Tibetan
་དུ་མ་དང་ལྡན་པར་མཐོང་བ་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་པོ་གཅིག་ལ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་གཉིས་ཡོད་པ་མི་འགལ་ལོ་སྙམ་ན། འདིའི་ལན་དུ་ཚིག་ གསལ་ལས། མ་ཡིན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་ནུས་པ་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་གྱི་རྫས་ནི་མ་ཡིན་ལ། བྱ་བ་ཐ་དད་པས་དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་ནུས་པ་ཡང་ཐ་དད་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ་འདུག་པའི་བྱ་བས་སྨྲ་བ་པོར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཡི་དོན་ནི་འདི་དང་སྔ་མ་གཉིས་མི་མཚུངས་པའི་རྒྱུ་མཚན་སྔ་མའི་བྱ་བ་དེ་ལ་རྫས་སམ་གང་ཟག་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པས། རྐང་པ་གཡས་པ་འཇོག་པའི་བྱ་བ་གཉིས་དུས་གཅིག་ཏུ་ཡོད་ན་རྐང་གཉིས་པའི་གང་ཟག་གཅིག་གིས་དེ་མི་ནུས་པས་གང་ཟག་གཉིས་དགོས་ལ། ཕྱི་མའི་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་སོ་སོ་དུས་མཉམ་པ་རྣམས་ལ་ནི་ལྕེ་ལ་སོགས་པའི་ནུས་པ་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པས། ནུས་པའི་བྱེད་པ་པོ་མང་པོ་དུས་གཅིག་ཏུ་ཡོད་ཀྱང་གང་ཟག་དུས་གཅིག་ཏུ་མང་པོ་མི་དགོས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ཀྱང་རྫས་སམ་གང་ཟག་གཅིག་ཡིན་པས་བྱེད་པ་པོ་གཅིག་ལ་བྱ་བ་དུ་མ་བྱུང་བ་ཡིན་སྙམ་ན། སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་དུ་མ་བྱུང་བ་བཞིན་དུ་དེའི་ནུས་པའི་བྱེད་པ་པོ་ཡང་དུ་མ་ཡོད་པས་དེའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་བྱེད་པ་པོ་གཅིག་ལ་བྱ་བ་དུ་མ་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ལ། རྫས་སམ་གང་ཟག་གི་བྱེད་པ་པོ་གཅིག་ལ་བྱ་བ་དུ་མ་བྱུང་ཡང་འདིར་གང་ཟག་བྱེད་པ་པོ་མིན་པས་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་བྱེད་པ་པོ་གཅིག་ལ་བྱ་བ་དུ་མ་བྱུང་བ་མིན་ནོ། །གཞན་ཡང་དུས་གཅིག་ཏུ་རྐང་པ་གཡས་པ་གཉིས་འཇོག་པ་ལྟ་བུའི་བྱ་བ་འདྲ་བ་གཉིས་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་ཡང་མ་མཐོང་བས་འགྲོ་བ་པོ་གཅིག་ལ་འགྲོ་བ་གཉིས་མེད་དོ་ཞེས་ཀྱང་ གསུངས་སོ། །ཊཱིཀ་བྱེད་ཁ་ཅིག་སྔ་མ་ལྟར་ན་འགྲོ་བ་པོའི་གང་ཟག་གི་རྫས་གཅིག་ལ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་གཉིས་དགག་མི་ནུས་པས་ཕྱི་མ་ལྟར་ལེགས་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི། འགྲོ་བའི་བྱ་བ་གཉིས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་པོ་གཉིས་སུ་འགྱུར་ལུགས་དང་རྫས་བྱེད་པ་པོ་མིན་ལ་ནུས་པ་ཡིན་པའི་ཚུལ་རྣམས་མ་གོ་བཞིན་དུ་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་ལ་དགག་པ་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་རེ་ཞིག་སོང་ལ་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་གང་དུ་འགྲོ་སའི་ལམ་ལ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ཡོད་པ་བཀག་གོ །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། འགྲོ་བ་པོ་འགྲོ་བའི་རྟེན་དུ་ཡོད་པ་དགག །རྣམ་གྲངས་གསུམ་གྱི་གང་ཟག་ལ་འགྲོ་བ་སྤྱིར་དགག །འགྲོ་བ་པོ་ལ་འགྲོ་བ་བྱེ་བྲག་ཏུ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་གང་དུ་འགྲོ་སའི་ལམ་ལ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་མི་འཐད་ཀྱང་ལྷས་བྱིན་འགྲོའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ལས་ན་འགྲོ་བ་པོ་ལྷས་བྱིན་ལ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་དམིགས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་དེ་རྟེན་འགྲོ་བ་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་འགྲོ་བ་པོ་མེད་པར་གྱུར་ན་སྟེ་བསལ་ན་འགྲོ་བ་ཡོད་པ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་དེ་ནི་སྔར་གང་ཕྱིར་འགྲོ་པོ་མེད་པར་ནི། ཞེས་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་གང་འགྲོ་བ་པོ་ལ་བརྟེན་པའི་འགྲོ་བ་དེ་གང་ཡིན། སྨྲས་པ་འགྲོ་བ་པོ་ལ་འཇུག་པའི་བྱ་བ་འགྲོ་བ་པོ་ལས་དོན་གཞན་དུ་ཡོད་དོ་ཞེས་ནི་མི་སྨྲའི་འགྲོ་བ་གང་དང་ལྡན་པས་འགྲོ་བ་པོར་བསྙད་པའི་འགྲོ་བ་དེ་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨྲའོ། །དཔྱད་པའི་ཚེ་འགྲོ་བ་པོ་ལས་དོན་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་འགྲོ་བ་ མེད་ན་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་རང་མཚན་པ་དང་ལྡན་པས་འགྲོ་བ་པོ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་རོ། །འདིས་ནི་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་ན་འགྲོ་བ་པོ་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་དུ་རྙེད་དགོས་ན། དེ་ལྟ་ན་འགྲོ་བ་པོ་ལ་ལྟོས་པ་དགག་ནུས་པས་འགྲོ་བ་པོ་མེད་པའི་འགྲོ་བར་འགྱུར་ན་དེ་སྔར་བཀག་པའི་ཕྱིར་དེའི་རྟེན་འགྲོ་བ་པོ་མེད་དེ་བརྟེན་པ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་འགྲོ་བ་པོ་བྱ་བའི་རྟེན་ཡིན་པ་བཀག་གོ །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་འགྲོ་བ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་དེ་དེའི་སྒོ་ནས་དེ་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་འགྲོའོ་ཞེས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྲོ་བ་མེད་ན་དེ་དང་ལྡན་པའི་ལྷས་བྱིན་ལ་འགྲོའོ་ཞེས་མི་བརྗོད་དེ། ཁར་བ་མེད་ན་ཁར་བ་ཅན་དུ་མི་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། འགྲོའོ་ཞེས་པའི་དོན་དེ་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་ན་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་ལས་མི་འདའ་ལ་དེ་ཡང་འགྲོ་བ་པོ་ཡིན་པ་ནི་མི་འགྲོ་སྟེ་དེ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །རེ་ཞིག་ནི་སྔོན་ལ་འགྲོ་བ་པོ་བཀག་ནས་དེ་ནས་གཞན་འགོག་པའི་རིམ་པ་སྟོན་པའོ། །འགྲོ་བ་པོ་མིན་པ་ཡང་འགྲོ་བ་མིན་ཏེ་དེ་ནི་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྲོ་བ་པོ་ལས་གཞན་དང་འགྲོ་བ་པོ་མིན་པ་ལས་ཀྱང་གཞན་པའི་གསུམ་པ་གང་ཞིག་འགྲོ་བར་འགྱུར་ཞེས་པ་མི་འགྱུར་ཏེ་དེ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་འགྲོ་བ་པོ་མིན་པ་དང་ཡིན་མིན་ལས་གཞན་པ་མི་འགྲོ་ཡང་འགྲོ་བ་པོ་འགྲོའོ་སྙམ་ན། གང་གི་ཚེ་ལྷས་བྱིན་གཅིག་འགྲོ་བ་ན་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ནི་ གཅིག་ལས་མེད་ལ་དེ་ཡང་འགྲོའོ་ཞེས་པའི་ཚིག་གི་དོན་དུ་ཡོད་ཅིང་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ཚིག་གི་དོན་དུ་མེད་པར་ནི་འགྲོ་བ་པོ་ཞེས་པ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ཡི་ཚེ་རེ་ཞིག་འགྲོ་བ་པོ་འགྲོའོ་ཞེས་པའི་དོན་རང་གི་
Chinese
如果认为，正如见到具有多种事物一样，一个行者有两种行走的行为并不矛盾。对此，《明句论》中说：并非如此，因为它是能力的作者，而不是实体。由于行为不同，其成就者能力也必然不同，因为坐的行为不会使人成为说话者。这样说了。它的意思是，这和之前两者不相同的原因是，之前的行为是实体或人的作者。如果同时存在两种放下右脚的行为，那么一个两条腿的人无法做到，因此需要两个人。而之后的说话等行为同时发生时，是舌头等能力的作者。即使有多个能力的作者同时存在，也不需要多个人同时存在。如果即使那样，因为是实体或一个人，所以一个作者产生了多种行为，这样认为的话。正如产生了多种说话等行为一样，其能力的作者也有多种，因此不是因为那样，一个作者产生了多种行为。即使实体或人的作者产生多种行为，但这里不是人的作者，因此不是相对于它，一个作者产生了多种行为。此外，因为没有见到过同时放下两只右脚之类的两种相同行为的作者，所以一个行者没有两种行走，这样也说了。有些注释者说，如果按照前者，无法否定行者的一个人的实体有两种行走的行为，所以按照后者好。这是在不理解两种行走的行为会变成两个行者的方式，以及不是实体作者而是能力的方式的情况下，对大车进行反驳。那样的话，暂时离开等，阻止了在要去的地方的道路上有行走的行为。第二部分有三点：否定行者存在于行走的所依处；对三种人普遍否定行走；对行者特别否定行走。第一点是：如果去的地方的道路上有行走的行为不合理，但因为说了天授行走，所以行者天
English
If it is thought that, just as seeing with multiple things, it is not contradictory for one traveler to have two acts of walking. In response to this, the 'Clear Words' says: It is not so, because it is the author of ability, not the substance. Because the actions are different, the achiever's ability is also necessarily different, because the act of sitting does not make one a speaker. Thus it is said. Its meaning is that the reason why this and the previous two are not the same is that the previous act is the author of the substance or person. If there are two acts of placing the right foot at the same time, then one two-legged person cannot do it, so two people are needed. And when the subsequent acts of speaking, etc., occur simultaneously, it is the author of the ability of the tongue, etc. Even if there are multiple authors of ability at the same time, it is not necessary for multiple people to exist at the same time. If even so, because it is a substance or one person, one author produces multiple actions, if it is thought like this. Just as multiple acts of speaking, etc., have occurred, there are also multiple authors of its ability, so it is not because of that that one author produces multiple actions. Even if the author of the substance or person produces multiple actions, but here it is not the author of the person, so it is not relative to it that one author produces multiple actions. Furthermore, because the author of two similar actions, such as placing two right feet at the same time, has not been seen, one traveler does not have two walks, it is also said. Some commentators say that if according to the former, it is impossible to deny that the substance of one person of the traveler has two acts of walking, so it is good according to the latter. This is refuting the great chariot without understanding the way in which two acts of walking become two travelers, and the way in which it is not the author of the substance but the ability. In that case, temporarily leaving, etc., prevents the act of walking on the road to the place to go. The second part has three points: denying that the traveler exists in the place where walking depends; generally denying walking to the three types of people; specifically denying walking to the traveler. The first point is: if the act of walking on the road to the place to go is unreasonable, but because it is said that Deva is walking, therefore the traveler Deva
Chinese
因此，对于行走的活动进行观察。因此，行走本质上是存在的，因为有作为所依的行者。如果行者不存在，即被排除，那么行走的存在是不合理的，因为之前已经说过“因为没有行者”。如果是这样，那么所依赖于行者的行走是什么呢？回答说：行者所从事的活动，不能说是与行者不同的事物，而是说具备某种行走的，被称为行者的那种行走是存在的。在考察时，如果存在与行者不同的行走，那么具备自相的行走活动，又怎么会成为行者存在的原因呢？不会的。这表明，如果行走活动以其自身的方式存在，那么必须找到与行者不同的本质。如果是这样，就能否定对行者的依赖，从而变成没有行者的行走，因为这在之前已经被否定了，所以作为其所依的行者是不存在的，因为所依赖的行走是不存在的，所以行者作为活动的基础被否定了。 第二种情况是：如果行走本质上存在，因此通过它，与它相关的补特伽罗被称为行者。如果没有行走，就不会说与它相关的天授是行者，就像没有柱子就不会被称为有柱子一样。如果“行走”的意义以其自身的方式存在，那么不会超出三种情况，而且作为行者也不会行走，这将在后面解释。暂时先否定行者，然后展示否定其他事物的顺序。不是行者也不是行走，因为它与行走的活动分离。除了行者和非行者之外，第三者又怎么会行走呢？不会的，因为那是不可能的。 第三种情况是：即使非行者和亦非行者之外的事物不行走，但认为行者行走。当一个天授行走时，行走的活动不是只有一个，而且它也存在于“行走”这个词的意义中，如果行走的活动不存在于词的意义中，那么“行者”这个说法是不合理的，在这种情况下，暂时“行者行走”的意义是其自身的
English
Therefore, the activity of going is observed. Therefore, going is essentially existent, because there is a goer as the basis. If the goer does not exist, i.e., is excluded, then the existence of going is not reasonable, because it has been said before, "Because there is no goer." If that is the case, then what is the going that depends on the goer? It is said that the activity engaged in by the goer cannot be said to be a different thing from the goer, but it is said that the going that possesses some kind of going, which is called the goer, exists. When examining, if there is going that is different from the goer, then how can the activity of going, which possesses its own characteristics, become the reason for the existence of the goer? It will not. This shows that if the activity of going exists in its own way, then it is necessary to find an essence different from the goer. If that is the case, then it is possible to negate the dependence on the goer, thus becoming going without a goer, because this has been negated before, so the goer as its basis does not exist, because the dependent going does not exist, so the goer as the basis of the activity is negated. The second case is: if going exists essentially, therefore through it, the person associated with it is called a goer. If there is no going, it will not be said that the one associated with it, Devadatta, is a goer, just as without a pillar, it will not be called having a pillar. If the meaning of "going" exists in its own way, then it will not go beyond three cases, and also as a goer, it will not go, which will be explained later. For the time being, first negate the goer, and then show the order of negating other things. What is not a goer is also not going, because it is separated from the activity of going. Apart from the goer and the non-goer, what third person will go? It will not, because that is impossible. The third case is: even if things other than the non-goer and the neither-goer do not go, but it is thought that the goer goes. When one Devadatta goes, the activity of going is not only one, and it also exists in the meaning of the word "going," and if the activity of going does not exist in the meaning of the word, then the statement "goer" is not reasonable, in which case, for the time being, the meaning of "goer goes" is its own.