Tibetan
ཡང་རྟེན་འབྱུང་གི་ཡིན་ལུགས་ལ་ཟེར་བས་འགག་སོགས་རང་རང་གི་ཁྱད་གཞིའི་རྟེན་འབྱུང་གི་ཡིན་ལུགས་སུ་མ་གྲུབ་ཅེས་པའི་དོན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྟེན་འབྱུང་འགག་སོགས་ཀྱི་ངོ་བོར་གཤིས་ལ་མ་གྲུབ་པ་དེ་ཉིད་རྟེན་འབྱུང་གི་གཤིས་ལུགས་ཡིན་པས་མཉམ་གཞག་ཟག་མེད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་ཡང་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་ཡང་རྟེན་འབྱུང་གི་གཤིས་ལུགས་ཡིན་པ་དེ་དེ་ཉིད་ཀྱི་གཤིས་ཡིན་མིན་དཔྱད་པ་ན་གཤིས་ཡིན་པ་རིགས་ཤེས་ཀྱིས་དགག་ནུས་པས་གཤིས་ལུགས་ལ་གྲུབ་པ་མིན་ནོ། །མྱུ་གུའི་སྐྱེ་བ་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་པ་དེ་མྱུ་གུའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཀྱང་སྐྱེ་བ་དོན་དམ་དུ་མ་གྲུབ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་མིན་ཏེ་རང་གི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པ་འགག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་མྱུ་གུའི་སྐྱེ་བ་དོན་དམ་པར་མེད་པ་དེ་མྱུ་གུའི་དོན་དམ་དང་མྱུ་གུའི་ཡིན་ལུགས་སུ་གྲུབ་ཟིན་པས་དེ་འདྲ་བ་དེ་དོན་དམ་པར་གཤིས་ལུགས་ལ་གྲུབ་མ་གྲུབ་དཔྱོད་པ་ནི་མྱུ་གུའི་དོན་དམ་དང་གཤིས་ལུགས་སུ་ཡོད་མེད་དཔྱོད་པ་ག་ལ་ཡིན། འོན་ཀྱང་དེ་འདྲ་བ་མྱུ་གུའི་ཡིན་ལུགས་ཡིན་པ་དེ་སྐྱེ་མེད་དེ་ཡི་གཤིས་ཡིན་ནམ་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་བཞག་པ་ཙམ་ཡིན་ཞེས་དཔྱོད་པ་ཡིན་ལ་དེ་ལྟར་དཔྱད་པའི་ཚེ་ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱི་གཤིས་སུ་ཡོད་མེད་རིགས་ཤེས་ཀྱིས་རྙེད་མི་རྙེད་ནི་མྱུ་གུ་དང་རྣམ་པ་ ཐམས་ཅད་དུ་མཚུངས་སོ། །སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དང་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྟོང་གཞིའི་ཆོས་ཅན་དུ་བཟུང་ནས་དོན་དམ་པར་ངོ་བོས་སྟོང་པར་སྟོན་དགོས་པ་ཡང་ཆོས་ཉིད་ཡོད་པ་དང་དོན་དམ་པར་མེད་པ་གཉིས་འགག་པར་འཛིན་པ་འདི་འགོག་པའི་ཆེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དོན་དམ་དང་ཆོས་ཉིད་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་གཤིས་ལུགས་རྣམས་མེད་པར་མི་འཐད་ལ། ཡོད་ནའང་དེ་དག་ཏུ་མ་གྲུབ་ན་གཞན་གང་དུ་གྲུབ་ཅེས་སྨྲ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་གྲུབ་མ་གྲུབ་དཔྱོད་བའི་དཔྱོད་ལུགས་ཀྱི་རྣམ་པ་མ་ཆགས་པའི་གཏམ་མོ། །དེ་ལྟར་མི་ཤེས་པ་ཁ་ཅིག་དོན་དམ་ཤེས་བྱ་མིན་པར་འདོད་ལ་གཞན་དག་དེ་བདེན་པར་གྲུབ་བོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ངན་པ་མང་དུ་བྱུང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་རྟེན་འབྱུང་ལ་འགག་པ་སོགས་ཡོད་པ་དེ་ཡིན་ལུགས་ལ་མ་གྲུབ་ན། མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་སྐྱེ་བ་དང་མ་རིག་པ་འགག་པས་འདུ་བྱེད་འགག་པ་དང༌། ཀྱེ་མ་འདུ་བྱེད་རྣམས་མི་རྟག །སྐྱེ་ཞིང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན། །སྐྱེས་ནས་འཇིག་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། །དེ་དག་ཉེ་བར་ཞི་བ་བདེ། ཞེས་ཕུང་པོ་
Chinese
再者，所谓缘起的“是理”，意思是说，断灭等等各自的特殊基础，并未成立为缘起的“是理”。如此，缘起、断灭等等的自性，并未成立为实性，这本身就是缘起的实性，因此也是成为等持无漏之境的自性。对此，再观察缘起的实性是否就是它本身的实性时，因为理性能够否定是实性，所以并未成立为实性。虽然苗芽的生起并未真实成立，是苗芽的法性，但生起并未真实成立，并非它本身的法性，因为成为自己法性的东西会断灭。因此，苗芽的生起在胜义上不存在，这已经成立为苗芽的胜义和苗芽的“是理”，如此一来，观察这样的东西是否在胜义上成立为实性，又怎会是观察苗芽的胜义和实性是否存在呢？然而，像这样成为苗芽“是理”的东西，是无生之实性，还是仅仅是依名言而安立的呢？这样进行观察，在这样观察的时候，以理性能否找到它本身是否存在于实性中，与苗芽在一切方面都是相同的。在空性空性、自性空性和胜义空性的时候，将真如执持为以空为基础的法，必须显示在胜义上自性为空，这也是为了遮止执着法性存在和胜义上不存在这两者相违。因此，不应否定胜义、法性、真如和实性，即使存在，如果未成立为这些，又成立为什么呢？说这种话是没有形成观察胜义上成立与否的观察方式的言论。像这样，有些不了解的人认为胜义不是所知境，另一些人则说它真实成立，出现了许多恶见。如果缘起中存在的断灭等并未成立为“是理”，那么，无明为缘生起行，无明灭则行灭，以及“嗟呼！诸行无常，是生灭法，生灭灭已，寂灭为乐。”这样，蕴
English
Furthermore, the so-called "suchness" of dependent arising means that cessation and so on, each with its own specific basis, are not established as the "suchness" of dependent arising. Thus, the very nature of dependent arising, cessation, and so on, not being established as inherent existence, is itself the nature of dependent arising, and therefore also the nature of becoming the object of uncontaminated equipoise. Regarding this, when examining whether the nature of dependent arising is its own inherent existence, it is not established as inherent existence because reason can negate that it is inherent existence. Although the arising of a sprout is not truly established and is the nature of the sprout, the arising not being truly established is not the nature of the sprout itself, because what becomes its own nature ceases. Therefore, the non-existence of the arising of a sprout in the ultimate sense is already established as the ultimate truth of the sprout and the "suchness" of the sprout. So, how could examining whether such a thing is established as inherent existence in the ultimate sense be examining whether the ultimate truth and inherent existence of the sprout exist? However, is such a thing, being the "suchness" of the sprout, the inherent existence of the unborn, or is it merely posited by the power of convention? This is what is being examined, and when examining in this way, whether or not reason can find whether it exists in its own inherent existence is the same as with the sprout in all respects. In the case of emptiness of emptiness, self-emptiness, and ultimate emptiness, it is also necessary to show that suchness is held as a phenomenon based on emptiness and is empty of essence in the ultimate sense, in order to prevent the grasping that the existence of nature and the non-existence in the ultimate sense are contradictory. Therefore, it is not proper to deny the ultimate truth, nature, suchness, and inherent existence, and even if they exist, if they are not established as these, then what else are they established as? To say this is a statement that has not formed a way of examining whether or not it is established in the ultimate sense. Like this, some who do not understand think that the ultimate truth is not an object of knowledge, while others say that it is truly established, and many bad views have arisen. If the cessation and so on that exist in dependent arising are not established as "suchness," then, with ignorance as the condition, actions arise, and with the cessation of ignorance, actions cease, and "Alas! All conditioned things are impermanent, they are subject to arising and ceasing. Having arisen, they cease; their pacification is happiness." Thus, the aggregates