Tibetan
་བ་སྔ་བ་དགག །རྒ་ཤི་སྔ་བ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་འཁོར་བ་པོའི་སྐྱེ་བ་སྔ་བར་གྱུར་ལ་དེ་ལས་རྒ་ཤི་ཕྱི་མ་ཡིན་ན་ནི། དེའི་ཚེ་དེའི་སྐྱེ་བ་ལ་རྒ་བ་དང་ཤི་བ་སྟེ་འཆི་བ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་འདོད་ན་ནི་སྐྱེ་བ་དེ་འདུས་མ་བྱས་སུ་འགྱུར་ཏེ་གཞན་དུ་འགྱུར་བའི་རྒ་བ་དང་འཆི་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཅན་སྐྱེས་པ་འཆི་བ་དང་བྲལ་ན་རྟག་དགོས་པས་འདུས་མ་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་ལ་རྒ་ཤི་མེད་ན་ཕྱིས་རྒ་ཤི་འོང་བའི་གཞི་མེད་པར་འགྱུར་ལ་ཕྱིས་རྒ་ཤི་དང་ཕྲད་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེས་སྐྱེ་བ་ལ་ཅི་ཡང་མི་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ་རྒ་ཤི་མེད་པར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འཆད་དོ། །སྐྱེ་བ་སྔ་བར་རྟོག་ན་ལྷས་བྱིན་ཚེ་རབས་གཞན་དུ་མ་ཤི་བར་ཡང་འདིར་དང་པོར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བས་འཁོར་བ་ལ་ཐོག་མ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཞིང་རྒྱུ་མེད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་བདག་འདས་པའི་དུས་ན་བྱུང་ངོ་ཞེས་སྔོན་གྱི་སྐྱེ་བ་དྲན་པ་མི་འཐད་པར་འགྱུར་ཞིང་སྔོན་མ་བྱུང་བའི་སེམས་ཅན་ཕྱིས་སྐྱེ་བའི་གསར་སྐྱེ་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ལྷས་བྱིན་སྐྱེ་བ་སྔ་མར་མ་ཤི་བར་འདིར་སྐྱེས་ན་ཞེས་པའི་དོན་གང་ཡིན་འདིར་སྐྱེས་པའི་ལྷས་བྱིན་སྐྱེ་བ་སྔ་མར་མ་ཤི་བར་ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་ན་ནི། དཔེར་ན་ཚེ་སྔ་མར་ལྷ་ཚེ་འཕོས་ནས་ཚེ་འདིར་མིར་སྐྱེས་པའི་མི་དེ་སྐྱེ་བ་སྔ་མར་མ་ཤི་བར་འདིར་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཀྱང༌། འཁོར་བ་ལ་ཐོག་མ་ཡོད་མི་དགོས་པ་བཞིན་དུ་ཚེ་འདིར་སྐྱེས་པའི་ལྷས་བྱིན་ལ་ཡང་མཚུངས་སོ། །ཚེ་འདིར་མིར་སྐྱེས་པ་དེ་ཚེ་སྔ་མར་ཤི་བར་འདོད་ན་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་རིགས་ཏེ་ཚེ་སྔ་མར་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་ཚེ་སྔ་མར་ཤི་བ་དེ་ལྷ་ཤི་བ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཚེ་འདིར་སྐྱེས་པ་དེ་ཉིད་སྔ་མར་ཤི་བ་ཡིན་ན་འདིར་ཤི་བ་དེ་ཉིད་ཕྱི་མར་སྐྱེས་པར་འགྱུར་བས་འགྲོ་བ་གང་ཤི་བ་དེ་ཉིད་འགྲོ་བ་དེར་སྐྱེ་དགོས་པར་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཚེ་སྔ་མར་ལྷས་བྱིན་ཞེས་པའི་སེམས་ཅན་གཅིག་མ་ཤི་བར་འདིར་སེམས་ཅན་གཅིག་སྐྱེས་ན་ཐོག་མ་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ཡིན་ན་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། ལྷས་བྱིན་གཅིག་གི་དབང་དུ་བྱས་པའི་སྐྱེ་འཆི་གཉིས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་སྔ་བ་འགོག་པའི་སྐབས་ཡིན་གྱི། སེམས་ཅན་གཅིག་གི་དབང་དུ་མ་བྱས་པའི་སེམས་ཅན་སོ་སོ་བའི་སྐྱེ་འཆི་གཉིས་གང་སྔ་དཔྱོད་པའི་སྐབས་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འདིར་སེམས་ཅན་རྒྱུད་སོ་སོ་བ་གཉིས་ཀྱི་སྐྱེ་འཆི་གང་སྔ་དཔྱོད་པ་མིན་གྱི་སེམས་ཅན་རྒྱུད་གཅིག་གི་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་ཡང་ཕ་རོལ་པོས་ཚེ་འདིའི་ལྷས་བྱིན་གྱིས་དང་པོར་སྐྱེ་གནས་སུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱར་བའི་སྐྱེ་བ་དང་ཕུང་པོ་དེའི་རིས་མཐུན་དོར་བའི་འཆི་བ་གཉིས་སྐྱེ་བ་སྔ་ལ་འཆི་བ་འཕྱི་བར་འདོད་ཅིང༌། རྒྱུད་གཅིག་གི་སྐྱེ་འཆི་ལ་སྔ་ཕྱིའི་ངེས་པ་མེད་པར་འདོད་མོད་ཀྱང༌། ཚེ་འདིའི་ལྷས་བྱིན་དང་དེའི་བདག་གཉིས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱོགས་ལ་སོ་སོ་བ་མི་འདོད་པས་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་འདོད་ལ། དེ་ལྟ་ན་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བས་ཚེ་ འདིའི་ལྷས་བྱིན་གྱིས་སྐྱེ་ཤི་དང་དེ་དང་རྒྱུད་གཅིག་པའི་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་ཤི་གཉིས་ལ་སྔ་ཕྱི་ཡིན་མིན་དབྱེ་བར་མི་ནུས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་རྒྱུད་གཅིག་པའི་སྐྱེ་བ་འཆི་བ་ལས་སྔ་ན་ལྷས་བྱིན་ཚེ་འདིར་སྐྱེས་པའི་སྔོན་དུ་དེ་དང་རྒྱུད་གཅིག་པའི་ཤི་བ་མ་སོང་དགོས་ལ། དེ་ལྟ་ན་ལྟས་བྱིན་གྱི་འཁོར་བ་ལ་ཐོག་མ་ཡོད་པ་དང་རྒྱུད་གཅིག་པའི་སེམས་ཅན་སྔར་མེད་གསར་དུ་འབྱུང་བ་དང༌། ལྷས་བྱིན་གྱིས་བདག་འདས་པའི་ཚེ་རབས་རྣམས་སུ་བྱུང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་པ་མི་འཐད་པར་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་ཡོད་དོ། །དེས་ན་འདིར་སྐྱེས་པའི་སེམས་ཅན་དེ་ཉིད་སྐྱེ་བ་སྔ་མར་མ་ཤི་བར་འདིར་སྐྱེས་ན་ཞེས་པ་ཡང་མིན་ལ་ཚེ་སྔ་མར་ཤི་བ་དང་འདིར་སྐྱེས་པ་གཉིས་སེམས་ཅན་རྒྱུད་སོ་སོ་བ་ལ་བྱེད་པ་ཡང་མིན་པས་སྐྱོན་དེ་དག་གང་ཡང་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་ཚེ་འདིའི་ལྷས་བྱིན་གྱིས་ང་ཚེ་རབས་སྔ་མ་རྣམས་སུ་འདི་དང་འདིར་སྐྱེས་སོ་ཞེས་དྲན་པ་ཡོད་དུ་ཆུག་ཀྱང་དེས་དྲན་པ་ལྟར་ཁས་བླང་དུ་མི་རུང་སྟེ། ལེན་ན་ནི་ཚེ་འདི་ཡི་ལྷས་བྱིན་འདི་ཉིད་ཚེ་རབས་སྔ་མ་རྣམས་སུ་ཡང་ཡོད་པས་རྟག་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། འདི་ནི་དྲན་ཚུལ་མ་ཤེས་པར་སྨྲ་བའི་རྩོད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རྩོད་པའི་དུས་སུ་སྒྲ་འདྲ་བ་ཞིག་སྔར་རྟག་པར་ཁས་བླངས་ལ་ཕྱིས་སྔར་གྱི་ཁས་བླངས་མ་དྲན་པར་མི་རྟག་པར་ཁས་བླངས་པ་ན། རྩོད་ཟླས་འགལ་བ་བསྒྲིགས་པའི་ཚེ་དྲན་པར་འགྱུར་ལ་དེའི་ཚེ་ངས་སྔར་རྟག་པར་ཁས་བླངས་འདུག་སྙམ་དུ་དྲན་གྱི་དུས་ཕྱི་མའི་དུས་ན་ཡོད་པའི་ང་འདིས་སྔར་རྟག་པ་ཁས་བླངས་སོ་སྙམ་དུ་མི་དྲན་ནོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་འགལ་བ་སྒྲིག་ ནུས་ཀྱི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་འགལ་བ་སྒྲིག་མི་ནུས་ཏེ་སྔར་དུས་ཀྱི་རྟག་པ་ཁས་ལེན་མཁན་གྱིས་ཕྱི་དུས་སུ་མི་རྟག་པར་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚེ་འདིའི་མི་ལྷས་བྱིན་གྱིས་སྔོན་གྱི་སྐྱེ་བ་དྲན་པ་ན་ང
Chinese
驳斥先有生。驳斥先有老死。第一，如果轮回者的生先有，而由此老死后有，那么，那时他的生就没有老和死，也就是没有死亡。如果这样认为，那么生就变成非造作，因为脱离了转变的衰老和死亡。如果众生出生而脱离死亡，就必须是常，因此变成非造作。佛护说，如果生没有老死，那么后来产生老死的基础就不存在了，即使后来遇到了老死，也不会对生有任何作用，因为没有老死，其自性存在。如果认为生先有，那么天授在其他世没有死，也会首先在这里出生，因此轮回就有开端，并且会产生无因的过失。另外，我过去世已经出现，这样回忆前世的生是不合理的，并且会有先前没有出现的众生后来出生的新生。如果天授在先前的生中没有死而生在这里是什么意思？如果说在这里出生的天授在先前的生中没有死是什么意思，例如，前世从天界转生到今世为人的人，虽然在先前的生中没有死而生在这里， 就像轮回不需要有开端一样，今世出生的天授也是如此。如果认为今世为人的人在前世已经死了，那就非常不合理，因为前世没有他，并且前世死去的不是天神死去。如果今世出生的人就是先前死去的人，那么在这里死去的人就会在后来出生，因此哪个道死去，就必须在那个道出生。如果说前世名为天授的众生没有死，而在这里出生了一个众生，那么就会有开端，这也是不合理的。因为这是驳斥以一个天授为主的生和死二者的生先有的场合，而不是以没有以一个众生为主的各个众生的生和死二者哪个先有的场合。如果这样说，那么这里两个众生各自的相续
English
Refuting the priority of birth. Refuting the priority of aging and death. First, if the birth of a sentient being in samsara comes first, and aging and death come later, then at that time, that birth will be without aging and death, that is, without dying. If that is what you want, then that birth will become unconditioned, because it is free from aging and death, which are subject to change. If a sentient being is born and is free from death, it must be permanent, and therefore becomes unconditioned. Buddhagupta says that if there is no aging and death in birth, then there will be no basis for aging and death to occur later, and even if aging and death are encountered later, they will not do anything to birth, because it exists by its very nature without aging and death. If one thinks that birth comes first, then Devadatta, without dying in another lifetime, will also be born here first, so samsara will have a beginning and there will be the fault of having no cause. Furthermore, it will be unreasonable to remember previous births, saying that I appeared in the past, and there will be a new birth of sentient beings who did not appear before but are born later. If Devadatta did not die in the previous birth and was born here, what does that mean? If it means that Devadatta, who was born here, did not die in the previous birth, then, for example, a person who was born as a human in this life after transmigrating from the life of a god in the previous life, although he was born here without dying in the previous birth, just as samsara does not need to have a beginning, the same is true for Devadatta who was born in this life. If it is thought that the person who was born as a human in this life died in the previous life, then it is very unreasonable, because he did not exist in the previous life, and the one who died in the previous life was not the death of a god. If the one who was born in this life is the same one who died in the previous life, then the one who died here will be born later, so whichever realm dies, one must be born in that realm. If one says that if one sentient being named Devadatta did not die in the previous life and one sentient being was born here, then there will be a beginning, that is also unreasonable. Because this is the occasion to refute the priority of birth of the two, birth and death, with one Devadatta as the main subject, and not the occasion to examine which of the two, birth and death, comes first for each individual sentient being without taking one sentient being as the main subject. If you say that, then here the two separate streams of sentient beings
Chinese
若何者为先，此非可审思，乃是众生一相续。于此，彼论者谓，此生之天授，初于生处结生之生，与彼蕴之同类舍弃之死二者，生先而死后。虽谓一相续之生死，无有先后之决定，然不欲天授与彼之自体，于自性成立之分位，为各异，是故许为一体。如是则成一体故，此生之天授之生死，与彼及一相续之生与老死二者，不能分别孰先孰后。是故，较一相续之生，天授于此生之前，彼与一相续之死，必已先行。如是则天授之轮回有始，及一相续之众生，先无而新生，及天授言我曾于过去生中生等，所说皆成不应理之过失。是故，此处所生之众生，若非于前生已死而生于此，亦非前生已死与此处所生二者，为众生相续各异，故无彼等过失。设若此生之天授，忆念我于前世曾生于此与彼等处，亦不可如彼所忆念而信受，若信受之，则此生之天授，于前世亦有，则成常恒耶？若作是念，此乃未解忆念之方式而说之诤论。譬如诤论时，先许一相似之声为常恒，后未忆念先前之许诺，而许为无常，诤敌于立违时，则能忆念，于彼时，我先前曾许为常恒，如是忆念，非于后时之我，忆念先前许为常恒。以彼之因，能立违，若不如是，则不能立违，以先前许常恒者，于后时未许为无常故。如是，此生之人天授，忆念先前之生时，我
Tibetan
་སྔར་དེ་དང་དེར་སྐྱེས་འདུག་སྙམ་དུ་དྲན་པ་ཡིན་གྱི་ཚེ་འདིའི་དུས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་ནས་ང་སྔར་དེ་དང་དེར་སྐྱེས་འདུག་སྙམ་དུ་མི་དྲན་ནོ། །དེས་ན་ཚེ་འདིའི་ལྷས་བྱིན་གྱིས་གང་ལ་དམིགས་ནས་ངའོ་སྙམ་པ་སྐྱེ་པའི་དམིགས་པར་གྱུར་པའི་བདག་ནི་ཚེ་རབ་སྔ་མ་རྣམས་སུ་ཡང་ཡོད་པས་དེ་ལྟར་དྲན་པ་མི་འགལ་ལ། ཚེ་འདིའི་ལྷས་བྱིན་ཚེ་སྔ་མར་ཡོད་ན་རྟག་པར་འགྱུར་བ་དང་ཡང་མི་འདྲའོ། །དེ་བཞིན་དུ་མ་འོངས་པའི་སྐྱེ་བ་ལ་ཡང་ཚེ་འདིའི་དུས་ཀྱི་གང་ཟག་དེ་ཉིད་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མར་མི་འགྲོ་ཡང་ངའོ་སྙམ་པའི་དམིགས་པ་ང་ཙམ་ཞིག་དེར་ཡང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བས། རང་ཉིད་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མར་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་དོགས་ནས་དེའི་རྒྱུ་མི་དགེ་བ་འདིར་སྤོང་བ་དང་བདེ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་འདིར་དགེ་བ་ལ་བརྩོན་པ་ཡང་འཐད་དེ། དཔེར་ན་དེ་རིང་གི་དུས་ཀྱི་མི་འདི་སང་གི་དུས་ན་མེད་ཀྱང་སང་བཀྲེས་སྐོམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བྱུང་གིས་དོགས་ནས་དེ་རིང་ནས་བཟའ་བཏུང་གསོག་པ་དང༌། རྒས་པའི་ཚེ་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་དོགས་ནས་གཞོན་དུས་ནོར་གསོག་པ་བཞིན་ནོ། །འདི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡུལ་དུས་འདིའི་བདག་ཅེས་སོ་སོར་མི་འབྱེད་པར་སྤྱིར་བདག་བདེ་བ་ཐོབ་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བར་འདོད་ནས་བྱེད་ལ། བདག་ཙམ་ཡང་དུས་དེ་དག་ཏུ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བས་ དེས་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་བ་ཡང་མིན་ནོ། །དེས་ན་ངའོ་སྙམ་དུ་ཐ་སྙད་འདོགས་མཁན་གྱི་མི་དང་ཐ་སྙད་བཏགས་པའི་གཞི་བདག་གཉིས་ཁྱབ་མཉམ་དུ་མི་གཟུང་བར་མི་དེ་བདག་དེའི་ཆ་གཅིག་ཡིན་པ་ཤེས་པར་བྱོས་ཤིག །འདི་རྣམས་རྟེན་འབྲེལ་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་དུ་ལས་དཀར་ནག་གི་འབྲས་བུ་བདེ་སྡུག་འབྱུང་བའི་ངེས་པ་ལ་ཁྱད་ཆེ་བར་སྣང་བས་ཕྱོགས་ཙམ་བརྗོད་པའོ། །འདིར་འགྲེལ་པ་ལས་ཤིང་ཨ་མྲ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རྒ་བ་དང་ཞིག་པ་སྔོན་དུ་མ་སོང་ཡང་དང་པོར་སྐྱེ་བ་མཐོང་བ་དེ་བཞིན་དུ་བདག་ཀྱང་རྒ་ཤི་སྔོན་དུ་མ་སོང་ཡང་སྐྱེ་བོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ལ། དེ་དག་ཀྱང་རང་གི་ས་བོན་འགག་པ་ན་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་གཞན་དུ་མ་ཞིག་པ་སྐྱེ་བ་མིན་པས་སྔ་མ་དང་མཚུངས་སོ། །ཅི་སྟེ་ས་བོན་ལས་ཤིང་གཞན་ཡིན་པས་ཤིང་གི་སྐྱེ་བ་ནི་གཞན་དུ་མ་ཞིག་པའོ་སྙམ་ན། རྒྱུ་འབྲས་གཞན་ཉིད་མ་ཡིན་པས་བསྒྲུབ་བྱ་དང་མཚུངས་པར་གསུངས་ཏེ། རྒྱུད་གཅིག་པ་ལ་སྔར་ལྟར་གཏུགས་ན་བདག་དང་མཚུངས་ཀྱི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ལན་གདབ་པར་དཀའོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་གྱི་སྐྱེ་བ་འཕྱི་བར་འགྱུར་ལ་དེ་ལས་དེའི་རྒ་ཤི་སྔ་བ་ཡིན་ན་ནི། སྐྱེ་བ་སྔར་མེ
Chinese
以前 মনে হত যে আমি সেখানে এবং সেখানে জন্মগ্রহণ করেছি, কিন্তু এই জীবনের সময়কালের কারণে, আমি মনে করি না যে আমি সেখানে এবং সেখানে জন্মগ্রহণ করেছি। অতএব, এই জীবনের অনুগ্রহের দ্বারা যা কিছু নির্দেশিত হয়, সেই স্ব, যা "আমি" নামক ধারণার জন্ম দেয়, তা পূর্ববর্তী জীবনেও বিদ্যমান ছিল, তাই এটি স্মরণ করা বিরোধপূর্ণ নয়। যদি এই জীবনের অনুগ্রহ পূর্ববর্তী জীবনে বিদ্যমান থাকে, তবে এটি স্থায়ীত্বের মতো হবে না। একইভাবে, ভবিষ্যতের জীবনেও, এই জীবনের সময়ের ব্যক্তিটি পরবর্তী জীবনে যাবে না, তবে "আমি" নামক ধারণার উদ্দেশ্য, কেবল "আমি" নামক কিছু, সেখানে অনুসরণ করবে। যেহেতু কেউ ভবিষ্যতের জীবনে কষ্টের ভয় পায় এবং সেই কারণে অশুভ কর্ম ত্যাগ করে এবং সুখের জন্য এখানে ভাল কাজ করতে উৎসাহিত হয়, তাই এটি উপযুক্ত। উদাহরণস্বরূপ, আজকের ব্যক্তিটি আগামীকাল নাও থাকতে পারে, তবে আগামীকাল ক্ষুধা ও তৃষ্ণার কষ্টের ভয়ে আজ থেকেই খাবার ও পানীয় সঞ্চয় করে। বার্ধক্যের কষ্টের ভয়ে যৌবনে সম্পদ সঞ্চয় করে। এই সবকিছুই স্থান ও কালের এই স্বকে পৃথক না করে সাধারণভাবে স্ব সুখ লাভ করতে এবং কষ্ট থেকে মুক্ত হতে চায়। এমনকি স্বও সেই সময়ে অনুসরণ করে, তাই এটি স্থানের সাথে বিভ্রান্ত হয় না। অতএব, যে ব্যক্তি "আমি" নামক শব্দটি ব্যবহার করে এবং যে স্ব শব্দটি আরোপের ভিত্তি, তাদের সমানভাবে গ্রহণ করা উচিত নয়, বরং জানা উচিত যে সেই ব্যক্তি সেই স্ব-এর একটি অংশ। এইগুলি সাধারণ নির্ভরশীল উৎপত্তির জন্য এবং বিশেষ করে সাদা ও কালো কর্মের ফলস্বরূপ সুখ ও দুঃখের উৎপত্তির নিশ্চিততার জন্য বিশেষভাবে গুরুত্বপূর্ণ বলে মনে হয়, তাই একটি সংক্ষিপ্ত উল্লেখ করা হল। এখানে, ভাষ্য থেকে, আম গাছ ইত্যাদি প্রথমে বার্ধক্য ও ধ্বংসের মধ্য দিয়ে না গেলেও প্রথমে জন্ম দেখা যায়, একইভাবে স্বও বার্ধক্য ও মৃত্যুর মধ্য দিয়ে না গেলেও ব্যক্তি হিসাবে কথা বলা হয়। কারণ সেগুলি তাদের নিজস্ব বীজ বিলুপ্ত হওয়ার পরে জন্ম নেয়, তাই অন্য কিছু ধ্বংস না হলে জন্ম হয় না, তাই এটি আগেরটির মতোই। যদি বীজ থেকে গাছ আলাদা হয়, তাই গাছের জন্ম অন্য কিছু ধ্বংস না হলে হয়, তাহলে? কারণ কারণ ও ফল অভিন্ন নয়, তাই এটি প্রমাণের সাথে তুলনীয় বলা হয়েছে। যদি ধারাবাহিকতা একই হয়, তবে আগেরটির মতো হলে এটি স্ব-এর মতোই হবে, অন্যথায় উত্তর দেওয়া কঠিন হবে। দ্বিতীয়টি হল: যদি প্রাণীর জন্ম দেরিতে হয় এবং তার চেয়ে তার বার্ধক্য ও মৃত্যু আগে হয়, তাহলে জন্ম আগে হবে না।
English
Previously, it seemed that I was born there and there, but because of the time of this life, I do not remember thinking that I was born there and there. Therefore, the self, which is the object of what is aimed at by the grace of this life and gives rise to the notion of "I," also exists in previous lives, so it is not contradictory to remember it that way. If the grace of this life existed in the previous life, it would not be the same as permanence. Similarly, in future lives as well, the person of this time will not go to the next life, but the object of the notion of "I," just a mere "I," will also follow there. Since one fears suffering in future lives and therefore abandons non-virtue here and strives for virtue here for the sake of happiness, it is also appropriate. For example, this person of today may not exist tomorrow, but fearing the suffering of hunger and thirst tomorrow, one saves food and drink from today. Fearing the suffering of old age, one saves wealth in youth. All of this is done not by distinguishing the self of this place and time separately, but generally desiring the self to attain happiness and be free from suffering. Even the mere self follows in those times, so it is not mistaken about the place. Therefore, the person who uses the term "I" and the self that is the basis of the imputation should not be taken as coextensive, but one should know that that person is a part of that self. These seem to be particularly important for general dependent origination and especially for the certainty of the arising of happiness and suffering as the result of white and black actions, so a brief mention is made. Here, from the commentary, just as mango trees and the like are seen to be born first even though aging and destruction have not preceded them, similarly, the self is spoken of as a person even though aging and death have not preceded it. Because they are born after their own seeds have ceased, so birth does not occur unless something else is destroyed, so it is the same as before. If the tree is different from the seed, so the birth of the tree occurs unless something else is destroyed, then? Because cause and effect are not identical, it is said to be comparable to the proof. If the continuum is the same, then if it is compared to the previous one, it will be the same as the self, otherwise it will be difficult to answer. The second is: if the birth of a sentient being is late and its aging and death are earlier than that, then birth will not be earlier.