Tibetan
་དགག་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་གཙོ་བོར་མཛད་ནས་སྟོན་ནོ། །དེ་ལྟར་མཛད་དགོས་པ་ནི་རྒྱུ་འབྲས་ཡོད་པ་དེ་རང་གི་ངོ་བོའི་དབང་གིས་ཡོད་པར་འཛིན་པ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་གོམས་ཆེས་བས་དེ་བཟློག་དཀའ་བའི་ཕྱིར་དང༌། རང་བཞིན་དེ་ཁེགས་ན་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་བྱ་བྱེད་འཐད་པ་བདེ་བླག་ཏུ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར། རང་ལུགས་ལ་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་བྱེད་འཇོག་ལུགས་རྣམས་གཙོ་བོར་མ་མཛད་དོ། །དེ་ལྟར་འགོག་པའི་ཆ་བདག་ལས་སམ་གཞན་ལས་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་ཐ་སྙད་བཏགས་པའི་བཏགས་སའི་དོན་དེ་ཇི་ལྟར་ཡོད་དཔྱད་ནས་འགོག་པ་ཤ་སྟག་འབྱུང་བས་བཏགས་པ་ཙམ་མིན་པའི་སྐྱེ་བ་འགོག་གི་སྐྱེ་བ་ཙམ་མི་འགོག་པར་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་ལ་དགོངས་ནས་རབ་བྱེད་ཕལ་མོ་ཆེར་དགག་བྱ་ལ་ཁྱད་པར་ མ་སྦྱར་ཞིང༌། ཁྱད་པར་སྦྱར་བ་ཡང་སྐབས་མང་དུ་གསུངས་ལ་སྐབས་གཅིག་ཏུ་སྦྱར་ན་རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པས་དངོས་སུ་མ་སྦྱར་བ་རྣམས་ལ་ཡང་སྦྱར་དགོས་པ་ཤེས་སླ་བ་ལ་དགོངས་ནས་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །ཚིག་གསལ་ལས་ནི་འགག་པ་མེད་པ་སྐྱེ་མེད་པ་ཞེས་སོགས་ནི་འགག་སོགས་ཡོད་པར་གསུངས་པའི་ལུང་དང་མི་འགལ་བར་སྟོན་པ་ན་ཟག་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་སྐྱེ་འགག་སོགས་མེད་བ་ཡིན་ཞེས་པ་དང་དོན་དམ་པའི་སྐྱེ་བ་བཀག་གི་ཀུན་རྫོབ་པའི་སྐྱེ་བ་མ་བཀག་ཅེས་སྟོང་ཐུན་དུ་བཤད་ཟིན་ཞིང༌། རྐྱེན་བཞི་ལས་དངོས་པོ་སྐྱེ་བར་གསུངས་པའི་ལུང་གི་དགོངས་པ་ཡང་དེ་ཡིན་པར་བཤད་ལ། དམིགས་རྐྱེན་བཀག་པ་ཡང་དོན་དམ་པར་ཡིན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་པ་མིན་ཞེས་གསུངས་པས་དགག་བྱ་ལ་ཁྱད་པར་སྦྱར་བ་ཤིན་ཏུ་ཡང་གསལ་ལ་གྲངས་ཀྱང་མང་བས། ཚིག་དོན་འཆད་པའི་སྐབས་སུ་མང་དུ་མ་བྱུང་བ་ལ་འཁྲུལ་བར་མི་བྱའོ། །བརྒྱ་པའི་འགྲེལ་པ་ལས་ཀྱང༌། གལ་ཏེ་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་འདིས་སྐྱེ་བ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བཀག་པ་ལས་འདུས་བྱས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་བསྟན་པར་འདོད་ན་ནི། དེ་ཡི་ཚེ་དེ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་གྱི་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་དག་གིས་ཉེ་བར་གཞལ་བར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་འཇིགས་པས་དེ་དག་དང་སྟུན་པར་མི་བྱེད་ཀྱི་དེ་དང་མི་འགལ་བ་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་དག་ དང་ནི་བྱེད་དོ། །ཞེས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་གསུངས་ཤིང༌། ལང་གཤེགས་ལས་ཀྱང༌། རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ་ལ་དགོངས་ནས་ངས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པའོ་ཞེས་གསུངས་སོ་ཞེས་པ་ཚིག་གསལ་དུ་དྲངས་སོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་ཁེགས་པ་ན་རྒྱུ་འབྲས་མིང་དུ་བཏགས་པ
Chinese
主要以遮止的方面来阐述。之所以要这样做，是因为执着于因果存在是自性存在的这种观念，从无始以来就已根深蒂固，难以扭转；如果自性被遮止，那么对于无自性而言，作用和能作用的关系就能轻易成立。对于自宗而言，并没有主要阐述名言中安立作用和能作用的方式。像这样，在遮止的方面，通过“从自生”或“从他生”等方式，对所安立的名言之义进行考察，结果只会产生遮止，因此，遮止的是并非仅仅是假立的生，而不是遮止生本身，这一点非常清楚，考虑到这一点，大多数论著都没有对所遮止的对象附加差别。即使附加了差别，也多次提到，如果在一个场合附加了，由于理由相同，那么对于那些没有明确附加的，也应该知道很容易附加，这也是出于这种考虑。在《明句论》中，“无灭则无生”等说法，是为了表明与宣说灭等存在的圣教并不矛盾，因此说无漏智慧之境的自性没有生灭等，并且已经以空性的方式阐述了遮止胜义谛的生，而不是遮止世俗谛的生。并且，还阐述了四缘生起事物的圣教的意趣也是如此。还说遮止所缘缘也是在胜义谛中遮止，而不是在世俗谛中遮止，因此，对所遮止的对象附加差别非常清楚，数量也很多。因此，在解释词义的时候，不要因为没有出现很多而感到困惑。在《百论》的注释中也说：如果这种分别考察遮止了一切形式的生，从而想要表明没有有为法的生，那么，在这种情况下，它不会像幻术一样，而是会像石女的儿子等一样被衡量。由于害怕堕入没有缘起，因此不会与那些相顺应，而是会与那些不相违背的幻术等相顺应。说得非常清楚。在《楞伽经》中也说：考虑到自性未生，所以我说一切法未生。这句话在《明句论》中被引用。如果以自性成立，那么因果就被遮止，那么因果只是名称上的安立
English
It mainly elucidates by focusing on the aspect of negation. The reason for doing so is that the notion that cause and effect exist by virtue of their own nature is deeply ingrained from beginningless time and difficult to reverse; if self-nature is negated, then the relationship of action and agent can be easily established for that which is without self-nature. For our own system, the ways of establishing action and agent in conventional terms are not mainly elucidated. In this way, on the aspect of negation, by examining how the meaning of the imputed, which is labeled by "from self" or "from other," exists, only negation arises. Therefore, it is very clear that what is negated is not merely the imputed arising, but not the arising itself. Considering this, most treatises do not add distinctions to the object of negation. Even when distinctions are added, it is mentioned many times that if it is added in one instance, since the reasons are the same, it should be understood that it is easy to add to those that are not explicitly added, and this is also out of this consideration. In the Clear Words, "no cessation, no arising," etc., are to show that they do not contradict the scriptures that speak of the existence of cessation, etc. Therefore, it is said that the nature of the object of stainless wisdom does not have arising and ceasing, etc., and it has already been explained in emptiness that the arising of ultimate truth is negated, but not the arising of conventional truth. Furthermore, it is explained that the intention of the scriptures that say that things arise from the four conditions is also the same. It is also said that the negation of the objective condition is also in the ultimate truth, but not in the conventional truth. Therefore, it is very clear that distinctions are added to the object of negation, and the number is also large. Therefore, when explaining the meaning of the words, do not be confused because it does not appear much. In the commentary on the Hundred Treatises, it is also said: If this analytical examination negates all forms of arising, thereby wanting to show that there is no arising of conditioned phenomena, then in that case, it will not be like an illusion, but will be measured like the son of a barren woman, etc. Fearing falling into the absence of dependent origination, it will not conform to those, but will conform to illusions, etc., which are not contradictory to that. It is said very clearly. In the Lankavatara Sutra, it is also said: Considering the unborn by nature, I said that all dharmas are unborn. This sentence is quoted in the Clear Words. If it is established by its own characteristics, then cause and effect are negated, then cause and effect are merely nominal establishments.
Tibetan
་ཙམ་དང་མིང་གི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་བཞག་པ་ཙམ་དུ་འགྱུར་ཏེ་བུད་དྷ་པཱ་ལི་ཏ་ལས་རབ་བྱེད་དང་པོའི་མགོར་སྐྱེ་བར་བརྗོད་པ་ཐ་སྙད་ཙམ་ཡིན་པར་སྟོན་ཅིག་ཅེས་དང་རྫོགས་པའི་མཇུག་ཏུ་སྐྱེ་བར་བརྗོད་པ་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་གྲུབ་བོ་ཞེས་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་ཁས་བླང་དུ་མི་རུང་བར་མཐོང་ན་ཕན་གནོད་བྱེད་པའི་རྒྱུ་འབྲས་ལ་ནི་སུས་ཀྱང་བསྙོན་དུ་མེད་པས་ཡོད་ལ་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པ་ལ་ནི་གཞག་ཏུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་མིང་གི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་བཞག་པ་ཙམ་ལ་དེ་དག་འཐད་དོ་ཞེས་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། །བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་སྟེང་ནས་འཇོག་པ་ལ་གོམས་ཆེས་པས་དེ་བཀག་པ་ན་མིང་གི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་བཞག་པ་ཙམ་ལ་དེ་དག་འཇོག་པ་བློ་ལ་མི་བདེ་ཡང༌། འཇོག་ཚུལ་གཉིས་ལས་ནི་མེད་ལ་སྔ་མ་ལ་མི་འཐད་ན་ཕྱི་མ་ལ་འཇོག་པ་འོས་མེད་དོ་སྙམ་དུ་བློ་དེ་ཡི་ཕྱོགས་སུ་དྲང་དགོས་སོ། །བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་ཡོད་ན་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་དོན་ཡོད་པས་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་མོ་ཞེས་པ་མི་འཐད་དོ་སྙམ་པ་ཡང་མི་རིགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཙམ་གྱི་སྒྲས་མིང་མིན་པའི་དོན་ཡོད་པ་དང་དོན་ཚད་མས་ གྲུབ་པ་མི་གཅོད་པ་དང༌། མིང་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཡོད་ཅེས་པས་ཀྱང་མིང་གི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་མ་བཞག་པའི་ཡོད་པ་མི་སྲིད་ཀྱང་མིང་གི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་གང་བཞག་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྟོན་པ་མིན་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ན་ཕྱི་ནང་གི་རྒྱུ་རྐྱེན་ས་བོན་དང་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་དང་དབང་པོ་དང་ཡུལ་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་ཤེས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུ་གང་རྣམ་པ་གསལ་བ་ཞིག་གཞིར་གཟུང་ལ། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་འཛིན་པས་ཇི་ལྟར་བཟུང་བལྟས་ཏེ་དེ་ནས་འབྲས་ཕྱོགས་དང་རྒྱུ་ཕྱོགས་གང་རུང་གཅིག་ནས་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པ་འགོག་པའི་རིགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལྷག་མ་མ་ལུས་པར་དགག་སྟེ་ཅུང་ཟད་མ་ཁེགས་ནའང་དེ་ཡི་འཛིན་པས་བཅིངས་ནས་གྲོལ་དུ་མི་སྟེར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་རྒྱུ་འབྲས་དེ་དག་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་འཆར་ལ་ཕན་གནོད་བྱེད་པའི་རྒྱུ་འབྲས་ལ་ནི་བསྙོན་ས་མེད་པས་བཏགས་པ་ཙམ་གྱི་རྒྱུས་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་འདུག་པ་ལ། བདག་གིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཁོ་ན་ལ་དེ་དག་བཟུང་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གོ་སྙམ་དུ་ངེས་པར་བྱས་ལ་རྒྱུ་འབྲས་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ངེས་པ་ལ་མི་གནོད་པར་བྱ་སྟེ། རང་ལུགས་ལ་དེ་དག་རྒྱུ་འབྲས་སུ་བཞག་ས་མེད་པར་འཁྲུལ་པའི་ངོར་ཡོད་པ་ཙམ་ལ་
Chinese
仅仅是名言的安立，就像佛护论师在第一品开头所说，生是名言，在结尾所说，生是名言成立一样。如此，如果认为以自性成立则不能承认因果，那么对于能起作用的因果，谁也无法否认，因为是存在的；而对于以自性存在的，则不能安立，因此应当承认仅仅是名言的安立才能成立。因为过于习惯于在所生能生以自相成立的基础上安立，所以遮止它时，仅仅以名言的安立来安立这些，心里不舒服。但安立的方式只有两种，如果前者不合理，就应该把心导向后者是合理的。如果所生能生存在，那么因果的意义就存在，所以认为仅仅是假名是不合理的，这也是不合理的，因为仅仅是理由的声，并不断绝非名言的意义存在，以及意义由量成立；并且说仅仅是假名而存在，虽然并非没有以名言的安立而存在，但已经说过，并非凡是以名言的安立所安立的一切都显示为存在。这样，对于内外因缘，如种子和苗芽等，以及依靠根和境而产生识等，任何显现清晰的事物作为基础，观察如前所说的执着是如何执取的，然后从果的一方或因的一方，完全遮止以自性存在的所有理性的自性，即使稍微没有遮止，也会被它的执着束缚而无法解脱。然后，这些因果仅仅显现为假名安立，对于能起作用的因果，是没有可以否认的地方的，所以仅仅是假名的因能产生果，我执着于仅仅以自相成立的那些，是颠倒的，应当如此确定，并且不损害因果缘起的决定，因为自宗对于那些没有安立为因果之处，仅仅在存在的方面
English
It becomes merely established by the power of designation, just as Buddhapālita says at the beginning of the first chapter that birth is merely a designation, and at the end that birth is established as merely a designation. Thus, if one sees that cause and effect cannot be accepted as established by their own nature, then no one can deny the cause and effect that are beneficial and harmful, because they exist; but for those that exist by their own nature, they cannot be established, therefore one should accept that only the establishment by the power of designation is valid. Because one is too accustomed to establishing the produced and the producer on the basis of their own characteristics, when that is refuted, it is uncomfortable to establish them merely by the power of designation. But there are only two ways of establishing, and if the former is not reasonable, then one should direct one's mind towards the latter as being reasonable. If the produced and the producer exist, then the meaning of cause and effect exists, so thinking that it is not reasonable to say that it is merely a name is also not reasonable, because the sound of mere reason does not cut off the existence of the meaning that is not a name, and the meaning is established by valid cognition; and by saying that it exists merely as a name, although there is no existence that is not established by the power of designation, it has already been said that not everything that is established by the power of designation is shown to exist. Thus, for external and internal causes and conditions, such as seeds and sprouts, and the arising of consciousness depending on the senses and objects, taking whatever appears clearly as a basis, and observing how the grasping, as previously explained, grasps, then from either the side of the effect or the side of the cause, completely negate the nature of all the reasonings that negate existence by their own nature, and even if it is not negated even slightly, one will be bound by its grasping and will not be allowed to be liberated. Then, those causes and effects appear merely as designated names, and for the causes and effects that are beneficial and harmful, there is no place to deny, so the cause of merely a designation produces the fruit. I am certain that grasping those that are established only by their own characteristics is perverse, and one should not harm the certainty of cause and effect and dependent origination, because in one's own system, for those places where they are not established as cause and effect, merely in the aspect of existence