Tibetan
་དོན་ཡིན་ཏེ། ཕན་ཚུན་ལྟོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་བྱ་བྱེད་ཀྱི་དོན་དང་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་འགོག་པའི་སྐབས་ཡིན་པས་སོ། །དེས་ན་མེ་ཡང་དུ་བ་བསྐྱེད་བྱ་ཡིན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འཇོག་གི་རང་གི་ངོ་བོས་རང་དབང་དུ་གྲུབ་པ་མེད་པས་ལུགས་གཞན་ལས་མེ་དུ་བ་ལ་མི་ལྟོས་པར་བཤད་པ་སོགས་དང་མི་འདྲའོ། །རབ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་ལྟར་དུ་གོ་དགོས་ལ་ཕན་ཚུན་ལྟོས་ནས་འགྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ན། དེ་རྣམས་ལ་རང་རང་གི་ངོ་བོའི་དབང་གིས་ཡོད་པའི་རང་ཚུགས་ཐུབ་པ་མེད་པས་རྟེན་འབྱུང་གི་གཏན་ཚིགས་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་མེད་པ་འགྲུབ་བོ། །དེ་ལྟ་ན་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ངེས་པ་དྲངས་པ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་མཚན་མར་འཛིན་པའི་དམིགས་གཏད་ཐམས་ཅད་འཇིག་བར་བྱེད་པས། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའི་གོལ་ས་རྟག་ཆད་དང་སྒྲོ་སྐུར་གྱི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དེ་ནས་ཆོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའི་དོན་རྟེན་འབྱུང་གིས་དོན་དུ་མ་རྟོགས་བར་དུ་ཡང་ན་བདེན་འཛིན་གྱི་དམིགས་གཏད་ཀྱི་ལྷག་མ་ལྔས་ཡང་ན་རྒྱུ་འདི་ལས་འདི་འབྱུང་གི་རྟེན་འབྱུང་རང་ལུགས་ལ་མི་བད་བར་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ངེས་པ་ རྣལ་མ་དྲང་ས་མེད་པས་རྟག་ཆད་གང་རུང་གཅིག་གི་མཐར་ལྟུང་པ་ལས་མི་འདའོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་ལྷག་མ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བླང་བྱ་དང་ལེན་བྱེད་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པར་འགྱུར་བས། དེ་བཞིན་ཉེར་ལེན་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་སུ་བཀོད་མི་དགོས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་བདེན་མོད་ཀྱང་རྣམ་པར་དཔྱད་བ་ལ་འདི་གཉིས་གཙོ་བོར་གྱུར་བར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལོགས་སུ་བཀོད་དེ་རབ་བྱེད་ཕྱི་མ་རྣམས་སུ་ཡང་འདི་གཉིས་ཀྱི་བརྟག་པ་ཕལ་ཆེར་འབྱུང་ངོ་། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་དགེ་མི་དགེའི་ལས་དང་དེའི་བྱེད་པ་པོ་ལ་སོགས་པ་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་པོ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་རིགས་པས་བསྟན་པ་དེ་ཉིད་ངེས་དོན་གྱི་ལུང་དང་ལྡན་པ་དང༌། རབ་བྱེད་འདིས་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་པོ་མི་དམིགས་པར་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དུ་ངེས་དོན་གྱི་ལུང་དང་སྦྱོར་བའི་ཕྱོགས་ཙམ་སྨོས་ན། ཉེ་བར་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པ་ལས། སེམས་དམྱལ་འཇིགས་པ་ང་ཡིས་བསྟན་བྱས་ཏེ། །སེམས་ཅན་སྟོང་ཕྲག་དུ་མ་སྐྱོ་བྱས་ཀྱང༌། །གང་དག་ཤི་འཕོས་ངན་སོང་དྲག་འགྲོ་བའི། །འགྲོ་བ་དེ་དག་ནམ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །གང་དག་རལ་གྲི་མདའ་ཆེན་མཚོན་འབྱིན་པའི། །གནོད་པ་བྱེད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །རྟོག་པའི་དབང་གིས་ངན་སོང་དེ་དག་ན། །ལུས་ལ་འབབ་མཐོང་དེ་ན་མཚོན་ཆ་མེད། །སྣ་ཚོགས་ཡིད་དགའ་མེ་ཏོག་ཁ་བྱེ་ཞིང༌། །གསེར་གྱི་ཁང་མཆོག་འབར་བ་ཡིད་འོང་བ། །འདི་ན་དེ་ལའང་བྱེད་པ་འགའ་མད་དེ། །དེ་དག་རྟོག་པའི་དབང་གིས་བཞག་པ་ཡིན། །རྟོག་པའི་དབང་གིས་འཇིག་རྟེན་རྣམ་བརྟགས་ཏེ། །འདུ་ཤེས་འཛིན་བས་བྱིས་ པ་རྣམ་པར་ཕྱེ། །འཛིན་དང་འཛིན་མེད་དེ་ཡང་འབྱུང་བ་མིན། །ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་སྒྱུ་མ་སྨིག་རྒྱུ་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བ་དང་གནོད་པ་སྐྱེལ་བའི་བྱ་བྱེད་དང་ལྷའི་ཡུལ་བྱེད་པའི་བྱ་བྱེད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ཞིང་དེ་དག་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྟོག་པའི་དབང་གིས་བཞག་པར་བཤད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་པོ་རྣམས་རྟོག་པའི་དབང་གིས་ཡོད་པར་བཞག་པ་ཙམ་མིན་པར་རང་གི་ངོ་བོའི་དབང་གིས་ཡོད་པར་བཟུང་བ་ལྟར་ཡིན་ན། བྱེད་པ་པོ་དང་བྱ་བ་གང་ཡང་མི་འཐད་པར་ངེས་པར་བྱ་ལ་དེ་གཉིས་ཕན་ཚུན་ལྟོས་འགྲུབ་ཙམ་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བརྒྱད་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །།གཉིས་པ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་བཤད་པ་ལ་གཉིས། གང་ཟག་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག །གང་ཟག་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། རབ་བྱེད་ཀྱི་གཞུང་བཤད་པ། ངེས་དོན་གྱི་ལུང་དང་སྦྱར་བ། དོན་བསྡུས་ཏེ་མཚན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ཕྱོགས་སྔ་མ་བརྗོད་པ་དང༌། དེ་སུན་དབྱུང་བའོ། །དང་པོ་ནི། འདིར་དེ་བཞིན་ཉེར་ལེན་ཤེས་བར་བྱ། །ལས་དང་བྱེད་པོ་གསལ་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སྨྲས་པ་དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ་འདི་ལྟར་ལྟ་བ་དང་ཉན་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་གང་གི་ཉེ་བར་བླང་བ་ཡིན་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་དེ་ནི་ཉེ་བར་བླང་བ་དེ་དག་གི་སྔ་རོལ་ན་ཡོད་དོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་སྟེ་ཉན་ཐོས་སྡེ་པ་མང་པོས་བཀུར་བ་པ་སྨྲ་སྟེ་རྒྱུ་མཚན་ནི་ནོར་གྱི་སྔ་རོལ་ན་ལྷས་བྱིན་ཡོད་པས་ནོར་ སོག་གི་མོ་གཤམ་གྱི་བུས་མ་ཡིན་པ་བཞིན་དུ། དངོས་པོ་སྟེ་གང་ཟག་སྔ་རོལ་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་ཟག་གིས་ཉེ་བར་ལེན་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གི་སྔ་རོལ་ན་དངོས་པོ་སྟེ་འདི་ཉེ་བར་ལེན་བྱེད་ཀྱི་གང་ཟག་གནས་པ་དེ་ཡེད་དོ་ཞེས་འཛེར་ཏོ། །སོགས་སྔ་མས་ནི་དབང་པོ་ལྷག་མ་བཞི་དང་ཕྱི་མས་ནི་རེག་པ་དང་ཡིད་བྱེད་ལ་སོགས་པའི་སེམས་བྱུང་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བསྡུའོ། །དང་ནི་སྨྲས་པའི་
Chinese
意思是说，因为互相依赖的理由，对于所有能做和所做的事物及其名称，遮止了它们以自性存在的情况。因此，火也依赖于它是产生烟的原因而被安立，它不是以自己的体性自主成立的，所以和其它宗派所说的不依赖于烟的火等不同。对于所有的分别都要这样理解，因为必须互相依赖才能成立。因此，它们没有以各自的体性的力量而存在的自主性，所以仅凭缘起的理由就能成立无自性。这样，仅仅依赖于引出因果的确定性，就能摧毁执着于相的一切目标。因此，从那儿就能断除正见的歧途，即常断和增益损减的一切边。如果不能理解这种自性空性的意义为缘起之义，要么被五种实执的目标的残余所迷惑，要么不接受从这个因产生这个果的缘起自宗，那么就无法真正地确立缘起的定解，只能堕入常断的任何一边。如果说：如果知道了剩余的事物，就能理解应取和能取之义。那么，就不需要写“同样，要知道近取”了。虽然这是事实，但为了知道这两个在分析中是最主要的，所以单独列出，在后面的章节中也大多会出现对这两个的考察。第二，像这样，善不善的业及其作者等一切能做和所做的事物，以理性显示为空性，这与具有了义的经文相符。并且，为了显示这个章节将要解释所有所说的不能确定能做和所做的事物，所以仅仅略微提及与了义经文结合的方面。在《近事问经》中说：我已显示地狱的恐怖，虽然使成千上万的众生感到厌恶，但那些死后堕入恶道的可怕众生，也从来没有存在过。那些取出刀剑、巨箭、武器来加害的加害者也不存在，由于分别念的力量，在那些恶道中，看到降临在身上的身体。
English
The meaning is that, due to the reason of mutual dependence, for all things that can be done and are done, and their names, it is the occasion to prevent them from existing by their own nature. Therefore, fire is also established by relying on it being the cause of producing smoke, and it is not established independently by its own nature. Therefore, it is different from what other schools say, such as fire that does not depend on smoke. All distinctions must be understood in this way, because they must be established by mutual dependence. Therefore, they do not have the autonomy to exist by the power of their own nature, so the lack of self-nature can be established by the very reason of dependent origination. In this way, by relying solely on drawing out the certainty of cause and effect, all targets that cling to characteristics can be destroyed. Therefore, from there, all the extremes of wrong views, such as permanence and annihilation, and exaggeration and denigration, can be cut off. If the meaning of such emptiness of self-nature is not understood as the meaning of dependent origination, either one is confused by the remnants of the targets of the five kinds of clinging to reality, or one does not accept the self-school of dependent origination that this result arises from this cause, then one cannot truly establish the definite understanding of dependent origination, and one can only fall into either the extreme of permanence or annihilation. If it is said: If one knows the remaining things, one can understand the meaning of what should be taken and what can be taken. Then, there is no need to write "Similarly, one should know the near-taking." Although this is true, in order to know that these two are the most important in analysis, they are listed separately, and in the later chapters, the examination of these two will mostly appear. Secondly, in this way, all things that can be done and are done, such as virtuous and non-virtuous actions and their agents, are shown to be empty of self-nature by reason, which is in accordance with the definitive meaning scriptures. And, in order to show that this chapter will explain all the statements that cannot determine what can be done and what is done, only a slight mention is made of the aspect of combining with the definitive meaning scriptures. In the Sutra Requested by Upali it says: I have shown the terror of the hells, although I have made thousands of beings disgusted, but those terrible beings who die and fall into the evil realms have never existed. Those who take out swords, great arrows, and weapons to harm do not exist either, and due to the power of conceptual thought, in those evil realms, they see bodies falling upon them.
Chinese
此地无有兵器，种种悦意鲜花盛开，黄金之殿闪耀，令人心旷神怡。此地对此也无有任何作为，这些都是由分别念所安立。由分别念而对世间进行种种分别，以执著认识而区分凡夫。执著与不执著，这些也不是真实生起。完全的分别念如同幻术和阳焰一般。如是宣说，堕入恶趣和带来损害的行为，以及创造天界的行为，其自性皆为空性，这些都是以名言的分别念所安立的。第三，如果像这样，行为和作者仅仅是由分别念所安立的存在，而不是像执著于以自己的体性而存在那样，那么作者和行为都是不合理的，必须认识到这两者仅仅是相互依存而成立的。名为“作者与业之观察”的，是十二颂的自性，是第八品之善说。第二，宣说补特伽罗之无我，分二：破斥补特伽罗自性成立；破斥补特伽罗自性存在的论证。第一，分三：宣说论述之正文；结合确定意义之教证；总结意义而标示名称。第一，分二：陈述前派观点；驳斥彼观点。第一：此处应知如是之近取，为明了业与作者之故。如是说是不合理的，因为如此，见与闻等以及受等，是何者之近取，此近取者应在彼等近取之前存在，如是一些，即声闻部中多数所敬重者如是说，理由是如同财物之前有施主，因此财物不是索格之莫霞之子一样。如果事物，即补特伽罗不是先前存在，那么见等如何能被补特伽罗所近取，不能也。因此，见等之前，事物，即此近取之补特伽罗存在，如是断言。前一个“等”字包括剩余四根，后一个“等”字包括触和作意等心所等。 “和”字是所说的
English
Here there are no weapons. Various pleasing flowers bloom. A golden palace shines, delightful to the mind. Here, there is no action for that either. These are all established by the power of conceptualization. Through the power of conceptualization, the world is differentiated. By clinging to perception, children are distinguished. Clinging and non-clinging, these also do not arise. Complete conceptualization is like illusion and mirage. Thus it is said that actions that lead to lower realms and cause harm, and actions that create the realm of the gods, are empty of inherent existence, and these are established by the power of conceptualization in name only. Thirdly, if actions and agents are merely established as existing by the power of conceptualization, and not as if they are grasped as existing by their own nature, then neither the agent nor the action is reasonable, and it must be realized that these two are merely established in mutual dependence. The chapter called "Examination of the Agent and the Action" is the nature of twelve verses, and is the explanation of the eighth chapter. Secondly, explaining the selflessness of the person, there are two parts: refuting the inherent existence of the person; refuting the proofs for the inherent existence of the person. The first part has three sections: explaining the main text of the refutation; combining it with definitive scriptures; summarizing the meaning and indicating the title. The first part has two sections: stating the previous position; refuting that position. The first is: Here, the near-taking should be understood as such, for the sake of clarifying action and agent. Saying this is unreasonable, because in this way, seeing and hearing, etc., and feeling, etc., are the near-taking of what, the near-taker should exist before those near-takings, as some, that is, those respected by many of the Sravaka school, say, the reason is like the benefactor existing before the wealth, therefore the wealth is not the son of Sog's Mosha. If the thing, that is, the person, does not exist beforehand, then how can seeing, etc., be taken near by the person, it cannot. Therefore, before seeing, etc., the thing, that is, this person who takes near, exists, so it is asserted. The former "etc." includes the remaining four faculties, and the latter "etc." includes mental factors such as contact and attention. The word "and" is what is said.