Tibetan
དེས་ན་དེ་ལ་རྒྱུ་མེད་དོ་སྙམ་ན། འོ་ན་མྱུ་གུ་ཡང་ཡོད་པ་ཡིན་ལ་དེ་ལ་ནི་རྒྱུས་དགོས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ་སྐྱེས་ཟིན་པ་སླར་ཡང་བསྐྱེད་དུ་མེད་དོ། །འདི་ནི་མྱུ་གུ་ཞིག་པ་ལ་རྒྱུས་ཅི་ཡང་བྱེད་མི་ནུས་ན་མ་ཞིག་པ་རྒྱུས་བྱེད་མི་དགོས་ཞེས་མགོ་མཚུངས་བྱས་པའོ། །འདི་ལ་མ་ཞིག་པ་གྲུབ་ཟིན་པས་ད་གཟོད་རྒྱུས་ བྱ་མི་དགོས་ཀྱང་གྲུབ་པ་དེ་ཉིད་རྒྱུས་བྱས་པ་ཡིན་པས་རྒྱུ་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ལན་དངོས་གཞི་ཡིན་མོད་ཀྱང་དེས་མི་ཕྱེད་པ་ནི་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་སྔར་ས་བོན་གྱི་དུས་ན་མེད་ལ་ཕྱིས་ཡོད་པས་མྱུ་གུའི་སྐྱེ་བ་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་མྱུ་གུའི་ཞིག་པ་ཡང་སྔར་མྱུ་གུའི་དུས་ན་མེད་ལ་ཕྱིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ཡོད་དོ། །གང་ཡང་མྱུ་གུ་ཞིག་པ་ལ་རྒྱུས་ཅི་ཞིག་བྱེད་ཅེས་པ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། ཁོ་བོ་ཅག་ཀྱང་དེ་ལ་རྒྱུས་ད་གཟོད་གཞན་ཞིག་བྱེད་པར་ནི་མི་འདོད་ཀྱི་མྱུ་གུ་ཞིག་པ་དེ་ཉིད་རྒྱུས་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་དེ་དངོས་པོར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདོད་པ་ཡིན་ཏེ་དེ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ལྟོས་ནས་དངོས་པོ་ཡིན་ལ་མྱུ་གུ་ལ་ལྟོས་ནས་དངོས་པོར་མེད་དོ། །གཞན་ཡང་ས་བཅུ་པ་ལས། འཆི་བ་ཡང་བྱ་བ་གཉིས་སུ་ཉེ་བར་གནས་པ་ཡིན་ཏེ་འདུ་བྱེད་འཇིག་པར་ཡང་བྱེད་པ་དང་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པ་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་རྒྱུ་ཡང་འབྱིན་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་ཞིག་པས་བྱ་བ་བྱེད་ནུས་པས་རྒྱུ་དང་བཅས་པའོ། །སྐབས་འདི་དག་ཏུ་ཚིག་གསལ་ལས། འཇིག་པ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་རང་ཉིད་ཞིག་པ་ཡང་འཇིག་པར་བཞེད་པའི་དབང་དུ་མཛད་ཀྱི་ཕ་རོལ་པོ་ནི་ཞིག་འཇིག་འགལ་བར་འདོད་པས་འདིར་ཞིག་པ་ལ་བཤད་དོ། །མྱུ་གུས་ནི་དངོས་པོ་གཞན་གྱི་ཞིག་པ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལ་སྐད་ཅིག་དང་པོར་ཡོད་པ་གཉིས་པར་ཞིག་པའི་རྒྱུ་ནི་བཤད་ཟིན་ལ། དེ་ལས་གཞན་པའི་རྒྱུན་གྱི་ཞིག་པའི་རྒྱུ་ནི་རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། མར་དང་སྙིང་པོ་ཟད་པ་མར་མེ་ཤི་བའི་རྒྱུར་བཤད་པ་ལྟ་བུ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་ཕ་རོལ་པོས་མར་དང་སྡོང་བུ་ཟད་པ་མར་མེ་ཤི་བའི་རྒྱུ་མིན་གྱི་མར་དང་ སྡོང་བུ་ཟད་པ་ནི་མར་མེའི་སྐད་ཅིག་ཐ་མས་དེའི་རིགས་འདྲ་མ་འོངས་པ་སྐྱེད་པའི་རྐྱེན་མ་ཚང་བ་ཡིན་ལ། མ་འོངས་པ་ཡང་སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་མ་ཚང་བས་མ་སྐྱེས་སོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ལ་དེ་ལྟ་ན་རྐྱེན་མ་ཚང་བ་མ་ཡིན་ན་དེ་ངེས་པར་སྐྱེ་བས། རྐྱེན་མ་ཚང་བ་མ་འོངས་པ་མི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་ཁས་བླངས་ལ་དེའི་ཕྱིར་གནས་པའི་རྒྱུ་ཟད་པས་འབྲས་བུ་གནས་པ་ཟད་པར་ཁས་བླངས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཤད་དོ། །མྱུ་གུ་སྐྱེ་འགྱུར་ད་ལྟ་མ་སྐྱེས་པའི་མ་འོངས་པའི་རྒྱུ་ཡང་རྐྱེན་སྔར་ཡོད་ཟད་ནས་མ་ཚང་བ་ལ་བཞེད་དེ་མྱུ་གུ་ཞིག་པ་དངོས་པོར་འཇོག་པ་ལ་མ་འོངས་པ་ལ་ཡང་འདི་འདྲ་ཞིག་བཞེད་དགོས་སོ། །མར་དང་སྡོང་བུ་ཟད་པ་རྒྱུར་མི་རུང་བར་བརྩད་པའི་ལན་དུ། དེ་དག་མ་ཟད་པའི་ཡོད་པ་ཡང་རྒྱུར་མི་འཐད་དོ་ཞེས་མགོ་མཚུངས་མཛད་ནས། ས་བོན་ནི་ཡོད་པའི་གནས་སྐབས་ཁོ་ནར་མྱུ་གུའི་རྒྱུར་མི་རྟོགས་ཞེས་སོགས་བཤད་པའི་དོན་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེས་ནས་མྱུག་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་འབྲས་འདི་དག་ནི་འཇིག་རྟེན་པས་མཐོང་བ་ལྟར་གཞག་དགོས་ལ་འཇིག་རྟེན་ན་ནི་ཆུ་མེད་པས་ང་ཡི་འབྲས་ཉེས་སོ། །ཟས་མེད་པས་ང་ཡི་བུ་ཤིའོ་ཞེས་སྔ་མ་མེད་པས་ཕྱི་མ་བརླག་པ་བྱས་པར་སྨྲའོ། །དེ་ཡང་ཟས་དང་ཆུ་མ་ཟད་པ་བུ་འཚོ་བ་དང་འབྲས་ལེགས་པའི་རྒྱུར་བྱེད་པ་བཞིན་དུ་དེ་དག་ཟད་པ་ཡང་དེ་རྣམས་ཟད་པའི་རྒྱུར་འཇོག་པའི་ཕྱིར། ཟད་པ་མིན་པའི་དེ་དག་མེད་པ་དང་མི་འདྲ་སྟེ་དེས་འབྲས་བུའི་ཕྱོགས་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་ནི་འོག་ནས་དངོས་དང་དངོས་མེད་འདུས་བྱས་ཡིན། །ཞེས་པ་དང་རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས་ཀྱང༌། རྒྱུ་ཟད་ ཉིད་ལས་ཞི་བ་ནི། །ཟད་ཅེས་བྱ་བར་དམིགས་པ་ཏེ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ཡིན་ལ་བརྒྱ་པ་ལས་ཀྱང༌། འབྲས་བུ་ཡིས་ནི་རྒྱུ་བཤིག་པ། །དེས་ན་མེད་པ་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །ཞེས་རྒྱུ་འགགས་པ་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བཞིན་པས་བྱས་པར་བཤད་པས་འཕགས་པ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་བཞེད་པའོ། །མྱུ་གུ་ཞིག་པའི་འདས་པ་དངོས་པོར་བཞེད་པའི་གནད་ཀྱིས་མྱུ་གུའི་མ་འོངས་པ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། དེས་ན་མེད་པ་སྐྱེ་མི་འགྱུར་གྱི་ཡང་དོན་ནོ། །འདས་མ་འོངས་ཀྱི་འཇོག་ཚུལ་འདི་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་ལ་མི་འཐད་ཀྱང་རང་བཞིན་དེ་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་ཁས་མི་ལེན་པའི་ལུགས་ལ་ཤིན་ཏུ་འཐད་པར་བརྒྱ་པའི་འགྲེལ་པ་ལས་གསུང་ལ་ལུགས་འདི་ལ་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་ཡང་གྲགས་ཆུང་བར་འདུག་པས་ཞིབ་ཏུ་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་འདུས་བྱས་ཀྱི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་སྐྱེ་འཇིག་གནས་པ་རྣམས་བཀག་མོད་ཀྱང་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་སྲ་བ་དང་ལྐོག་ཤལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་འདུས་བྱས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་དང་འཇིག་པ་དག་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ན་འདུས་བྱས་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དེའི་ཁྱད་པར་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི།
Chinese
因此，如果认为它没有原因，那么，幼芽也是存在的，但它又需要什么原因呢？已经生长的东西不可能再次产生。这就像说幼芽坏了，什么原因也起不了作用，所以没坏的就不需要原因，这是混为一谈了。对于这个，没坏的已经成立了，所以现在才说不需要原因，但成立的那个本身就是原因，所以说有原因，这才是真正的回答，但如果这样也无法理解，那就变成在揭示了。另外，以前种子的时候没有，后来有了，所以幼芽的生长是有原因的，同样，幼芽的坏灭也是以前幼芽的时候没有，后来才有的，所以是有原因的。还有，说什么幼芽坏了，什么原因起作用呢，这是不合道理的。我们也不认为它需要其他的原因，而是幼芽的坏灭本身就是原因。如果那样，它就会变成实有吗？是的，它是从自己的体性来看是实有，但从幼芽来看就不是实有了。另外，《十地经》中说：死亡也是以两种作用而存在的，即破坏有为法，以及产生完全不了解的、持续不断的因。因此，坏灭能够起作用，所以是有原因的。在这些章节中，《释论》中说“坏灭”是指自己坏灭也是被认为是坏灭的情况，而对方则认为坏灭和坏灭是矛盾的，所以这里是对坏灭进行了解释。幼芽也要理解为其他事物的坏灭。第二，对于它来说，第一刹那存在，第二刹那坏灭的原因已经说完了。除此之外，对于相续的坏灭的原因，《理六十颂释》中说，就像酥油和灯芯耗尽是灯熄灭的原因一样。对于这个，对方说，酥油和灯芯耗尽不是灯熄灭的原因，而是酥油和灯芯耗尽是灯的最后一刹那产生相似的未来之因不齐全，而且未来也是因为产生的因不齐全所以没有产生，如果那样，如果不缺乏因，那它肯定会产生，所以承认了因不齐全是不产生未来的原因，因此，存在的...
English
Therefore, if it is thought that it has no cause, then, the sprout also exists, but what cause does it need? What has already grown cannot be produced again. This is like saying that if a sprout is ruined, no cause can do anything, so what is not ruined does not need a cause, which is a confusion. For this, what is not ruined has already been established, so now it is said that no cause is needed, but that which is established itself is the cause, so it is said that there is a cause, which is the real answer, but if this cannot be understood, then it becomes revealing. Furthermore, it did not exist before in the time of the seed, but later it existed, so the growth of the sprout has a cause, similarly, the destruction of the sprout also did not exist before in the time of the sprout, but later it existed, so it has a cause. Also, what is said, what cause acts on the destruction of the sprout, is unreasonable. We also do not think that it needs another cause, but the destruction of the sprout itself is the cause. If so, will it become substantial? Yes, it is substantial from the point of view of its own nature, but it is not substantial from the point of view of the sprout. Furthermore, the Tenth Ground Sutra says: Death also exists with two functions, namely, destroying conditioned phenomena and producing the cause of continuous ignorance. Therefore, destruction can act, so it has a cause. In these chapters, the Clear Words says that "destruction" refers to the case where one's own destruction is also considered destruction, while the opponent thinks that destruction and destruction are contradictory, so here destruction is explained. The sprout should also be understood as the destruction of other things. Second, for it, the cause of existing in the first moment and being destroyed in the second moment has already been explained. Apart from that, for the cause of continuous destruction, the Commentary on the Sixty Stanzas on Reasoning says that the exhaustion of butter and wick is like the cause of the extinguishing of a lamp. For this, the opponent says that the exhaustion of butter and wick is not the cause of the extinguishing of the lamp, but the exhaustion of butter and wick is that the last moment of the lamp does not have the complete cause of producing a similar future, and also the future is not produced because the cause of production is not complete, if so, if the cause is not lacking, then it will definitely be produced, so it is admitted that the lack of cause is the cause of not producing the future, therefore, the existing...
Chinese
有人说，如果原因消失了，那么结果的持续存在也会被认为是消失了。幼苗将会生长，对于现在尚未生长的未来之因，也认为是因为先前的条件已经耗尽而不完整，就像将幼苗的毁灭视为实有一样，对于未来也必须这样认为。对于争论说酥油和树干的耗尽不能作为原因的回答是：即使它们没有耗尽而存在，也不能作为原因，这样就保持了一致。先前所说的“种子只在存在的状态下才被认为是幼苗的原因”等等的意义，之前已经说过了。因此，幼苗等这些因果关系必须按照世俗之人所见的那样来安立，在世间，人们会说：“因为没有水，我的果实坏了。”“因为没有食物，我的孩子死了。”这样，由于前者不存在，后者就被破坏了。同样，就像食物和水没有耗尽时，可以作为孩子存活和果实良好的原因一样，当它们耗尽时，也应被视为那些事物耗尽的原因。因此，那些没有耗尽的事物与不存在的事物不同，通过这一点也应该了解结果方面。这以下是实有和非实有的和合。就像《六十正理论》中也说： "从原因的耗尽中寂灭，被称为耗尽是所缘。" 这就是所说的意义，在《百论》中也说："果实破坏原因，因此无不会生。" 因为原因的停止是被果实的产生所造成的，这是圣者父子的观点。将幼苗毁灭的过去视为实有的关键在于，幼苗的未来也与此相同。因此，这也是“无不会生”的意义。这种安立过去和未来的方式，对于以自性成立是不合理的，但对于不承认自性，甚至在名言中也不承认的宗派来说，是非常合理的，这在《百论》的注释中有所说明，这个宗派非常重要，但似乎不太出名，所以详细地解释一下。第二，如果说，虽然遮止了有为法的共同相——生、住、灭，但具有坚硬和隐蔽等特殊相的有为法，是自性存在的，那么，就像这样，因为生、住、灭等不是自性成立的，所以有为法不是自性存在的。因此，它们的特殊相也不是自性成立的。第二是：
English
It is said that if the cause is exhausted, then the continued existence of the result will be considered to be exhausted as well. The sprout will grow, and for the future cause that has not yet grown, it is also considered that the previous conditions have been exhausted and are incomplete, just as the destruction of the sprout is regarded as real, and the future must also be regarded in the same way. To the argument that the exhaustion of butter and tree trunks cannot be a cause, the answer is: even if they are not exhausted and exist, they cannot be a cause, thus maintaining consistency. The meaning of what was previously said, such as "the seed is only considered the cause of the sprout in the state of existence," has already been said. Therefore, these cause-and-effect relationships such as sprouts must be established as seen by worldly people. In the world, people will say, "Because there is no water, my fruit is bad." "Because there is no food, my child died." In this way, because the former does not exist, the latter is destroyed. Similarly, just as food and water, when not exhausted, can be the cause of the child's survival and the fruit's goodness, when they are exhausted, they should also be regarded as the cause of those things' exhaustion. Therefore, those things that are not exhausted are different from things that do not exist, and through this, the aspect of the result should also be understood. This below is the combination of real and unreal conditioned things. Just as the Sixty Stanzas of Reasoning also says: "From the exhaustion of the cause, nirvana, is called exhaustion as the object of focus." This is the meaning of what is said, and the Hundred Treatises also says: "The fruit destroys the cause, therefore the non-existent will not arise." Because the cessation of the cause is caused by the arising of the fruit, this is the view of the noble father and son. The key to considering the past of the sprout's destruction as real lies in the fact that the future of the sprout is also the same. Therefore, this is also the meaning of "the non-existent will not arise." This way of establishing the past and future is unreasonable for self-established nature, but it is very reasonable for the school that does not acknowledge self-nature, even in conventional terms, as explained in the commentary of the Hundred Treatises. This school is very important, but it seems not well-known, so I will explain it in detail. Second, if it is said that although the common characteristics of conditioned phenomena—arising, abiding, and ceasing—are negated, the conditioned phenomena with special characteristics such as hardness and concealment are self-existent, then, just like this, because arising, abiding, and ceasing are not self-established, conditioned phenomena are not self-existent. Therefore, their special characteristics are also not self-established. The second is: