Tibetan
་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་འདོད་ན་འདུས་བྱས་སམ་འདུས་མ་བྱས་ཤིག་ལ་རྟོག་གྲང༌། གལ་ཏེ་སྐྱེ་བ་འདུས་བྱས་ཡིན་ན་སྐྱེ་བ་དེ་ལ་ཡང་སྐྱེ་གནས་འཇིག་པའི་མཚན་ཉིད་རང་ལས་རྫས་གཞན་གསུམ་ལྡན་པ་སྟེ་ཚོགས་པ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། སྐྱེ་གནས་འཇིག་པ་ནི་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ལ་མི་འཁྲུལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། སྐྱེ་བ་སོགས་རྫས་གཞན་དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་འདུས་བྱས་སུ་མཚོན་དགོས་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་འདོད་ན་ནི་ཇི་ལྟར་ན་སྐྱེ་བ་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཞེས་པ་འདིར་ཡང་སྦྱར་ཏེ། སྐྱེ་བ་ནི་འདུས་བྱས་སུ་མཚོན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མཚོན་པའི་མཚན་གཞི་ཡིན་པས་གཟུགས་སོགས་འདུས་བྱས་སུ་མཚོན་པའི་མཚན་ཉིད་མིན་ ནོ། །སྲ་བས་ས་ཡི་ཁམས་སུ་མཚོན་པ་ལ་སྲ་བ་སའི་ཁམས་ཡིན་ན་དེ་ས་ཡི་ཁམས་སུ་མཚོན་པའི་མཚན་ཉིད་གཞན་ཡོད་དགོས་ཞེས་པའི་སྐྱོན་མི་སྟོན་ལ། སྐྱེ་བས་འདུས་བྱས་སུ་མཚོན་པ་ལ་དེ་འདུས་བྱས་ཡིན་ན་དེར་མཚོན་པའི་མཚན་ཉིད་གཞན་དགོས་ཞེས་སྨྲ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། སྲ་བས་ནི་རང་གི་མཚན་གཞི་སའི་ཁམས་སུ་མཚོན་པ་ན་རང་དང་ངོ་བོ་ཐ་མི་དད་དུ་མཚོན་པ་ཡིན་ལ། སྐྱེ་བས་རང་གི་མཚན་གཞི་འདུས་བྱས་སུ་མཚོན་པ་ན་རང་གི་མཚན་གཞི་ལས་རྫས་གཞན་གྱི་ཚུལ་གྱིས་མཚོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་སྐྱེ་བ་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་ན་ནི་སྐྱེ་བ་དེ་ཇི་ལྟར་ན་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཞེས་པ་མིན་ཏེ་ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ། །འགྲེལ་པ་ལས་སྐྱེ་བ་ལ་མཚན་ཉིད་གཞན་གསུམ་མི་འདོད་ན་དེ་གསུམ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མིན་པར་འགྱུར་ཞེས་ཀྱང་གསུངས་ཏེ། འོག་ནས་འདི་འགྲེལ་པ་མཁན་གྱིས་བརྗོད་པ་ཡིན་གྱི་རྩ་བ་མཁན་པོས་བརྗོད་པ་མིན་པར་གསུངས་པས་ཞར་བྱུང་ངོ་། །སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱིས་ནི་བཤད་ཚུལ་གཞན་གྱི་སྒོ་ནས་འཆད་པར་མཛད་དོ། །སྐྱེ་བ་ལ་གསུངས་པ་ནི་གནས་པ་དང་འཇིག་པ་གཉིས་ཀྱང་མཚོན་པ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་གནས་པ་འདུས་བྱས་ན། །ཞེས་སོགས་སུ་འདོན་པ་སྤོའོ། །གཉིས་པ་ནི། གཞན་ཡང་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་རྟོག་ན་རེ་རེ་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནམ་འདུས་པ་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཞེས་བརྟག་པ་མཛད་དེ། དེའི་དོན་ནི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པས་རེ་རེ་ནས་རིམ་གྱིས་མཚོན་ནམ་དུས་ཅིག་ཅར་དུ་མཚོན་ཞེས་པའོ། །དེ་ལ་སྐྱེ་བ་དང་ལ་སོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་གནས་པ་དང་འཇིག་པ་གསུམ་སོ་སོ་ཡིས་ཏེ་རེ་རེ་ནས་རིམ་གྱིས་ འདུས་བྱས་སུ་མཚོན་བའི་མཚན་ཉིད་བྱ་བར་ནི་ནུས་པ་མིན་ཏེ། འདི་ལྟར་སྐྱེ་བའི་དུས་ན
Chinese
如果认为生是和合法的体性，那么就思考一下，生是和合的还是非和合的呢？如果生是和合的，那么这个生也具有生、住、灭的体性，并且具有与自身不同的其他三种事物，也就是具有组合。因为生、住、灭对于一切和合法来说是不会错乱的，并且因为需要通过生等其他事物来表示和合法。如果这样认为，那么就也应该这样问：生怎么会是和合法的体性呢？因为生是被表示为和合法的体性所表示的所表示之物，所以不是像色等被表示为和合法的体性。如果用坚硬来表示地界，如果坚硬是地界，那么就不会出现需要其他表示地界的体性的过失。但是，用生来表示和合法，如果生是和合的，那么就会出现需要其他表示它的体性的过失。原因是，坚硬在表示自己的所表示之物地界时，是以与自己本体不相异的方式来表示的。而生在表示自己的所表示之物和合法时，是以与自己的所表示之物不同的方式来表示的。如果生是非和合的，那么就不会出现生怎么会是和合法的体性这样的说法，就像虚空一样。注释中也说，如果不承认生具有其他三种体性，那么因为它与这三种体性相分离，就会变成不是和合法的体性。下面会说到，这是注释者的观点，而不是根本作者的观点，所以只是顺便提及。圣天论师则是以其他方式进行解释的。这里所说的生，也包括了住和灭两种情况。如果住是和合的，等等，这里省略了。第二点是，如果认为生等是和合法的体性，那么就进行考察，是每一个都是体性，还是组合在一起才是体性呢？意思是，生等是分别依次表示，还是同时表示呢？对于这个问题，生以及“等”字所包括的住和灭这三种事物，各自单独地、依次地 作为表示和合法的体性是不可能的。比如在生的时候
English
If it is considered that birth is the nature of compounded things, then consider whether birth is compounded or uncompounded. If birth is compounded, then that birth also has the nature of arising, abiding, and ceasing, and has three other things different from itself, that is, it has a combination. Because arising, abiding, and ceasing are unmistakable for all compounded things, and because it is necessary to represent compounded things through birth and other things. If you think so, then you should also ask here: How can birth be the nature of compounded things? Because birth is the object of representation that is represented by the nature that represents compounded things, so it is not the nature that represents compounded things like form and so on. If hardness is used to represent the earth element, if hardness is the earth element, then there will be no fault of needing another nature to represent the earth element. However, if birth is used to represent compounded things, if birth is compounded, then there will be a fault of needing another nature to represent it. The reason is that hardness, when representing its object of representation, the earth element, represents it in a way that is not different from its own essence. But birth, when representing its object of representation, compounded things, represents it in a way that is different from its own object of representation. If birth is uncompounded, then there will be no saying that how can birth be the nature of compounded things, just like space. The commentary also says that if one does not admit that birth has three other natures, then because it is separated from these three natures, it will become not the nature of compounded things. It will be said below that this is the view of the commentator, not the view of the root author, so it is just mentioned in passing. Buddha Protected, on the other hand, explains it in another way. What is said here about birth also includes the two cases of abiding and ceasing. If abiding is compounded, and so on, this is omitted here. The second point is that if one thinks that birth and so on are the nature of compounded things, then one should examine whether each one is the nature or whether the combination is the nature. The meaning is whether birth and so on represent separately and sequentially, or whether they represent simultaneously. For this question, birth and the three things included by "etc.", abiding and ceasing, each separately and sequentially It is not possible to act as the nature of representing compounded things. For example, at the time of birth
Tibetan
་གནས་འཇིག་གཉིས་མེད་ན་ནམ་མཁའ་ལྟར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང༌། གནས་པའི་དུས་ན་སྐྱེ་འཇིག་གཉིས་མེད་ན་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ལྟར་དངོས་པོ་གནས་པ་མེད་ལ། རང་གྲུབ་པའི་དུས་ལས་དུས་གཉིས་པར་གནས་ན་ཕྱིས་ཀྱང་མི་འཇིག་པ་དང་ཕྱིས་འཇིག་ན་དངོས་པོ་གཅིག་རྟག་མི་རྟག་གཉིས་ཀར་འགྱུར་པ་མི་རིགས་པ་དང༌། འཇིག་པའི་དུས་ན་སྐྱེ་གནས་གཉིས་མེད་ན་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན་འཇིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་གཞིའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་མཚན་ཉིད་བཞི་དུས་གཅིག་ཏུ་ཡོད་ཀྱང་དང་པོར་སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་དང་དེ་ནས་གནས་པ་དང་དེ་ནས་རྒ་བ་དང་དེ་ནས་འཇིག་པའི་བྱ་བ་རིམ་ཅན་དུ་འཇུག་པར་འདོད་པ་ལ། དེ་ལྟ་ན་སྐད་ཅིག་མར་སྨྲ་བ་ལ་གནོད་དོ་ཞེས་མདོ་སྔ་པས་སྨྲས་པའི་ལན་དུ། ཁོ་བོ་ཅག་གི་སྐད་ཅིག་མ་ནི་བྱ་བ་དེ་བཞི་རྫོགས་པ་ལ་བྱེད་དོ་ཞེས་མཛོད་འགྲེལ་ལས་བཤད་བར་འདིར་འགོག་གོ །དེ་ཡང་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡོད་བཞིན་དུ་རང་རང་གི་བྱ་བ་མི་འཇུག་པ་འགལ་བས་བྱ་བ་མི་འཇུག་ན་དེ་དག་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་དེ་རྣམས་འཇུག་གོ །གལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཉིས་པ་ལྟར་སྨྲ་ནའང་མི་རིགས་ཏེ། དངོས་པོ་གཅིག་ལ་དུས་གཅིག་ཏུ་སྐྱེ་གནས་འཇིག་པ་འདུས་པ་སྟེ་ཚོགས་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་ཡང་ནི་ཇི་ལྟར་རུང་ཞེས་པ་མི་རུང་སྟེ། དེ་ལྟར་འདུས་པ་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཆགས་བྲལ་དང་ཆགས་པ་དང་སྣང་མུན་བཞིན་ནོ། །ཐ་སྙད་དུ་དེ་གསུམ་གཞི་གཅིག་ལ་དུས་ གཅིག་ཏུ་འདུས་པ་མི་འགལ་ཡང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སམ་དོན་དམ་པར་ཡོད་ན་འགལ་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གནས་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་ན་རང་གྲུབ་པའི་དུས་ལས་དུས་གཉིས་པར་ཡང་སྡོད་དགོས་པས་དུས་གཉིས་པར་ཞིག་པའི་འཇིག་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རང་དུས་ན་འགག་བཞིན་པའི་འཇིག་པ་ཡང་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་གནས་པའི་བྱ་བ་ཡོད་པའི་དུས་སུ་འཇིག་པའི་བྱ་བ་འགལ་བ་སྣང་མུན་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །སྐྱེ་བ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་ན་སླར་ཡང་སྐྱེ་དགོས་པས་སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་དང་ལྡན་པའི་དུས་སུ་འགག་བཞིན་པའི་འཇིག་པ་དང་ལྡན་པ་འགལ་བ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་ཡིན་ན་མ་འོངས་པ་དང་འགག་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་ཡིན་ན་ད་ལྟར་པ་ཡིན་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་སྐྱེ་གནས་འཇིག་པ་བྱ་བའི་ངོ་བོར་བྱས་ནས་སྔོན་མེད་གསར་དུ་བྱུང་བ་སྐྱེ་བ་དང་སྔ་མའི་རིགས་འདྲ་གནས་པ་གནས་པ་དང་དུས་གཉིས་པར་མི་སྡོད་པ་འཇིག་པ་དང་སྐད་ཅིག་སྔ
Chinese
如果安住和坏灭二者不存在，就如虚空一般没有产生；如果安住之时没有产生和坏灭二者，就如虚空中的花朵一般，事物不会安住。如果从自成之时起安住到第二个时间，那么之后也不会坏灭；如果之后坏灭，那么一个事物就变成了常与无常二者，这是不合理的。如果坏灭之时没有产生和安住二者，那么就如虚空中的花朵一般，不会有坏灭。分别说者认为，色等相 आधार 的事物具有四种 लक्षण，虽然同时存在，但首先是产生的行为，然后是安住，然后是衰老，然后是坏灭的行为，依次进行。如果是这样，那么对于说刹那者来说是有害的，这是早期经部师所说的。作为回答，我们的刹那是指那四种行为都具备。这是《俱舍论》的注释中所说的，在此进行驳斥。也就是说，虽然具有产生等 लक्षण，但各自的行为不进行是相违的，如果不进行行为，那么那些 लक्षण 也是不存在的，因此那些过失会产生。如果像第二种观点那样说，也是不合理的。一个事物在一个时间里，产生、安住、坏灭聚集在一起，也就是说，集合以自己的 लक्षण 而存在，这怎么可能呢？这是不可能的，因为这样聚集是相互矛盾的，就像有贪欲和无贪欲、光明和黑暗一样。在名言中，这三者在一个 आधार 上，在一个时间里聚集是不矛盾的，但如果以自己的 लक्षण 或者在胜义中存在，那么就是矛盾的。像这样，如果安住以自己的 लक्षण 而存在，那么从自成之时起也必须安住在第二个时间里，因此在第二个时间里坏灭的坏灭是不合理的，因此在自己的时间里正在坏灭的坏灭也是不存在的。因此，在安住的行为存在之时，坏灭的行为是矛盾的，就像光明和黑暗一样。如果产生以自己的 लक्षण 而存在，那么就必须再次产生，因此在具有产生的行为之时，具有正在坏灭的坏灭是矛盾的。如果明显地趋向于产生，那么就是未来，如果明显地趋向于坏灭，那么就是现在。这是将产生、安住、坏灭作为行为的体性，以前没有新产生的产生，和以前的种类相似的安住是安住，不在第二个时间里停留是坏灭，以及刹那之前
English
If abiding and destruction do not exist, then like space, there is no arising. If at the time of abiding, there is no arising and destruction, then like a flower in the sky, things do not abide. If from the time of self-establishment, it abides for a second time, then it will not be destroyed later. If it is destroyed later, then one thing becomes both permanent and impermanent, which is unreasonable. If at the time of destruction, there is no arising and abiding, then like a flower in the sky, there is no destruction. The Vaibhashikas believe that the आधार objects of characteristics such as form have four characteristics at the same time, but first there is the action of arising, then abiding, then aging, and then the action of destruction, proceeding in sequence. If this is the case, then it is harmful to those who speak of moments, as said by the earlier sutra masters. In response, our moment is when those four actions are complete, as stated in the commentary on the Abhidharmakosha, which is refuted here. That is to say, although there are characteristics such as arising, it is contradictory that their respective actions do not proceed. If actions do not proceed, then those characteristics also do not exist, so those faults will occur. If one speaks according to the second view, it is also unreasonable. It is impossible for arising, abiding, and destruction to be gathered together in one thing at one time, that is, for the collection to exist by its own characteristics. Such a gathering is contradictory, like attachment and detachment, light and darkness. In conventional terms, it is not contradictory for these three to be gathered together on one basis at one time, but if they exist by their own characteristics or in ultimate truth, then it is contradictory. Like this, if abiding exists by its own characteristics, then it must also abide in the second time from the time of self-establishment, so the destruction of destruction in the second time is unreasonable, so the destruction that is being destroyed in its own time also does not exist. Therefore, at the time when the action of abiding exists, the action of destruction is contradictory, like light and darkness. If arising exists by its own characteristics, then it must arise again, so it is contradictory to have the action of arising at the time of having the destruction that is being destroyed. If it is clearly directed towards arising, then it is the future, and if it is clearly directed towards destruction, then it is the present. This is taking arising, abiding, and destruction as the nature of action, arising is newly arising without previous existence, abiding is abiding similar to the previous kind, destruction is not staying in the second time, and before the moment