra quoted earlier is a sutra famous among the Hearer schools, but the two schools of Meaning Advocates do not accept the meaning of that sutra in that way, so they argue in this way. This is taking everything that is false as being like a rabbit having horns on its head, and thinking that if that were the case, all cause and effect would disappear. Although it is not established by its own nature, it appears as such, and is established as false, and they speak without knowing that those meanings that appear can also perform actions, like an illusion. Those who still say that the formations that deceive you, the nature of formations being deceptive, exist by their own nature, you are right. If someone like you did not deceive in that way, then there would be no point in establishing the deception of children. If it is said that any dharma that deceives is false, then what is being deceived at that time? And what would become a defamation that holds things to be non-existent? If things existed by their own nature, then when things are shown to be false, defaming them would make them seem non-existent. When there is not even a little bit of something that exists by its own nature, then what is being deceived at that time? Since it is not said that nothing that exists does not exist, that accusation is unreasonable. If you want to use that scripture to show the falsity of denying the truth, if it does not show that things cannot perform a function, then what does this scripture show? The Blessed One therefore said to him that formations are false, what he said was
Tibetan
ས་པོ་མེད་པར་མི་སྟོན་གྱི་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡོངས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། མ་དྲོས་པས་ཞུས་པ་ལས། གང་ཞིག་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་མ་སྐྱེས། །དེ་ལ་སྐྱེ་བའི་རང་བཞིན་ཡོད་མ་ཡིན། །རྐྱེན་ལ་རག་ལས་གང་དེ་སྟོང་པར་བཤད། །གང་ཞིག་སྟོང་ཉིད་ཤེས་དེ་བག་ཡོད་ཡིན། །ཞེས་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པ་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པའི་དོན་དུ་གསུངས་པ་ལྟར་འདུ་བྱེད་བརྫུན་པར་གསུངས་པ་དེས་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ་སྟོན་གྱི་སྐྱེ་བ་བཀག་པའི་དངོས་མེད་སྟོན་པ་མིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་བཞིན་དུ་དེར་སྣང་བ་ནི་སླུ་བ་དང་བརྫུན་པར་གསུངས་པའི་ལུང་གི་དོན་དུ་བཤད་དོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས། ལུང་དོན་གཞན་དུ་འཆད་ཚུལ་བསྟན། དེ་ལྟར་འཆད་པའི་སྒྲུབ་བྱད་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཉན་ཐོས་སྡེ་པས་སྔར་དྲངས་པའི་མདོ་ དེས་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་དུ་གསུངས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་གྲུབ་པའི་དུས་ལས་དུས་གཉིས་པར་མི་སྡོད་པ་ཡིན་ཡང་སྡོད་པར་སྣང་བ་སླུ་བ་དང་བརྫུན་པའི་དོན་དུ་འདོད་དོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ་ལུང་གི་དོན་མིན་གྱི་རང་བཞིན་ལ་མི་གནས་པ་རང་བཞིན་མེད་པའམ་བརྫུན་པའམ་བདེན་པ་མེད་པར་གསུངས་པའི་དོན་དུ་སྨྲའོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་གཉིས་ལས་དང་པོ་ནི། དངོས་པོ་རྣམས་ལ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ན་འདི་རྣམས་གཞན་དུ་འགྱུར་པ་སྣང་བར་མི་འགྱུར་བ་ལས་སྣང་བའི་ཕྱིར། རང་གི་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་པ་མདོའི་དོན་དུ་མི་རུང་གི་ངོ་བོ་གཞན་དུ་འགྱུར་བས་རང་བཞིན་ལ་མི་གནས་པ་མདོའི་དོན་ནོ། །རྒྱུ་མཚན་གཉིས་པ་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ནི་མེད་དེ་གང་གི་ཕྱིར་ན་ཆོས་ཅན་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་སྟོང་པ་ཉིད་འདོད་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་པ་མིན་བའི་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལ་ནི་དེའི་སྔོ་བསངས་མི་འཐད་པས་ཆོས་ཅན་མེད་པར་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱང་མི་འཐད་བའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་ལ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ན་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་འདི་ཆོས་གང་ཞིག་གི་ངོ་བོ་ཡིན་ཞེས་འཛེར་ཏོ། །རྒོལ་བ་འདི་དག་ནི་རིགས་པའི་རྣམ་གཞག་ལ་བྱང་བ་ཡིན་པས་རང་གིས་ཁས་བླངས་པའི་ལུང་འགའ་ཞིག་ལས་རང་བཞིན་མེད་པར་གསུངས་པའི་ལུང་དོན་འཆད་པ་ན། རང་གི་ངོ་བོ་ལ་མི་གནས་པའི་མི་རྟག་ པ་ལ་དགོངས་པར་སྨྲ་བ་ཡིན་གྱི། རང་བཞིན་ཡོད་མེད་དང་བདེན་པ
Chinese
不是无有地显示，而是完全显示自性未生的空性。如《不退转轮经》所说：“何者由缘而生者，彼即未生。彼无生之自性。何者依赖于缘，彼说为空性。何者知空性，彼即具正念。”如是，依赖于缘者，即是自性未生之义。如是宣说行是虚假的，也显示了自性未生，而不是显示遮止生的无实有。如是，自性未生却显现于彼，是作为欺骗和虚假的教证之义而说的。第三，分为二：显示以其他方式解释教证之义；驳斥如是解释的论据。第一，声闻部根据先前引用的经文，说为是坏灭之法，认为一切事物从其自性成立之时起，不会停留在第二个时间，但显现为停留是欺骗和虚假之义。如是，自性未生不是教证之义，而是说不驻于自性是无自性或虚假或无有真实的意义。其理由也有二，第一：如果事物没有以自性成立的自性，则这些事物不会显现为转变，因为显现的缘故。不以自性成立不是经文的意义，而是以自性转变是不驻于自性的经文意义。第二个理由是，事物没有以自性成立的自性是不存在的，因为必须承认作为有法的事物之法是空性。对于不存在的石女儿，其青色是不合理的，因为作为有法不存在，依赖于它的法也是不合理的，所以事物是自性存在的。如果事物没有以自性成立的自性，那么这种转变是什么法的自性呢？这些反驳者精通理性的论述，因此在解释自己所承认的某些经文中说无自性的经文之义时，说是指不驻于自性的无常，而不是指自性有无和真实
English
It is not showing without anything, but completely showing the emptiness of unoriginated by nature. As stated in the *Akṣayamatinirdeśa*, "Whatever is born from conditions is unborn. It does not have the nature of being born. Whatever depends on conditions is said to be empty. Whoever knows emptiness is mindful." Thus, what depends on conditions is said to be the meaning of unoriginated by nature. As such, saying that formations are false also shows unoriginated by nature, and does not show the non-existence of what is prevented from being born. Thus, appearing there while being unoriginated by nature is said to be the meaning of the scriptures that say it is deceptive and false. The third has two parts: showing how to explain the meaning of the scriptures in another way; refuting the arguments for explaining it in that way. First, the Śrāvakayāna school, based on the sutra previously cited, which says it is a dharma of destruction, believes that all things do not remain in the second time from the time they are established by themselves, but appearing to remain is the meaning of deception and falsehood. In this way, unoriginated by nature is not the meaning of the scriptures, but it is said that not abiding in nature is the meaning of being without nature or false or without truth. There are two reasons for this, the first being: if things do not have the nature of being established by their own essence, then these things will not appear to change, because of appearing. Not being established by one's own essence is not the meaning of the sutra, but changing by one's own essence is the meaning of the sutra of not abiding in nature. The second reason is that the nature of things not being established by their own essence does not exist, because it is necessary to admit that the dharma of things as the subject is emptiness. For the son of a barren woman who does not exist, his blueness is unreasonable, because as the subject does not exist, the dharma that depends on it is also unreasonable, so things exist by nature. If things do not have the nature of being established by their own essence, then what dharma is this change the essence of? These opponents are well-versed in the system of reasoning, so when explaining the meaning of the scriptures that say no-self in some of the scriptures they have admitted, they say that it refers to the impermanence of not abiding in one's own essence, not to the existence or non-existence of nature and truth.