Tibetan
་བོ་ཉིད་ཡིན་པར་མི་སྒྲུབ། ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རང་བཞིན་རྣམ་པར་བཅད་ཙམ་མིན་པ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གནས་པར་ཡང་མི་སྒྲུབ་པའི་དོན་ཏེ་དེ་ཉིད་ལས་ཡོད་བ་བཀག་པས་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་མི་བྱེད་ཀྱི་མཐའ་གཉིས་སྤངས་པའི་ལམ་སྟོན་པར་འདོད་པར་བཤད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚིག་གསལ་ལས་ཀྱང༌། ཁོ་བོ་ཅག་འདི་མེད་པ་དང་ཡོད་པར་མི་སྒྲུབ་ཀྱི་གཞན་གྱིས་ཡོད་པར་བཏགས་པ་དང་མེད་པར་བཏགས་པ་འགོག་སྟེ་མཐའ་གཉིས་བསལ་ནས་དབུ་མའི་ལམ་སྒྲུབ་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་ཕ་རོལ་པོས་ཁས་བླངས་པའི་ཡོད་མཐའ་དང་མེད་མཐའ་གཉིས་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་དེ་མ་གཏོགས་པ་གཞན་མི་སྒྲུབ་ཅེས་བའི་དོན་ནོ། །མཐའ་གཉིས་བཀག་པ་ཙམ་མ་བསྒྲུབས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་མཐའ་གཉིས་བསལ་ ནས་དབུ་མའི་ལམ་སྒྲུབ་པར་གསུངས་པས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། བདག་སྐྱེ་འགོག་པའི་རིགས་པ་དང༌། གཞན་སྐྱེ་སོགས་འགོག་པའི་རིགས་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། རང་གི་ལུགས་བཞག་པ་དང༌། དེ་ལ་གཞན་གྱིས་སྐྱོན་བརྗོད་པའི་ཚུལ་དང་སྐྱོན་དེ་རང་ལུགས་ལ་མེད་བའི་རྒྱུ་མཚན་བཤད་པའོ། དང་པོ་ནི། གྲངས་ཅན་གྱིས་མིག་ལ་སོགས་པ་ནང་དང་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིའི་དངོས་པོ་རྣམས་རྒྱུ་དུས་ན་མེད་པ་སྐྱེ་བ་མི་འཐད་པར་མཐོང་ནས། མེར་མེར་པོ་དང་ས་བོན་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་དུ་མངོན་པར་མི་གསལ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཡོད་པ་རྣམས་དེ་དག་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད་ཅིང་གསལ་ཟིན་ནས་ནི་སྐྱེ་བར་མི་འདོད་དོ། །དེ་འགོག་པ་ན་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་དུ་ཐལ་བས་འགོག་པ་ནི་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སླར་ཡང་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ་རང་གི་བདག་ཉིད་ཐོབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེ་བ་ནི་རང་གི་བདག་ཉིད་ཐོབ་པའི་དོན་དུ་ཡིན་ན་དེ་ཐོབ་ཟིན་ནས་སླར་ཡང་སྐྱེ་ན་དགོས་པ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་རང་གི་བདག་ཉིད་ཐོབ་ཟིན་ཀྱང་སྐྱེ་དགོས་བ་མི་འགལ་ལོ་ཞེ་ན་ཐུག་མེད་དུ་ཐལ་བས་འགོག་པ་ནི། དེ་ལྟ་ན་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་དེ་ནམ་ཡང་སླར་མི་སྐྱེ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། གྲུབ་ཟིན་ཀྱང་ཡང་སྐྱེ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཕ་རོལ་པོས་ནུས་པའི་ངོ་བོར་མི་གསལ་བར་ཡོད་པ་གསལ་བར་སྐྱེ་དགོས་པ་དང་གསལ་ཟིན་ནས་སྐྱེ་མི་དགོས་པས་ཐལ་བ་སྔ་ཕྱི་གཉིས་ལ་ཁྱབ་པ་མེད་ཅེས་སྨྲ་མོད་ཀྱང་སྐྱོན་སྤོང་མི་ནུས་ཏེ་གསལ་བ་སྔ་ནས་ཡོད་ན་དེར་སྐྱེ་མི་དགོས་ལ་སྔ་ནས་ཡོད་ཀྱང་སྐྱེ་ན་ཐུག་མེད་སོ་ན་གནས་ཤིང་གསལ་བ་སྔར་མེད་ན་རྒྱུ་ལ་སྔར་ཡོད་ཁོ་ན་སྐྱེ་བའི་ ཕྱོགས་ཉམས་སོ། །གྲངས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་སྐྱེ་བར་མི་འདོད་ཀྱི་གསལ་བར་འདོད་མོད་ཀྱང་རིགས་པ་དེ་དག་གིས་དགག་པར་ནུས་སོ། །རབ་བྱེད་ཉི་ཤུ་པ་དང་བདུན་པར་འདི་འགོག་པའི་རིགས་པ་གཞན་ཡང་གསུངས་མོད་ཀྱང་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱིས་རིགས་པ་གཉིས་ཀྱིས་བཀག་པ་འདི་ཡི་རིགས་ཀྱང་དུ་མ་ཞིག་གཞུང་ལས་འབྱུང་ངོ༌། །གཉིས་པ་ནི། འདིར་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱིས་དངོས་པོ་རྣམས་བདག་གི་བདག་ཉིད་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་དེ། དེ་དག་གི་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་དང་སྐྱེ་བ་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་པ་ལ། ལེགས་ལྡན་གྱིས་དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ་སྦྱོར་བ་དེས་བདག་སྐྱེ་མེད་པར་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་དང༌། དཔེ་གང་ཡང་མ་བརྗོད་པས་དམ་བཅས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པའི་ཕྱིར་དང༌། གྲངས་ཅན་གྱིས་བདག་ལས་ཞེས་པའི་དོན་འབྲས་བུ་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་ལས་ཡིན་ན་ནི་གྲུབ་ཟིན་སྒྲུབ་པ་དང༌། རྒྱུ་མི་གསལ་བ་ནུས་པའི་བདག་ཉིད་ལས་ཡིན་ན་ནི་སྐྱེ་ལྡན་ཐམས་ཅད་དེ་ལས་སྐྱེ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་འགལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དམ་བཅའ་ལ་བརྟགས་ནས་སྐྱོན་བརྗོད་པ་མ་བསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྒོལ་བ་གཞན་གྱི་ཀླན་ཀའི་གླགས་ཡོད་པའི་ཚིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡང་མི་རིགས་སོ། །ཚིག་གསལ་ལས་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཚིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བསྒྱུར་ཡང་ཤེས་རབ་སྒྲོན་མ་ལས་གླགས་ཡོད་པའི་ཚིག་ཡིན་པའི་ཡང་ཕྱིར་ཏེ། ཞེས་བསྒྱུར་བ་ལྟར་འགྲེལ་བཤད་ཀྱིས་ཀྱང་བཤད་ལ་དེ་ཡི་ཕྱིར་ཡང་མི་ རིགས་ཞེས་མི་རིགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་བཤད་དོ། །གླགས་ཡོད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ན་སྐབས་ཀྱི་དོན་སྦྱོར་བ་དེ་ལས་བཟློག་པས་འགྱུར་རོ། །སྐབས་ཀྱི་དོན་ལས་བཟློག་པས་གླགས་ཡོད་པའི་ཚིག་ཏུ་འགྱུར་ཚུལ་ནི། དངོས་པོ་བདག་གི་བདག་ཉིད་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་དེ་ཞེས་པའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་བཟློག་པའི་དོན་མངོན་པས་དངོས་པོ་རྣམས་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་དང་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་རྟགས་བཟློག་པའི་དོན་མངོན་པས་སྐྱེ་བ་དོན་བཅས་དང་ཐུག་བཅས་སུ་འགྱུར་བས་རང་གི་གྲུབ་མཐའ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་ཡོད་ཅེས་ཟེར་རོ། །དོན་དང་ཐུག་མེད་ཀྱང་རྟགས་མིན་ལ་བདག་སྐྱེ་ཡོད་ན་དོན་དང་ཐུག་མེད་ཀྱང་རྟགས་སུ་མི་རུང་སྟེ་དེ་རྩོད་གཞིའི་སྟེང་དུ་གྲུབ་ན་བསྒྲུབ་བྱ་གྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བཟློག་དོན་གཉིས་རྟགས་སོ། །དངོས་ཟིན་གྱི་རྟགས་བཟློག་དགོས་ན་དངོས་ཟིན་གྱི་དམ་བཅའ་ཡང་བཟློག་དགོས་ཏེ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་རྟགས་བཟློག
Chinese
不成立是自性本身。如是说，并非仅是截断自性，也不成立安住于无自性的本体，意思是仅从彼遮止有，并不以成立的方式成立无的本体，而是宣说舍弃二边的道路。同样，《释论》中也说：我们不成立此为无和有，而是遮止他人安立为有和安立为无，因此舍弃二边而欲成立中道。 如是所说，也仅仅是破斥他宗所许的有边和无边，除此之外，并不成立其他。并非仅仅遮止二边而不成立，而是因为宣说了舍弃二边而成立中道。第二，分二：遮止自生的理路和遮止他生等的理路。第一，分三：安立自己的宗派，以及他人对此进行责难的方式，以及说明此过失在自己的宗派中不存在的理由。第一是：数论师认为眼等内物和苗芽等外物在因位时不存在，生是不合理的。因此，他们认为从种子等因的本体中，以不明显的方式存在的事物会产生，而已经明显的事物则不产生。遮止它时，以生是无意义的过失来遮止，即苗芽等再次产生将变得无意义，因为已经获得了自己的本体。如果生是为了获得自己的本体，那么在获得之后再次产生就没有必要了。如果说即使获得了自己的本体，也必须产生，这并不矛盾，那么以无穷的过失来遮止，即这样一来，苗芽等将永远不会停止再次产生，因为即使已经成立，也必须再次产生。对此，他宗辩解说，以能力的方式不明显存在的事物必须明显地产生，而已经明显的事物则不必产生，因此前后的推论并不普遍适用。然而，这并不能消除过失，因为如果明显的事物先前已经存在，那么就不必在那里产生；如果先前已经存在却仍然产生，那么无穷的过失就会存在；如果明显的事物先前不存在，那么因上先前就存在
English
It is not established as being the very nature itself. As it is said, it is not merely cutting off self-nature, nor is it established as abiding in the essence of selflessness, meaning that it does not establish the essence of non-existence by way of establishing it by negating existence from it, but rather it is said to be intended to show the path of abandoning both extremes. Similarly, in the Clear Words, it is also said: We do not establish this as non-existence and existence, but rather we prevent others from establishing it as existence and establishing it as non-existence, therefore, we want to establish the Middle Way by abandoning both extremes. As it is said, it is only refuting the extremes of existence and non-existence accepted by others, and apart from that, it does not establish anything else. It is not that merely refuting the two extremes is not established, but because it is said that the Middle Way is established by abandoning the two extremes. Secondly, there are two: the reasoning of preventing self-origination and the reasoning of preventing other-origination, etc. First, there are three: establishing one's own tenets, and the way in which others criticize it, and explaining the reasons why this fault does not exist in one's own tenets. The first is: The Samkhyas see that it is unreasonable for internal objects such as eyes and external objects such as sprouts to arise when they do not exist in the causal state. Therefore, they believe that things that exist in an unmanifest way in the nature of causes such as seeds arise from them, and they do not want things that are already manifest to arise. When preventing it, preventing it with the fault of birth being meaningless means that the sprouts and so on will become meaningless again, because they have already obtained their own nature. If birth is for the purpose of obtaining one's own nature, then there is no need to be born again after it has been obtained. If it is said that even if one's own nature has been obtained, it is necessary to be born, and this is not contradictory, then preventing it with the fault of infinity means that the sprouts and so on will never stop being born again, because even if it has been established, it must be born again. To this, others argue that things that exist unmanifestly in the form of power must be born manifestly, and things that are already manifest do not need to be born, so the previous and subsequent inferences are not universally applicable. However, this does not eliminate the fault, because if the manifest thing already existed before, then there is no need to be born there; if it already existed before but still arises, then the fault of infinity will exist; if the manifest thing did not exist before, then it existed before in the cause.
Chinese
仅仅产生莲花的 宗派观点啊。数论的一些特点虽然不希望产生，但希望显现，然而那些理性能够驳斥。在第二十七品中也说了其他阻止这个的理由，虽然圣救护用两个理由阻止，但这种理由也有很多出现在经文中。第二，这里圣救护说，事物不是从自我的自性中产生的，因为它们的产生会变成无意义，并且产生会变成没有尽头。对此，善护说，那是不合理的，因为那个论式没有说明能成立自我不生的理由和例子，仅仅是立宗而已。数论派说，如果“从自我”的意思是从果明显的自性中产生，那就是重复证明已经成立的；如果从因不明显的潜能自性中产生，那么所有有生之物都只能从那里面产生，这就会产生矛盾，因为没有消除对立宗的考察而提出的过失。因为是其他辩论者可以挑剔的语言，所以也是不合理的。清辨论师翻译为“因为是会变成过失的语言”，但《般若灯论》翻译为“因为是有漏洞的语言”，注释也这样解释，并且因为那个原因也是不合理的，作为不合理的理由来解释。怎样变成有漏洞呢？因为与当时的论式意义相反。与当时的意义相反而变成有漏洞的语言的方式是：因为“事物不是从自我的自性中产生”的所立宗的相反意义明显，所以事物是从他者产生的，并且能成立的法相的相反意义明显，所以产生变成有意义和有尽头的，这样就有与自己的宗义相违背的过失，他们这样说。即使意义和尽头不存在也不是理由，如果自我产生存在，那么意义和尽头不存在也不能作为理由，因为如果在争论的基础上成立，那么所要成立的也必须成立。因此，相反的意义是理由。如果需要反驳已成立的理由，那么也需要反驳已成立的立宗，因为是相同的。因此，反驳理由。
English
It is the sectarian view that only produces lotuses. Although some characteristics of Samkhya are not desired to arise, they are desired to be manifest, yet those reasons are able to refute them. In the twenty-seventh chapter, other reasons for preventing this are also stated, although Sangyas Kyang defended with two reasons, many such reasons also appear in the scriptures. Secondly, here Sangyas Kyang says that things do not arise from the nature of the self, because their arising would become meaningless and the arising would become endless. To this, Lekden says that it is unreasonable, because that argument does not state the reason and example that can establish the non-arising of the self, it is merely a proposition. The Samkhya school says that if the meaning of "from the self" is from the nature of the manifest result, then it is a repetition of proving what has already been established; if it arises from the nature of the unmanifest potential cause, then all living beings can only arise from that, which would be contradictory, because the fault of examining the opposing proposition without eliminating it has not been eliminated. Because it is language that can be criticized by other debaters, it is also unreasonable. Qingbian translated it as "because it is language that will become a fault," but the Prajnapradipa translated it as "because it is language with loopholes," and the commentary also explains it this way, and because of that reason it is also unreasonable, explained as a reason for being unreasonable. How does it become a loophole? Because it is contrary to the meaning of the argument at the time. The way it becomes language with loopholes by being contrary to the meaning of the time is: because the opposite meaning of the proposition "things do not arise from the nature of the self" is obvious, therefore things arise from others, and the opposite meaning of the dharma characteristic that can be established is obvious, therefore arising becomes meaningful and finite, thus there is a fault of contradicting one's own tenets, they say. Even if meaning and end do not exist, it is not a reason, if self-arising exists, then the non-existence of meaning and end cannot be a reason, because if it is established on the basis of the argument, then what is to be established must also be established. Therefore, the opposite meaning is the reason. If it is necessary to refute the established reason, then it is also necessary to refute the established proposition, because they are the same. Therefore, refute the reason.