Tibetan
ས་ཙམ་སྨོས་ན། ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། གཞོན་ནུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་མཁས་པ་དེ་ནི་གཟུགས་དང་སྒྲ་དང་དྲི་དང་རོ་དང་རེག་བྱ་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་འདོད་ཆགས་པར་མི་བྱེད་ཞེ་སྡང་བར་མི་བྱེད་གཏི་མུག་པར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དེས་ཆོས་དེ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ཞིང་ཆོས་དེ་མི་དམིགས་ཏེ་གང་འདོད་ཆགས་པ་དང་གང་ལ་འདོད་ཆགས་པ་དང་གང་གིས་འདོད་ཆགས་པ་དང༌། གང་ཞེ་སྡང་བ་དང་གང་ལ་ཞེ་སྡང་བ་དང་གང་གིས་ཞེ་སྡང་བ་དང༌། གང་གཏི་མུག་པ་དང་གང་ལ་གཏི་མུག་པ་དང་གང་གིས་གཏི་མུག་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་དེ་དེས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ཞིང་མི་དམིགས་སོ། །ཆོས་དེ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ཞིང་མ་དམིགས་ན་ཁམས་གསུམ་ཐམས་ཅད་ལ་མ་ ཆགས་པར་འགྱུར་ཏེ་མྱུར་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་འཐོབ་བོ། །མྱུར་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་གང་ཆགས་པ་དང་གང་ལ་ཆགས་པ་དང་གང་གིས་ཆགས་པ་སོགས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་གསུམ་དང༌། གང་དད་པ་དང་གང་ལ་དད་པ་དང་གང་གིས་དད་པ་སོགས་རྣམ་བྱང་གི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་གསུམ་ལ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པར་འཛིན་པའི་འཛིན་ཚུལ་ལྟར་ཡོད་ན། དེ་དག་གི་ཐ་སྙད་གང་ཡང་བྱར་མེད་པར་རིགས་པས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་བཞིན་དུ་ངེས་པར་བྱ། དེ་ནས་དེ་དག་གི་ཐ་སྙད་ནི་ངེས་པར་ཁས་བླང་དགོས་ལ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་ལ་གཞག་ཏུ་མེད་པ་ན་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཁོ་ན་ལ་དེ་དག་གི་རྣམ་གཞག་རྣམས་ཆེས་འཐད་དོ་སྙམ་དུ་རྟེན་འབྱུང་གི་ངེས་པར་དྲང་བར་བྱ་སྟེ། ཆགས་པ་འདོད་ཆགས་ལ་བརྟེན་ཞིང༌། ཞེས་སོགས་སུ་འདོན་པ་བསྒྱུར་བ་འདི་ཉིད་ལྟར་ཁས་བླང་ངོ་། །འདོད་ཆགས་དང་ཆགས་པ་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཅུའི་བདག་ཉིད་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་དྲུག་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །།གཉིས་པ་མཚན་ཉིད་སྐྱེ་གནས་འཇིག་པ་དགག་པ་ལ་གསུམ། རབ་བྱེད་ཀྱི་གཞུང་བཤད་པ། ངེས་དོན་གྱི་ལུང་དང་སྦྱར་བ། དོན་བསྡུས་ཏེ་མཚན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ཕྱོགས་སྔ་མ་བརྗོད་པ་དང༌། དེ་སུན་དབྱུང་བའོ། །དང་པོ་ནི། འདིར་སྨྲས་པ་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་འདུས་བྱས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དེ་དེ་དག་གི་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོན་པས་ཀྱང་དགེ་སློང་དག་ག
Chinese
略述：如《三昧王经》所说：“青年菩萨摩诃萨，精通诸法无自性之本体智，则于色、声、香、味、触及一切法不起贪着、嗔恚、愚痴。何以故？如是彼不真实随观诸法，亦不缘诸法，即何为贪着，于何贪着，以何贪着；何为嗔恚，于何嗔恚，以何嗔恚；何为愚痴，于何愚痴，以何愚痴。彼不真实随观，亦不缘彼等之法。若不真实随观诸法，亦不缘者，则于三界一切不着，速得此三摩地，亦速证得无上正等菩提。”如是宣说。 三者：如是，于何贪着，于何为贪着，以何为贪着等一切烦恼之品之三法，及于何信，于何为信，以何为信等清净品之三法，若有以自性成立而执着之执着方式，则如以理智确定彼等之任何名言皆不可立，如是应决断。其后，彼等之名言必须承认，然于自性成立上无立足之地，则唯于自性空性上，彼等之安立方为最应理，如是应引向缘起之决定。如云：“贪着依于欲贪”等，如是承认此翻译之宣说。 《欲贪与贪着之观察》名为十偈颂之本体，即第六品之释论。 二、破斥体性生住灭分三：宣说论著之正文；与决定意义之教证相结合；总摄意义而指示名称。初者分二：陈述前说；破斥彼说。初者：此处宣说，蕴、界、处等有为法，以自性而存在，以彼等之有为法之体性生等存在之故。导师亦云：“诸比丘……”
English
To mention briefly: As stated in the Samadhiraja Sutra, "A young Bodhisattva Mahasattva, skilled in the wisdom of the essence of all dharmas being without inherent existence, does not become attached, hateful, or deluded towards form, sound, smell, taste, touch, and all dharmas. Why is that? Because they do not truly observe these dharmas, nor do they fixate on them. What is attachment, to what is attachment, with what is attachment; what is hatred, to what is hatred, with what is hatred; what is delusion, to what is delusion, with what is delusion. They do not truly observe nor fixate on these dharmas. If they do not truly observe dharmas, nor fixate on them, then they become unattached to all three realms, quickly attain this samadhi, and quickly realize the unsurpassed, perfect, complete enlightenment." Thus it is proclaimed. Thirdly: Thus, if there is a way of clinging that clings to what is attachment, to what is attached, with what is attached, and so on, the three dharmas of the category of all afflictions, and to what is faith, to what is believed, with what is believed, and so on, the three dharmas of the category of purification, as being established by their own nature, then one should determine that, as it has been established by reason, none of their designations can be established. After that, their designations must be acknowledged, but since there is no basis for establishment by their own nature, then it is only on emptiness of inherent existence that their arrangements are most reasonable. Thus, one should be led to the certainty of dependent arising, such as, "Attachment depends on desire," and so on, acknowledging this translated statement. "An Examination of Desire and Attachment," which is the essence of ten verses, is the commentary on the sixth chapter. Secondly, refuting the characteristics of arising, abiding, and ceasing, in three parts: explaining the text of the treatise; combining it with definitive meaning scriptures; and summarizing the meaning and indicating the name. The first has two parts: stating the previous position; and refuting it. The first is: Here it is stated that the aggregates, elements, and sense bases, which are conditioned phenomena, exist by their own nature, because the characteristics of these conditioned phenomena, such as arising, exist. The Teacher also said, "O monks..."
Tibetan
སུམ་པོ་འདི་ནི་ འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དག་སྟེ་འདུས་བྱས་སྐྱེ་བར་ཡང་མངོན་འཇིག་པར་ཡང་མངོན་གནས་པ་གཞན་དུ་འགྱུར་བར་ཡང་མངོན་ནོ། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་མངོན་པ་ལས། སྐྱེ་བ་དང་རྒ་པ་དང་གནས་པ་དང་འཇིག་པ་རྣམས་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་དུ་གསུངས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། རང་སྡེ་གོང་འོག་ཕལ་མོ་ཆེས་དེ་རྣམས་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་དུ་འདོད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་གཟུགས་དང་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་འཇིག་གནས་པ་རྣམས་ཀྱང་ལྡན་མིན་དུ་འདོད་ཅིང༌། དེ་ཡང་མདོ་སྡེ་པ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་བཏགས་ཡོད་དང་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བས་རྫས་ཡོད་དུ་འདོད་དོ། །སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་གང་ཡོད་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འདུས་བྱས་སུ་གསུངས་པའི་མཚན་ཉིད་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་མདོ་སྡེ་པ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་ཆོས་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་དང་འཇིག་པའི་བྱ་བ་དང་གནས་པའི་བྱ་བ་ལ་འདོད་ལ། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་འོག་ནས་འཆད་པ་ལྟར་གཟུགས་སོགས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང་འཇིག་པར་བྱེད་པ་དང་གནས་པར་བྱེད་པའི་བྱེད་པ་པོ་ལ་འདོད་དོ། །ཕྱི་མ་རྣམས་ཀྱི་ལྟར་ན་གཟུགས་ཕུང་ལྟ་བུ་གཅིག་འདུས་བྱས་སུ་མཚོན་པ་ན་སྐྱེ་བ་སོགས་ཡིན་པས་མི་མཚོན་གྱི་རང་སྐྱེད་བྱེད་སོགས་དོན་གཞན་ཡོད་པས་འདུས་བྱས་སུ་མཚོན་ལ། སྔ་མ་རྣམས་ཀྱི་ལྟར་ན་དེ་ལྟར་མཚོན་པ་མིན་ཏེ། མདོ་སྡེ་བས་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་སོགས་དེ་དག་ལས་རྫས་གཞན་པ་བཀག་པ་ན་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བས་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གཞིའི་ཆོས་དེ་ཉིད་དེའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་རུང་ཞེས་བརྩད་པའི་ལན་དུ། ནོག་སོགས་འདུས་པ་དང་སྲ་བ་བ་ལང་དང་སའི་ཁམས་ལས་རྫས་གཞན་མིན་ཀྱང་མཚན་ཉིད་ཡིན་ པ་ལྟར་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བར་མཛོད་འགྲེལ་ལས་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། མཚན་མཚོན་གྱི་ཆ་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག་པ་ནི་རབ་བྱེད་ལྔ་པར་བརྗོད་ཟིན་པས་འདིར་རིགས་པ་གཞན་གྱིས་འགོག་པ་ལ་གསུམ། འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག །དེས་འདུས་མ་བྱས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡང་ཁེགས་བར་བསྟན། དེ་ལྟར་བཀག་པ་ལ་ལུང་དང་འགལ་བ་སྤང་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དགག །ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། མཚན་ཉིད་གསུམ་ཐུན་མོང་དུ་དགག །སོ་སོར་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། འདུས་བྱས་ཡིན་མིན་བརྟགས་ནས་དགག །རེ་རེ་བ་དང་ཚོགས་པ་གང་ཡིན་བརྟགས་ནས་དགག །མཚན་ཉིད་གཞན་ཡོད་མེད་བརྟགས་ནས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདིར་སྐྱེ་བ
Chinese
此乃 有为法的体性，即有为法显现生、显现灭、显现住、显现变异。如是说故。于《法蕴论》中，依于生、老、住、灭被说为非相应行，故自宗上下大多数认为彼等为非相应行。因此，色、心及心所之生灭住亦认为是非相应的。而此，经部宗以上认为是假有，说一切有部认为是实有。以何等生等体性故，色等被说为有为法，其体性生等，经部宗以上认为是彼等法之生之作用、灭之作用、住之作用。而说一切有部如后所说，认为是生色等之作者、灭之作者、住之作者。依后世之见，如色蕴一般，一者以有为法表示时，以是生等故不能表示，以自生作者等有其他意义故，能以有为法表示。依前者之见，则非如是表示。经部宗于色等之生等，遮止彼等之外的他体时，说一切有部诘难说，体性之基的法彼自身如何能成为彼之体性？答曰：如诺等聚集与坚硬之牛与地界，虽非他体，然是体性一般，生等亦与之相同，如是于《俱舍论》释中说。
English
This is The characteristic of conditioned phenomena, that is, conditioned phenomena manifest as arising, manifest as ceasing, manifest as abiding, and manifest as changing. It is said thus. In the Dharma Abhidhamma, based on the fact that arising, aging, abiding, and ceasing are said to be non-associated formations, most of the upper and lower schools of our own tradition consider them to be non-associated formations. Therefore, the arising, ceasing, and abiding of form, mind, and mental factors are also considered to be non-associated. And this, the Sutra School and above consider to be nominally existent, while the Sarvastivadins consider it to be substantially existent. By what kind of characteristics such as arising, form and so on are said to be conditioned phenomena, the characteristics such as arising are also considered by the Sutra School and above to be the function of arising, the function of ceasing, and the function of abiding of those dharmas. And the Sarvastivadins, as will be explained later, consider them to be the agents that cause the arising of form and so on, the agents of ceasing, and the agents of abiding. According to the later views, when one such as the form aggregate is represented as a conditioned phenomenon, it cannot be represented because it is arising and so on, but it can be represented as a conditioned phenomenon because there are other meanings such as self-arising agent. According to the former views, it is not represented in this way. When the Sutra School prohibits other entities other than the arising and so on of form and so on, the Sarvastivadins question, how can the dharma that is the basis of the characteristic itself be its characteristic? The answer is: just as the aggregation of grains and so on and the hardness of cattle and the earth element, although they are not other entities, are characteristics, so too are arising and so on similar to them, as explained in the commentary on the Treasury of Knowledge.