Tibetan
་དུ་མ་བསྟན་ནས་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྒྲུབས་པ་དེ་སྣ་ཚོགས་པ་འདི་ཐམས་ཅད་མིང་གི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་ཡོད་པར་སྟོན་པའི་དོན་དང་ཚུལ་དེ་ལ་བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་འཐད་པར་སྟོན་པ་མི་གོ་བས་དེ་རྟོགས་པའི་དོན་དུ་སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུ་པ་མཛད་དོ། འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་བ་ལ་ཡོད་མེད་ཀྱི་མཐར་ལྟ་བ་སྤོང་བའི་ལམ་དགོས་པ་ནི་གཞུང་གཞན་གཉིས་ཀྱིས་སྟོན་ཏེ་རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས། ཡོད་པས་རྣམ་པར་མི་གྲོལ་ཏེ། །མེད་པས་སྲིད་པ་འདི་ལས་མིན། །ཞེས་ཡོད་མེད་ཀྱི་མཐར་ལྷུང་བ་ལ་གྲོལ་བ་མེད་པར་བསྟན་ནས། དངོས་དང་དངོས་མེད་ཡོངས་ཤེས་པས། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་གྲོལ། ཞེས་དངོས་པོ་ཡོད་མེད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཤེས་པས་འཕགས་པ་རྣམས་སྲིད་པ་ལས་གྲོལ་བར་གསུངས་སོ། །དེ་གཉིས་ཀྱང་ཕན་ཚུན་མ་བརྟེན་པར་མེད་པས་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་མེད་པ་ནི་དེ་དག་གི་དེ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ལ་དངོས་པོ་འཁོར་བ་དང་དངོས་མེད་མྱང་འདས་ཡོད་པར་གསུངས་པས་དེ་གཉིས་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་མི་འཐད་པར་བརྩད་པའི་ལན་དུ་དེ་ལྟར་ཡོད་པར་གསུངས་པ་བྱིས་པའི་ཐ་སྙད་པའི་ཤེས་པས་ཡོད་པར་བཟུང་བའི་འཛིན་སྟངས་དང་མཐུན་པར་གསུངས་ཀྱི། འཕགས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཟིགས་པའི་གཟིགས་ངོ་དང་བསྟུན་ནས་གསུངས་པ་མིན་ནོ། །སྲིད་པ་འཁོར་བ་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་འབྲས་བུའི་ཚེ་འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱས་པ་ལ་མྱང་འདས་ ཐོབ་པ་ཞེས་བཞག་གོ །དེ་ལྟ་མིན་པར་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་ཉོན་མོངས་ཟད་པ་དང་ཕུང་པོ་ཕྱི་མ་མི་སྐྱེ་བས་འཇོག་ན་འགོག་པ་མྱང་འདས་དེ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དང་ཉོན་མོངས་དང་ཕུང་པོ་ཟད་པ་གང་ཡང་མི་འཐད་ཅེས་འགོག་ཅིང་དེ་ཉིད་ཐེག་དམན་གྱི་མྱང་འདས་སྟོན་པའི་ལུང་གི་དོན་དུ་ཡང་འཆད་ལ། དེ་སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་གཞུང་ལྷག་མ་རྣམས་གསུངས་སོ། །མདོར་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པའི་ཚེ་མྱང་འདས་ཐོབ་པ་དང་མངོན་དུ་བྱས་ཞེས་པའི་དོན་དེ་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མངོན་དུ་བྱས་པ་ཞིག་མེད་ན་མྱང་འདས་ཐོབ་པ་གཏན་མི་རུང་བར་ཐེག་དམན་གྱི་མདོ་ཉིད་ཀྱིས་སྒྲུབ་པ་གཙོ་བོའི་དོན་ནོ། །རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས་མངོན་མཐོའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་དད་པ་ཡིན་ལ་དེ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ལས་ངེས་ལེགས་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྣོད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཤེས་རབ་ནི་བདག་དང་བདག་གི་བ་གཉིས་དོན་དམ་པར་མེད་པར་ཤེས་པ་ཡིན་ལ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཕུང་པོ་བདེན་མེད་དུ་ཤེས་པ་ན་ངར་འཛིན་ཟད་པར་འགྱུར་བ་དང༌། ཕུང་པོའི་བདེན་འཛིན་མ་ཟད་བར་དུ་འཁོར་བ་མི་ལྡོག་ཅིང་ཟད་པ་ན་ལྡོག་པ་དང༌། མེད་ལྟས་ངན་སོང་དང་ཡོད་ལྟས་བདེ་འགྲོར་འཁོར་བས་དེ་གཉིས་ལས་ཐར་བ་ལ་ཡོད་མེད་ཀྱི་མཐའ་གཉིས་ལ་མི་རྟེན་པའི་ཡང་དག་པའི་དོན་ཤེས་དགོས་པ་དང༌། དོན་དེ་ནི་གང་ཟག་ཁམས་དྲུག་འདུས་པ་ལ་བཏགས་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་དང་གཅིག་ཐ་དད་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པས་ཡང་དག་ པར་མ་གྲུབ་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ཁམས་དང་ཕུང་པོ་ཡང་བརྟག་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པའོ། །འདི་དང་སྔ་མ་གཉིས་སུ་ཡང་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་རང་བཞིན་བཀག་པའི་རྟེན་འབྱུང་གི་དེ་ཉིད་བསྟན་པ་ཡང་མང་མོད་ཀྱི་མཐའ་གཉིས་ལ་མི་རྟེན་པའི་ཡང་དག་པའི་དོན་ཤེས་པ་ཞིག་འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་བའི་ལམ་ལ་ངེས་པར་དགོས་སོ་ཞེས་གཙོ་བོར་དེ་སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་སྣང་ལ། རྩ་ཤེ་དང་སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུ་པ་ལས་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ལམ་གྱིས་མ་རིག་པ་ལྡོག་ཅིང་དེ་ནས་ཡན་ལག་ལྷག་མ་ཐམས་ཅད་ལྡོག་པར་གསུངས་མོད་ཀྱང་ཡུལ་རྟེན་འབྱུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཏན་ལ་འབེབས་པ་གཙོ་བོར་སྣང་གི་དེ་རྟོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཐར་པའི་རྒྱུར་སྒྲུབ་པ་གཙོ་བོར་མི་སྣང་སྟེ་སྔ་མ་འགྲུབ་དཀའ་བ་ལ་དགོངས་སོ། །དེ་དག་གི་དོན་མདོར་བསྡུ་ན་རྩ་ཤེ་དང་ཞིབ་མོ་རྣམ་འཐག་གིས་ཕས་རྒོལ་གྱི་བསྒྲུབ་བྱ་དང་སྒྲུབ་བྱེད་རྒྱས་པར་བཀག་ནས་རྟེན་འབྱུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པ་ན། དེ་ལྟར་འགོག་པ་དེའི་ལུགས་ལ་ཡང་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་བྱ་བྱེད་མི་འཐད་པས་གཞན་ཕྱོགས་འགོག་པ་དང་རང་ཕྱོགས་སྒྲུབ་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་པ་ལ་རང་ལ་དེ་དག་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་འཐད་པར་རྩོད་ཟློག་གིས་བསྟན་ནོ། །དེ་ལྟར་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་བྱེད་པས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དོན་རྟེན་འབྱུང་རང་གི་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་པ་དེ་ཉིད་དོན་དམ་པ་ཡིན་པས་སྣ་ཚོགས་པ་འདི་ཐམས་ཅད་མིང་གི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་ཡོད་པར་བཞག་པ་ནི་ཀུན་ རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པའི་དོན་དུ་སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུ་པ་ལས་བསྟན་པ་ནི་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་གྱི་ཐ་སྙད་པའི་དོན་ལ་བྱ་བྱེད་ཀུན་འཐད་པར་རྟོགས་སོ། །བདེན་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས་འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་བ་ལ་ཡང་མེད་དུ་མི་རུང་ངོ་ཞེས་གཞུང་གཞན་གཉིས་ཀྱིས་སྟོན་པས། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་འདིས་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་སྒོར་འཇུག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ལམ་གྱི་སྲོག་མཐོང་བའི་མིག་སྟེར་བས་སྐུ་དྲིན་ཤིན་ཏུ་ཆེའོ། །དེ་དག་གི་ནང་ནས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་དབུ་
Chinese
已经多次显示并成立了无自性，为了让人们理解所有这些事物都因名称的约定而存在，以及所有行为都合理的道理和方式，因此撰写了《七十空性论》。为了从轮回中解脱，需要一种舍弃有无两边极端观点的道路，这由另外两部论典来阐述，即《六十正理论》中说：“由有不能得解脱，由无亦非从此生。”表明了堕入有无两边极端没有解脱。又说：“若能遍知有与无，彼大自在得解脱。”意思是说，如果如实了知事物有无的真如实相，那么圣者们就能从轮回中解脱。这两者也因为互相不依赖而没有以自性成立的自性，这就是它们的真如。其中说事物是轮回，非事物是涅槃，如果争辩说这两者没有自性不合理，那么回答说，这样说是因为与儿童的世俗认识所认为的存在方式相符，而不是与圣者所见的真如实相相符。通过完全了解轮回没有自性产生的智慧，在果位时显现灭尽，这被称为获得涅槃。如果不是这样，而是以自相成立的烦恼灭尽和不再产生后世的蕴来安立，那么无论是显现灭尽涅槃，还是烦恼和蕴灭尽，都不合理，这样进行遮破，并且这也解释了小乘涅槃教义的含义。为了成就它，宣说了其余的论典作为支分。总之，获得阿罗汉果位时，获得涅槃和显现的意义，如果没有显现真如胜义谛，那么绝对不可能获得涅槃，这是小乘经典本身所成立的主要意义。在《宝鬘论》中说，增上生的成就之因是信赖的信心，在它之前行持，就会转变为决定善的成就之因——智慧的容器。智慧是了知我和我所二者在胜义中不存在，依靠它，蕴是无自性的。
English
It has been shown many times and established that there is no self-nature. In order to make people understand that all these things exist due to the convention of names, and that all actions are reasonable, the "Seventy Stanzas on Emptiness" was written. In order to be liberated from samsara, a path of abandoning the extreme views of existence and non-existence is needed, which is explained by two other treatises, namely, the "Sixty Stanzas on Reasoning," which says, "By existence, there is no liberation, and by non-existence, it is not from this existence." It shows that there is no liberation in falling into the extremes of existence and non-existence. It also says, "If one knows both existence and non-existence, that great sovereign is liberated." It means that if one truly knows the suchness of the existence and non-existence of things, then the noble ones can be liberated from samsara. These two also do not depend on each other, so there is no self-nature established by their own nature, which is their suchness. Among them, it is said that things are samsara and non-things are nirvana. If it is argued that it is unreasonable for these two to have no self-nature, then the answer is that it is said in accordance with the way of existence as perceived by the worldly knowledge of children, and not in accordance with the view of the suchness seen by the noble ones. By the wisdom of fully understanding that samsara has no self-nature, the cessation is manifested at the time of the result, which is called obtaining nirvana. If it is not like this, but it is established by the exhaustion of afflictions established by self-characteristics and the non-arising of future aggregates, then it is unreasonable whether it is manifesting the cessation of nirvana or the exhaustion of afflictions and aggregates. This is refuted, and it also explains the meaning of the teachings of the Hinayana nirvana. In order to accomplish it, the remaining treatises are spoken as branches. In short, when the state of arhat is attained, the meaning of attaining and manifesting nirvana is that if the ultimate truth of suchness is not manifested, then it is absolutely impossible to attain nirvana, which is the main meaning established by the Hinayana sutras themselves. In the "Ratnavali," it is said that the cause of higher rebirth is trusting faith, and by practicing it beforehand, it will be transformed into a vessel of wisdom, which is the cause of definite goodness. Wisdom is the knowledge that the two, self and what belongs to self, do not exist in the ultimate sense, and relying on it, the aggregates are without self-nature.
Chinese
，知晓之时我执便会止息，以及蕴的真执未止息之前，轮回不会停止，止息之时便会停止，以及以无的观点于恶趣中，以有的观点于善趣中流转，因此从这二者中解脱，必须了知不依赖有无二边的真实之义，以及此义乃是就补特伽罗六界聚合而安立，因此与彼等既非一亦非异，任何处皆不成立，故而真实不成立。同样，界与蕴也应当如是观察，如是宣说。此二者之中，对于补特伽罗与法，遮止自性的缘起之真如也已显示甚多，然而了知不依赖二边的真实之义，对于从轮回中解脱之道是必定需要的，故而主要显现为成就此义之支分。从《中论》与《七十空性论》中也说，以了悟彼真如之道，无明便会止息，之后其余支分全部止息，然而主要显现的是确定所缘缘起之真如，而将了悟彼者作为解脱之因来成就，则不主要显现，这是因为考虑到前者难以成就。总而言之，这些的意义是，《中论》与《广释》广泛地遮破了他宗的所立与能立，从而显示了缘起之真如。如此遮破的宗派中，由于遮破与成立的能作所作不合理，因此会认为遮破他方与成立自方是不存在的，对此，以辩论的方式显示了自己具有彼等所有能作所作都是合理的。如是，以遮破与成立的能作所作所确立的意义，即缘起自身以自性不成立，此即是胜义谛，因此，所有这些形形色色的事物，都是依名言的权势而安立存在，这是在世俗中存在的意义，于《七十空性论》中显示，对于仅仅是名言安立的世俗之义，一切能作所作都是合理的，如是了知。如是了知二谛之理，莫说获得佛果，即使是从轮回中解脱也是不可或缺的，如是其他二论所宣说。因此，这位大士给予一切进入大小乘之门者以视见道路命脉之眼，恩德甚大。这些之中最为殊胜的是中
English
, when one knows, self-grasping will cease, and as long as the grasping of the truth of the aggregates has not ceased, samsara will not revert, and when it ceases, it will revert. And by viewing as non-existent, one revolves in the lower realms, and by viewing as existent, one revolves in the happy realms. Therefore, to be liberated from these two, one must know the true meaning that does not rely on the two extremes of existence and non-existence. And that meaning is imputed to the aggregation of the six elements of a person, therefore it is neither one nor different from them, and it is not established anywhere, so it is not truly established. Likewise, the elements and aggregates should also be examined, as it is said. In these two, the previous one and this one, the suchness of dependent arising, which prevents self-nature in persons and dharmas, has also been shown a lot, but knowing the true meaning that does not rely on the two extremes is definitely necessary for the path of liberation from samsara, so it mainly appears as a part of accomplishing that. From the Root Wisdom and the Seventy Stanzas on Emptiness, it is also said that by the path of realizing that suchness, ignorance will cease, and then all the remaining branches will cease, but mainly it appears to establish the suchness of the object of dependent arising, and to establish the object of realizing that as the cause of liberation does not mainly appear, because it is considered that the former is difficult to accomplish. In short, the meaning of these is that the Root Wisdom and the Detailed Analysis extensively refute the object to be proven and the means of proof of the opponents, and then show the suchness of dependent arising. In that way, in the system of refutation, since the action of refutation and establishment is not reasonable, it will be thought that there is no refutation of others and no establishment of oneself, to this, it is shown by debate that all the actions of oneself and others are reasonable. Thus, the meaning established by the action of refutation and establishment, that dependent arising itself is not established by its own nature, that itself is the ultimate truth, therefore, all these various things are established as existing by the power of names, which is the meaning of existing in conventional truth, as shown in the Seventy Stanzas on Emptiness, for the meaning of conventional terms that are merely named, all actions are reasonable, thus it is realized. Realizing the way of the two truths in this way, not to mention attaining Buddhahood, even liberation from samsara is indispensable, as the other two treatises say. Therefore, this great being gives the eye of seeing the lifeblood of the path to all who enter the gate of the Great and Small Vehicles, and his kindness is very great. Among these, the most excellent is the Middle