Tibetan
། །དང་པོ་ནི། ཁྱེད་ཀྱིས་སོང་མ་སོང་ལ་འགྲོ་པའི་བྱ་བ་ཞིག་པ་དང་མ་སྐྱེས་བར་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡུལ་གང་ན་རྐང་པ་འདེགས་འཇོག་གི་བྱ་ བ་གཡོ་བ་ཡོད་པ་དེ་ན་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་འདི་འབྱུང་ངོ་། །གཡོ་བ་དེ་ཡང་འགྲོ་བ་པོ་གང་གི་བགོམ་པ་ལ་དམིགས་པ་ད་ན་ཡོད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་གཡོ་བ་ནི་སོང་བ་ལ་ཡང་ཡོད་པ་མིན་ལ་མ་སོང་བ་ལ་ཡང་ཡོད་བ་མིན་གྱི་བགོམ་པ་ལ་ཡོད་ཅིང་གཡོ་བ་ཡོད་པའི་ཡུལ་དེ་ཉིད་ན་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ཡོད་པ་དེ་ཡི་ཕྱིར་བགོམ་པ་ལ་འགྲོ་བ་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨྲའོ། །འདིར་བགོམ་པ་ཞེས་པའི་འགྲོ་བ་ནི་ཡུལ་དེ་བྱ་བས་ཟིན་པར་ཤེས་པའི་དོན་ཡིན་ལ་འགྲོ་བ་ཞེས་པ་ཕྱི་མ་ནི་ཡུལ་གཞན་དུ་ཕྱིན་པའི་དོན་ནོ། །གང་གི་ཞེས་པ་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་པོ་ལ་བཤད་དེ་ཟླ་བའི་དགོངས་བར་ཡང་སྣང་ངོ་། །ལེགས་ལྡན་གྱིས་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་དེ་ཕྱིར་ཞེས་པའི་སྒྲའི་ཟླ་བོ་མེད་པར་འགྱུར་བ་དང་གཡོ་བ་དང་འགྲོ་བའི་བྱ་བའི་གཞི་བགོམ་པའི་ལམ་ཡིན་པར་ངེས་པས་གང་གི་བགོམ་པ་ལ་ཞེས་པ་ལ་ཡང་བྱེད་པ་པོ་གཞི་ཡིན་པ་མི་རིགས་པ་དང༌། སྔར་སོང་བ་དང་མ་སོང་བ་ལ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་བཀག་པས་འགྲོ་བ་པོའི་བྱ་བ་བགོམ་པ་ལ་ཡོད་པར་གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་གང་གི་ཞེས་པ་འགྲོ་བ་པོ་ལ་འཆད་པ་མི་རིགས་སོ་ཞེས་སྨྲའོ། །སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ནི་གང་ཕྱིར་དང་གང་ཚེ་སྨོས་ནས་དེ་ཕྱིར་དང་དེ་ཆེ་དངོས་སུ་མ་སྨོས་པ་མང་དུ་བྱུང་ཞིང༌། འགྲོ་བཞིན་པ་འགྲོ་བ་པོ་ལ་ཡང་ཡོད་ལ་སོང་མ་སོང་ལ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་སྔར་བཀག་ཀྱང་སོང་མ་སོང་ལ་འགྲོ་བའི་རྩོམ་པ་སླར་ཡང་འགོག་པ་མི་ཟློས་པ་དང་འདྲ་བར་དགོངས་ནས་སྐྱོན་དེ་དག་ཡོད་པར་ མི་སེམས་སོ། །འདིར་དེ་ཡང་གང་ཕྱིར་བགོམ་པ་ལ་ཞེས་བསྒྱུར་བ་ནི་མི་དག་པས་འགྱུར་རྙིང་ལྟར་ཡིན་ནོ། །འདིར་ཁ་ཅིག་ལམ་ལ་སྤྱིར་སོང་མ་སོང་དང་བརྒལ་མ་བརྒལ་གཉིས་དངོས་འགལ་ཡིན་པས། དེ་གཉིས་གང་ཡང་མིན་པས་བགོམ་པའི་ལམ་མི་སྲིད་པར་གཞུང་སྔ་མས་བཤད་ལ། གཞུང་འདིས་སོང་མ་སོང་དངོས་འགལ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་བསྟན་པར་འདོད་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། ཕུང་གསུམ་ལྡོག་བའི་སོང་མ་སོང་ལ་བྱ་བ་ཞིག་པ་དང་མ་སྐྱེས་པའི་རྟགས་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཚིག་གསལ་ལས། གལ་ཏེ་མ་སོང་བ་ཡིན་ན་ནི་ཇི་ལྟར་འགྲོ་བ་ཡིན་ལ་འོན་ཏེ་འགྲོ་ན་ནི་ཇི་ལྟར་མ་སོང་བ་ཡིན། ཞེས་འགྲོ་ན་མ་སོང་བ་མིན་པར་བཤད་པས་སོང་བར་ཁས་བླང་དགོས་ལ་དེ་ལྟ་ན་བྱ་བ་ཞིག་པས་འགྲོ་བ་ཡིན་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་པོས་ཡུལ་བ
Chinese
首先，当您指出行进的行为在已行进和未行进时已经消失且尚未产生时，在哪个地方存在抬脚和放脚的动作，即存在移动，那么行进的行为就会发生。这个移动也存在于哪个行进者的步伐所指向的地方。因为移动既不在已行进的地方存在，也不在未行进的地方存在，而是在步伐中存在，并且在存在移动的地方才存在行进的行为，因此可以说在步伐中存在行进。这里，步伐所指的行进是指知道那个地方被行为所占据的意思，而后面所说的行进是指到达其他地方的意思。关于“哪个”这个词，佛护解释为行进者，这在月称的意图中也显现出来。善护说，如果是这样，那么“因此”这个词就没有伴侣了，并且移动和行进行为的基础是步伐之路，因此“哪个步伐”也不应该被认为是作者的基础。之前已经否定了已行进和未行进的行进行为，因此已经确定了行进者的行为存在于步伐中，因此解释“哪个”为行进者是不合理的。佛护认为，因为已经说了“因为哪个”和“何时”，但没有明确地说“因此”和“那时”，这种情况发生了很多。正在行进也存在于行进者中，并且虽然之前已经否定了已行进和未行进的行进行为，但再次否定已行进和未行进的行进努力，他认为这就像没有重复一样，因此不认为存在这些错误。这里，将“那也是因为哪个步伐”翻译为“因为哪个步伐”是不正确的，就像旧译一样。这里，有些人说，一般来说，对于道路来说，已行进和未行进以及已跨越和未跨越是直接矛盾的。由于两者都不是，因此步伐之路是不可能的，之前的论典是这样说的。这个论典想要说明已行进和未行进是直接矛盾的原因，这是不合理的。因为三蕴倒转的已行进和未行进，行为消失和未产生的标志无法成立。如《明句论》所说：“如果未行进，那么如何行进？如果行进，那么如何未行进？”因为说行进就不是未行进，所以必须承认已行进，如果是这样，那么行为消失就与行进相矛盾。因此，行进者所到的地方
English
Firstly, when you point out that the act of going is gone and has not yet arisen in what has been gone and not gone, in whatever place there is the action of lifting and placing the foot, that is, there is movement, then this act of going will occur. That movement also exists in whatever place the step of the goer is directed towards. Because movement does not exist in what has been gone, nor does it exist in what has not been gone, but it exists in the step, and in the very place where there is movement, there is the act of going, therefore it is said that going exists in the step. Here, the going referred to as 'step' means knowing that that place is occupied by the action, and the going referred to later means going to another place. Regarding the word 'which', Buddhapalita explained it as the goer, which also appears in Chandrakirti's intention. Sthiramati says that if that is the case, then the word 'therefore' would have no companion, and since the basis of movement and the act of going is definitely the path of the step, it is not reasonable to consider the agent as the basis even in 'which step'. Since the act of going in what has been gone and not gone has been previously negated, and therefore it has been established that the act of the goer exists in the step, it is unreasonable to explain 'which' as the goer. Buddhapalita thinks that since he has mentioned 'because of which' and 'when', but has not explicitly mentioned 'therefore' and 'then', this has happened a lot. The act of going also exists in the goer, and although the act of going in what has been gone and not gone has been previously negated, he thinks that negating the effort of going in what has been gone and not gone again is like not repeating, therefore he does not think that these faults exist. Here, translating 'that is also because of which step' as 'because of which step' is incorrect, just like the old translation. Here, some say that, in general, for the path, what has been gone and not gone and what has been crossed and not crossed are directly contradictory. Since neither of the two is possible, the path of the step is impossible, as the previous treatise said. This treatise wants to explain the reason why what has been gone and not gone are directly contradictory, which is unreasonable. Because the sign of the action disappearing and not arising in what has been gone and not gone, which are the three aggregates in reverse, cannot be established. As the Clear Words says: 'If it has not been gone, then how can it be gone? But if it is gone, then how can it not be gone?' Because it says that going is not not going, it must be admitted that it has been gone, and if that is the case, then the disappearance of the action contradicts going. Therefore, the place reached by the goer
Tibetan
རྒལ་བ་སོང་བ་དང་མ་བརྒལ་བ་མ་སོང་བར་བཤད་པས་འགྲོ་བཞིན་པའི་ཡུལ་ནི་སྤྱིར་བརྒལ་མ་བརྒལ་གཉིས་ལས་བརྒལ་བ་ཡིན་ཏེ་ཆུའི་ཡུལ་ལ་བརྒལ་བཞིན་པ་དང་འདྲའོ། །དེས་ན་ལམ་ལ་སྤྱིར་རྐང་པས་བརྒལ་མ་བརྒལ་གཉིས་སུ་ཁ་ཚོན་ཆོད་ཀྱང༌། རང་ལུགས་ཀྱིས་སྐབས་འདི་ཡི་སོང་མ་སོང་མ་སོང་ནི་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཡིན་པས་ལམ་ལ་དེ་གཉིས་སུ་ཁ་ཚོན་མི་ཆོད་དོ། །དེས་ན་སོང་དང་མ་སོང་མ་གཏོགས་ཞེས་པ་ལ་ཡང་དེ་གཉིས་དངོས་འགལ་ཡིན་པ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱེད་པ་མིན་ལ། གཞུང་འདིས་ཀྱང་དངོས་འགལ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་སྟོན་པ་ཡང་མིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ལས་ཚིག་དང་བྱ་ཚིག་གཅིག་དོན་དང་ བཅས་ན་ཅིག་ཤོས་དོན་གྱིས་སྟོང་པ་དང༌། གཉིས་ཀ་དོན་དང་བཅས་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། བགོམ་པ་ལ་འགྲོ་བ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་ཡིན་པར་ནི། ཇི་ལྟ་བུར་ན་འཐད་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་མཚན་ནི་གང་གི་ཚེ་སྟེ་གང་གི་ཕྱིར་ན་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ཚིག་གི་དོན་དུ་མེད་པ་ཡི་བགོམ་པ་སྟེ་འགྲོ་བཞིན་བའི་ཚིག་འཐད་པ་མེད་པ་ན་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ནི་བགོམ་པའི་ཚིག་གི་དོན་དུ་ཡོད་ཅིང་བྱ་བ་ཡང་གཅིག་ལས་མེད་པ་དང་འགྲོའོ་ཞེས་པའི་ཚིག་གི་དོན་དུ་འགྲོ་བ་མེད་པ་ཡང་མི་རིགས་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བགོམ་པ་ལ་ཞེས་པ་ཙམ་ཞིག་སྲིད་ཀྱི་འགྲོའོ་ཞེས་པ་ནི་མི་འཐད་དོ། །ཅི་སྟེ་འགྲོ་ཞེས་པ་དེ་ཙམ་དང་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་གཉིས་འབྲེལ་བར་འདོད་ན་རྒོལ་བ་གང་གི་ལྟར་ན་བགོམ་པའི་ཚིག་གི་དོན་དུ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་མེད་པ་ལ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་རྟེན་པར་འདོད་པ་དེ་ཡི་ཕྱོགས་ལ། བགོམ་པའི་ཚིག་གི་དོན་ལ་སྟེ་དོན་དུ་འགྲོ་པའི་བྱ་བ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཏེ་འདི་ལྟར་བྱ་བ་ནི་གཅིག་ལས་མེད་ལ་དེ་ཡང་བགོམ་པ་ལ་འགྲོ་བ་ཞེས་པའི་ཚིག་ཕྱི་མའི་དོན་དུ་ཡོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་དཔེར་ན་ཤིང་མཁན་གྱིས་ཤིང་བཟོ་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་ལ་ཤིང་བཟོ་བའི་བྱ་བ་གཅིག་ལས་མེད་ཀྱང་ཤིང་བཟོ་བ་དེ་ཤིང་མཁན་ཞེས་པའི་དོན་ཡང་ཡིན་ལ་ཤིང་བཟོའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཡང་ཡིན་པ་བཞིན་དུ། བགོམ་པ་ལ་འགྲོ་ཞེས་པ་ཡང་དེ་ལྟར་འདོད་པས་བྱ་ཚིག་དང་ལས་ཚིག་གང་རུང་གཅིག་དོན་དང་བཅས་ན་ ཅིག་ཤོས་དོན་གྱིས་སྟོང་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་སྙམ་ན། བྱ་བྱེད་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་བཞག་པ་ཙམ་དུ་འདོད་པ་ལ་དེ་ལྟར་བཞག་པས་ཆོག་ཀྱང༌། འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ལྟ་བུ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་འདོད་ན་དེ་མི་རུང་ངོ་། །འདི་ལྟར་སྤྱིར་རྐང་པ་གཡོ་བའི་བྱ་བ་
Chinese
由于解释了已跨越已走和未跨越未走，所以正在行走的地方通常是跨越和未跨越二者中的跨越，就像正在跨越水域一样。因此，对于道路来说，通常可以用脚来确定跨越和未跨越两种情况。然而，按照自宗的观点，这里所说的已走未走未走，如前所述，因此无法确定道路上的这两种情况。因此，对于“已走和未走除外”这句话，也不是以二者是直接矛盾为理由。而且，本文也不是在说明直接矛盾的理由。第二点分为两方面：如果宾语词和动词具有相同的含义，那么另一个词就会变得空洞无意义；如果两者都具有含义，那么就会太过分。第一种情况是：对于行走来说，自然而然地存在着走动，这怎么能成立呢？不会成立的。理由是，在什么时候，或者因为什么原因，当走动的行为不是词的含义时，行走，即正在走动的词没有意义时，走动的行为就是行走的词的含义，并且行为也只有一个，而且“走”这个词的含义中也没有走动，这也是不合理的。因此，只有“行走”这个词才可能成立，“走”这个词是不合理的。如果认为“走”这个词本身和走动的行为是相关的，那么按照哪位论敌的观点，在行走的词的含义中没有走动的行为，却认为走动的行为依赖于它呢？按照那个观点，行走的词的含义，即实际上没有走动的行为，将会太过分，因为行为只有一个，而且它存在于“行走”这个词的后面的含义中。例如，木匠做木工活，虽然木工活的行为只有一个，但木工活既是木匠的含义，也是做木工活的含义。同样，认为“行走”也是如此，如果认为动词和宾语词中的任何一个具有含义，那么另一个怎么会变得空洞无意义呢？如果认为这只是根据能动和所动词语的习惯用法而设立的，那么这样设立是可以的。但是，如果认为像走动这样的行为是依靠自己的自性而成立的，那么这是不合理的。例如，通常脚移动的行为
English
Since it is explained that what has been crossed has been gone and what has not been crossed has not been gone, the place that is being walked is generally the crossing of the two, crossing and not crossing, just like crossing a body of water. Therefore, for the road, it is usually possible to determine the two situations of crossing and not crossing with the feet. However, according to one's own system, the gone, not gone, and not gone in this case are as previously stated, so it is not possible to determine these two situations on the road. Therefore, for the phrase "except for gone and not gone," it is not based on the reason that the two are directly contradictory. Moreover, this text is not explaining the reason for direct contradiction either. The second point is divided into two aspects: if the object word and the verb have the same meaning, then the other word will become empty and meaningless; if both have meaning, then it will be too much. The first situation is: for walking, there is naturally movement, how can this be established? It will not be established. The reason is, at what time, or for what reason, when the action of walking is not the meaning of the word, the walking, that is, the word that is walking, has no meaning, then the action of walking is the meaning of the word walking, and there is only one action, and there is no walking in the meaning of the word "walk," which is also unreasonable. Therefore, only the word "walking" can be established, and the word "walk" is unreasonable. If it is thought that the word "walk" itself and the action of walking are related, then according to which opponent's view, in the meaning of the word walking, there is no action of walking, but it is thought that the action of walking depends on it? According to that view, the meaning of the word walking, that is, in reality there is no action of walking, will be too much, because there is only one action, and it exists in the later meaning of the word "walking." For example, a carpenter does carpentry work, although there is only one action of carpentry work, the carpentry work is both the meaning of the carpenter and the meaning of doing carpentry work. Similarly, it is thought that "walking" is also like this, if it is thought that any one of the verb and object word has meaning, then how can the other become empty and meaningless? If it is thought that this is only established according to the usage of active and passive terms, then it is okay to establish it like this. However, if it is thought that an action like walking is established by its own nature, then this is unreasonable. For example, generally the action of moving the foot