Tibetan
་གྲུབ་པ་མི་གཅོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ མིང་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཙམ་གྱི་སྒྲས་ཀྱང་མིང་མིན་པའི་དོན་ཡོད་པ་དང་དོན་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ཡང་མི་གཅོད་ལ་མིང་གིས་གང་བཏགས་ཐམས་ཅད་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པར་སྟོན་པ་ཡང་མིན་གྱི་དོན་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པ་གཅོད་དོ། །དེས་ན་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། ཐ་སྙད་གདགས་པ་མ་གཏོགས་པར། །གང་ཞིག་ཡོད་དམ་མེད་འགྱུར་བའི། །འཇིག་རྟེན་དོན་དུ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་ཡོད་པར་བཞག་པ་མིན་པའི་སྲིད་ཀྱང་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་གང་བཞག་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་མིན་ནོ། །དེ་ཡང་མཆོད་སྦྱིན་གྱིས་གཟུགས་མཐོང་ཞེས་པ་དང་མཆོད་སྦྱིན་རྫས་ཡོད་ཀྱིས་མཐོང་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་བཏགས་པའི་བཏགས་སའི་དོན་དེ་ཇི་ལྟར་ཡོད་བཙལ་བས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་རྙེད་པ་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡང་མེད་ཀྱང་། སྔ་མས་མཐོང་བ་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པ་ལ་ཚད་མས་གནོད་ལ་ཕྱི་མས་མཐོང་བ་ཚད་མས་དགག་ནུས་པས་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་ལ་ཚད་མས་གནོད་པའི་ཕྱིར་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་མེད་གཏན་མི་མཚུངས་སོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་རྫས་ཡོད་རིགས་པས་བཙལ་ན་རྙེད་དགོས་པས་དེས་མ་རྙེད་ན་དགག་ནུས་ལ་ཡོད་ཙམ་རིགས་པས་བཙལ་ན་རྙེད་དགོས་པ་མིན་པས་དེས་མ་རྙེད་པས་འགོག་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚུལ་དེ་ཡང་རིགས་པས་དཔྱད་མི་བཟོད་དང་རིགས་པས་གནོད་པ་དང་རིགས་ཤེས་ཀྱིས་མ་རྙེད་པ་དང་དེས་བཀག་པ་གཉིས་སོ་སོར་ཕྱེད་པ་ལ་རག་ལས་ སོ། །གལ་ཏེ་བཙལ་ཞིང་དཔྱད་པ་ན་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱིས་ཡོད་པ་རྙེད་མི་སྲིད་པས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་དོན་དེ་ལྟར་ཁས་མི་ལེན་ན། འཇིག་རྟེན་ན་སྐྱེས་སམ་མ་སྐྱེས་འོངས་སམ་མ་འོངས་ཞེས་དཔྱོད་པ་ལ་གང་རུང་གཅིག་ཁས་ལེན་པ་དང་ཇི་ལྟར་མི་འགལ་སྙམ་ན། དེ་གཉིས་ནི་དཔྱོད་ལུགས་གཏན་མི་མཚུངས་ཏེ་འདི་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འོངས་པའི་ཐ་སྙད་བཏགས་པ་དེ་ལ་དེ་ཙམ་གྱིས་མ་ཚིམ་པར་ཐ་སྙད་བཏགས་པའི་དོན་དེ་ཇི་འདྲ་ཞིག་ཏུ་ཡོད་བཙལ་བའི་དཔྱོད་ལུགས་མིན་ལ་སྔ་མ་དེ་ལྟར་དཔྱོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དཔྱོད་ལུགས་སྔ་མ་འདྲ་བས་དཔྱད་པའི་ཚེ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱིས་ཡོད་པར་རྙེད་པའི་དོན་ཁས་མི་ལེན་ལ་ཕྱི་མའི་དཔྱད་པའི་དོན་ཁས་བླངས་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པ་ཁས་མི་ལེན་པས་ག་ལ་མཚུངས། རང་རྒྱུད་པ་རྣམས་ནི་སྔར་ལྟར་དཔྱོད་པ་དེ་ཙམ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་གྲུབ་མ་གྲུབ་དཔྱོད་པ་མིན་པར་འདོད་པས་དེ་འདྲས་བཙལ་བའི་དོན་ཡོད་པར་ཡང་འདོད་ལ་དེ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་ཡང་སྨྲ་སྟེ་དེ་ཙམ་ཞིག་ཐ་སྙད་དུ་མེད་ན་རྒྱུ་འབྲས་སོགས་གཏན་མི་རུང་ངོ་སྙམ་དུ་བསམས་སོ། །འོ་ན་འདི་པའི་ལུགས་ཀྱིས་དོན་དམ་པར་གྲུབ་མ་གྲུབ་དཔྱོད་པའི་མཚམས་གང་ནས་འཛིན་ཞེ་ན། འདིས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་མིང་གི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་བཞག་པའི་ཡོད་པར་མི་འདོད་པས་ཐ་སྙད་པའི་དབང་པོ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྣང་ཞེན་གྱི་ཡུལ་གྱི་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པའི་དོན་ལ་མ་འཁྲུལ་བའི་ཤེས་པ་ལ་ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་དབང་གིས་ བཞག་པ་མིན་པར་དོན་རང་གི་གནས་ལུགས་ཀྱི་དབང་གིས་ཡོད་པ་ནི་དོན་དམ་དུ་ཡོད་པ་དང༌། དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པར་འདོད་པས་དེ་འདྲ་བའི་ངོ་བོར་ཡོད་མེད་དཔྱོད་པ་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་གྲུབ་མ་གྲུབ་དཔྱོད་པར་འགྱུར་རོ། །འཇིག་རྟེན་པ་དང་གྲུབ་མཐའི་དཔྱོད་ལུགས་དང་གྲུབ་མཐའ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་གྲུབ་མ་གྲུབ་དཔྱོད་པའི་ཁྱད་པར་རྣམས་མ་ཤེས་ན། དཔྱོད་པའི་དོན་ཁས་ལེན་པ་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མི་འདོད་དོ་ཞེས་དབུ་མ་པ་གཉིས་ཀས་མང་དུ་བཤད་པ་ལ་འཁྲུལ་པ་ཆེན་པོ་སྐྱེ་ཞིང་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་འབྱེད་པ་ཡང་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བས་གཞན་དུ་ཞིབ་ཏུ་བཤད་པ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྔར་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་དཔྱད་ནས་ཡོད་པར་འཛིན་པ་ནི་གྲུབ་མཐས་བཞག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདག་འཛིན་གཉིས་ཀས་ནི་དེ་ལྟར་མི་འཛིན་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པར་བཟུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་འདྲར་ཡོད་ན་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱིས་བཙལ་བའི་ཚེ་རྙེད་དགོས་ལ་དེ་འགོག་པ་ན་དཔྱད་ནས་འགོག་པ་ཡང་འཐད་དོ། །སྔར་བསྟན་པའི་དཔྱོད་ཚུལ་དེ་ལྟར་བྱས་ན་མི་རྙེད་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའི་རྒྱུ་འབྲས་འཇོག་པ་ནི་ཐལ་འགྱུར་པ་མིན་པ་སུས་ཀྱང་མི་ཤེས་པས་དེ་ལྟར་དཔྱད་ནས་མ་རྙེད་པ་ལ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པས་རྒྱུ་འབྲས་སོགས་ཐམས་ཅད་བཀག་པ་འདི་ཡི་ལུགས་སུ་འཛིན་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་རིགས་སོ། །སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུ་པ་ལས་ཀྱང༌། འདི་རྟེན་འདི་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བའི། །འཇིག་རྟེན་ཚུལ་འདི་འགེག་མི་མཛད། །ཅེས་དང་རྩོད་ ཟློག་ལས་ཀྱང༌། ཐ་སྙད་ཁས་ནི་མ་བླངས་པར། །ངེད་ཅག་འཆད་པར་མི་བྱེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་དེ་ལྟར་ཡིན་ལུགས་ཀྱི་དོན་རིག་པ་ནི་མ་རིག་པས་ཇི་ལྟར་བཟུང་བའི་ཡུལ་དེ་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་ཡུལ་དེ་ཡོད་པ་ལ་གནོད་བྱེད་དང་མེད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན་གྱི། ཡུལ་བདག་གཉིས་ལས་ཡིད་ཚུར་བསྡུས་པ་ཙམ་ཞིག་གོམས་པ་ལས་མི་
Chinese
不遮断成立。同样地，所谓“仅是名言”中的“仅”字，也不遮断非名言之义存在，以及以量成立之义，但也不是说凡名言所诠释的一切都在世俗中存在，而是遮断了以自性存在的意义。因此，《宝鬘论》中说：“除了施设名言外，有或无转变的，世间意义中有何物？”如是所说，并非以名言力安立为存在的法，都以名言力所安立的一切皆存在。例如，说“以供施能见色”和“以供施实有物能见”这两种名言安立的所安立之义，即使寻找其如何存在也丝毫不能找到，也没有任何差别。然而，前者所见的在名言中不存在，会被量所损害；后者所见的能被量所遮破，因为在名言中存在的会被量所损害，所以在名言中存在与否是完全不同的。其理由是，如果实有物以理智寻找就必须能找到，如果找不到就能遮破；而仅仅存在以理智寻找不一定能找到，所以即使找不到也不能遮止。这种道理也取决于区分理智不能观察、被理智损害、理智识不能找到以及被理智遮止这二者。如果寻找和观察时，观察者不可能找到存在，因此不承认在世间名言中存在的意义，那么在世间中，对于“生或未生，来或未来”的观察，如何与承认其中之一不相违背呢？这二者的观察方式是完全不同的，因为前者只是对生和来的名言进行安立，并不满足于此，而是寻找名言安立的意义是如何存在的观察方式，而后者并非如此观察。因此，由于观察方式与前者相似，所以在观察时，不承认观察者能找到存在的意义，而对于后者的观察意义虽然承认，但不承认以自性存在，又怎么能相同呢？自续派认为，像先前那样的观察，并非观察是否成立为胜义谛，因此也认为以那种方式寻找的意义是存在的，并且也认为是自相成立的。
English
It does not preclude establishment. Similarly, the word "merely" in the statement "merely designated" does not preclude the existence of a meaning that is not a name, nor does it preclude the meaning established by valid cognition. However, it does not mean that everything designated by names exists conventionally; rather, it precludes the existence of things by their own nature. Therefore, as stated in the Ratnavali, "Apart from the imputation of terms, what in the world exists or changes?" As such, not everything that is established by the power of convention exists, even if it is not established as existing by the power of convention. For example, there is no difference even if one cannot find even a little bit when searching for how the meaning of the designated object exists in the terms "seeing form through offerings" and "seeing through offerings of real objects." However, the former, which is seen as non-existent in name, is harmed by valid cognition, while the latter, which is seen, can be refuted by valid cognition. Because what exists in name is harmed by valid cognition, existence and non-existence in name are completely different. The reason for this is that if a real object is sought by reason, it must be found, and if it is not found, it can be refuted. However, mere existence does not necessarily have to be found by reason, so even if it is not found, it cannot be prevented. This principle also depends on distinguishing between what cannot be examined by reason, what is harmed by reason, what is not found by rational knowledge, and what is prevented by it. If, when searching and examining, the examiner cannot possibly find existence, and therefore does not accept the meaning of existence in worldly convention, then how can it not be contradictory to accept one of the alternatives when examining whether one is born or unborn, come or not come in the world? The methods of examination are completely different, because the former merely establishes the terms of birth and coming, and is not satisfied with that alone, but seeks the method of examining how the meaning of the established term exists, while the latter does not examine in that way. Therefore, since the method of examination is similar to the former, when examining, one does not accept the meaning of existence that the examiner can find, but although one accepts the meaning of the latter examination, one does not accept existence by its own nature, so how can they be the same? Svatantrikas believe that such an examination as before is not an examination of whether or not it is established as the ultimate truth, so they also believe that the meaning sought in that way exists, and they also believe that it is established by its own characteristics.
Chinese
如果说仅仅因为没有这些名言，就认为因果等完全不可能，我是这样想的。那么，按照此派的观点，从哪里把握衡量是否在胜义中成立的界限呢？因为此派不认为因果等是依名言而安立的存在，所以对于名言的根基——眼识等，对于不迷惑于显现执著之境的自性的识，不是依如何显现而安立，而是依事物自身的实有而存在，这才是胜义有；与此相反，则认为是世俗有。因此，从衡量是否存在这样的自性，才能衡量是否在胜义中成立。如果不了解世间人和宗派的衡量方式，以及宗派是否在胜义中成立的差别，那么，接受衡量之义，即使在名言中也不认可，这样中观派二者都多有阐述，会产生很大的错误，并且区分名言中存在与否的差别也非常困难，所以应该从其他详细的阐述中了解。像之前所说的那样，通过观察而执著为存在，仅仅是宗派所安立的，因此俱生我执二者虽然不那样执著，但却是执著为以自性而存在的。因此，如果存在于那样，那么在观察者寻找时必须找到，并且在遮止时，通过观察而遮止也是合理的。如果像之前所示的观察方式那样，安立不被找到的自性空性的因果，那么谁也不会认为不是应成派，因此如果通过那样观察而没有找到，就认为观察的理性能遮止一切因果等，这是此派的观点，是非常不合理的。《七十空性论》中也说：“此依此而生，不遮此世间法。”《诤论止息论》中也说：“若不许世俗，吾等不宣说。”如是宣说。第二，如是实相之义的智慧，就是了悟无明所执著的境不存在。而这来自于以能损害境存在和能成立境不存在的理智来确定，而不是仅仅习惯于从境和有境二者中收摄心念。
English
If one thinks that just because there are no such terms, cause and effect, etc., are completely impossible, that's what I think. So, according to this school, from where do we grasp the boundary for measuring whether or not something is established in the ultimate sense? Because this school does not consider cause and effect, etc., to be existent by virtue of being established by nominal terms, therefore, for the basis of nominal terms—eye consciousness, etc.—for the consciousness that is not confused about the self-nature of the object of appearance and attachment, it is not established according to how it appears, but exists according to the reality of the thing itself, and this is what exists ultimately; conversely, it is considered to exist conventionally. Therefore, from measuring whether or not there is such a self-nature, one can measure whether or not it is established in the ultimate sense. If one does not understand the difference between the ways of measuring of worldly people and philosophical schools, and whether or not philosophical schools are established in the ultimate sense, then accepting the meaning of measurement is not even recognized in nominal terms. Thus, both Madhyamikas have explained much, and great errors will arise, and it is also very difficult to distinguish the difference between existence and non-existence in nominal terms, so it should be understood from other detailed explanations. As mentioned earlier, holding onto existence through investigation is only established by philosophical schools, so although the two co-emergent self-graspers do not grasp in that way, they do grasp it as existing by its own nature. Therefore, if it exists in that way, then it must be found when the investigator searches, and it is also reasonable to stop it through investigation when it is stopped. If one establishes cause and effect that are empty of a nature that cannot be found by doing the investigation method shown earlier, then no one will think that it is not a Prasangika, so if one does not find it by investigating in that way, one thinks that the reasoning of the investigator can stop all cause and effect, etc., and holding this as the view of this school is very unreasonable. The "Seventy Stanzas on Emptiness" also says: "This arises from this, do not obstruct this worldly law." The "Refutation of Objections" also says: "If we do not accept conventional terms, we will not explain." Thus it is said. Secondly, the wisdom of the meaning of suchness is to realize that the object grasped by ignorance does not exist. And this arises from determining with reason that can harm the existence of the object and can establish the non-existence of the object, rather than just being accustomed to withdrawing the mind from the object and the subject.