Tibetan
་དུས་སྔ་ཕྱི་པའི་གཞན་སྐྱེ་སྟོན་པ་ཡང་མིན་ལ་དེ་མིན་ཡང་དེ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་སྐྱེ་བ་འདོད་དགོས་སོ་སྙམ་ན། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཇུག་འགྲེལ་ལས་གསུངས་པས་སྐྱེ་བ་འདོད་ཀྱང་རང་མཚན་གྱི་སྐྱེ་བ་མི་འདོད་དོ། །འོ་ན་དེས་ཅི་སྟོན་ཞེ་ན་ཅིག་ཅར་དུ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་མ་བརྟགས་པར་གྲུབ་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་ བུའི་སྐྱེ་བ་སྟོན་ནོ། །ཅིག་ཅར་དུ་ཞེས་པ་ནི་སྐྱེ་འགག་གི་བྱ་བ་དུས་གཅིག་་པ་ལ་བརྟན་ནས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བའོ། །རིགས་པ་ཕྱི་མས་འགོག་པ་ནི་གཞན་དངོས་ཀྱི་དངོས་པོའི་སྒྲ་ཉིད་ཀྱི་དོན་སྟོན་པ་ལ་བྱས་ན་བདག་དངོས་མེད་པ་དེ་གཞན་འགོག་པའི་རྒྱུ་མཆན་དུ་སོང་གི་སྐྱེ་བ་འགོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་མ་སོང་བས་སོ། །དེ་ལྟར་གཞན་སྐྱེ་ལ་རིགས་པས་གནོད་བས་ན་རྐྱེན་བཞི་ལས་དངོས་བོ་རྣམས་སྐྱེ་བར་གསུངས་ཀྱང་གཞན་སྐྱེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཞེད་པ་མིན་ཏེ། དེས་ནི་རིགས་པ་དང་འགལ་པའི་དོན་མི་བཞེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུང་གི་དགོངས་པ་ནི་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་སྐྱེ་བ་སོགས་དོན་དམ་པ་མིན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་པའོ་ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་ཡིན་ལ་དེས་ན་རྐྱེན་བཞི་ལས་སྐྱེ་བར་གསུངས་པའི་མདོས་ཀྱང་གཞན་སྐྱེ་མ་བསྟན་ནོ། །འདི་ཡན་ཆད་དུ་གཞན་སྐྱེ་འགོག་པ་ལ་རིགས་པ་གསུམ་བསྟན་པའི་དང་པོ་ནི་གཞན་དང་སྐྱེ་བ་གཉིས་གཞི་མཐུན་དང༌། གཉིས་པས་ནི་སྐྱེ་བ་དང་གསུམ་པས་ནི་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་གཞན་ཡིན་པ་ལ་གནོད་པ་བརྟན་པའི་སྒོ་ནས་འགོག་ཅིང་གནོད་པ་སྟོན་ཚུལ་ཡང་མི་འདྲ་བ་རེ་རེ་ཡོད་པ་རྣམས་ཕྱེད་དགོས་ལ། སྐབས་གཞན་དུ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཤེས་དགོས་སོ། །དེ་དག་ལེགས་པོར་མ་ཕྱེད་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དཔྱོད་པའི་ཤེས་རབ་འཕེལ་སྟོབས་ཆུང་ཞིང་ངེས་དོན་སྟོན་པའི་སྟོན་པ་དང་དེའི་དོན་འགྲེལ་བའི་མཁས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ཡོད་ཏན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་མཐོང་བས་དྲངསཔའི་དད་པ་ཡང་མི་སྐྱེ་ཞིང༌། ཚེ་རབས་གཞན་དུ་ཡང་ལམ་འདི་དང་མི་འབྲལ་བའི་བག་ཆགས་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པ་མི་ཞོགས་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་རྣམས་ལ་བདག་མེད་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པར་བསྟན་པའི་དོན་གྱི་ཕྱོགས་མཐུན་ཡང་མ་བྱུང་བ་ཡིན་པས། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་འདི་ཡི་ངེས་པའི་དོན་གྱི་རིགས་པ་ཕྲ་མོ་རེའི་རྣམ་འགྱུར་ཡང་ཡིད་གུས་པས་བཙལ་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། རྐྱེན་གྱི་རང་བཞིན་ཐུན་མོང་དུ་དགག་པ་དང༌། སོ་སོར་དགག་པ་དང༌། ཐུན་མོང་དུ་འགོག་ཚུལ་གཞན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་རྐྱེན་དུ་རྟོག་པ་དགག །ལས་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྐྱེན་དུ་རྟོག་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། སྐྱེ་པའི་བྱ་བ་སྒྲུབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་རྐྱེན་དུ་རྟོག་པ་དགག །འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་རྐྱེན་དུ་རྟོག་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། བྱ་བ་ལས་སྐྱེ་བར་སྨྲ་བདག་གོང་དུ་སྐྱེ་བ་བཀག་པ་ནི་འབྲས་བུ་རྐྱེན་ལས་དངོས་སུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱོགས་ཡིན་ལ་དེ་བཀག་ཀྱང་མི་གནོད་དེ། ཁོ་བོ་ཅག་མིག་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་དངོས་སུ་རྣམ་ཤེས་སྐྱེད་པར་མི་འདོད་ཀྱི། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་པའི་བྱ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་དེ་དག་ལ་རྐྱེན་ཞེས་བྱ་ལ། བྱ་བ་དེས་ཀྱང་རྣམ་ཤེས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་ཤེས་སྐྱེད་པའི་བྱ་བ་རྐྱེན་དང་ལྡན་པས་ནི་རྣམ་ཤེས་དངོས་སུ་སྐྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་རྣམས་ནི་མིན་ཏེ། དཔེར་ན་འབྲས་ཆེན་འཚེད་པའི་བྱ་བ་བཞིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ་རྐྱེན་གྱིས་དོན་དམ་པའི་བྱ་བ་དང་དེས་ཀྱང་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་འདོད་པའོ། །རྣམ་ཤེས་སྐྱེ་བ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་ཚེ་རྣམ་ཤེས་ནི་མེད་ལ་དེ་སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་ནི་ཡོད་དོ། །དུས་དེར་ཡོད་པའི་སྐྱེ་བའི་ བྱ་བ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་ལ་ཡོད་ལ་དེ་ཡང་རྐྱེན་གྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་འདྲའི་བྱ་བ་ལས་སྐྱེ་བ་ནི་མདོ་སྡེ་པ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་འདོད་ལ། དུས་དེ་ཡི་ཚེ་མིག་ལ་སོགས་བའི་རྐྱེན་མེད་པར་བྱ་བ་ཡོད་པ་དང་མིག་སོགས་ཡོད་ཀྱང་དེ་ལས་རྣམ་ཤེས་དངོས་སུ་མི་སྐྱེ་བ་ནི་སྡེ་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་མི་འདོད་དོ། །དེས་ན་དོན་སྨྲ་གཉིས་བརྡ་སྤྲོད་པའི་ཐམ་ལག་གི་རྗེས་སུ་ཞུགས་ནས་རྒོལ་བར་བཤད་པ་ནི་འགྲིག་དཀའ་བས་བརྡ་སྤྲོད་བ་ཡིན་ནོ་ཤེས་སྨྲ་བ་ལྟར་འཐད་དོ། །སྐྱེ་བ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་དུས་ཀྱི་སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་འབྲས་བུའི་རྒྱུ་ཡིན་ཀྱང་སྤྱིར་སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་འབྲས་བུ་དང་བྱ་བྱེད་ཀྱི་རྟེན་བརྟེན་པར་བཤད་པ་མི་འགལ་ཏེ། དུང་གི་མི་རྟག་པས་དུང་སྒྲ་སྐྱེད་ཀྱང་དུང་སྒྲ་དང་མི་རྟག་པ་རྟེན་བརྟེན་པར་མི་འགལ་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་ཞིག་ཡོད་ན་དེ་རྐྱེན་གྱིས་སྒྲུབ་པ་དང་རྣམ་ཤེས་སྐྱེད་དུ་ཆུག་ཀྱང་དེ་མེད་དེ། འདི་ལྟར་རྣམ་ཤེས་སྐྱེ་བ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་དུས་སུ་བྱ་བ་འདི་འདོད་པ་ན་རྣམ་ཤེས་སྐྱེས་ཟིན་ན་འདི་མི་དགོས་ཏེ་སྐྱེས་ཟིན་སླར་སྐྱེ་བ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་སྐྱེས་པ་ལ་ཡང་མི་རིགས་པ་ནི་སྔར་བྱེད་པ་པོ་མེད་པས་རྟེན་མེད་པའི་རིགས་པ་བསྟན་པ་ལྟར་རོ། །སྦྱིར
Chinese
如果有人认为，不应主张既非过去也非未来的他生，而应如经中所说的那样主张生。那么，《入行论释》中说，也不是为了显示自相之生。因此，虽然主张生，但不主张自相之生。那么，它显示什么呢？它显示的是一种不经观察而成立的，如幻象般的刹那间依靠而生的生。刹那间的意思是，生灭的活动同时发生，并依靠它而产生结果。后来的理证所遮破的是，如果将“他物”的“物”字理解为显示其自身意义，那么无我的自性就成了遮破他者的理由，而不是遮破生的理由。因此，由于理证对“他生”有害，所以，虽然经中说诸法由四缘而生，但他生并非佛陀的观点。因为他不接受与理证相违背的意义。经文的密意是，如所说，由于无明的缘故而产生行等，并非胜义谛，而是世俗谛。因此，经中说由四缘而生，也并非显示他生。到此为止，为了遮破他生，显示了三种理证，第一种是遮破了他者和生二者是同一基础，第二种是遮破了生，第三种是遮破了因果二者是他者的稳固之门，并且要区分每一种不同的显示损害的方式。在其他场合也应同样理解。如果不能很好地区分这些，那么辨析真如的智慧增长的力量就会很小，并且对于显示真实意义的导师和解释其意义的智者们，也不会生起因见到他们所具有的非凡功德而产生的真诚的信心，并且在其他世中，也不会留下不离此道的非常稳固的习气，并且也不会与菩萨们所显示的非常广大的无我的意义相一致。因此，对于这位大士的决定意义的每一个细微理证的形态，都应以恭敬之心去寻求。第二部分有三个方面：共同遮破缘起的自性，分别遮破，以及显示另一种共同遮破的方式。第一部分有两个方面：从作用的角度
English
If someone thinks that one should not assert other-birth that is neither past nor future, but should assert birth as stated in the scriptures. Then, the commentary on the "Entering the Bodhisattva's Way" says that it is not for the purpose of showing self-characteristic birth either. Therefore, although birth is asserted, self-characteristic birth is not asserted. Then, what does it show? It shows a birth like an illusion that arises instantaneously relying on something without being examined. Instantaneously means that the activities of arising and ceasing occur simultaneously, and relying on that, the result arises. What is refuted by the later reasoning is that if the word "thing" of "other-thing" is understood as showing its own meaning, then the selflessness of no-self becomes the reason for refuting others, not the reason for refuting birth. Therefore, since reasoning is harmful to "other-birth", although it is said in the scriptures that all phenomena arise from the four conditions, other-birth is not the view of the Buddha. Because he does not accept meanings that contradict reasoning. The intention of the scriptures is that, as it is said, due to the condition of ignorance, actions arise, etc., which are not ultimate truth but conventional truth. Therefore, the sutras that say that birth arises from the four conditions do not show other-birth either. Up to this point, in order to refute other-birth, three reasonings have been shown, the first is to refute that the other and birth are the same basis, the second is to refute birth, and the third is to refute that the cause and effect are others, through the door of stability, and it is necessary to distinguish each different way of showing harm. In other situations, it should be understood in the same way. If these are not well distinguished, then the power of the wisdom that analyzes suchness will be small, and genuine faith will not arise from seeing the extraordinary qualities possessed by the teacher who shows the true meaning and the wise ones who explain its meaning, and in other lives, there will be no very stable habit of not departing from this path, and there will be no agreement with the meaning of the very extensive selflessness shown by the Bodhisattvas. Therefore, every subtle reasoning of the definitive meaning of this great being should be sought with respectful mind. The second part has three aspects: refuting the nature of conditions in common, refuting them separately, and showing another way of refuting them in common. The first part has two aspects: from the perspective of action.
Chinese
遮破于缘起之分别。从作用之门遮破于缘起之分别。初者有二，以成办生之作用之理由遮破于缘起之分别，以生果之理由遮破于缘起之分别。初者：说从作用而生者，先前所遮止之生，乃是果从缘起真实生起之宗派，然遮止彼亦无害，我等不欲眼与色等之缘起真实生起识，然以成办识生之作用故，称彼等为缘起，以作用彼亦生识之故，识生之作用与缘起相合，乃真实生识，然缘起等则非，譬如煮饭之作用一般，如是思惟，缘起以成办真实之作用，彼亦生果。于识生起显现之时，识乃无，然彼生之作用乃有。于彼时存在之生之作用，乃存在于眼等之缘起，彼亦是缘起之自性，故从如是之作用而生，乃是经部以上所许，于彼时眼等之缘起不存在而作用存在，及眼等存在然从彼等识不真实生起，乃二部亦不许。故说二义语者随文法之印记之后而辩论，乃难以成立，如知语者是文法者一般是应理的。虽于生起显现之时之生之作用是果之因，然总的来说，生之作用与果及能作所作之所依能依，如是宣说并不相违，如螺号之无常虽生螺号声，然螺号声与无常是所依能依并不相违一般。于彼，若生之作用有以自性成立者，彼虽可由缘起成办且生识，然彼乃无，如此，于识生起显现之时，若欲此作用，若识已生，则此不需，以已生复生不应理之故。于未生者亦不应理，以先前无作者故，如是显示无所依之理。总的来说
English
Refuting the imputation of conditions. Refuting the imputation of conditions through the door of action. The first has two: refuting the imputation of conditions by the reason of accomplishing the action of arising; refuting the imputation of conditions by the reason of producing the result. The first is: those who say that arising is from action, the arising that was previously refuted is the position that the result actually arises from conditions, but it is not harmful to refute that. We do not want the conditions of eye and form, etc., to actually produce consciousness, but because they accomplish the action of the arising of consciousness, they are called conditions. Because that action also produces consciousness, the action of producing consciousness, combined with conditions, actually produces consciousness, but not the conditions themselves. For example, like the action of cooking rice. Thus, one thinks that conditions accomplish the actual action, and that also produces the result. When consciousness is about to arise, consciousness is not present, but the action of its arising is present. The action of arising that exists at that time exists in the conditions of eye, etc., and that is also the nature of conditions. Therefore, arising from such an action is accepted by the Sutrantikas and above. At that time, the action exists without the conditions of eye, etc., and even if eye, etc., exist, consciousness does not actually arise from them, which is not accepted by either of the two schools. Therefore, it is difficult to establish that the two who speak of meaning follow the mark of grammar and argue. It is reasonable to say that the one who knows language is a grammarian. Although the action of arising at the time of the manifestation of arising is the cause of the result, in general, it is not contradictory to say that the action of arising and the result, and the agent and the object, are the dependent and the depended upon. Just as the impermanence of a conch shell produces the sound of a conch shell, but the sound of a conch shell and impermanence are not contradictory as the dependent and the depended upon. If the action of arising has something established by its own nature, it can be accomplished by conditions and produce consciousness, but that is not the case. Thus, if this action is desired at the time of the manifestation of the arising of consciousness, if consciousness has already arisen, then this is not needed, because it is unreasonable for what has already arisen to arise again. It is also unreasonable for what has not arisen, because there was no agent before, thus showing the reason for having no basis. In general.