Tibetan
གལ་ཏེ་འདུས་བྱས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དེ་དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་འདུས་མ་བྱས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འདུས་བྱས་ནི་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་མ་གྲུབ་པས་འདུས་མ་བྱས་སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོག་པ་དང་སོ་སོར་བརྟགས་པ་མ་ཡིན་པའི་འགོག་པ་དང༌། ནམ་མཁའ་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་བཞི་པོ་ནི་ཇི་ལྟར་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་འགྲུབ་སྟེ་མི་འགྲུབ་བོ་ཞེས་གསལ་བར་བསྟན་ནོ། ། འདིར་གཞུང་ལས་འདུས་བྱས་བདེན་པ་བ་རྒྱས་པར་བཀག་པས་འདུས་མ་བྱས་ནི་བདེན་པར་ཇི་ལྟར་འགྲུབ་ཅེས་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་ནི། འདུས་མ་བྱས་བདེན་པར་འདོད་པས་ཀྱང་ཚད་མའི་གཞལ་བྱར་འདོད་དགོས་ལ་དེ་ལྟ་ན་རེ་ཞིག་གཞལ་བ་མི་འཇལ་ཏེ། ཞེས་སོགས་ཀྱི་རིགས་པ་དང༌། ཐོབ་བྱར་འདོད་ནའང་རེ་ཞིག་ཐོབ་པ་མི་འཐོབ་སྟེ། ཞེས་སོགས་དང་གཞི་འདི་འདྲ་ཞིག་ལ་གནས་ཞེས་འདོད་ནའང་རེ་ཞིག་གནས་པ་མི་གནས་ཏེ། ཞེས་སོགས་ཀྱིས་དགག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་འདོད་ནའང་ཕུང་པོ་བརྟག་པར་བཤད་པ་བཞིན་དུ་དགག་ལ། ཡང་དེ་དག་ལ་མཚན་མཚོན་ནི་འདོད་དགོས་ལ་དེ་ལྟ་ན་ཁམས་བརྟག་ནས་བཤད་པ་བཞིན་དུ་དགག་སྟེ། དེས་མཚོན་ནས་རབ་བྱེད་སྔར་བཤད་པ་གཞན་ནས་འབྱུང་བའི་རིགས་པ་ཡང་འདོན་པ་བསྒྱུར་ལ་དགག་གོ །རིགས་པ་དེས་འདུས་མ་བྱས་ཐོབ་བྱ་སོགས་སུ་བདེན་པར་འདོད་པ་མི་ཁེགས་ན་འདུས་བྱས་བདེན་པ་ཡང་དགག་མི་ནུས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མཚུངས་སོ། །དེས་ན་འཕགས་པའི་རབ་བྱེད་རེ་རེའི་རིགས་པ་ལེགས་པོར་ཤེས་ནའང་དེ་འདྲ་བའི་ལོག་རྟོག་ཐམས་ཅད་ལྡོག་པས་འདུས་བྱས་མི་བདེན་ཀྱང་འདུས་མ་བྱས་བདེན་པར་གྲུབ་པོ་ཞེས་པ་ནི་རིགས་པ་མི་ཤེས་པའི་གཏམ་མོ། །གསུམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་སྐྱེ་འཇིག་གནས་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་ན་འདུས་བྱས་སྐྱེ་བར་ཡང་མངོན་ནོ་ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་དེ་ཇི་ལྟར་རིག་པར་བྱ་ཞེ་ན། རྨི་ལམ་ཇི་བཞིན་པ་དང་སྒྱུ་མ་ཇི་བཞིན་པ་དང་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ཇི་བཞིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་དང་དེ་ བཞིན་དུ་གནས་པ་དང་དེ་བཞིན་དུ་འཇིག་པ་གསུངས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་སྐྱེ་བ་སོགས་གསུངས་པ་མིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ལྟར་གྱི་རང་བཞིན་མེད་ཀྱང་དེ་རྣམས་སྒྲའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ལམ་དུ་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པ་ཙམ་གྱི་སྒོ་ནས་བསྟན་ནོ། །མདོར་ན་རང་གི་ངོ་བོས་སྐྱེ་འཇིག་སོགས་མ་གྲུབ་ཀྱང་དེར་སྣང་བའི་སྒྱུ་
Chinese
如果说有为法是自性存在的，因为它的相违品无为法存在。那么，有为法如前所说，不是以自性成立的，因此，对于无为法，无论是择灭还是非择灭，以及虚空和真如这四者，如何能成立自性存在，这已经清楚地说明了。 这里，经论中广泛地遮破了有为法是真实的，那么，无为法如何能成立是真实的呢？所说的意图是：即使认为无为法是真实的，也必须认为它是量所量，如果这样，那么，暂时衡量也衡量不到，等等的理路；即使认为是所获得，那么，暂时获得也获得不到，等等；即使认为安住在这样的所依处，那么，暂时安住也不安住，等等来遮破。同样，即使认为是能获得的因，也如分析蕴那样来遮破。而且，对于这些，也必须认为是名相，如果这样，也如分析界那样来遮破。由此类推，以前所说的从他处产生的理路也可以引申出来进行遮破。如果这些理路不能遮破认为无为法是所获得等等是真实的，那么，有为法是真实的也无法遮破，在一切方面都是相同的。因此，即使很好地理解了圣者的每一个论式的理路，也能遣除所有这样的邪分别念，认为有为法不是真实的，但无为法是成立的，这是不了解理路的说法。 第三，如果生灭住不是自性成立的，那么，有为法也显现为生等等，如果这样说，那么，这应该如何理解呢？就像梦一样，就像幻术一样，就像乾闼婆城一样，这样说生，这样说住，这样说灭，但并不是说以自己的自性成立的生等等。就像幻术等等，虽然没有像显现那样的事物，但这些都变成了声音的名称之路，同样，生等等也不是自性存在的，但只是从世间共称的角度来显示。总之，虽然不是以自己的自性成立生灭等等，但显现为那样的幻
English
If it is said that conditioned phenomena exist by their own nature because their opposite, unconditioned phenomena, exist, then, as previously explained, conditioned phenomena are not established by their own essence. Therefore, for unconditioned phenomena, whether it is cessation through discrimination or cessation not through discrimination, as well as space and suchness, how can it be established that they exist by their own nature? This has been clearly explained. Here, the scriptures extensively refute that conditioned phenomena are real. So, how can unconditioned phenomena be established as real? The intention of what is said is: Even if one considers unconditioned phenomena to be real, one must also consider them to be objects of valid cognition. If so, then, for a moment, measuring cannot measure, and so on, with reasoning. Even if one considers them to be what is obtained, then, for a moment, obtaining cannot obtain, and so on. Even if one considers them to abide in such a basis, then, for a moment, abiding does not abide, and so on, to refute. Similarly, even if one considers them to be the cause of what is obtained, it should be refuted as explained in the analysis of aggregates. Moreover, for these, one must consider them to be designations. If so, it should be refuted as explained in the analysis of elements. By analogy, the reasoning of arising from others, which was previously explained, can also be extended to refute. If these reasonings cannot refute the belief that unconditioned phenomena are real as what is obtained, etc., then the reality of conditioned phenomena cannot be refuted either, and it is the same in all aspects. Therefore, even if one understands well the reasoning of each of the noble treatises, all such wrong conceptions are reversed. To say that conditioned phenomena are not real, but unconditioned phenomena are established, is a statement of not understanding reasoning. Third, if arising, abiding, and ceasing are not established by their own nature, then conditioned phenomena also appear to arise, etc. If this is said, then how should this be understood? Just like a dream, just like an illusion, just like a city of gandharvas, thus saying arising, thus saying abiding, thus saying ceasing, but it is not saying arising, etc., established by one's own nature. Just like illusions, etc., although there is no such thing as it appears, these all become the path of verbal designations. Similarly, arising, etc., are not existent by their own nature, but are shown only from the perspective of worldly convention. In short, although arising, ceasing, etc., are not established by their own nature, the illusion that appears there
Tibetan
མ་ལྟ་བུ་ལ་དེ་དག་འཇོག་པ་ཡིན་པས་དེ་དག་གསུངས་པའི་ལུང་དང་མི་འགལ་ཏེ། སྐྱེ་འཇིག་སོགས་གཞག་ས་ཡེ་མ་བྱུང་ན་ལུང་དང་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་མངོན་སུམ་གྱི་བློའི་གཟུང་བྱ་ཡིན་པ་དང༌། དེ་རྣམས་ལ་བྱེད་པ་པོ་ཡོད་པ་དང་སེམས་ཅན་མང་པོས་ཐུན་མོང་དུ་གཟུང་བྱ་ཡིན་པས། བདེན་པར་ཡོད་དོ་སྙམ་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རིམ་པ་བཞིན་དུ་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པའི་དཔེ་གསུམ་གསུངས་པར་ཤེས་རབ་སྒྲོན་མ་ལས་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་སྐྱེ་གནས་འཇིག་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་པར་རིགས་པས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་དེ་ཉིད་ངེས་དོན་གྱི་ལུང་དང་ཡང་ལྡན་པར་ཡང་བསྟན་པ་དང༌། གཟུགས་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་དོ་ཞེས་པའི་འགྲེས་དང་གཟུགས་ལ་གནས་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་པའི་འགྲེས་དང་གཟུགས་མི་འཇིག་ཅེས་པའི་འགྲེས་རྣམས་ཀྱིས་གསུང་རབ་ལས་བཤད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་རབ་བྱེད་འདི་ནི་རིགས་པ་ཁྱེར་ནས་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དུ། ངེས་དོན་གྱི་ལུང་དང་སྦྱོར་བའི་ཕྱོགས་ཙམ་སྨོས་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། ལྤགས་རྒྱུས་ཤ་རུས་འདུས་པ་འདི་ བདག་གི །ཆུང་མ་ཡིན་སྙམ་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་ནས་ནི། །བྱིས་པ་རྨོངས་རྣམས་འདོད་ཆགས་སྐྱེད་བྱེད་ཅིང༌། །སྒྱུ་མ་ཇི་བཞིན་བུད་མེད་མི་ཤེས་སོ། །ཇི་ལྟར་བུ་མོ་གཞོན་ནུའི་རྨི་ལམ་ན། །བུ་ཕོ་བྱུང་ཞིང་ཤི་བ་དེས་མཐོང་ནས། །བྱུང་ན་དགའ་ཞིང་ཤི་ནས་མི་དགའ་ལྟར། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཤེས་པར་གྱིས། །ཇི་ལྟར་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་སྨིག་རྒྱུ་དང༌། །སྒྱུ་མ་ཇི་བཞིན་རྨི་ལམ་ཇི་འདྲ་བར། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཤེས་བྱ་སྟེ། །མཚན་མ་སྒོམ་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང༌། །ཞེས་པ་དང༌། འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་ཀུན་དབེན་པ་སྟེ། །དྲང་སྲོང་དེ་དག་ལ་ནི་རྣམ་རྟོག་མེད། །འགྲོ་བ་ཀུན་ཏུ་འདུས་མ་བྱས་ཐོབ་པས། །ལྟ་བ་དག་ལས་འཁོར་མོར་རྣམ་པར་དབེན། །གང་དག་འདི་འདྲའི་ཆོས་རྣམས་ཤེས་པ་ནི། །རྟག་ཏུ་མི་ཆགས་མི་གཏུམ་མི་རྨོངས་ཏེ། །དེ་ཡི་སེམས་ནི་རང་བཞིན་མཉམ་པར་བཞག །དེ་ནི་ཏིང་འཛིན་སྟོབས་ཅན་སྟོབས་དང་ལྡན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། སྐྱེ་གནས་འཇིག་པ་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་ཡོད་པར་བཞག་པ་ཙམ་མིན་པར་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པར་བཟུང་བ་ལྟར་ཡོད་ན། དེ་གསུམ་གང་ཡང་གཞག་ཏུ་མེད་པར་རིགས་པས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་བཞིན་ངེས་པར་བྱ། དེ་ནས་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་བཞག་པ་ཙམ་ལ་དེ་རྣམས་ཤིན་ཏུ་འཐད་པ་དང་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པས་སྟོང་ཡང་དེ
Chinese
就像对待“无”一样对待它们，这样就不会与所说的经文相矛盾。如果根本没有安立生灭等的基础，那就会与经文相矛盾。生等是显现的意识的对境，并且它们有作者，并且是众多有情共同的对境，为了遣除认为它们是真实的，因此《智慧之灯》中说依次说了梦等三个比喻。第二，像这样，通过理智确定生、住、灭在自性上不成立，这也显示了与了义经文相符。以及“色无生”的解释，“不应住于色”的解释，以及“色不灭”的解释等，为了显示所有这些经文所说的，这个分别论应该以理智来解释。如果只说与了义经文结合的方面，在《三摩地王经》中说：皮肤、筋、肉、骨聚合的这个 是我的。生起是妻子的想法之后，愚痴的孩童们生起贪欲，却不了解女人如幻术一般。就像年轻少女的梦中，看到生了男孩又死了，生了就高兴，死了就不高兴一样。要知道一切法也是如此。就像乾闼婆城、阳焰，如幻术一般，如梦一般。要知道一切法也是如此，观想相状，自性为空。以及说：有为无为皆寂静，那些仙人没有分别念。在一切行处获得无为，从诸见解中完全寂静。谁能了解如此之法，恒常不贪、不暴、不愚昧。他的心性自然平等安住，他是具有强大力量的三摩地，具有力量。第三，如果生、住、灭不是仅仅以名言的方式安立存在，而是像执着为自性存在一样存在，那么这三者无论哪个都无法安立，应该像以理智确定的一样确定。之后，仅仅以名言的方式安立，这些都非常合理，并且一切有为法在自性上是空性的，但是
English
Just as they are placed in "non-existence," it does not contradict the scriptures that speak of them. If there is no basis for establishing arising, ceasing, etc., then it would contradict the scriptures. Arising, etc., are objects of manifest consciousness, and they have agents, and are common objects for many sentient beings. In order to dispel the thought that they are real, the Lamp of Wisdom says that three examples, such as dreams, are given in order. Secondly, in this way, it is shown that the determination by reason that arising, abiding, and ceasing are not established by their own nature is also in accordance with the definitive scriptures. And the explanation of "form has no arising," the explanation of "one should not abide in form," and the explanation of "form does not cease," etc., in order to show that all that is said in the scriptures, this differentiation should be explained by taking reason. If only the aspect of combining with the definitive scriptures is mentioned, in the King of Samadhi Sutra it says: This collection of skin, sinews, flesh, and bones is mine. After generating the thought that it is a wife, foolish children generate desire, but do not understand women as being like illusions. Just as in the dream of a young girl, she sees a son born and then die, she is happy when he is born and unhappy when he dies. Know that all phenomena are the same. Just like a Gandharva city, a mirage, like an illusion, like a dream. All phenomena should be known in the same way, contemplating signs, empty of own nature. And it says: Conditioned and unconditioned are all peaceful, those sages have no discrimination. Having attained the unconditioned in all places, completely peaceful from all views. Whoever knows such phenomena, is always without attachment, without violence, without ignorance. His mind naturally abides in equanimity, he is a powerful Samadhi, endowed with power. Thirdly, if arising, abiding, and ceasing are not merely established as existing by the power of convention, but exist as if grasping them as existing by their own nature, then none of these three can be established, and it should be determined as determined by reason. After that, merely established by the power of convention, these are all very reasonable, and all conditioned phenomena are empty of own nature, but