Tibetan
ར་པ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར། དགྲ་བཅོམ་པ་གྲོལ་ཟིན་པ་ལ་ཡང་འཆིང་བ་ཡོད་པས་བཅིངས་པར་འགྱུར་རོ། །རིགས་པ་འདི་ཇི་ལྟར་སྙམ་ན་གྲོལ་བ་པོ་དང་ཐར་པ་མྱང་འདས་གཉིས་ཀ་འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་བར་གཞག་དགོས་ལ་དེ་གཉིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་ན་གྲོལ་བའི་བྱ་བ་གཅིག་གིས་འཇོག་མི་ནུས་པས་སོ་སོར་དགོས་ན། དེའི་ཚེ་གྲོལ་བའི་བྱ་བ་གང་དང་ལྡན་པས་གྲོལ་བ་པོར་བཞག་པ་ལས་གཞན་པའི་བྱ་བ་གཉིས་པ་མེད་པས་གྲོལ་བ་པོ་གྲོལ་ཞེས་པ་མི་འཐད་ལ། བྱ་བ་གཉིས་པ་ཡོད་ན་གྲོལ་ཟིན་ནས་སླར་ཡང་གྲོལ་བ་ལ་ལྟོས་པས་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་ཡང་སླར་ཡང་གྲོལ་བ་དགོས་པར་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་མ་བཅིངས་པ་ལ་ཐར་བ་མེད་པས་བཅིངས་པ་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། བཅིངས་པ་གྲོལ་བཞིན་པ་ཡིན་པར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་ན་བཅིངས་པ་དང་གྲོལ་བཞིན་པ་གཞི་མཐུན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བཅིངས་པ་དང་གྲོལ་བ་དུས་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ན་དེ་ནི་མི་སྲིད་དེ་སྣང་མུན་བཞིན་ནོ། །འདི་ནི་སྔར་སྐྱེ་བཞིན་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་ན་དུས་དེར་སྐྱེ་རྒྱུ་ཡོད་པར་བཤད་པ་དང་འདྲའོ། །གསུམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་འཁོར་འདས་དང་བཅིངས་ཐར་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་ན་ཐར་འདོད་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ནམ་ཞིག་ན་ལེན་པ་མེད་པར་མྱ་ངན་ལས་འདས་ལ་མྱང་འདས་དེ་ནི་བདག་གི་བར་ནམ་ཞིག་ན་འགྱུར་སྙམ་པ་དེ་དོན་མེད་དུ་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྦྱིན་པ་ དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཐོས་བསམ་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པ་མྱང་འདས་འཐོབ་པའི་དགོས་པ་ཅན་རྣམས་ཀྱང་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་མེད་ཅིང་བདག་དང་བདག་གི་བ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པས་སྟོང་པ་ལ་ང་དང་ང་ཡི་བ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པར་ལྟ་བ་བསྐྱེད་ནས་བདག་ནི་ཡང་སྲིད་ལེན་པ་མེད་པར་མྱ་ངན་ལས་འདའོ། །མྱང་འདས་ནི་བདག་གི་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ཐར་པ་འདོད་པ་གང་དག་འཛིན་པར་འགྱུར་བ་དེ་ཡི་འཛིན་པ་དེ་ནི་ཉེར་ལེན་ཏེ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ། །དེ་འདྲ་བའི་འཛིན་པ་མ་དོར་བ་དེ་སྲིད་དུ་ཐར་པའི་ཕྱིར་དུ་རྩོམ་པ་རྣམས་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །མྱང་འདས་ལ་དམིགས་ནས་དེ་ལྟར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་འཇིག་ལྟ་མིན་གྱི་ངོ་བོས་ཡོད་པའི་ངས་ནམ་མྱང་འདས་འཐོབ་སྙམ་པ་དང༌། དེ་འདྲ་བའི་ང་དེའི་བདག་གི་བར་མྱང་འདས་ནམ་ཞིག་ན་འགྱུར་སྙམ་དུ་འཛིན་ན་དེ་འཇིག་ལྟ་ཡིན་པས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་མྱང་འདས་འཐོབ་པ་ལ་གེགས་བྱེད་པར་གསུངས་ཏེ། འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་བར་འདོད་པས་དེ་སྤང
Chinese
因为依赖于他者，阿罗汉已经解脱了，但仍然有束缚，所以会被束缚。如果认为这种推理如何呢？那么解脱者和解脱涅槃二者都必须被认为是从轮回中解脱出来的，如果这两者以自性成立，那么一个解脱的行为无法成立，因此需要各自成立。那时，除了与解脱的行为相联系而被认为是解脱者之外，没有第二个行为，因此说解脱者解脱是不合理的。如果有第二个行为，那么解脱后还需要再次依赖于解脱，因此阿罗汉也需要再次解脱。如果认为没有被束缚就没有解脱，所以束缚会解脱，如果束缚正在解脱以自性成立，那么束缚和正在解脱是同一基础，因此束缚和解脱会同时发生，那是不可能的，就像光明和黑暗一样。这就像以前说，如果正在产生的事物以自性存在，那么在那时就应该有产生的理由。第三，如果轮回和涅槃以及束缚和解脱也以自性不存在，那么想要解脱的人们认为自己什么时候不会再次受生而进入涅槃，以及涅槃什么时候会成为自己的，这些想法将变得毫无意义。而且，他们所做的布施、持戒、闻思修等次第，那些需要获得涅槃的努力也将变得毫无意义。如果这样认为，那么一切事物都像影像一样没有自性，因为我和我所自性存在，所以在空性中产生认为我和我所自性存在的看法，然后认为我不会再次受生而进入涅槃，涅槃会成为我的，像这样执着于想要解脱的人，他们的执着就是近取，也就是对坏聚见的大执着。如果不舍弃这样的执着，那么为了解脱所做的努力都将变得毫无意义。如果以涅槃为目标，像这样所有的分别念，以非坏聚见的自性存在，想着我什么时候能获得涅槃，以及像这样的我的我所什么时候会变成涅槃，如果这样执着，那就是坏聚见，因此它会阻碍获得涅槃，所以佛说想要从轮回中解脱的人应该舍弃它。
English
Because it depends on others, even an Arhat who is already liberated still has bonds, so they will be bound. If you think, how is this reasoning? Then both the liberator and the liberation of Nirvana must be considered as liberated from Samsara, and if these two are established by their own nature, then a single act of liberation cannot establish them, so they must be separate. At that time, since there is no second act other than being associated with the act of liberation and being considered a liberator, it is unreasonable to say that the liberator is liberated. If there is a second act, then after liberation, one must rely on liberation again, so Arhats also need to be liberated again. If you think that there is no liberation without being bound, so bondage will be liberated, if bondage is being liberated and is established by its own nature, then bondage and being liberated are the same basis, so bondage and liberation will occur simultaneously, which is impossible, like light and darkness. This is like saying before that if something that is being produced exists by its own nature, then there should be a reason for it to be produced at that time. Thirdly, if Samsara and Nirvana, as well as bondage and liberation, also do not exist by their own nature, then the thoughts of those who desire liberation, thinking about when they will not be reborn and enter Nirvana, and when Nirvana will become theirs, will become meaningless. Moreover, the order of giving, discipline, listening, thinking, and meditating that they do, all those efforts that are necessary to attain Nirvana will also become meaningless. If you think like this, then all things are without self-nature like reflections, because I and mine exist by their own nature, so in emptiness, generating the view that I and mine exist by their own nature, and then thinking that I will not be reborn and enter Nirvana, and that Nirvana will become mine, like this, those who desire liberation cling to it, and their clinging is clinging closely, which is the great view of the aggregates of destruction. If such clinging is not abandoned, then all efforts made for the sake of liberation will become meaningless. If one aims at Nirvana, and all such discriminations exist with the nature of non-destructive view, thinking about when I will attain Nirvana, and when the mine of such a self will become Nirvana, if one clings to it like this, then it is a destructive view, so it will hinder the attainment of Nirvana, so the Buddha said that those who desire to be liberated from Samsara should abandon it.
Tibetan
་དགོས་པར་གསུངས་པས་གང་ཟག་དང་ཆོས་རང་བཞིན་མེད་པ་རྟོགས་པ་ཉན་རང་ལ་ཡང་ཡོད་པར་བསྟན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐར་འདོད་རྣམས་ཀྱིས་སྔར་བཤད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་གཏང་བར་བྱ་སྟེ་གང་གི་ཕྱིར་དོན་དམ་པ་གང་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་བསྐྱེད་པ་སྟེ་སྒྲོ་བཏགས་པ་མེད་ཅིང༌། འཁོར་བ་བསལ་བ་སྟེ་ཟད་པ་ཡང་ཡོད་པ་མིན་པ་དེ་ལ་གང་ཞིག་ཟད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྟགས་པ་འཁོར་བ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཅི་ཞིག་ཡིན་ལ། གང་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྟགས་པ་མྱ་ངན་ ལས་འདས་པའང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཅི་ཞིག་ཡིན་པར་བརྟག །ཡང་ན་འཁོར་འདས་གང་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་འགའ་ཡང་མྱང་འདས་གང་དུ་འཁོར་བ་ནས་བསལ་བ་སྟེ་བཀྲི་བ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་བསྐྱེད་པ་འབད་པས་ཀྱང་བྱ་བར་མི་ནུས་པ་དེ་ལ་མྱང་འདས་ཅི་ཞིག་བརྟག་སྟེ་བརྟག་པར་མི་རིགས་སོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་ནས་དེར་མི་རྟོག་པ་ནི་ངེས་པར་འཁོར་བའི་འབྲོག་དགོན་པ་ལས་འདའ་ཞིང་ཐར་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཕྱིན་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་འཁོར་འདས་དང་བཅིངས་ཐར་རང་བཞིན་མེད་པར་རིགས་པས་བསྟན་པ་དེ་ཉིད་ཟབ་མོའི་ལུང་དང་ཡང་ལྡན་པར་བསྟན་པ་དང༌། གཟུགས་མ་བཅིངས་མ་གྲོལ་ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་རབ་བྱེད་འདིས་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དུ་ངེས་དོན་གྱི་ལུང་དང་སྦྱོར་བའི་ཕྱོགས་ཙམ་སྨོས་ན། བདུད་བཏུལ་བའི་མདོ་ལས། དེ་ནས་དེའི་ཚེ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་བས་ཇི་ལྟར་བདུད་སྡིག་ཅན་སྒོ་མོའི་ཐེམ་པའི་འཆིང་བས་བཅིངས་པ་ལྟར་ས་སྟེང་དུ་འགྱེལ་ནས། ང་ནི་འཆིང་བ་དམ་པོས་བཅིངས་སོ་ང་ནི་འཆིང་བ་དམ་པོས་བཅིངས་སོ་ཞེས་ངུ་ཞིང་ཆོ་ངེས་འདེབས་པར་གྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་གཟུགས་སུ་བསམས་སོ། །འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། སྡིག་ཅན་གང་གིས་ཁྱོད་རྟག་ཏུ་བཅིངས་ཤིང་གཟོད་བཅིངས་པ་མ་ཡིན་པ་འཆིང་བ་ཆེས་དམ་པ་འཆིང་བ་འདི་ལས་གཞན་པ་ཞིག་ཡོད་དེ། དེ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། ང་རྒྱལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་འཆིང་བ་དང་སྲེད་པ་དང་ ལྟ་བའི་འཆིང་བ་སྟེ་སྡིག་ཅན་འདི་ནི་འཆིང་བ་ཡིན་གྱི་འཆིང་བ་འདི་ལས་གཞན་པ་འཆིང་བ་ཆེས་དམ་པོར་གྱུར་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཁྱོད་ནི་དེས་རྟག་ཏུ་བཅིངས་པ་ཡིན་གྱི་གཟོད་བཅིངས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་སྡིག་ཅན་ཅི་ཁྱོད་གལ་ཏེ་སླར་བཀྲོལ་ན་དགའ་བར་འགྱུར་རམ། སྨྲས་པ་དགའ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་ལྷའི་བུ་རབ་མཐའ་བྲལ་ཞིག་གིས། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།
Chinese
因为说必须了悟人与法无自性，这显示声闻缘觉也有这样的了悟。因此，希求解脱的人们应当舍弃之前所说的一切，因为对于究竟真实而言，涅槃的生起是没有增益的，轮回的断除也不是灭尽，对于此，为了什么要灭尽而观察轮回的自性成立是什么呢？为了什么要获得而观察涅槃的自性成立又是什么呢？或者，因为轮涅任何也不观察到自性成立的缘故，任何有情也没有从轮回中解脱而被牵引到涅槃中，涅槃的生起即使努力也无法做到，对于此，观察什么涅槃呢？不应观察。像这样了悟之后，在那里不作意，就必定能超越轮回的荒野，到达解脱的城市。第二，像这样以理证明轮涅与系缚解脱无自性，也显示与甚深教证相符。为了显示“色无系缚无解脱”等所说的一切都将由这部论来解释，略微叙述与了义经相合的方面。在《调伏魔众经》中说：此后，当时文殊童子看见恶魔如被门槛的束缚所束缚一样倒在地上，哭喊着说：“我被牢固的束缚束缚了，我被牢固的束缚束缚了”，像这样作想。文殊菩萨说：恶魔，是什么让你恒常被束缚，而不是最初就被束缚的，有比这个束缚更牢固的束缚吗？那是什么呢？就像这样，我慢颠倒的束缚和贪欲以及见解的束缚，恶魔，这些是束缚，没有比这些束缚更牢固的束缚了。你是被那些束缚恒常束缚的，而不是最初就被束缚的。此外，恶魔，如果你再次被解脱会高兴吗？回答说：会高兴的。之后，一位无边际的天子对文殊童子这样说道。
English
Because it is said that one must realize that persons and dharmas are without inherent existence, this shows that even the Shravakas and Pratyekabuddhas have such realization. Therefore, those who desire liberation should abandon all that has been said before, because, with regard to ultimate reality, the arising of Nirvana is without superimposition, and the elimination of Samsara is not annihilation either. With regard to this, for what purpose should one investigate what the inherent existence of Samsara is, in order to eliminate it? For what purpose should one investigate what the inherent existence of Nirvana is, in order to attain it? Or, since neither Samsara nor Nirvana is observed to have inherent existence, no sentient being is liberated from Samsara and led into Nirvana. The arising of Nirvana cannot be accomplished even with effort. With regard to this, what Nirvana should one investigate? It is not appropriate to investigate. Having realized this way, not thinking about it there, one will surely transcend the wilderness of Samsara and reach the city of liberation. Secondly, in this way, it is shown by reasoning that Samsara and Nirvana, and bondage and liberation, are without inherent existence, and it is also shown that it is in accordance with the profound scriptural statements. In order to show that everything said, such as "Form is not bound, not liberated," will be explained by this treatise, let us briefly describe the aspects that are in accordance with the definitive meaning scriptures. In the Sutra of Taming the Maras, it is said: Then, at that time, Manjushri, who had become a youth, saw the evil Mara fall to the ground as if bound by the threshold of the door, crying out, "I am bound by a firm bond, I am bound by a firm bond," and thinking in this way. Manjushri said: Evil one, what binds you constantly, and not initially, is there a bond more firm than this bond? What is it? It is like this: the bond of pride and perversion, and the bond of desire and views. Evil one, these are bonds, there is no bond more firm than these bonds. You are constantly bound by those bonds, but not initially bound. Furthermore, evil one, if you were released again, would you be happy? He replied: I would be happy. Then, a son of the gods, without limit, said this to Manjushri, who had become a youth.