Tibetan
ང་རྒྱུད་པ་རྣམས་ནི་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་མེད་རྒྱུའི་བདག་གཉིས་ནི་ཆེས་མི་འདྲ་བར་འདོད་དེ་དེ་ཡི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་ན་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་དགོས་མི་དགོས་ཀྱང་མི་མཐུན་ནོ། །དགག་བྱ་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་འཛིན་པ་ནི་གྲུབ་མཐས་བློ་མ་བསྒྱུར་བ་ལ་མེད་པས་སེམས་ཅན་ཀུན་འཁོར་ བར་འཆིང་བྱེད་མིན་པས་འཆིང་བྱེད་ནི་གཉིས་ཀ་ལ་ཡོད་པའི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདག་འཛིན་ནོ། བརྒྱ་པ་ལས། རྟོག་པས་མཐོང་བ་འཆིང་བ་སྟེ། །དེ་ནི་འདི་རུ་དགག་པར་བྱ། །ཞེས་རང་བཞིན་སྒྲོ་འདོགས་པའི་རྟོག་པས་འཆིང་བས་དེའི་ཡུལ་འགོག་པར་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དགག་བྱ་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ནི་ཡོད་པར་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་གང་ཡིན་ཐམས་ཅད་མིན་གྱི་དོན་དམ་པར་རམ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པར་འཛིན་པའོ། །དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པ། །བདེན་པ་གཉིས་ལ་ཡང་དག་བརྟེན། །ཞེས་སྐྱེ་འཇིག་སོགས་ཡོད་པ་ཀུན་རྫོབ་དང་མེད་པ་དོན་དམ་པར་ཡིན་པའི་བདེན་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་དབྱེ་ཤེས་དགོས་པར་གསུངས་ཤིང་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས་ཀྱང༌། དེ་བཞིན་སྒྱུ་འདྲའི་འཇིག་རྟེན་ལ། །སྐྱེ་དང་འཇིག་པ་ཉིད་སྣང་ཡང༌། །དམ་པའི་དོན་དུ་སྐྱེ་བ་དང༌། །འཇིག་པ་ཉིད་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། ཞེས་གསུངས་པས་སྐྱེ་འཇིག་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་ཙམ་མི་འགོག་ཅིང་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་དགག་བྱ་དང་དེ་ལྟར་འཛིན་པའི་བློ་དགག་བྱ་འཛིན་པའི་བློར་ཤེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་དག་རང་བཞིན་ལས་མེད་དེ། །དེ་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་ཡང་དག་མེད། ཅེས་རང་བཞིན་ལས་ཡོད་པ་དང་ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་ཞེས་ཁྱད་པར་སྦྱར་བ་དང༌། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། གང་གི་ས་བོན་རྫུན་པ་དེའི། །སྐྱེ་བ་བདེན་པ་ག་ལ་ཞིག །ཞེས་བདེན་པའི་ཁྱད་པར་སྦྱར་ཞིང་ངེས་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་ལས་ཀྱང་ཁྱད་པར་སྦྱར་བ་དུ་མ་ཞིག་ཡོད་དོ། །ངོ་བོ་ཉིད་དང་རང་བཞིན་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལས་ཡོད་པ་དང་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་སོགས་ནི་འདྲ་ སྟེ་རང་ལས་གྲུབ་པ་ཞེས་ཀྱང་མང་དུ་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལ་དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པ་རྣམས་ནི་དོན་དམ་པ་དང་ཡང་དག་པ་དང་བདེན་པ་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྦྱར་ན་ཡོད་པ་དགག་ནུས་ལ་དེ་དག་མ་སྦྱར་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སམ་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་ཡོད་པ་སོགས་སྦྱར་ཡང་འགོག་མི་ནུས་པར་བཞེད་དོ། །སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་དང་ཟླ་བའི་ལུགས་ནི་ཁྱད་པར་སྔ་ཕྱི་གཉིས་གང་རུང་གཅིག་སྦྱར་ན་གཉིས་པ་མི་དགོས་པས་དེ་གཉིས་འདྲ་བར་བཞེད་ཀྱི་དགག་བྱ་ལ་དོན་དམ་གྱི་ཁྱད་པར་མི་སྦྱོར་བ་ཡང་མིན་ལ་དེ་གཉིས་གང་ཡང་མ་སྦྱར་བར་སྐྱེ་བ་སོགས་འགོག་ནུས་པ་ཡང་མི་བཞེད་དོ། །དེ་ཡང་འཇུག་འགྲེལ་ལས། གཟུགས་བརྙན་རང་བཞིན་མེད་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཡང་ཤེས་བཞིན་དུ་མཁས་པ་སུ་ཞིག་གཟུགས་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ལས་ཐ་དད་མེད་པར་གནས་པ་རྣམས་ཡོད་པ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་དམིགས་པས། རང་བཞིན་དང་བཅས་པར་ངེས་པར་བྱེད་དེའི་ཕྱིར་ཡོད་པར་དམིགས་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་དོ། ཞེས་ཡོད་པ་ཙམ་དང་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་གཞིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཕྱེའོ། །དེ་དག་མ་ཕྱེད་ན་དངོས་པོ་ཡོད་ཕྱིན་ཆད་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོད་པ་དང་རང་གི་ངོ་བོས་མེད་ཕྱིན་ཆད་ཡེ་མེད་དུ་སོང་ནས་སྒྲོ་འདོགས་དང་སྐུར་འདེབས་ཀྱི་མཐའ་གཉིས་ལས་མི་འདའ་སྟེ་བརྒྱ་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། དངོས་པོ་དངོས་པོ་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་ལྟར་ན་ནི་ཇི་སྲིད་དུ་དངོས་པོ་དེའི་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་སྲིད་དུ་དེ་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོ་ ཡང་ཡིན་པ་ཉིད་ལ། གང་གི་ཚེ་རང་གི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བ་དེའི་ཚེ་དེ་ལ་དངོས་པོ་དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་བོང་བུའི་རྭ་དང་འདྲ་བས་གཉིས་སུ་སྨྲ་བ་ལས་མ་འདས་པའི་ཕྱིར་འདིའི་མངོན་པར་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་འགྲིག་དཀའ་བར་འགྱུར་རོ། ཞེས་སོ། །དེས་ན་རང་གི་ངོ་བོས་མེད་པས་ཡོད་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་དེ་ཉིད་ལ་རང་བཞིན་མེད་པའི་རྒྱུ་འབྲས་འཇོག་ནུས་པས་མེད་མཐའ་ཐམས་ཅད་ལས་གྲོལ་བ་ནི་སློབ་དཔོན་འདི་གཉིས་ཀྱིས་འཕགས་པའི་དགོངས་པ་བཀྲལ་བའི་ཁྱད་ཆོས་སུ་སྣང་བས་ཡོད་པ་གཉིས་དང་མེད་པ་གཉིས་ཕྱེད་པ་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེའོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་དང་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་བཞག་པ་ཙམ་མིན་པའི་ཡོད་པ་གཉིས་ནི་འདྲ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་ཡོད་པར་བཞག་པར་གསུངས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་བཞག་ལུགས་ནི། ངས་ལས་བསགས་སོ། །འབྲས་བུ་མྱོང་ངོ་ཞེས་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་འདི་ལ་ཐ་སྙད་བཏགས་པའི་གཞི་དེ་ཇི་འདྲ་ཞིག་ཏུ་ཡོད་བཙལ་བ་ན། མིག་རྣ་ལ་སོགས་པ་རེ་རེ་བ་དང་ཚོགས་པ་ཡང་ང་མིན་ལ་དེ་དག་ལས་དོན་གཞན་ན་ཡང་ང་མེད་པ་ནི་གང་ཟག་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་ཚུལ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་ཡིན་ཀྱང་ངས་མཐོང་བ་སོགས་མེད་ན་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མས་གནོད་པས་ཡོད་པར་ནི་གྲུབ་ལ་དོན་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པར་མ་སོང་བ་ན་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་ཡོད་པར་འགྲུབ་བོ། །ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་བཞག་པ་ཙམ་ཞེས་པའི་ཙམ་གྱི་སྒྲས་ཀྱང་དོན་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོད་པ་གཅོད་ཀྱི་ཚད་མས
Chinese
我等宗派认为，在人与法上所无的二种我，是极不相同的，因为这个理由，如果证悟人无我，对于是否需要证悟法无我，也是不一致的。所破的遍计所执，对于未被宗派转变心意者来说是没有的，因此不是系缚一切有情于轮回的因素，所以系缚的因素是二者都有的俱生我执。《百论》中说：“由分别所见为系缚，此于此处应遮破。”说由增益自性的分别系缚，因此要遮止它的对境。第二，所破的执著之分别，不是凡执著有之分别，而是执著胜义中或以自相而有。对此，诸佛所说之法，是完全依于二谛的。说必须了知有生灭等是世俗，无生灭等是胜义的二谛之差别，而且《宝鬘论》中也说：“如是幻化的世间中，生与灭现似有，然于胜义中，生与灭实则无有。”因此并非遮止仅仅有生灭等，而是胜义中有是所破，并且了知如此执著之心是执著所破之心。同样地，“彼等非由自性有，是故烦恼亦非真实。”说加上由自性有和真实有之差别，而且《宝鬘论》中说：“何者之种子是虚假的，彼之生起如何会是真实的？”加上真实的差别，并且在了义的经部中也有诸多加上差别的例子。本体、自性、由自相而有，以及由自本体而有等是相同的，也常出现由自而成立等说法。对此，自续派中观师们认为，如果加上胜义、真实、真谛和如实等的差别，则能遮破有，如果未加上这些，即使加上由本体或由本体而有等，也不能遮破。佛护和月称的宗派认为，前后二种差别中，加上任何一种即可，不需要第二种，因此认为二者是相同的，并不在所破上加上胜义的差别。
English
Our school holds that the two kinds of self that are absent in persons and phenomena are very different. Because of this reason, even if one realizes the selflessness of persons, it is inconsistent whether or not one needs to realize the selflessness of phenomena. The imputed object to be refuted is absent for those whose minds have not been transformed by tenets, so it is not a factor that binds all sentient beings in samsara. Therefore, the binding factor is the innate self-grasping that both have. The *Hundred Treatises* says, "What is seen by discrimination is binding; this should be refuted here." It says that attachment to inherent existence is binding, so its object should be refuted. Secondly, the discrimination that grasps the object to be refuted is not just any discrimination that grasps existence, but rather grasps existence in the ultimate sense or by its own character. Regarding this, the Buddhas taught the Dharma, relying completely on the two truths. It is said that one must know the distinction between the two truths, where existence such as arising and ceasing is conventional, and non-existence such as arising and ceasing is ultimate. Moreover, the *Garland of Jewels* also says, "Likewise, in the illusory world, arising and ceasing appear to exist, but in the ultimate sense, arising and ceasing do not exist." Therefore, it does not negate merely the existence of arising and ceasing, but rather existence in the ultimate sense is the object to be refuted, and knowing that such a grasping mind is a mind that grasps the object to be refuted. Similarly, "These are not from their own nature; therefore, afflictions are not truly existent." It says to add the distinction of existing from their own nature and truly existing. Moreover, the *Garland of Jewels* says, "If the seed is false, how can its arising be true?" Adding the distinction of truth, and there are also many examples of adding distinctions in definitive meaning sutras. Essence, nature, existing by its own character, and existing by its own essence are the same, and it is also often said that it is established from itself. Regarding this, the Svātantrika Madhyamikas believe that if one adds the distinctions of ultimate, true, truth, and suchness, then one can refute existence, but if one does not add these, even if one adds existing by essence or existing from essence, one cannot refute it. The schools of Buddhapālita and Candrakīrti believe that if one adds any one of the former or latter two distinctions, the second is not necessary, so they consider the two to be the same, and do not add the distinction of ultimate to the object to be refuted.
Chinese
不做结合，也不认为不结合二者就能阻止生等。如《入行论释》中说：明明知道影像没有自性的因果安立，哪一位智者会认为色、受等与因果无别而存在的事物仅仅是存在，从而确定其具有自性呢？因此，即使认为存在，也不是自性生。这里区分了仅仅存在和自性存在的差别。如果不能区分这些，那么只要事物存在，就一定有自己的体性；一旦没有自己的体性，就完全消失，从而无法超越增益和诽谤的两个极端。如《百论释》中说：如果按照说事物存在的人的观点，那么只要那个事物存在，它就一定有自己的体性。当它失去自己的体性时，那个事物就完全不存在了，就像驴子的角一样，无法超越二者，因此，这里的所有显现意欲都难以成立。因此，因为没有自己的体性，所以摆脱了一切有边；又因为对它能安立无自性的因果，所以摆脱了一切无边。这似乎是这两位论师阐释圣者意趣的特点，因此区分有二和无二非常重要。以自相存在和以名言力安立的仅仅存在并非相同，而所有世俗存在都说是以名言力而安立的。所谓以名言力安立的方式是：我造业了，我感受果报等等，在安立这些名言时，如果寻找名言安立的基础是如何存在的，那么眼睛、耳朵等每一个以及它们的集合都不是我，而且在它们之外也没有我，这是补特伽罗（人）以自性而无的方式。即使如此，如果我没有看见等等，就会被名言量的妨害，因此成立为存在，但因为不是以事物自性而存在，所以成立为以名言力而存在。仅仅是以名言力而安立的“仅仅”一词，也以量遮遣了事物自性的存在。
English
It is not a combination, nor is it considered that not combining the two can prevent birth and so on. As it says in the commentary on the "Entering the Middle Way": Knowing that the establishment of cause and effect of images without inherent existence, which wise person would think that things like form and feeling, which exist inseparably from cause and effect, are merely existent, thereby determining that they have inherent existence? Therefore, even if one thinks they exist, they are not inherently born. Here, the difference between merely existing and inherently existing is distinguished. If these are not distinguished, then as long as a thing exists, it must have its own nature; once it does not have its own nature, it completely disappears, thereby not being able to transcend the two extremes of superimposition and denial. As it says in the commentary on the "Hundred Verses": If according to the view of those who say that things exist, then as long as that thing exists, it must have its own nature. When it is separated from its own nature, that thing does not exist in any way, like the horns of a donkey, so it cannot transcend the two, therefore, all the manifest desires here are difficult to establish. Therefore, because it does not have its own nature, it is freed from all extremes of existence; and because one can establish cause and effect without inherent existence on it, it is freed from all extremes of non-existence. This seems to be the characteristic of these two teachers explaining the intention of the noble ones, therefore, it is very important to distinguish between the two existences and the two non-existences. Existence by its own characteristics and existence that is merely established by the power of convention are not the same, and all conventional existences are said to be established by the power of convention. The way of establishing by the power of convention is: I have accumulated karma, I experience the results, etc. When establishing these conventions, if one searches for how the basis of establishing the convention exists, then each of the eyes, ears, etc., and their collection are not me, and there is no me other than them, this is how the person is without inherent existence. Even so, if I do not see, etc., it would be harmed by the conventional valid cognition, therefore it is established as existing, but because it does not exist by its own nature, it is established as existing by the power of convention. The word "merely" in "merely established by the power of convention" also uses valid cognition to negate the existence of the inherent nature of things.