Tibetan
ཤོག་ལྷེབ་ ༡༠༡ ནས་ ༢༠༠ བར། ཤོག་ལྷེབ་ ༡༠༡ ནས་ ༢༠༠ བར། ཏུ་སྦྱོར་བ་འགོག་པ་མིན་ན། ཡང་ན་སྔར་སྐྱེ་བ་བཀག་པའི་རིགས་པ་ལ་དགོངས་ནས་ཆོས་རྣམས་ཞེས་པ་གཉིས་གསུངས་ཏེ་དེ་ཡི་ལྟར་ན་སྐྱེ་འགག་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་བཀག་ནས་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་འགག་ལ། སྔ་མ་ལྟར་ན་མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་འགགས་པ་གཉིས་ཐ་སྙད་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །འགགས་ན་ཡང་ཞེས་པ་གཉིས་ནི་སྔར་དང་འདྲའོ། །འདིར་བུད་ངྷ་པཱ་ལི་ཏ་རྒྱས་པར་སྣང་བས་དེ་བཞིན་དུ་བཤད་དོ། །འབྲས་བུ་སྐྱེས་པའི་སྔོན་དུ་རྒྱུ་འགགས་མ་འགགས་རང་ལུགས་ལ་ཇི་ལྟར་བྱད་སྙམ་ན། འཇུག་པ་ལས། ས་བོན་འགག་བཞིན་པ་དེ་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བཞིན་པ་གཉིས་དུས་མཉམ་པར་གསུངས་པ་ལྟར་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱང་བཞེད་པས་རྒྱུ་འགགས་པ་དང་འབྲས་བུ་སྐྱེས་པ་གཉིས་ཀྱང་དུས་གཅིག་གོ །དེས་ན་རྒྱུ་འགག་བཞིན་པའི་འགག་པའི་བྱ་བ་མྱུ་གུ་སྐྱེས་པའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བཞིན་པའི་སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་ཡང་རྒྱུ་འགགས་པའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་ལ་དེ་གཉིས་ཀྱང་རྒྱུ་འབྲས་སོ། །རྒྱུ་འགགས་པ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་དུས་མཉམ་ཡིན་པས་དེ་མ་ཐག་པའི་དོན་མེད་པར་བཞད་དོ། །འོ་ན་རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། ས་བོན་ནི་ཡོད་པའི་གནས་སྐབས་ཁོ་ནར་མྱུ་གུའི་རྒྱུར་མི་རྟོགས་ཀྱི་མེད་པར་གྱུར་པ་ན་མྱུ་གུའི་རྒྱུར་རྟོགས་པའི་དཔར། གཞན་གྱིས་རྣམ་ཤེས་སྔ་མ་མེད་པར་གྱུར་པ་རྣམ་ཤེས་ཕྱི་མའི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་དུ་ཁས་བླངས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། རྣམས་ཤེས་སྔ་མ་ཡོད་པའི་སྐབས་སུ་རྣམ་ཤེས་ གཞན་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ན་དེ་གཉིས་དུས་ཅིག་ཆར་དུ་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་འགགས་མ་ཐག་པ་ནི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ལྟར་མེད་པ་ཡང་རྒྱུ་ཉིད་དོ་ཞེས་རྒྱུ་ཟད་པ་འབྲས་བུ་ཟད་པའི་རྒྱུར་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་སུ་གསུངས་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ་འདི་ནི་བརྒྱ་པ་ལས། རྒྱུ་ནི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ན། །གཞན་གྱི་རྒྱུ་རུ་འགྱུར་བ་ལྟེ། ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། དེའི་འགྲེལ་པར་ས་བོན་གྱིས་སྔར་གྱི་གནས་སྐབས་མ་བཏང་བར་མྱུ་གུའི་རྒྱུར་མི་འགྱུར་བར་གསུངས་པ་ལྟར། འབྲས་བུའི་དུས་ན་རྒྱུའི་གནས་སྐབས་མ་བཏང་ན་རྒྱུར་འདོད་པ་དེ་འབྲས་བུ་དེའི་རྒྱུར་མི་འགྱུར་བ་ལ་ས་བོན་དང་རྣམ་ཤེས་སྔ་མ་མེད་པར་མ་སོང་བར་རྒྱུར་མི་འགྱུར་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟར་མི་འདོད་པ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་དུས་མཉམ་པར་འགྱུར་བར་གསུངས་པས་ཀྱང་ཤེས་ལ། རྒྱུ་རྣམ་པ་གཞན་དུ་མ་གྱུར་པར་དུ་རྒྱུར་མི་འགྱུར་ན་གྱུར་པའི་ཚེ་ནི་རྒྱུ་ལོག་པས་དེ་ལས་ཀྱང་རྒྱུར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་རབ་སྒྲོབ་མ་ལས། སྐད་ཅིག་མ་གཞན་གྱིས་བར་མཆོད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་སྔ་མ་འགག་བཞིན་པ་ནི་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བའི་གོ་འབྱེད་པས་དེ་ཡི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ནོ་ཞེས་འདོད་པ་ལ། གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཡུལ་ན་མི་གནས་པས་གོ་སྐབས་འབྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཆོས་མངོན་པ་ལས། དྲུག་པོ་འདས་མ་ཐག་པ་ཡི། །རྣམ་ཤེས་གང་ཡིན་དེ་ཡིད་དོ། ཞེས་གསུངས་པས་འགགས་མ་ཐག་པའི་ཡིད་རྐྱེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་རིགས་སོ་ཞེས་བཀག་ལ་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱིས་མ་འགགས་ པ་རྐྱེན་དུ་བཞེས་པ་ཡང་བཀག་གོ །རྟོག་གེ་འབར་བ་ལས་ཀྱང༌། ས་བོན་འགགས་པ་ལས་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ས་བོན་མ་འགགས་པར་ཡང་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ན་ནི་སྦྱང་ལ་སོགས་པ་ན་འདུག་པ་ཡང་སྐྱེ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། འགག་བཞིན་པ་དང་སྐྱེ་བཞིན་པ་གཉིས་དུས་མཉམ་པས་རྐྱེན་མིན་ཞེས་ཀྱང་སྨྲའོ། །ཕྱོགས་འདི་ལ་མྱུ་གུ་ས་བོན་ལས་དངོས་སུ་སྐྱེ་བ་དང་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་རིགས་འདྲ་སྔ་མས་རྣམ་ཤེས་ཕྱི་མའི་དངོས་ཀྱི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་བྱེད་པ་མི་སྲིད་པའི་སྐྱན་གཟིགས་ནས་སྔ་མ་རྣམས་ཀྱིས་སྔར་ལྟར་བཤད་དོ། །འོ་ན་དྲུག་པོ་འདས་མ་ཐག་པ་ཞེས་པ་དང་དེ་མ་ཐག་པ་ནི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་པ་འགགས་མ་ཐག་པ་རྣམས་ཏེ་ཐ་མ་མ་གཏོགས་པའོ། ཞེས་གསུངས་པ་རྣམས་ཇི་ལྟར་དྲང་ཞེ་ན། འབྲས་བུའི་དུས་ན་འགགས་ཤིང་དེའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་དགོངས་ནས་འགགས་མ་ཐག་པ་ཞེས་གསུངས་ཀྱི་འབྲས་བུའི་སྔ་ལོགས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་འགགས་པ་ལ་དགོངས་པ་མིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་དྲུག་པོ་འདས་མ་ཐག་པའི་རྣམ་ཤེས་ཡིད་ཡིན་པར་གསུངས་མི་རིགས་ཏེ་རྣམ་ཤེས་ཞིག་པ་ཡིད་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འགགས་ཞེས་པས་རྐྱེན་འདི་ལ་རྒྱུ་འབྲས་སྔ་ཕྱི་བ་དང་དེ་མ་ཐག་ཅེས་བས་དངོས་རྒྱུ་དགོས་པར་བསྟན་ནོ། །བཞི་པ་ནི། གང་ཡོད་ན་གང་འབྱུང་ལ་གང་མེད་ན་གང་མི་འབྱུང་བ་དེ་ནི་ཡི་བདག་པོ་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་བོ་ཞེས་སྨྲ་ན། གང་གི་ཕྱིར་ རྟེན་འབྱུང་ཡིན་པ་དེ་ཡི་ཕྱིར་དངོས་བོ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་དེ་ཡི་ཚེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡོད་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མིན་ནོ། །དེ་ཡི་ཕྱིར་འདི་ཡོད་པས་ན་ཞེས་བྱ་བར་བསྙད་པའི་རྒྱུ་འདི་དང་འདི་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བར་བསྙད་པའི་འབྲས་བུ་འདི་ལ་
Chinese
纸页 101 至 200。 纸页 101 至 200。 不阻止结合，或者考虑到先前阻止出生的理由，说了“诸法”这两个词，按照那个说法，阻止了自性存在的生灭，从而立即阻止了胜义存在的缘起。如果按照前一种说法，那么未生和未灭两者都是从名言的角度说的。 “如果灭了也”这两个词和之前一样。这里布达帕利达显得很广，所以就这样说了。如果思考果实出生之前，因灭没灭的自性如何存在，那么《入行论》中说：“种子灭的同时，苗芽也在生长”，如同佛护也认可的那样，因灭和果生也是同时的。因此，如同因灭的灭的活动在苗芽生起之前发生一样，果生的生的活动也在因灭之前发生，而这两者也是因果。因灭和果两者是同时的，所以立即产生没有意义。如果这样，那么《六十正理论释》中说：“种子不是在存在的阶段被认为是苗芽的因，而是在变成不存在的时候被认为是苗芽的因”，例如其他人承认先前的识变成不存在是后一个识的直接因，如果先前的识存在的时候是另一个识的因，那么这两个识会同时存在。如同说因灭立即是果生的因一样，在论证灭也是果灭的因的时候，说了“没有也是因”，这又该如何解释呢？没有过失，这是因为《百论》中说：“因如果转变，就变成其他事物的因”，并且在那里的解释中说，如同种子没有舍弃先前的状态就不会变成苗芽的因一样，如果在果的时间没有舍弃因的状态，那么被认为是因的那个事物就不会变成那个果的因，因此说了种子和先前的识没有变成不存在就不会变成因。因为如果不这样认为，就会变成因果两者同时存在，通过这样说也可以理解。
English
Pages 101 to 200. Pages 101 to 200. If it doesn't prevent combination, or considering the reason for previously preventing birth, the two words "all dharmas" were spoken, and according to that statement, it prevents the self-existent arising and ceasing, thereby immediately preventing the truly existent dependent origination. According to the former statement, both the unborn and the unceased are spoken from the perspective of convention. The two words "if it ceases also" are the same as before. Here, Buddhapalita appears extensively, so it is explained in that way. If one wonders how the nature of the cause, whether ceased or not, exists before the fruit arises, then, as stated in the Engaging in the Bodhisattva Deeds, "As the seed ceases, the sprout arises simultaneously," just as Buddhapālita also accepts, the cessation of the cause and the arising of the fruit are also simultaneous. Therefore, just as the activity of ceasing of the ceasing cause occurs before the sprout arises, the activity of arising of the arising fruit also occurs before the cause ceases, and these two are also cause and effect. Since the cessation of the cause and the fruit are simultaneous, it is meaningless to say that it happens immediately. If so, then in the commentary on the Sixty Stanza Reasoning, it says, "The seed is not recognized as the cause of the sprout only in the state of existence, but it is recognized as the cause of the sprout when it becomes non-existent," like others who acknowledge that the previous consciousness becoming non-existent is the immediate cause of the subsequent consciousness. If the previous consciousness is the cause of another consciousness when it exists, then those two would exist simultaneously. Just as it is said that the immediate cessation of the cause is the cause of the arising of the fruit, how can it be explained that "non-existence is also the cause" when arguing that the exhaustion of the cause is the cause of the exhaustion of the fruit? There is no fault, because it is said in the Hundred Verses, "When the cause transforms, it becomes the cause of another," and in its commentary, it is said that just as the seed does not become the cause of the sprout without abandoning its previous state, if the state of the cause is not abandoned at the time of the fruit, then that which is considered the cause will not become the cause of that fruit. Therefore, it is said that the seed and the previous consciousness do not become the cause without becoming non-existent. Because if it is not considered in this way, the cause and effect would become simultaneous, and this can also be understood through this statement.
Chinese
如果因没有转变成其他形态就不成为因，那么在转变的时候，由于因已消失，因此也不会成为因。在《般若摄颂》中说：如果认为被其他刹那间隔的前一刹那正在灭亡，是为了给后一刹那的产生开辟空间，所以它是后一刹那的直接因。对此，由于非物质的事物不住在处所，所以没有开辟空间的可能性。并且，《阿毗达磨》中说：“六者已灭之后，任何识即是意。”因此，有人反驳说，刚刚灭亡的意不是因。圣天论师也驳斥了认为未灭是因的观点。在《正理之焰》中也说：种子灭亡后，才会有芽等产生。如果种子没有灭亡也能产生芽，那么在容器等中的种子也应该能产生芽。还说，正在灭亡和正在产生是同时的，所以不是因。在这个问题上，由于看到芽不可能直接从种子产生，以及前一类识不可能直接作为后一识的直接近取因，所以前代论师们如前所述进行了解释。那么，如何解释“六者已灭之后”以及“直接近取因是心和心所，除了最后一个”等说法呢？应该理解为，这是指在果位时灭亡，并且紧接着产生的情况，而不是指在果位之前紧接着灭亡的情况。如果不是这样，那么“六者已灭之后的识是意”的说法就不合理，因为已灭的识不可能成为意。因此，灭亡一词表明，作为因，必须有因果的先后关系，而直接近取因则表明需要真实的因。第四，如果说：有此则有彼，无此则无彼，这就是自在，并且它是自性成立的。那么，因为 是缘起，所以一切事物都是无自性的，因此，它们的有也不是自性有的。因此，对于被称为“因为有此，所以有彼”的因，以及被称为“此生”的果，
English
If it does not become a cause because it has not transformed into another form, then when it transforms, it will not become a cause because the cause has ceased. In the Prajñāpāramitā-saṃgraha it says: If it is thought that the previous moment, which is interrupted by another moment, is ceasing in order to open up space for the arising of the later moment, then it is the immediately preceding condition of that. To this, since non-material things do not abide in a place, there is no possibility of opening up space. And, the Abhidharma says: "After the six have ceased, whatever consciousness is, that is mind." Therefore, it is refuted that the mind that has just ceased is not a condition. Āryadeva also refuted the view that the unceased is a condition. In the Tarka-jvālā it also says: It appears that sprouts and so forth arise from the cessation of the seed. If sprouts could arise even if the seed had not ceased, then seeds in containers and so forth should also be able to produce sprouts. It is also said that ceasing and arising are simultaneous, so it is not a condition. On this point, since it is seen that sprouts cannot arise directly from seeds, and that a previous similar type of consciousness cannot directly act as the immediately preceding condition of a later consciousness, the previous teachers explained it as before. Then, how should we interpret the statements "after the six have ceased" and "the immediately preceding condition is mind and mental factors, except for the last"? It should be understood that this refers to the case of ceasing at the time of the result and arising immediately after that, and not to the case of ceasing immediately before the result. If it were not so, then the statement "the consciousness after the six have ceased is mind" would not be reasonable, because a ceased consciousness cannot become mind. Therefore, the word "ceasing" indicates that, as a condition, there must be a prior and subsequent relationship of cause and effect, and the immediately preceding condition indicates that a real cause is needed. Fourth, if it is said: When this exists, that arises; when this does not exist, that does not arise; this is the self, and it is established by its own nature. Then, because it is dependent arising, all things are without inherent existence, therefore, their existence is not inherently existent. Therefore, for the cause that is referred to as "because this exists, that exists," and the effect that is referred to as "this arises,"