Tibetan
འབྱུང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཐོང༌། །ཆོས་མཆོག་ཞི་བ་རྣམས་ཀྱང་རབ་ཏུ་ཤེས། །དགའ་བ་རྙེད་ནས་སེམས་ཅན་ཚིམ་པར་བྱེད། །ཉོན་མོངས་རྒྱལ་ནས་དེ་ནི་རྒྱལ་བར་འགྱུར། །བདག་ཉིད་རྒྱལ་བར་འགྱུར་ཞིང་གནས་པ་མེད། །དེ་ཕྱིར་རྒྱལ་བའི་བྱང་ཆུབ་རབ་ཏུ་མཁྱེན། །སངས་རྒྱས་ནས་ནི་འགྲོ་བ་ཤེས་པར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ་གཞན་འགྱུར་མེད་པ་དང་ངོ་བོ་ཉིད་མི་རྙེད་པ་དང་དེ་མ་རྟོགས་པའི་ཉེས་དམིགས་དང་རྟོགས་པའི་ཕན་ཡོན་དུ་སྦྱར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། དངོས་ཀྱི་དོན་དང༌། དེ་ལ་ལུང་དང་འགལ་བ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྔར་དངོས་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དངོས་པོ་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ནི་འདོད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། གལ་ཏེ་སྟོང་པ་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཡོད་ན་ནི་དེའི་རྟེན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པའི་སྟོང་པ་མིན་པ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཡོད་ནའང༌། འདིར་སྟོང་པ་ཉིད་དང་བདག་མེད་པ་ནི་ཆོས་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པས་བདག་གིས་མི་སྟོང་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མིན་ན། སྟོང་པ་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་ཏེ་གཉེན་པོ་ལ་ལྟོས་པ་དང་བྲལ་བས་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་མེད་དོ་ཞེས་པའི་ལུང་དོན་སྨྲ་སྡེ་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་ཁས་ལེན་ལ། བདག་མེད་ཀྱི་མེད་རྒྱུའི་བདག་ནི་སློབ་དཔོན་གཉིས་ཀས་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ལ་བཞེད་པས་ཚིག་གསལ་ལས་སྔར་ལྟར་བཤད་པ་ཡང་འཐད་དོ། །བུད་དྷ་པཱ་ལི་ཏ་ལས་དཔྱད་ན་མི་སྟོང་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པས་སྟོང་པ་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར་ཞེས་བཤད་དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པའི་དོན་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་པས་དོན་འདྲའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཅུང་ཟད་ཅིག་བདེན་པར་གྲུབ་པར་འདོད་ན་དེའི་རྟེན་ཆོས་ཅན་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཀྱང་གདོན་མི་ཟ་བར་འདོད་དགོས་ཏེ། རྟེན་ཆོས་ཅན་མེད་པར་བརྟེན་པའི་ཆོས་གནས་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དང༌། བདེན་པར་གྲུབ་པའི་རྟེན་བརྫུན་པས་བྱེད་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་ལ་ནི་དབུ་མ་པ་དང་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་གཉིས་ཀ་མཐུན་ལ་དེ་ལྟ་ནའང་དངོས་པོར་སྨྲ་བས་ནི་ཆོས་ཅན་དང་སྟོང་ཉིད་གཉིས་ཀ་བདེན་པར་འདོད་ལ་དབུ་མ་པས་ནི་ཆོས་ཅན་མི་བདེན་པས་སྟོང་ཉིད་ཀྱང་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པར་བཞེད་དོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པའི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱ
Chinese
生如来见，胜法寂静亦善知，得喜足众生，胜烦恼即成胜者。自身成胜者，亦无所住，是故善知胜者菩提。从佛了知有情。如是说，与无有他变及不得自性，与未悟彼之过患及悟彼之利益合之。二者有二，真实义与于彼遣除与圣教相违。初者，先说事物自性本无，非为有，谓诸事物即是空性。是故说成为空性所依之事物，自性是有，是不应理。若空性有自性成立之少分，则其所依亦应有自性有之非空少分。然此处空性与无我已许为一切法之共相，则我所不空之少分亦无有，空性又如何能有自性耶？不能有，以离于对治之所待故，如虚空之花。一切法无我之圣教，二宗亦许之。然无我所破之我，二师皆许为自性成立，故说句义明释如前亦应理。由佛护所观察，不空少分亦无有，故空性如何能有耶？如是说，一切法无我之义亦是彼，故义同。若欲空性是少分真实成立，则其所依法亦定须许为少分真实成立。以无有能依之法，所依之法不能安住故，又以真实成立之所依，虚假所作相违故。是故于此中观者与有事宗二者皆相同，如是则有事宗许法与空性二者皆真实，然中观者以法不真实，故空性亦不成立为真实。瑜伽行派之智者们
English
The arising thus-gone sees. The supreme Dharma, peaceful, is also well known. Having found joy, he satisfies sentient beings. Having conquered afflictions, he becomes victorious. He himself becomes victorious and has no dwelling. Therefore, he thoroughly knows the enlightenment of the victorious ones. From the Buddha, he knows beings. Thus it is said, and it is combined with the absence of other change, the non-finding of self-nature, the faults of not realizing it, and the benefits of realizing it. The second has two parts: the actual meaning and refuting contradictions with the scriptures. The first is: previously, it was said that things are without inherent existence, that they are not existent, because all things are considered to be emptiness. Therefore, it is unreasonable to say that things that are the basis of emptiness exist by their own nature. If there were even a small part of emptiness that was established by its own nature, then its basis would also have to be a small part of non-emptiness that exists by its own nature. However, here, emptiness and selflessness are accepted as the general characteristics of all phenomena, so if there is not even a small part that is not empty of self, how could emptiness have its own nature? It cannot, because it is free from dependence on an opponent, like a flower in the sky. The two schools also accept the scripture that all phenomena are selfless. However, both teachers consider the self that is refuted by selflessness to be established by its own nature, so it is reasonable to say that the explanation in the Clear Words is as before. According to Buddhapalita, there is not even a small part that is not empty, so how could emptiness exist? It is said that the meaning of all phenomena being selfless is also the same, so the meaning is the same. If one wants even a small part of emptiness to be truly established, then one must undoubtedly accept that even a small part of its basis, the subject, is truly established. This is because without a basis, the dependent phenomenon cannot exist, and because it is contradictory for a truly established basis to be made by something false. Therefore, the Madhyamikas and the proponents of entities agree on this point. However, the proponents of entities consider both the subject and emptiness to be true, while the Madhyamikas consider the subject to be untrue, so emptiness is not established as true. The scholars of the Yogacara school
Tibetan
ང་ཡོངས་གྲུབ་བདེན་པར་འགྲུབ་པ་ལ་དེའི་རྟེན་གཞན་དབང་བདེན་པར་འགྲུབ་དགོས་པར་མཐོང་ནས་གཞན་དབང་བདེན་པར་སྒྲུབ་སྟེ། དེ་བདེན་པར་གྲུབ་ན་དེའི་སྟོང་ཉིད་ བདེན་པ་འབད་མེད་དུ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་དེ་བདེན་པར་མ་གྲུབ་ན་རྒྱུ་མཚན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་ཆོས་ཉིད་བདེན་མེད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་དག་ལས་བཟློག་སྟེ་སྨྲ་བ་ནི་རང་གི་སྡེ་པ་གོང་འོག་གང་གི་ཡང་ལུགས་མིན་པས་དོར་བར་བྱ་བ་ཁོ་ནའོ། །སྤྱོད་འཇུག་ལས། གང་ཚེ་གང་ཞིག་མེད་དོ་ཞེས། །བརྟག་བྱའི་དངོས་པོ་མི་དམིགས་པ། །དེ་ཚེ་དངོས་མེད་རྟེན་བྲལ་བ། །བློ་ཡི་མདུན་ན་ཇི་ལྟར་གནས། ཞེས་གསུངས་པས་ཀྱང་དགག་བྱ་དགག་པའི་རྟེན་དུ་སྟོན་པ་མིན་གྱི་དངོས་པོ་བདེན་པ་བ་མ་གྲུབ་ན་དངོས་མེད་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་བདེན་པ་བའི་རྟེན་མེད་ཅེས་པའི་དོན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། གཞུང་གི་དོན་བཤད་པ་དང༌། དེ་གསུངས་པའི་ཁུངས་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གདུལ་བྱ་རྣམས་གྲོལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་དང་མཚན་མ་མེད་པ་དང་སྨོན་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཐར་བའི་སྒོ་གསུམ་གསུངས་པ་ནི། མུ་སྟེགས་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་གསུང་ཁོ་ན་ལ་དམིགས་ན། ཁྱོད་ཀྱིས་ནི་ད་ལྟ་གསུང་རབ་འཆད་པའི་སྒྱུ་ཐབས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་སྤོང་བར་བརྩམས་པ་ཡིན་པས། མཐོ་རིས་དང་བྱང་གྲོལ་གྱི་ལམ་རྒྱུན་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ཁྱོད་དང་བརྩད་པས་ད་ཆོག་གོ་ཞེ་ན། ཨེ་མ་ཀྱི་ཧུད་ཤིན་ཏུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པས་ཐར་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་འགྲོ་བའི་ལམ་དྲང་པོ་བོར་ནས། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་བདེན་པར་ཞེན་པའི་སྤྲུལ་གྱིས་དཀྲིས་པའི་འཁོར་བའི་འབྲོག་དགོན་པར་འགྲོ་ བའི་ལམ་ལ་ཐར་པར་འགྲོ་བར་འཛིན་པ་ཁྱོད་ནི། དམ་པས་སྨད་པར་བྱ་བ་ཡིན་བཞིན་དུ་དམ་པ་ལ་སྨོད་པ་ཞིག་སྟེ་ཀྭ་ཡེ་སྨན་པའི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ནི། ལྟ་བ་སྟེ་བདེན་འཛིན་ཀུན་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་སྟེ་འབྱིན་པ་ཡིན་པར་གསུངས་པས་བདེན་པར་ལྟ་བའི་དམིགས་གཏད་ཐམས་ཅད་ལོག་པ་ཙམ་མོ། །ལོག་པ་ཙམ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་ཡང་མིན་ནོ། །དེས་ན་གང་དག་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པར་ལྟ་བ་དེ་དག་ནི་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་པ་སྟེ་གསོར་མི་རུང་བར་གསུངས་སོ། །འདི་ནི་ཁྱོད་ལ་ཟོང་ཅི་ཡང་སྟེར་རྒྱུ་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ན་ཀྱེ་བདག་ལ་ཅི་ཡང་མེད་པ་ཞེས་པའི་ཟོང་དེ་བྱིན་ཅིག་ཅེས་སྨྲ་ན་ཕ་རོལ་པོ་དེ་
Chinese
我見到要使圓成實性成立為真實，必須以依他起性成立為真實作為依據，因此要成立依他起性為真實。如果它成立為真實，那麼它的空性 就會毫不費力地成立為真實，如果它不成立為真實，那麼僅僅因為這個原因，它的法性就會變成非真實。因此，與這些相反的說法，不是自己宗派上下任何一方的觀點，所以是應該捨棄的。如《入行論》云：「何時何事物，無有即觀察，彼時無實事，離依於何住，云何立於心？」也說了，不是說否定之物是作為否定的依據，而是說如果實有之物不成立，那麼無實有的空性就沒有真實的依據。第二部分有兩個方面：解釋論典的意義和指出所說的來源。第一部分是：如果世尊為了使所化眾生解脫，而宣說了空性、無相和無願三種解脫之門，這與外道不共，只針對善逝的教言。你現在卻用講解經文的詭計來捨棄空性，這樣做會斷絕升天和解脫的道路，與你爭辯到此為止。唉呀，真是極度顛倒，捨棄了前往解脫之城的正直道路，卻認為被對實有和非實有的真實執著所纏繞的輪迴荒野是通往解脫的道路。你這樣的人，本應受到聖者的呵斥，卻反過來呵斥聖者。喂，偉大的藥王，諸佛說空性是見解，是必定從一切實執中解脫出來的，因此所有對真實的執著都是錯誤的。僅僅是錯誤，也不是以自性而存在的。因此，那些認為空性是以自性而存在的人，是無法被說服的，是無法被挽救的。這就像對你說沒有任何東西可以給你，你卻說請給我那個叫做我一無所有的東西一樣，對方會
English
I see that in order for the consummated truth to be established as true, the dependent arising truth must be established as true as its basis. Therefore, I establish the dependent arising as true. If it is established as true, then its emptiness will effortlessly be established as true, and if it is not established as true, then for that very reason, its nature will become untrue. Therefore, speaking contrary to these is not the view of any of one's own higher or lower schools, and should be abandoned. As it says in the Bodhicharyavatara: "When, of what, is there no observation? At that time, the unreal thing, separated from its support, how does it remain before the mind?" This also shows that the object to be negated is not the basis for negation, but that if the real thing is not established, then the emptiness of the unreal has no real basis. The second part has two aspects: explaining the meaning of the text and indicating the source of what was said. The first is: If the Bhagavan, in order to liberate beings to be tamed, taught the three doors of liberation: emptiness, signlessness, and wishlessness, which are uncommon to non-Buddhists and only aimed at the words of the Sugata, then you are now using the trick of explaining scriptures to abandon emptiness. Doing so will cut off the path to higher realms and liberation. Arguing with you is enough for now. Alas, it is extremely inverted, abandoning the straight path to the city of liberation, and instead taking the path to the desolate wilderness of samsara, entangled by the delusion of clinging to true existence and non-existence, as the path to liberation. You, who should be blamed by the holy ones, are instead blaming the holy ones. Hey, great king of medicine, the Buddhas have said that emptiness is the view, that it is the definite escape from all clinging to truth, so all clinging to truth is simply wrong. Simply wrong, and not existing by its own nature. Therefore, those who view emptiness as existing by its own nature are impossible to convince, impossible to save. This is like saying to you that there is nothing to give you, and you say, "Please give me that thing called 'I have nothing,'" the other person would