Tibetan
་སེམས་པའི། །སེམས་པ་དེ་ཡང་ནམ་ཡང་འབྱུང་མ་ཡིན། །སྤྲོས་ཀུན་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་ཆོས་རྣམས་བསམ་ཡས་རྟོགས་པར་གྱིས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གང་དག་ཆོས་རྣམས་ཞེས་པའི་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱི་དོན་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སེམས་པ་ལམ་ངན་པར་ཞུགས་པར་སྟོན་པ་མིན་གྱི། གང་དག་ཞི་ཞིང་ཞེས་པ་གཉིས་ཀྱིས་བཀག་པའི་སྟོང་པ་ལ་སེམས་པར་བྱེད་མཁན་བདེན་པར་འཛིན་པ་ལམ་ངན་པར་ཞུགས་པར་སྟོན་ནོ། །དེ་ཡང་ཡི་གེ་མེད་པར་ཞེས་པས་ནི་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་སྟོན་མཁན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རང་ཡང་བདག་མེད་དུ་སྟོན་པར་བཤད་དེ་དངོས་མེད་ལ་བདེན་པ་འགོག་མཁན་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཁུངས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་བརྟགས་ན་མི་འཐད་པ་དེ་ཡི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་ནི་དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་དང་མཚན་གཞི་དང་མཚན་ཉིད་བཞི་པོ་གང་དུ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་མིན་ནོ་ཞེས་སྔར་བཤད་པ་རྣམས་ཀྱི་མཇུག་བསྡུས་སོ། །བོད་ལ་གྲགས་པའི་མཚོན་བྱ་ལ་འདི་དང་རྒྱ་གཞུང་གཞན་མང་པོ་ལས་མཚན་གཞི་ཞེས་འབྱུང་ལ་དེ་གཉིས་ཀྱི་སྐད་དོད་ཀྱང་གཅིག་བས་མཚན་མཚོན་གྱི་སྦྱོར་བ་གཅིག་ལ་མཚན་གཞི་དང་མཚོན་བྱ་འགལ་བར་སྨྲ་བ་ཡང་མི་འཐད་ལ། གཞན་དག་སྔ་མ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས་མཚན་མཚོན་གཞི་གསུམ་དུ་བྱེད་པ་མི་འཐད་ཅེས་སྨྲ་བ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། རྟགས་ ཀྱིས་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པ་ལ་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་སྒྲུབ་གཞི་གསུམ་ཡོད་པ་ལྟར་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མཚོན་བྱ་མཚོན་པ་ལ་ཡང་བྱར་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་བརྗོད་བྱ་ལ་ཡང་གསུམ་བྱ་དགོས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ནི་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །སྐད་དོད་གཅིག་ཡིན་པས་དོན་གཉིས་གཅིག་ཡིན་ན་ཅིག་ཤོས་ཡིན་པར་སྒྲུབ་མི་ནུས་པ་ནི་དུ་མ་ཞིག་སྣང་ངོ་། །གཉིས་པ་ནི། ས་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་ལྔ་པོ་ནམ་མཁའ་ལས་གཞན་གང་དག་ལྷག་མར་གྱུར་པ་དེ་དག་ཀྱང་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པར་དངོས་པོ་དངོས་མེད་དང་མཚན་གཞི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པས་སྟོང་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ས་ཁམས་མཚན་ཉིད་སྔ་རོལ་ན། །ས་ནི་ཅུང་ཟད་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་དང་དེ་ཕྱིར་ས་ཁམས་དངོས་པོ་མིན། །ཞེས་སྦྱར་ཏེ་གཞན་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་སྦྱར་རོ། །ཆོས་མངོན་པ་ལས་ཕྱི་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་དང་ཕུང་པོ་རྣམས་རྒྱུ་འབྲས་དང༌། ཁམས་དྲུག་གི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་ལ་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་དེ་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པར་འཛིན་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་དུ་ཐད་ཀ་ཐད་ཀའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རིགས་པ་རྣམས་ག
Chinese
心的。心念也永远不会生起。一切戏论皆是心的显现，因此，诸法应了悟为不可思议。如是说。其中“凡诸法”二句之义，并非显示于空性上用心是步入歧途，而是显示以“凡诸寂静”二者所遮止的空性上用心者，执着为实有是步入歧途。再者，以“无文字”显示诸法自性空者，即是说明自身也无我，是破斥实有于非实有上，实有不成立之根据。第三，如前所说，若如是观察则不合理，因此，虚空于事物与非事物，以及体相与自性四者中，任何一者皆非以自性而存在，如是总结前述。在藏地广为人知的“所诠”一词，在此以及其他众多汉文典籍中皆作“体相”，而二者词源相同，因此，于同一能诠所诠之连结中，说体相与所诠相违亦不合理。其他一些人以前者为理由，说能诠所诠为三种基础亦不合理，如同以因成立立宗时，有立宗、能立、立基三种一样，以自性诠释所诠时，也应是可行的。若如此，则所说也应成为三种，此乃所愿。词源相同，若二者意义相同则无法成立另一者，此等情况颇多。第二，地等五界，除虚空外，其余所有剩余者，也应知与虚空相同，于事物与非事物，以及体相与自性之自性而存在故为空性。其中，地界自性之前，地则丝毫不存在。如是，因此地界非事物。如是连结，于其他亦如是连结。于法蕴论中，内外诸处为境与有境，蕴为因果，以及六界之自性，如所显示般，为了遮止执着为以自性而存在，故需各自直接的独特理路。
English
Of the mind. The thought will never arise. All elaborations are the manifestations of the mind, therefore, all phenomena should be realized as inconceivable. Thus it is said. The meaning of the two lines "Whatever things" is not to show that focusing on emptiness is entering a wrong path, but to show that those who focus on emptiness, which is blocked by the two "Whatever is peaceful," are entering a wrong path by clinging to it as real. Furthermore, by "without letters," it is shown that those who show that all phenomena are empty by nature are also said to be selflessly self, which is the basis for refuting reality on non-reality, and reality is not established. Third, as mentioned earlier, it is unreasonable to investigate in this way, therefore, space is not inherently existent in any of the four: things, non-things, characteristics, and nature, thus summarizing the foregoing. The term "expressed" widely known in Tibet is also used as "characteristics" in this and many other Chinese classics, and the etymology of the two is the same, therefore, in the connection of the same expression, it is unreasonable to say that the characteristics and the expressed are contradictory. Others also say that it is unreasonable to make the expression and the expressed into three bases because the former is the reason, just as when establishing a proposition with a reason, there are three: the proposition, the reason, and the basis, it should also be feasible to interpret the expressed with nature. If so, then what is said should also become three, which is what is desired. Since the etymology is the same, if the two meanings are the same, it is not possible to establish the other, and there are many such cases. Second, the five elements, such as earth, other than space, all the remaining ones should also be known to be empty like space, because they exist by nature of things and non-things, as well as the nature of characteristics and nature. Among them, before the nature of the earth element, there is no earth at all. Thus, the earth element is not a thing. Such connections are made in the same way for others. In the Dharma Abhidhamma, the internal and external places are the realm and the realm-holder, the aggregates are the cause and effect, and the nature of the six elements, as shown, in order to prevent clinging to existence by their own nature, direct and unique reasonings are needed.
Tibetan
སུངས་ཀྱི། བདེན་འཛིན་གསུམ་ག་ཡང་ཆོས་གསུམ་ག་ལ་སྐྱེ་བས་དེ་འགོག་པའི་རིགས་པ་ཡང་ཆོས་གསུམ་ག་ལ་སྟོན་དགོས་པའི་ཕྱིར་ངེས་པ་ནི་མིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། ཆོས་རྣམས་བཞི་པོ་དེར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་མ་རིག་པའི་རབ་རིབ་ཀྱིས་བློ་གྲོས་ཀྱི་མིག་ཉམས་པས། ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་དངོས་པོ་ཡོད་མེད་ལ་སོགས་པར་ལོག་པར་ལྟ་བ་གོམས་ པ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་མཐོང་བའི་ལམ་ཐར་པ་དང་མཐུན་པར་འགྲོ་བ་ལས་ཉམས་པའི་བློ་ཆུང་གང་དག །བློ་ཞན་པས་རྟེན་འབྱུང་མཆོག་ཏུ་ཟབ་པ་མ་རྟོགས་པ་ན་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ཡོད་པ་སྟེ་རྟག་པ་དང་མེད་པ་སྟེ་ཆད་པར་ལྟ་བས་བློའི་མིག་བསྒྲིབས་པ་དེ་དག་གིས་ནི། བལྟ་བར་བྱ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉེ་བར་ཞི་ཞིང་ཞི་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ལོག་པའི་ངོ་བོ་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་མི་མཐོང་ངོ་། །བུད་དྷ་པཱ་ལི་ཏ་ལས། ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་མེད་ན་རྒྱལ་བས་ཕལ་ཆེར་དེ་དག་ལ་བརྩམས་ནས་ཆོས་བསྟན་པ་དོན་མེད་དུ་འགྱུར་བར་བརྩད་པའི་ལན་དུ། ཁོ་བོ་ཅག་ཡོད་མེད་ཀྱི་མཐའ་གཉིས་བསལ་བ་སྟོན་གྱི་དེ་དག་མེད་ཅེས་མི་སྨྲ་བས་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ཆོས་བསྟན་པ་དོན་མེད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །གང་དག་ཡོད་མེད་ཀྱི་མཐར་ལྟ་བ་ལ་ནི་ཆོས་བསྟན་པ་དོན་མེད་དུ་འགྱུར་ཏེ་ལྟ་བ་དེ་དག་དང་ལྡན་ན་མྱང་འདས་མི་འཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འཆད་དེ་རབ་བྱེད་གསུམ་གའི་རྩོད་སྤང་ངོ་། །གཉིས་པ་ནི། ཁམས་དྲུག་ལ་མཚན་མཚོན་དང་དངོས་པོ་ཡོད་མེད་ཀྱི་རང་བཞིན་བཀག་པ་ཡང་རྟོག་ག་ཙམ་གྱིས་མིན་གྱི་ངེས་དོན་གྱི་ལུང་གིས་གྲུབ་པ་དང༌། རབ་བྱེད་འདིས་ཁམས་ལ་རང་བཞིན་དེ་ལྟར་བཀག་པའི་གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དུ་ངེས་དོན་གྱི་ལུང་དང་སྦྱོར་བའི་ཕྱོགས་ཙམ་བརྗོད་ན། ཡོད་མེད་ཀྱི་མཐར་ལྟ་བ་ལ་གནས་པར་མི་བྱ་བ་ནི་སྔར་ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པ་དྲངས་པ་ལྟར་ཡིན་ལ་ཚངས་པ་ཁྱད་ པར་སེམས་ཀྱིས་ཞུས་པ་ལས་ཀྱང༌། ནང་གི་སའི་ཁམས་གང་ཡིན་པ་དང་ཕྱི་རོལ་གྱི་སའི་ཁམས་གང་ཡིན་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དོན་ཏེ། དེ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཤེས་རབ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གཉིས་སུ་མེད་པ་དང་གཉིས་སུ་དབྱེར་མེད་པ་དང་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་འདི་ལྟ་སྟེ་མཚན་ཉིད་མེད་པར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་སོ་ཞེས་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་དེ། །ནམ་མཁའ་ལ་ཡང་མཚན་ཉིད་མེད། །དེ་
Chinese
颂词。三种真执皆于三种法中生起，故为遮止彼等，亦需于三种法中宣说理路，故非决定。第二者，以诸法于彼四者中，不应以自性而有故，因无明之翳障蔽，令智慧之眼昏昧，从无始以来，于事物有无等，串习邪见，任何心量狭小者，不能如实见无自性，故与顺应解脱之道相违。心智薄弱者，若未能了悟甚深之缘起，则于诸事物执为有，即常，及无，即断，以此等障蔽慧眼者，不能见应观之寂灭，乃寂静之体性，离一切分别，远离能知与所知之一切戏论，乃真胜义谛空性之自性。佛护论师云：若无蕴、界、处，则胜者多半依彼等而说法，将成无义之诤论之答复为：我等宣说遣除有无二边，然不说彼等为无，故我等说法不成无义。何者耽著有无之边见，则说法将成无义，以具彼等见者，不得涅槃故，如是解释，乃三种论式之诤论之答复。第二者，于六界遮止相、表征及事物有无之自性，亦非仅由分别，乃由了义之教证所成立，且此论式将宣说一切于界遮止如是自性之圣教，为指示故，仅述与了义教证相合之部分。不应安住于有无之边见，如前所引之三摩地王经等，且于梵天殊胜心请问经中亦云：内之地界为何，及外之地界为何，乃无二之义。彼亦如来以智慧与智，现证无二、无别，及体性一，如是即无相而现证圆满正觉。又云：世间虚空之体性，然虚空亦无体性。彼
English
Verses. Since all three types of clinging to truth arise in all three dharmas, it is necessary to show the reasoning for preventing them in all three dharmas, so it is not definite. Secondly, since it is not appropriate for the four dharmas to exist inherently, the eye of wisdom is obscured by the haze of ignorance. From beginningless time, one is accustomed to wrongly viewing things as existent or nonexistent. Any small-minded person who cannot see non-inherent existence as it is, goes against the path of liberation. If those with weak minds do not understand the extremely profound dependent origination, they will cling to things as existent, i.e., permanent, and nonexistent, i.e., annihilated, thus blinding their eyes of wisdom. They will not see the object of contemplation, nirvana, which is near and peaceful, of the nature of peace, free from all concepts, turned away from all the elaborations of knower and known, the ultimate nature of emptiness. Buddhapālita said: If there were no aggregates, elements, and sources, then the Victorious One would have mostly based his teachings on them, which would become meaningless. The answer to this argument is: We teach the elimination of the two extremes of existence and nonexistence, but we do not say that they are nonexistent, so our teachings do not become meaningless. For those who cling to the extremes of existence and nonexistence, teaching the Dharma will become meaningless, because those who hold such views will not attain nirvana. This explanation is the answer to the arguments of all three treatises. Secondly, the negation of characteristics, signs, and the nature of existence and nonexistence in the six elements is not just by reasoning, but is established by definitive scriptures. And this treatise will explain all the scriptures that negate such a nature in the elements. To indicate this, I will only mention the aspects that are in accordance with the definitive scriptures. One should not dwell on the extremes of existence and nonexistence, as quoted earlier from the Samadhiraja Sutra and others. Also, in the Brahma Visesacinta Sutra, it is said: What is the internal earth element, and what is the external earth element? It is the meaning of non-duality. The Tathagata, with wisdom and knowledge, fully awakened to non-duality, non-difference, and one nature, that is, without characteristics. And it also says: The nature of space in the world, but space also has no nature. That