Tibetan
་གཉིས་དུས་ལ་ལྟོས་ནས་རྟག་ཆད་གཉིས་ཡུལ་ལ་ལྟོས་ནས་འགྲོ་འོང་གཉིས་ཟླ་ལ་ལྟོས་ནས་གཅིག་ཐ་དད་གཉིས་བསྟན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྐྱེ་བ་ཡོད་ན་ འགག་པ་ཡོད་ལ་མེད་ན་མེད་པས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་འགག་མེད་པ་ཞེས་སྨྲ་བར་རིགས་སོ་ཞེ་ན། མཆོད་སྦྱིན་ཚེ་སྟོད་ལ་སྐྱེས་ནས་ཚེ་སྨད་ལ་ཤི་བའི་སྐྱེ་འགག་ལ་སྔ་ཕྱི་ཡོད་ཀྱང་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པ་ལ་དེ་འདྲ་བའི་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དུ་གོ་རིམ་མ་ངེས་པ་མཛད་དེ། རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་ན་རང་བཞིན་གཅིག་ཐ་དད་ལས་མི་འདའ་ལ་སྔར་སྐྱེས་པ་དང་ཕྱིས་ཤི་བ་གཉིས་རང་བཞིན་ཐ་དད་ན་མཆོད་སྦྱིན་སྐྱེས་པའི་མཐར་མ་ཤི་བ་དང་ཤི་བའི་སྔོན་དུ་མ་སྐྱེས་པར་འགྱུར་རོ། །རང་བཞིན་གཅིག་ན་སྔར་སྐྱེས་པ་དེ་ཉིད་ཤི་བར་འགྱུར་ལ་དེ་ལྟ་ན་སྔར་གང་ཤི་བ་དེ་ཉིད་ཕྱིས་སྐྱེ་དགོས་པས་ལྷ་ཤི་ན་ལྷ་ཁོ་ནར་སྐྱེ་དགོས་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་དྲང་སྟེ་འདུད་པའི་དོན་ནོ། །གང་ལ་ན་གང་གིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་བསྟན་པའི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དེ་ལའོ། །ཇི་ལྟར་དུ་བསྟན་ཞེ་ན། རྟེན་འབྱུང་དེ་ཉིད་རང་བཞིན་ཀྱིས་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་མཉམ་གཞག་ཟག་མེད་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་ལ་ལྟོས་ནས་འདི་ལ་སྐད་ཅིག་མར་འཇིག་པའི་འགག་པ་དང་རང་གི་དངོས་པོར་རེད་པའི་སྐྱེ་བ་དང་སྔ་མ་རྒྱུན་ཆད་པ་དང་དུས་ཀུན་ཏུ་གནས་པའི་རྟག་པ་དང་། ཡུལ་རིང་བ་ནས་ཉེ་བར་འོང་བ་དང་ཉེ་བ་ནས་རིང་བར་འགྲོ་བ་དང་དོན་སོ་སོ་བའི་ཐ་དད་པ་དང་དོན་སོ་སོ་བ་མ་ཡིན་པའི་གཅིག་པ་རྣམས་མེད་པར་བསྟན་ནོ། །རྟེན་འབྱུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གནས་ཚུལ་བཞིན་འཕགས་པས་གཟིགས་པའི་དོན་བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་དང་མཚན་མཚོན་ལ་སོགས་བའི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ལྡོག་ པའི་ཕྱིར་རྟེན་འབྱུང་གི་དེ་ཉིད་ལ་སྤྲོས་པ་ཉེར་ཞི་ཞེས་བྱའོ། །དེ་འདྲ་དེ་ལ་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གི་འཇུག་པ་རྣམ་རྟོག་གི་རྒྱུ་བ་མེད་པས་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་ཐ་སྙད་ལོག་པའི་སྒོ་ནས་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི་ལ་སོགས་པའི་ཉེ་བར་འཚེ་བ་མ་ལུས་པ་དང་བྲལ་བས་ཞི་བའོ། །རྟེན་འབྱུང་གི་དེ་ཉིད་ཐུགས་སུ་ཆུད་པས་རྒྱལ་བ་ཉག་གཅིག་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་གསུང་པར་གཟིགས་ཤིང་ཕ་རོལ་པོའི་སྨྲ་བ་ཐམས་ཅད་བྱིས་པ་བླ་བརྡོལ་སྨྲ་བ་དང་འདྲ་བར་མཁྱེན་ནས་ཐུགས་ཤིན་ཏུ་དང་བས་སླར་ཡང་སྟོན་པ་ལ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་དམ་པ་ཞེས་སྨྲ་བ་གཞན་ལས་འབྱེད་པའི་ཁྱད་པར་མཛད་དོ། །གང་གིས་ན་མགོན་པོ་ཀླུས་སོ། །དུས་ནི་བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པའི་ཐོག་མར་རོ། །དགོས་པ་ནི་རང་དམ་པར་བསྟན་པ་དང་གཞན་དག་སྟོན་པ་ལ་དང་བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དུའོ། །སྟོན་པ་ལ་བསྟོད་པའི་སྒོ་མང་ཡང་རྟེན་འབྱུང་གསུང་པའི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པ་འདི་དང་གཞན་དུ་མང་དུ་གསུངས་པ་ནི། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པའི་མཆོད་བརྗོད་དུ་གསུངས་པ་ལྟར་རྟེན་འབྱུང་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སྐྱེ་འགག་ལ་སོགས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་འགོག་པའི་ཚུལ་དེས། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་འདི་ཐུགས་ཤིན་ཏུ་རངས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཡིན་ཏེ་རིགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཙོ་བོའང་འདི་ཉིད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། རབ་བྱེད་ཀྱི་གཞུང་ཉམས་ལེན་གྱི་རིམ་པར་བསྒྲིག་པ་དང༌། རབ་བྱེད་ཀྱི་གཞུང་སོ་སོའོ་དོན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། རིགས་པའི་དགག་བྱ་འཛིན་པའི་བློ་ངོས་གཟུང་བ་དང༌། དེ་འགོག་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་ གཞུང་ཇི་ལྟར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། །དངོས་ཀྱི་དོན་དང༌། །དགག་བྱ་ལ་ཁྱད་པར་སྦྱར་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། རབ་བྱེད་ཉེར་དྲུག་པར་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་འཁོར་བར་འཇུག་པའི་རིམ་པ་དང་མ་རིག་པ་འགགས་པས་འཁོར་བ་ལྡོག་པའི་རིམ་པ་གཉིས་དང༌། མ་རིག་འགག་པར་འགྱུར་བ་ནི། །ཤེས་པས་དེ་ཉིད་བསྒོམས་པས་སོ། ཞེས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པའི་དོན་བསྒོམས་པས་མ་རིག་པ་སྤོང་བར་གསུངས་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་རིག་མ་རིག་གཉིས་ཀྱི་དབང་གིས་འཁོར་འདས་གཉིས་སུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་མ་རིག་པ་ངོས་མ་ཟིན་ན་དེ་ཇི་ལྟར་སྤོང་བའི་ཐབས་མི་ཤེས་ཏེ་འབེམ་མ་མཐོང་བའི་མདའ་རྡིག་པ་དང་འདྲའོ། །དེའི་ཕྱིར་མ་རིག་པ་ངོས་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རིག་པ་མེད་པ་ཙམ་དང་དེ་ལས་གཞན་པ་ཙམ་མིན་གྱི་དེའི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་བཟློག་ཕྱོགས་འཛིན་པའི་འགལ་བ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་པས་ཡུལ་ཡང་དག་པར་ཡོད་པར་འཛིན་པ་ཞིག་སྟེ། སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུ་པ་ལས། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་དངོས་རྣམས། །ཡང་དག་པར་ནི་རྟོག་པ་གང༌། །དེ་ནི་སྟོན་པས་མ་རིག་གསུངས། །དེ་ལས་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་འབྱུང༌། །ཞེས་དང༌། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས་ཀྱང༌། དེ་བཞིན་སྨིག་རྒྱུ་ལྟ་བུ་ཡི། །འཇིག་རྟེན་ཡོད་ཅའམ་མེད་པ་ཞེས། །འཛིན་པ་དེ་ནི་རྨོངས་པ་སྟེ། །རྨོངས་པ་ཡོད་ན་མི་གྲོལ་ལོ། ཞེས་གསུངས་པའི་མེད་འཛིན་གྱི་རྨོངས་པ་ནི་ལས་འབྲས་ལ་རྨོངས་པའི་མ་རིག་པ་ཡིན་པས་འདིར་སྐབས་མིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་ཡོད་པར་འཛིན་པ་ནི་བདེན་ འཛིན་གྱི་མ་རིག་པའོ། །དེ་ལ་གཉིས་ལས་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཏུ་རྨོངས་པའི་མ་རིག་པ་ནི་དམིགས་པ་མིག་རྣ་ལ་སོགས་པའི
Chinese
二者就时间而言，显示了常断二者，就处所而言，显示了来往二者，就数量而言，显示了一和多二者。如果生存在，则灭亡存在，如果不存在，则不存在，因此说无生则无灭是合理的。如果有人说：祭祀在前半生出生，在后半生死亡，生灭有先后，但为了显示自性成立没有这样的先后，所以才做了不确定的顺序。如果自性成立，则不会超出自性一和多，如果先前出生和后来死亡二者自性不同，则祭祀出生后不会死亡，死亡前不会出生。如果自性相同，则先前出生的那个就会死亡，如果是那样，则先前死亡的那个之后必须出生，因此会有天神死亡则必须只生为天神的过失。第二是，念诵“顶礼”表示敬礼的意思。向谁敬礼呢？向以何者显示缘起之圆满佛陀敬礼。如何显示呢？因为缘起本身不是自性所生，所以就等持无漏之境的自性而言，对于此，显示了刹那坏灭之灭亡，和成为自己之物的出生，以及先前断绝和恒时存在的常，和从远处来到近处和从近处去往远处的去来，和意义各别的多，和意义不各别的一，这些都不存在。缘起之真如，如实地被圣者所见，为了使能表达之义和所表达之义以及名称和所诠释等一切戏论止息，所以缘起之真如称为戏论寂灭。像那样，心和心所的行境，没有分别念的运行，因此通过知识和所知之名言的止息之门，而与生老病死等一切损害分离，所以是寂静。因为通达缘起之真如，所以唯一的胜者如实无倒地宣说，并且知晓其他人的言说都像孩童胡言乱语一样，内心非常喜悦，再次显示说导师是说法者中的殊胜者，从而做了与他人相区别的特点。谁说的呢？是怙主龙树说的。时间是著作论典之时。
English
The two, in relation to time, show the two of permanence and annihilation; in relation to place, show the two of coming and going; in relation to number, show the two of one and many. If birth exists, then destruction exists; if it does not exist, then it does not exist. Therefore, it is reasonable to say that without birth, there is no destruction. If someone says: Sacrifice is born in the first half of life and dies in the second half of life, birth and death have before and after, but in order to show that self-nature establishment does not have such before and after, the order is made uncertain. If self-nature is established, then it will not go beyond self-nature one and many. If the two of being born earlier and dying later have different self-natures, then the sacrifice will not die after being born, and will not be born before dying. If the self-nature is the same, then the one who was born earlier will die. If that is the case, then the one who died earlier must be born later, so there will be the fault that if a god dies, he must only be born as a god. The second is, reciting "Homage" means to pay respect. To whom do we pay respect? To the complete Buddha who shows dependent arising. How is it shown? Because dependent arising itself is not born of self-nature, therefore, in terms of the nature of the object of equanimity and non-outflow, for this, it shows the destruction of momentary disintegration, and the birth of becoming one's own thing, and the constant of the previous cessation and constant existence, and the coming from afar to near and the going from near to far, and the many of different meanings, and the one of not different meanings, all these do not exist. The Suchness of dependent arising, as it is, is seen by the noble ones. In order to stop all the proliferations of what can be expressed and what is expressed, and name and what is interpreted, etc., therefore, the Suchness of dependent arising is called the quiescence of proliferation. Like that, the object of mind and mental factors, without the movement of conceptual thoughts, therefore, through the gate of the cessation of the terms of knowledge and knowable, it is separated from all harms such as birth, old age, sickness, and death, so it is peaceful. Because of understanding the Suchness of dependent arising, the only Victorious One speaks truthfully and without error, and knows that the words of others are like the babbling of children, the mind is very happy, and again shows that the teacher is the most excellent of speakers, thus making a distinction from others. Who said it? It was said by the Protector Nagarjuna. The time is when the treatise is written.
Chinese
最初的。原因是，为了使自己显得神圣，并使他人乐于示现。虽然赞美示现者的方式有很多，但通过缘起之门来赞美，以及其他许多说法，正如在《六十正理论》的供养偈中所说的那样，以缘起为理由，以遮止生灭等一切边的方式。这位伟大的自在者非常高兴的原因是，这也是所有理路之首。第二部分分为两部分：将论著的章节安排在修行的次第中，以及解释各个章节的意义。第一部分分为两部分：确定理路所要破斥的执着之识，以及论著如何作为破斥它的分支而示现。第一部分分为两部分：实际意义，以及将差别附加于所破斥之物的方式。第一部分是：在第二十六品中，无明的力量使轮回流转的次第，以及无明止息使轮回止息的次第。无明止息会变成：通过智慧来修习它。因此，通过修习了知真如的意义，就能舍弃无明。因此，了知真如与不了知真如两种力量，导致了轮回与涅槃两种结果。如果不确定无明，就不知道如何舍弃它的方法，就像向未见之靶射箭一样。因此，应当确定无明。它不仅仅是没有了知真如，也不仅仅是与真如不同，而是以与它的执着方式相反的方式执着，是相反的不一致的一方，因此是执着于事物真实存在的。如《七十空性论》所说：从因和缘所生的事物，凡是真实存在的分别念，世尊说那就是无明，从中产生十二支。以及《宝鬘论》中也说：就像海市蜃楼一样，认为世界是存在或不存在，这种执着就是愚痴，有愚痴就不能解脱。这里所说的执着于不存在的愚痴，是对业果愚痴的无明，因此不适合这里。执着于世界存在，是执着于真实的无明。其中，对法之自性愚痴的无明，是指眼耳等所缘境。
English
Initially. The reason is to generate delight in showing oneself as holy and showing others. Although there are many ways to praise the shower, praising through the door of dependent arising, and many other statements, as stated in the offering verse of the "Sixty Reasoning," by the reason of being dependent arising, by the manner of preventing all extremes such as arising and ceasing. The reason why this great self-master is very pleased is that this is also the chief of all reasonings. The second part has two parts: arranging the chapters of the treatise in the order of practice, and explaining the meaning of each chapter. The first part has two parts: determining the mind that grasps the object to be refuted by reasoning, and how the treatise is shown as a branch of refuting it. The first part has two parts: the actual meaning, and the manner of adding distinctions to the object to be refuted. The first part is: In the twenty-sixth chapter, the order in which ignorance causes cyclic existence to arise, and the order in which cyclic existence ceases when ignorance ceases. Ignorance ceasing will become: By meditating on that with knowledge. Thus, by meditating on the meaning of knowing the suchness, ignorance is abandoned. Therefore, the two powers of knowing the suchness and not knowing the suchness cause the two results of cyclic existence and nirvana. If ignorance is not determined, one does not know how to abandon it, just like shooting an arrow at an unseen target. Therefore, ignorance should be determined. It is not merely not knowing the suchness, nor is it merely different from the suchness, but it is grasping in a way that is opposite to its way of grasping, it is the opposite, inconsistent side, therefore it is grasping that things truly exist. As the "Seventy Stanzas on Emptiness" says: Those things that arise from causes and conditions, whatever thought is truly existent, the Blessed One said that is ignorance, from which the twelve branches arise. And as the "Precious Garland" also says: Just like a mirage, thinking that the world exists or does not exist, that grasping is delusion, if there is delusion, one cannot be liberated. The delusion of grasping at non-existence that is spoken of here is the ignorance of being deluded about karma and its results, therefore it is not relevant here. Grasping that the world exists is the ignorance of grasping at truth. Among these two, the ignorance of being deluded about the self of phenomena is the object of focus, such as the eyes and ears.