Tibetan
ངོ་བོས་ཡོད་པ་ཇི་ལྟར་འཐད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་བྱེད་ཚིག་དོན་དང་བཅས་ན་བྱེད་པ་པོའི་ཚིག་དོན་གྱིས་སྟོང་པའོ། །ཅི་སྟེ་འགྲོ་བ་པོའི་ཚིག་གི་དོན་དུ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། རྒོལ་བ་གང་གི་ཕྱོགས་ལ་འགྲོ་བ་པོའི་ཚིག་གི་དོན་དུ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ཡོད་པ་དེ་ལ། འགྲོའོ་ཞེས་པའི་ཚིག་གི་དོན་དུ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་མེད་པའི་འགྲོ་བ་པོ་འགྲོ་བ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ནི་གཅིག་ལས་མེད་ལ་དེ་ཡང་འགྲོ་བ་པོའི་ཚིག་གི་དོན་དུ་ཡོད་པའི་སྒོ་ནས་འགྲོ་བ་པོ་འགྲོ་བར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་བྱེད་པ་པོའི་ཚིག་དོན་དང་བཅས་ན་བྱེད་ཚིག་དོན་གྱིས་སྟོང་པའོ། །འདི་ཡང་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་གཅིག་ལས་མེད་ཅིང་བྱ་བ་དེ་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་ན་ཚིག་གཅིག་དོན་དང་བཅས་ན་ཅིག་ཤོས་དོན་གྱིས་སྟོང་པར་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་འགྲོ་བ་པོ་ཞེས་པ་དང་འགྲོའོ་ཞེས་པའི་ཚིག་གཉིས་ཀའི་དོན་དུ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ཡོད་པར་འདོད་དོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་འགྲོ་བ་པོ་འགྲོའོ་ཞེས་པའི་ངག་འདི་གཉིས་ཀའི་དོན་དུ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པར་གྱུར་ན་ནི། རྐང་པའི་འདེགས་འཇོག་གི་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་རིགས་མཐུན་གཉིས་གཉིས་དུས་རེར་ཡོད་པར་ཐལ་བར་ འགྱུར་ཏེ། འགྲོ་བའི་བྱ་བ་གང་གིས་འགྲོ་བ་པོར་མངོན་པ་སྟེ་བརྗོད་པའི་འགྲོ་བ་དེ་དང༌། འགྲོ་བ་པོར་གྱུར་ནས་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་གང་ཞིག་བྱེད་པའི་འགྲོ་བ་གཉིས་པོར་འགྱུར་རོ། །དེ་འདོད་ན་འགྲོ་བ་པོ་ཡང་གཉིས་སུ་འགྱུར་བ་སྔ་མ་བཞིན་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ནའང་ལྷས་བྱིན་འགྲོའོ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་ཡོད་པས་འགྲོ་བ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། ཐ་སྙད་ཡོད་པ་ལ་ཡང་འགྲོ་བ་པོ་ཡིན་མིན་གང་ལ་ཡོད་བརྟགས་ན་མི་འཐད་པར་དཔྱད་ཟིན་པས་དེ་ནི་གྱི་ནའོ། །རེ་ཞིག་ཅེས་སོགས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་འདི་འགྲོ་ཞེས་པའི་གང་འགྲོ་བའི་འགྲོ་མཁན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་བཀག་གོ །གསུམ་པ་ལ་ལྔ། དང་པོའི་རྩོམ་པ་ཡོད་པ་དགག །འགྲོ་སའི་ལམ་ཡོད་པ་དགག །འགྲོ་བའི་གཉེན་པོ་ཡོད་པ་དགག །ཐ་མའི་ལྡོག་པ་ཡོད་པ་དགག །གནས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། འགྲོ་བ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་དེ་ལྷས་བྱིན་སྡོད་པ་བཏང་ནས་འགྲོ་བ་རྩོམ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ཡོད་ནའང་ཡོད་ས་གསུམ་ལས་མི་འདའ་བས་འགྲོ་བ་མཐར་ཕྱིན་པའི་སོང་བ་ལ་འགྲོ་བའི་རྩོམ་པ་མེད་དེ་དེ་ལ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་འགགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྲོ་བའི་བྱ་བ་མ་སོན་པའི་མ་སོ
Chinese
以自性存在如何能成立而不變異呢？那如果是帶有能作之詞義，則會空掉能作者之詞義。如果說在行者之詞義中有行之作用，那麼在任何反駁者的一方，如果行者之詞義中有行之作用，則會變成沒有行之作用的行者正在行走，因為行之作用只有一個，而且是因為以存在於行者之詞義中的方式，而認為行者正在行走。那如果是帶有能作者之詞義，則會空掉能作之詞義。這也是因為行之作用只有一個，而且如果該作用以自相成立，則如先前所說，一個詞帶有意義，另一個詞則會空掉意義。如果說行者和行走這兩個詞的意義中都有行之作用，那麼，如果行者行走的這兩個語詞的意義中，行之作用以自性存在，則會變成腳的抬起和放下之行之作用，每次都有兩個同類的作用。也就是，以行之作用顯現行者，即所說的行，以及成為行者之後，所作的行之作用，會變成兩種行。如果承認那樣，則行者也會變成兩個，應如先前所說。如果那樣，也有「天授行走」的名稱，所以有行走嗎？即使有名稱，如果觀察存在於行者存在與否的哪一方，則已經分析過不合理，所以那是沒有的。暫且等等，那些等等，是遮止了這個行走的，所行走的行者以自性存在。第三個有五個部分。首先，破除起始存在。破除所行之路存在。破除行走之對治存在。破除最終的返回存在。破除安住之成立。首先是：行走以自性存在，因為天授捨棄了安住而開始行走。如果那樣存在，也不會超過三個存在的處所，所以在行走完成的已行之處，沒有行走的起始，因為在那裡行之作用已經停止。在行之作用尚未到達的未到
English
How can it be established and not change by its own nature? If it has the meaning of an agent, then it will empty the meaning of the agent's word. If you say that there is the action of going in the meaning of the word of the goer, then in whatever opponent's side, if there is the action of going in the meaning of the word of the goer, then it will become that the goer who does not have the action of going is going, because there is only one action of going, and it is because of the way it exists in the meaning of the word of the goer that the goer is considered to be going. If it has the meaning of the agent's word, then it will empty the meaning of the agent's word. This is also because there is only one action of going, and if that action is established by its own characteristics, then as previously said, one word has meaning and the other word will empty the meaning. If you say that there is the action of going in the meaning of both the words 'goer' and 'going', then if the action of going exists by its own nature in the meaning of these two words 'goer is going', then it will become that the action of going of lifting and placing the feet, there are two of the same kind each time. That is, the going that manifests the goer by the action of going, that is, the going that is spoken, and the action of going that is done after becoming the goer, will become two kinds of going. If you admit that, then the goer will also become two, it should be said as before. If that is the case, there is also the name 'Devadatta is going', so is there going? Even if there is a name, if you observe which side the existence or non-existence of the goer exists on, then it has been analyzed that it is unreasonable, so that is not there. For the time being, etc., those etc., are negating the goer who is going, who exists by his own nature. The third has five parts. First, refuting the existence of the beginning. Refuting the existence of the path to go. Refuting the existence of the opponent of going. Refuting the existence of the final return. Refuting the establishment of abiding. The first is: going exists by its own nature, because Devadatta has abandoned abiding and started going. If that exists, it will not exceed the three places of existence, so in the gone place where going is completed, there is no beginning of going, because there the action of going has stopped. In the not yet arrived where the action of going has not yet arrived
Tibetan
ང་བ་ལའང་འགྲོ་བའི་རྩོམ་པ་མེད་དེ་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བ་གཉིས་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འགྲོ་བའི་བྱ་བ་དང་ལྡན་པའི་བགོམ་པ་ལ་ཡང་འགྲོ་བའི་རྩོམ་པ་ཡོད་པ་མིན་ཏེ་འདས་མ་འོངས་ཀྱི་སོང་མ་སོང་མ་ཡིན་པའི་བགོམ་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ལ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ཡོད་ན་བྱ་བ་དེ་གཉིས་སུ་ འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་དེ་ལྟ་ན་འགྲོ་བ་པོ་གཉིས་སུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བའི་རྩོམ་པ་མ་གཟིགས་ནས་གང་དུ་འགྲོ་བ་རྩོམ་པར་བྱེད་ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་དག་ནི་ལམ་ཡོད་དུ་ཆུག་ཀྱང་འགྲོ་རྩོམ་མི་འཐད་པའི་རིགས་པའོ། །ད་ནི་འགྲོ་བ་རྩོམ་པའི་ལམ་ཉིད་དགག་པར་བྱ་སྟེ། འགྲོ་བའི་བྱ་བ་རྩོམ་པའི་སྔ་རོལ་ལྷས་བྱིན་བསྡད་པའི་སྐབས་ན་གང་དུ་འགྲོ་བ་རྩོམ་པར་འགྱུར་བ་བགོམ་པའི་ལམ་མེད་ཅིང་སོང་བ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་གཉིས་ལ་འགྲོ་བའི་རྩོམ་པ་མེད་དེ། །གལ་ཏེ་དེ་ཡི་ཚེ་དེ་གཉིས་མེད་ཀྱང་མ་སོང་བ་ཡོད་ལ་དེར་འགྲོ་བ་རྩོམ་མོ་ཞེ་ན། མ་སོང་བ་ནི་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་མ་བརྩམས་པ་ཡིན་ན་དེ་ལ་འགྲོ་བའི་རྩོམ་པ་ག་ལ་ཡོད་དེ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་ལམ་གསུམ་ལ་འགྲོ་པའི་རྩོམ་པ་མེད་མོད་ཀྱང་ལམ་གསུམ་ནི་ཡོད་ལ་འགྲོ་བ་མེད་ན་འདི་རྣམས་མི་རུང་ངོ་ཞེ་ན། འགྲོ་བའི་རྩོམ་པ་ཡོད་ན་ནི་གང་དུ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་འགགས་པ་དེ་སོང་བ་དང༌། གང་དུ་ད་ལྟར་བར་གྱུར་བ་ནི་བགོམ་པ་དང་གང་དུ་མ་སྐྱེས་པ་དེ་ནི་མ་སོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་བརྟག་ན། གང་གི་ཚེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྟགས་པ་ན་འགྲོ་བའི་རྩོམ་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྣང་བ་སྟེ་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་ན། སོང་བ་ནི་ཅི་ཞིག་བགོམ་པ་ཡང་ཅི་ཞིག་མ་སོང་བ་ཡང་ཅི་ཞིག་རྣམ་པར་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ་མི་འགྲུབ་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་དུས་གསུམ་རྟོག་པར་ཅི་སྟེ་བྱེད། དེས་ན་དེ་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་འགྲོ་བ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་གང་ལ་གཉེན་པོ་ཡོད་པ་ནི་ཡོད་དེ་སྣང་མུན་དང་ཕ་རོལ་ཚུ་རོལ་དང་ཐེ་ཚོམ་དང་ངེས་པ་བཞིན་ནོ། །འགྲོ་བ་ལ་ཡང་གཉེན་པོ་གནས་པ་ཡོད་པས་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། གནས་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་ན་འགྲོ་བ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་དེ་ནི་མེད་དོ། །འདི་ལྟར་དེ་ཡོད་ན་རྣམ་པ་གསུམ་ལས་མི་འདའ་ལ་དེ་ཡང་རེ་ཞིག་འགྲོ་བ་པོ་མི་སྡོད་དེ་དེ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །འགྲོ་བ་པོ་མིན་པ་ཡང་སྡོད་པ་མིན་ཏེ་ལྷས་བྱིན་འགྲོ་བ་པོ་མིན་པ་ནི་སྡོད་པ་ཡིན་ན་དེ་
Chinese
而且对于未来和现在二者相违背的缘故，也没有行走的起始。对于具有行走之事的步履，也没有行走的起始，因为过去未来之已行未行之步履，自性是不存在的。如果它有行走之事，那么事将变成二，那样的话，行走者也将变成二。如果那样，因为没有看到任何行走的起始，所以说了在哪里开始行走。那些即使道路存在，也是行走起始不合理的道理。现在要驳斥行走起始的道路本身。在开始行走之前，当提婆达多坐着的时候，在哪里开始行走呢？因为没有步履的道路，也没有已行之路，所以对于那二者没有行走的起始。如果在那时，那二者没有，但有未行之路，并且在那里开始行走，那么未行之路是没有开始行走之事的，那么它怎么会有行走的起始呢？没有的。第二，如果三条道路没有行走的起始，但是三条道路存在，如果没有行走，这些都是不合理的，如果行走的起始存在，那么在哪里行走之事停止了，那就是已行之路，在哪里变成现在，那就是步履，在哪里没有产生，那就是未行之路，如果这样考察，当以各种方式考察时，行走的起始以各种方式显现，那就是没有目标，在那时，什么已行，什么步履，什么未行，要如何分别考察呢？因为不能成立，为什么要颠倒地思索三时呢？ 因此，述说它的原因，行走也是自性不存在的。第三，如果对于什么有对治，那就是存在的，就像光明与黑暗，此岸与彼岸，怀疑与确定一样。如果对于行走也有对治的停留存在，所以是存在的，如果停留自性存在，那么行走也变成自性存在了，但那是不存在的。像这样，如果它存在，不会超出三种情况，而且暂时行走者不会停留，那将要阐述。非行走者也不会停留，因为如果提婆达多非行走者是停留的，那么
English
Moreover, there is no beginning of going because the future and the present are contradictory. For the step that has the act of going, there is also no beginning of going, because the step of past and future, gone and not gone, is inherently non-existent. And if it has the act of going, then the act will become two, and if so, the goer will also become two. If that is the case, since you have not seen the beginning of going anywhere, you said where does one begin to go. Those, even if the path exists, are the reasons why the beginning of going is not reasonable. Now, the very path of the beginning of going is to be refuted. Before the act of going begins, when Devadatta is sitting, where does the beginning of going occur? Because there is no path of stepping and no gone path, there is no beginning of going for those two. If at that time, those two do not exist, but there is an ungone path, and one begins to go there, then the ungone path is one where the act of going has not begun, so how can it have the beginning of going? It does not exist. Secondly, if the three paths do not have the beginning of going, but the three paths exist, and if there is no going, these are not reasonable, if the beginning of going exists, then where the act of going ceases, that is the gone path, where it becomes the present, that is the step, and where it has not arisen, that is the ungone path, if one examines in this way, when examined in all ways, the beginning of going appears in all ways, that is, there is no object, at that time, what is gone, what is a step, what is ungone, how should one examine them separately? Because it cannot be established, why should one think about the three times in a reversed way? Therefore, the cause of stating it, going is also inherently non-existent. Thirdly, if what has an opponent exists, just like light and darkness, this shore and the other shore, doubt and certainty. If there is also a staying that is an opponent to going, so it exists, if staying inherently exists, then going also becomes inherently existent, but that does not exist. Like this, if it exists, it will not go beyond three situations, and for a while the goer will not stay, that will be explained. The non-goer will also not stay, because if Devadatta, the non-goer, is staying, then