Tibetan
དུས་ན་གནས་པ་དང་ས་ལ་མི་གནས་པ་ལྟ་བུའི་གནས་པ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་དགག་བྱའོ། །གནས་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་ན་དུས་ཀུན་ཏུ་སྔ་མ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གནས་དགོས་པས་རྒ་བ་དང་འཇིག་བའི་བྱ་བ་འགལ་གྱི་གནས་པ་ཙམ་དང་མི་འགལ་ལོ། །གསུམ་པ་ནི། གཞན་ཡང་གནས་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་ན་གནས་བྱེད་གཉིས་ལས་མི་འདའ་ལ་དེ་ཡང་གནས་པ་གནས་པར་བྱེད་པ་གཞན་གྱིས་གནས་པར་བྱེད་པ་མི་རིགས་ཏེ། ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བ་གཞན་གྱིས་སྐྱེད་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་འདི་ལ་ཡང་སྦྱར་ཏེ། གལ་ཏེ་གནས་པ་གཞན་ཞིག་གིས། །དེ་གནས་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་པའོ། །གནས་པ་གནས་པར་བྱེད་པ་རང་གིས་ཀྱང་གནས་པར་བྱེད་པ་མི་རིགས་པའང་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བ་རང་གིས་སྐྱེད་པ་མ་ ཡིན་པ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ་གནས་པ་འདི་ནི་མི་གནས་པས། རང་གི་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟར་གནས། །གལ་ཏེ་གནས་པས་གནས་བྱེད་ན། །གནས་ན་ཅི་ཞིག་གནས་སུ་ཡོད། །ཅེས་པའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས་ཀྱང༌། ཆོས་འདི་དག་ནི་མི་གནས་ཏེ། །འདི་དག་ལ་ནི་གནས་ཡོད་མིན། །གནས་མེད་གནས་པའི་སྒྲས་བརྗོད་ཀྱང༌། །རང་གི་ངོ་བོས་རྙེད་མ་ཡིན། །འཇིག་རྟེན་མགོན་པོས་གནས་པ་དང༌། །སྐྱེ་བ་བསྟན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །དེས་ན་དེ་ལྟའི་འཇིག་རྟེན་མགོན། །རིག་ནས་ཏིང་འཛིན་ཤེས་པར་གྱིས། །ཞེས་གནས་པ་དང་སྐྱེ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པར་རྒྱལ་བས་ཆོས་བསྟན་པར་རིག་པར་བྱས་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག་པར་བསྟན་ནོ། །སྡུད་པ་ལས་ཀྱང༌། གང་ཞིག་གཟུགས་ལ་མི་གནས་ཚོར་ལ་མི་གནས་ཤིང༌། །གང་ཞིག་འདུ་ཤེས་མི་གནས་སེམས་པར་མི་གནས་ལ། །རྣམ་ཤེས་གང་མི་གནས་པ་ཆོས་ཉིད་གནས་པ་སྟེ། །འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་མཆོག་སྤྱོད་པ་ཡིན། །རྟག་དང་མི་རྟག་བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་སྡུག་མི་སྡུག །བདག་དང་བདག་མེད་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་དེ་བཞིན་སྟོང༌། །འབྲས་བུ་ཐོབ་དང་དགྲ་བཅོམ་ས་ལ་མི་གནས་ཤིང༌། །རང་རྒྱལ་ས་དང་དེ་བཞིན་སངས་རྒྱས་སར་མི་གནས། །ཇི་ལྟར་འདྲེན་པ་འདུས་མ་བྱས་ཁམས་མི་གནས་ཤིང༌། །དེ་བཞིན་འདུས་བྱས་ལ་ཡང་མི་གནས་གནས་མེད་སྤྱོད། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གནས་ལ་གནས་མེད་གནས། །གནས་མེད་གནས་ཡིན་འདི་ནི་རྒྱལ་བས་གནས་པར་གསུངས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ལ་གསུམ། འགག་པ་ལ་དཔྱད་ནས་འགོག་པའི་ཚུལ། ཉེས་པ་དེ་རང་ལ་མི་མཚུངས་པའི་རྒྱུ་མཚན། འཇིག་པ་རྒྱུ་མེད་དུ་འདོད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས
Chinese
像处于时间中和不处于时间中那样的住是名言中有的，所以应当遮遣自性有。如果住是自性有的，那就应当像先前一样恒时住，因此衰老和坏灭的行为相违，仅仅是住不相违。第三，再者，如果住是自性有的，那就不会超出能住二者，那也就是住住立，以他者住立不合理，就像已经阐述生不是由他者所生一样，对此也同样适用，如果由其他的住，那住将会没有止境。住住立，自己也住立也不合理，也就像生不是自己所生一样适用，因为这住是不住的，自己的自性怎么住立？如果由住来住立，住的时候有什么住立的？《三摩地王经》中也说：这些法是不住的，这些法没有住，虽然用不住住立的词句说，但不是以自己的体性所获得。世间怙主没有开示住和生，因此认识到那样的世间怙主后，要知道三摩地。这样开示了认识到胜者开示法为住和生不是自性有之后，要知道三摩地。在《摄颂》中也说：如果对色不住，对受不住，如果对想不住，对行不住，对识不住，法性是住立的，这是殊胜般若波罗蜜多的行境。常与无常，乐与痛苦，苦与非苦，我与无我，真如与非真如，空与非空，获得果与阿罗汉不住于地，独觉地和如来地也不住。如引导者不住于无为界，同样对有为也不住，行于无住。如是菩萨于住中无住而住，无住是住，这是胜者所说的住。这样说了。第三有三： 以理观察灭而遮止的方式，过失与彼自身不相似的理由，遮破认为坏灭是无因的观点。第一，如果生和住是自性的。
English
Since abiding, such as abiding in time and not abiding in space, exists in name only, it should be refuted as inherently existent. If abiding were inherently existent, it would have to abide as it was before at all times, so the actions of aging and decay would be contradictory, but merely abiding would not be contradictory. Thirdly, furthermore, if abiding were inherently existent, it would not go beyond the two factors of abiding, and that is, abiding abides, and it is unreasonable for another to cause it to abide, just as it has been shown that birth is not caused by another. Apply this to this as well: If there were another abiding, that abiding would become endless. It is also unreasonable for abiding to abide, for itself to cause it to abide, just as birth is not caused by itself. Since this abiding does not abide, how can its own nature abide? If abiding causes abiding, then when abiding, what is there to abide? Also, in the Samadhiraja Sutra it says: These dharmas do not abide, these do not have abiding. Although it is expressed with the words of non-abiding abiding, it is not found by its own nature. The Protector of the World did not teach abiding and birth, therefore, knowing such a Protector of the World, know samadhi. Thus, it is taught to know samadhi after realizing that the Victorious One taught the Dharma as abiding and birth are not inherently existent. Also, in the Compendium it says: Whoever does not abide in form, does not abide in feeling, whoever does not abide in perception, does not abide in formation, whatever consciousness does not abide, the nature of Dharma abides, this is the supreme conduct of prajnaparamita. Permanent and impermanent, happiness and suffering, suffering and non-suffering, self and non-self, suchness and non-suchness, emptiness and non-emptiness, attainment of result and arhat do not abide on the ground, the ground of the solitary realizer and the ground of the Tathagata also do not abide. Just as the guide does not abide in the unconditioned realm, likewise, he does not abide in the conditioned either, he acts without abiding. Thus, the Bodhisattva abides without abiding in abiding, non-abiding is abiding, this is the abiding spoken by the Victorious One. Thus it is said. The third has three: The way to examine cessation and prevent it, the reason why the fault is not similar to itself, refuting the view that destruction is without cause. First, if birth and abiding are by nature.
Tibetan
་ཡོད་དེ་དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པའི་ཆོས་འཇིག་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འདི་དགག་པ་ལ་ལྔ། དུས་གསུམ་ལ་བརྟགས་ནས་དགག །གནས་པ་ཡིན་མིན་ལ་བརྟགས་ནས་དགག །གནས་སྐབས་རང་གཞན་ལ་བརྟགས་ནས་དགག །དངོས་པོ་ཡོད་མེད་ལ་བརྟགས་ནས་དགག །འཇིག་བྱེད་གཞན་ཡོད་མེད་ལ་བརྟགས་ནས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་མི་རྟག་པ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་ཞིག་ཡོད་ན་གསུམ་ལས་མི་འདའ་ལ། དེ་ཡང་དངོས་པོ་འགགས་པ་ནི་འགག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། འདས་པ་དང་ད་ལྟར་བ་གཉིས་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞིག་པ་དངོས་པོར་བཞད་པའི་ཕྱོགས་ལ་བུམ་པ་ལྟ་བུའི་དངོས་པོ་འགགས་པ་ལ་དགག་བྱའི་དངོས་པོ་དེ་འགག་པ་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་བུམ་པ་འགག་པའི་བྱ་བ་ད་ལྟ་བ་དང་བུམ་པ་ཞིག་པའི་འདས་པ་གཉིས་འགལ་བ་འགོད་བ་ཡིན་ནོ། །མ་འགགས་པ་སྟེ་འགག་པའི་བྱ་བ་མ་སྐྱེས་པའི་མ་འོངས་པ་ཡང་འགག་བར་མི་འགྱུར་ཏེ་འགག་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འགག་བཞིན་བ་ཡང་དེ་བཞིན་མིན་པ་སྟེ་རང་བཞིན་གྱིས་འགག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་སྔ་མ་གཉིས་ལས་མ་གཏོགས་བའི་འགག་བཞིན་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་བའི་ཕྱིར་དང༌། འགག་བཞིན་པ་ལ་འགག་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་ན་འགག་བའི་བྱ་བ་གཉིས་སུ་འགྱུར་ཞིང་དེ་ལྟ་ན་འགག་པ་པོ་ཡང་གཉིས་སུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འགག་པ་ལ་འདིར་འགག་ཅེས་ ལས་དང་འདི་འགག་ཅེས་བྱེད་པ་གཉིས་ཡོད་དེ་དེ་ནི་གནས་པ་ལ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་སྔར་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་བཀག་པས་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ་གང་ཞིག་རང་བཞིན་གྱིས་འགག་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གཞན་ཡང་འགག་པ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན་གཉིས་ལས་མི་འདའ་ལ་དེ་ཡང་རེ་ཞིག་དངོས་པོ་གནས་པ་ལ་འགག་པ་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པ་འཐད་བར་མི་འགྱུར་ཏེ་འགག་པའི་བྱ་བ་དེ་དང་གནས་པའི་བྱ་བ་གཉིས་གཞི་གཅིག་ལ་འཇུག་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་རང་དུས་སུ་མི་གནས་པ་ལ་ཡང་འགག་པའི་བྱ་བ་འཇུག་པ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་དེ་ནི་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས། དངོས་ཀྱི་དོན་དང༌། རྩོད་པ་སྤངས་བའོ། །དང་པོ་ནི། གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་འགག་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་ན་གནས་སྐབས་གཉིས་ཀྱིས་འགག་པ་ལས་མི་འདའ་ལ། དེ་ཡང་འོ་མའི་གནས་སྐབས་དེ་ཡིས་ནི་འོ་མའི་གནས་སྐབས་ནི་དེ་ཉིད་འགག་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། རང་གི་བདག་ཉིད་ལ་བྱད་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་མའི་གནས་སྐབས་ལས་གཞན་ཞོ་ཡི་གནས་སྐབས་ཀྱིས་འོ་མའི་གནས་སྐབས་ནི། ཞོ་ཡི་གནས་སྐབས་ལས་གཞན་པ་ཡང
Chinese
如果说，因为存在与这些一起使用的法，所以存在毁灭，那么，对此有五种驳斥。从三时进行观察而驳斥。从存在与否进行观察而驳斥。从自他状态进行观察而驳斥。从事物存在与否进行观察而驳斥。从是否存在其他毁灭者进行观察而驳斥。第一，如果无常以自性成立而存在，那么不会超出三种情况。也就是说，事物已灭不会变成灭，因为过去和现在二者相违。对于将毁灭视为事物的观点，就像瓶子一样的事物已灭，作为驳斥对象的那个事物没有毁灭的理由是，瓶子毁灭的行为是现在，而瓶子坏灭的过去二者是相违的。未灭，即灭的行为未产生的未来也不会变成灭，因为与灭分离。正在灭也是同样，即不会以自性而灭，因为除了前两者之外，正在灭自性是不存在的，并且，如果正在灭以自性而存在，那么灭的行为会变成两种，如果那样，灭者也会变成两种。灭，在这里有“灭” 的行为和“此灭”的行为两种，这对于存在也应当知道。此外，先前已经遮止了以自性而生，因此，没有以自性而生的事物怎么会以自性而灭呢？不会灭的。第二，此外，如果灭以自性而存在，那么不会超出两种情况，也就是说，暂时事物存在时，灭以自性而存在是不合理的，因为灭的行为和存在的行为二者在同一个基础上存在是相违的。事物在自身的时间里不存在时，灭的行为存在也是不合理的，因为那也不是存在的。第三有二，真实的意义和，辩论的止息。第一，此外，如果灭以自性而存在，那么不会超出两种状态的灭。也就是说，以牛奶的状态，牛奶的状态不会变成自身毁灭，因为对自己的本体进行作用是相违的。以牛奶的状态之外的酸奶的状态，牛奶的状态是，酸奶的状态之外的也
English
If it is said that there is destruction because there is dharma that is used together with these, then, there are five refutations to this. Refuting by examining the three times. Refuting by examining whether it exists or not. Refuting by examining the self and other states. Refuting by examining whether things exist or not. Refuting by examining whether there are other destroyers or not. First, if impermanence exists as established by its own nature, then it will not exceed three situations. That is, a thing that has ceased will not become ceased, because the past and the present are contradictory. For the view that considers destruction as a thing, like a pot, the reason why that thing to be refuted, the thing that has ceased, does not cease is that the act of the pot ceasing is the present, and the past of the pot being destroyed are contradictory. Not ceased, that is, the future in which the act of ceasing has not arisen will also not become ceased, because it is separated from ceasing. Ceasing is also the same, that is, it will not cease by its own nature, because apart from the first two, ceasing does not exist by its own nature, and, if ceasing exists by its own nature, then the act of ceasing will become two kinds, and if that is the case, the ceaser will also become two kinds. Cessation, here there are two kinds of actions, "cessation" and "this ceases", this should also be known for existence. In addition, since the arising by its own nature has been previously prevented, how can something that has not arisen by its own nature cease by its own nature? It will not cease. Second, in addition, if cessation exists by its own nature, then it will not exceed two situations, that is, when a thing temporarily exists, it is not reasonable for cessation to exist by its own nature, because it is contradictory for the act of cessation and the act of existence to exist on the same basis. When a thing does not exist in its own time, it is also unreasonable for the act of cessation to exist, because that is also not existent. Third, there are two, the true meaning and, the cessation of debate. First, in addition, if cessation exists by its own nature, then it will not exceed cessation in two states. That is, in the state of milk, the state of milk will not become its own destruction, because it is contradictory to act on its own entity. In the state of yogurt other than the state of milk, the state of milk is, also other than the state of yogurt