Tibetan
ར་གྲུབ་མ་གྲུབ་ཀྱི་དོན་རྟག་པར་ཡོད་མེད་ལ་བྱེད་པ་ནི་གཏན་མིན་པས། གངས་རིའི་ཁྲོད་པའི་རྒོལ་བ་མུ་ཅོར་སྨྲ་བ་འགའ་ཞིག་གིས་དེ་ལྟར་སྨྲ་བ་དང་ཁྱད་པར་ཆེའོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པས་དངོས་པོ་བདེན་པར་སྨྲ་བའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་བྱས་པ་ནི་རྩ་བ་མཁན་པོའི་རྗེས་སུ་བྱུང་བས། འདིར་ཡང་རང་སྡེ་ཕྱོགས་སྔར་ལེན་པ་ན་དོན་སྨྲ་གཉིས་ཕྱོགས་སྔར་མཛད་ལ་དེ་དག་ལ་ལུང་གི་གནོད་པ་སྟོན་པ་ནའང་ཐེག་དམན་གྱི་སྡེ་སྣོད་ནས་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་མཛད་དེ། །དེ་ལྟ་ནའང་འདི་དག་གི་འདོད་པ་བཀག་ན་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པའི་དངོས་པོ་བདེན་པར་འདོད་པ་ཡང་ཁེགས་པར་འགྱུར་བས་འགོག་པའི་རིགས་པ་ནི་ཐུན་མོང་བ་ཁོ་ནའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། གཞན་འགྱུར་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག །སྟོང་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། རང་བཞིན་དང་གཞན་འགྱུར་གཉིས་འགལ་བས་དགག །གཞན་འགྱུར་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མི་སྲིད་པས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཆོས་གང་ཞིག་དངོས་པོ་གང་ལ་མི་འཁྲུལ་བ་དེ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་དེ་གཞན་གྱིས་གེགས་བྱར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་མེ་ལ་མི་འཁྲུལ་བའི་མེའི་ཚ་བ་ལྟ་བུ་ཞིག་དགོས་སོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་ན་དེ་གང་གི་རང་བཞིན་དུ་འདོད་པ་དེ་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་བར་ཇི་ལྟར་རུང་སྟེ་མི་རུང་ངོ་། །གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཡང་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ རང་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་མིན་ནོ་ཞེས་བཟློག་པ་འཕེན་ནོ། །དེ་ནི་ཐ་སྙད་པའི་གཞན་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། རེ་ཞིག་དངོས་པོ་སྔར་གྱི་གནས་སྐབས་ན་གནས་པ་དེ་ཉིད་ལ་ནི་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མེད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་ཏེ་འདི་ལྟར་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ནི་རྒ་བའི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་ན་ལང་ཚོའི་གནས་སྐབས་ཉིད་ལ་གནས་པའི་གཞོན་ནུ་ལ་ནི་མི་རྒ་བ་སྟེ་རྒ་བ་ཡོད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གནས་སྐབས་དེ་ན་ལང་ཚོ་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་གཞོན་ནུ་ལ་རྒ་བ་མི་འདོད་ཀྱི་རྒས་པ་ཉིད་རྒའོ་སྙམ་ན། གཞན་རྒས་པ་ཉིད་ལ་ཡང་རྒ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་རྒས་པ་ལའང་རྒ་བར་འགྱུར་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ཚིག་གསལ་ལས། རྒན་གཞོན་གྱི་གནས་སྐབས་གཉིས་འགལ་བ་དང༌། བུད་དྷ་པཱ་ལི་ཏ་ལས་རྒས་པ་དང་གཞོན་ནུའི་གནས་སྐབས་གཉིས་གང་ཟག་གཅིག་ལ་དུས་གཅིག་ན་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་གཞོན་ནུ་རྒས་པར་འགྱུར་བ་བཀག་པའི་རིགས་པ་ནི། ལྷས་བྱིན་གྱི་གཞོ
Chinese
因此，将是否成立的意义总是执着于有无，是绝对不行的。住在雪山中的一些诡辩论者就是这样说的，这有很大的差别。瑜伽行者建立了事物真实存在的论著体系，这是遵循根本论主的做法。在这里，如果先接受自宗的观点，那么就先确立了有实二宗的观点，而在指出这些观点在经文上的过失时，也是引用小乘的论藏。即使如此，如果驳斥了这些观点，那么瑜伽行者所认为的事物真实存在也会被驳倒，因此，驳斥的理路是共通的。第二部分分为两点：驳斥以他性而存在的论证；驳斥以空性而存在的论证。第一部分分为两点：因为自性和他性相违而驳斥；因为他性以自性存在是不可能的而驳斥。第一点是：任何法，对于任何事物不会错认，那就是它的自性，因为不会被其他事物所阻碍。也就是说，需要像不会错认为火的火的热性一样。如果事物本质上就是自性存在的，那么它被认为是何者的自性，又怎么可能从那之外发生改变呢？这是不可能的。又因为能见到改变，所以反驳说不是自性存在的。这是世俗谛的他性改变。第二点是：暂时，事物停留在之前的状态，它本身并没有发生改变。为什么呢？因为如果说改变是衰老的另一种说法，那么停留在青春状态的年轻人就不会衰老，因为没有衰老。因为在那个状态下，从青春改变成其他是不合理的。如果认为不是年轻人衰老，而是衰老本身衰老呢？那么衰老本身也不会有衰老，因为衰老也不需要衰老。在这里，《明句论》中说，年老和年轻两种状态是相违的。佛护论师认为，因为衰老和年轻两种状态不会在同一个人身上同时存在，所以驳斥了年轻人会衰老的说法。这是天授的少
English
Therefore, it is absolutely wrong to always cling to existence or non-existence as the meaning of whether something is established or not. Some sophists who dwell in the snowy mountains say this, which is very different. The Yogācārins established the system of treatises that assert the true existence of things, which follows the approach of the fundamental master. Here, if we first accept the views of our own school, then we first establish the views of the two schools that assert reality, and when pointing out the scriptural faults of these views, we also cite the collections of the Lesser Vehicle. Even so, if these views are refuted, then the Yogācāra's assertion of the true existence of things will also be refuted, so the reasoning for refutation is common. The second part is divided into two points: refuting the proof of existence by other-nature; refuting the proof of existence by emptiness-nature. The first part is divided into two points: refuting because self-nature and other-nature are contradictory; refuting because it is impossible for other-nature to exist by self-nature. The first point is: any dharma that is not mistaken for anything is its self-nature, because it is not obstructed by anything else. That is, it needs to be like the heat of fire that is not mistaken for fire. If things are essentially self-existent, then how can it be possible to change from what it is considered to be the self-nature of? It is impossible. Also, because change can be seen, it is refuted that it is not self-existent. This is the other-nature change of conventional truth. The second point is: temporarily, when a thing remains in its previous state, it itself does not change. Why? Because if change is said to be another way of saying aging, then a young person who remains in a state of youth will not age, because there is no aging. Because in that state, it is unreasonable to change from youth to something else. If it is thought that it is not the young person who ages, but aging itself that ages? Then aging itself will not have aging, because aging does not need to age either. Here, the Clear Words says that the two states of old age and youth are contradictory. Buddhapālita argues that because the two states of aging and youth cannot exist simultaneously in the same person, the assertion that a young person will age is refuted. This is the young
Tibetan
ན་ནུའི་གནས་སྐབས་འགག་བཞིན་པ་དང་རྒས་པའི་གནས་སྐབས་སྐྱེ་བཞིན་པ་གཉིས་དུས་མཉམ་ཡང༌། གནས་སྐབས་གཉིས་དུས་གཅིག་ན་མེད་པ་ནི་རང་ཡང་ཐ་སྙད་དུ་འདོད་དགོས་སོ། །དེས་ན་སྔར་སྐྱེ་བ་འགོག་པའི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་བཞིན་དུ་གཞན་འགྱུར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་ན་གནས་སྐབས་གཉིས་དུས་གཅིག་ན་གནས་པའི་སྐྱོན་ཡོད་པས་འགོག་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་གཞན་རྒས་པར་གྱུར་པ་རྒ་བར་མི་འགྱུར་ ཡང་གཞོན་ནུ་དེ་ཉིད་གཞན་རྒས་བར་འགྱུར་བའི་གཞན་འགྱུར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་དོ་ཞེས་འདོད་ན་ནི། དེ་ལྟར་ན་འོ་མ་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་གནས་སྐབས་མ་བཏང་བར་ནི་ཞོར་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་འོ་མའི་གནས་སྐབས་བཏང་ནས་ཞོའི་གནས་སྐབས་སུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་འོ་མ་ཉིད་ཞོར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་ཕན་ཚུན་འགལ་བས་འོ་མ་ཉིད་ཞོར་འགྱུར་རོ་ཞེས་མི་འདོད་ན་ནི་འོ་མ་ལས་དོན་གཞན་གང་ཞིག་ནི་ཞོ་ཡི་དངོས་པོར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་ཏེ། ཞོ་དང་ཆུ་ལྟ་བུ་གཞན་གང་ཡང་ཞོར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་སྔ་མ་གཅིག་ཕྱི་མར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་ནི་རྒན་གཞོན་དང་འོ་ཞོ་ལྟ་བུ་ལ་ཡོད་ཀྱི་མེ་དང་ཤིང་ལྟ་བུའི་རྒྱུ་འབྲས་ལ་ནི་བུད་ཤིང་མེར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་འཇིག་རྟེན་ན་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་གཞན་འགྱུར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་འདུ་བྱེད་སླུ་ཞིང་བརྫུན་པར་གསུངས་པའི་དོན་མ་ཡིན་གྱི་དངོས་པོ་རྣམས་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་སྐྱེས་པ་ལུང་གི་དོན་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་དཀོན་མཆོག་འབྱུང་གནས་ཀྱི་མདོ་ལས། ཆོས་གང་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འབྱུང་བ་མེད། །ཅེས་པ་ནས་གྲོལ་ནས་སེམས་ཅན་མང་པོ་གྲོལ་བར་མཛད། །ཅེས་པའི་མཇུག་ཏུ། བདག་མེད་པར་ནི་ཆོས་ཀུན་སྟོན་མཛད་ཅིང༌། །སེམས་ཅན་འཛིན་ལས་འཇིག་རྟེན་རྣམ་པར་གྲོལ། །བདག་ཉིད་འགྲོ་ལས་གྲོལ་ཞིང་འགྲོ་གྲོལ་བས། །དེ་ཕྱིར་ཕ་རོལ་གཤེགས་ཀྱང་བརྒལ་བའང་མེད། །དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་སྲིད་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །ཕ་རོལ་གཤེགས་པ་གང་ཡང་རྙེད་མི་འགྱུར། ། ཕ་རོལ་ཡོད་མ་ཡིན་ཞིང་ཚུ་རོལ་མེད། །ཕ་རོལ་སོང་ངོ་ཞེས་ཀྱང་ཚིག་ཏུ་གསུང༌། །གང་གིས་ཚིག་ཏུ་སྨྲ་བ་དེ་ཡང་མེད། །གང་སྨྲས་དེ་ཡི་ཚིག་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། །གང་ལ་སྨྲ་བ་དེ་ཡང་རྙེད་མི་འགྱུར། །གང་གིས་ཤེས་པ་དེ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ལོག་པར་རྟོག་ལ་ཆགས་པའི་དབང་གིས་སུ། །འདིར་ནི་འགྲོ་བ་འདི་ཀུན་རབ་ཏུ་འཁྱམ། །སྐྱེས་བུ་གང་གིས་ཞི་བའི་ཆོས་རིག་པ། །དེས་ནི་རང་
Chinese
少年时期消逝，衰老时期产生，二者虽同时，但两个时期不可能同时存在，这本身也应被认为是名言。因此，如前在遮止生时所说，若以他变自性而有，则有二时期同时存在的过失，故应遮止。假设，已变为衰老的他者不会衰老，但少年本身却具有变为衰老的他变自性，若如此认为，那么，牛奶本身在未舍弃自身状态时，就会变成酸奶。如果说，牛奶舍弃自身状态后，才变为酸奶的状态，因此牛奶本身不会变成酸奶，那么，如果因为相互矛盾而不认为牛奶本身会变成酸奶，那么，除了牛奶之外，还有什么东西会变成酸奶的实体呢？不会变成，因为像酸奶和水一样，没有任何其他东西会变成酸奶。所谓“先前的法变为后来的法”的说法，只适用于老少和牛奶酸奶等，而对于火和木柴等因果关系，世间上不会说木柴变成了火。因此，由于他变自性不可能存在，所以说无常以自性而有，是欺骗和虚假的，这并非此意，而是指诸法并非以自己的自性而生，这才是经文的意义。如《宝积经》中所说：“何法无生亦无起。”直至解脱，令众多有情获得解脱。结尾处说：“以无我而示一切法，从有情执著中，世界得以解脱。自身从行中解脱，行者亦解脱，因此，到达彼岸亦无超越。大仙已至有之彼岸，任何到达彼岸者皆不可得。 彼岸非有，此岸亦无，亦说已至彼岸。谁以言语宣说，彼亦不存在，所说之语亦不存在，所说之对象亦不可得，谁所知者亦不存在。由于执著于邪见，此世间一切众生皆流浪。何人知晓寂静之法，彼即是自
English
The state of youth is ceasing, and the state of aging is arising, although both are simultaneous. However, the two states cannot exist at the same time, and this itself should be considered a nominal designation. Therefore, as previously stated in the context of preventing birth, if it exists by its very nature of changing into something else, there would be the fault of the two states existing simultaneously, so it should be prevented. Suppose that what has become old does not become old, but the youth itself has the very nature of changing into becoming old, if you think so, then milk itself will turn into yogurt without giving up its own state. If you say that milk does not turn into yogurt because it changes into the state of yogurt after giving up its own state, then if you do not think that milk itself will turn into yogurt because of mutual contradiction, then what other thing besides milk will turn into the substance of yogurt? It will not become, because nothing else like yogurt and water will turn into yogurt. The term "the former dharma changes into the latter" applies only to old and young and milk and yogurt, but for the causal relationship between fire and firewood, the world does not say that firewood becomes fire. Therefore, since it is impossible for the nature of change to exist, it is said that impermanence exists by its very nature, which is deceptive and false. This is not the meaning, but it means that all things are not born by their own nature, which is the meaning of the scriptures. As stated in the *Source of the Jewel*, "Whatever dharma has no birth and no arising," until liberation, many sentient beings are liberated. At the end, it says, "By showing all dharmas as selfless, the world is liberated from the attachment of sentient beings. Oneself is liberated from action, and the actor is also liberated, so there is no transcendence even in reaching the other shore. The great sage has reached the other shore of existence, and anyone who has reached the other shore cannot be found. There is no other shore, and there is no this shore, and it is also said that one has reached the other shore. Whoever speaks in words does not exist, and the words spoken do not exist, and the object spoken to cannot be found, and whoever knows does not exist. Due to attachment to wrong views, all beings in this world wander about. Whoever knows the peaceful dharma is self.