Tibetan
།འོ་ན་གྲངས་ཅན་གྱིས་སྔར་ཡོད་རྐྱེན་གྱིས་གསལ་བར་བྱས་པ་ཙམ་ཞིག་སྐྱེ་བའི་དོན་དུ་བསྟན་པར་འདོད་ནས་མྱུ་གུ་སྐྱེའོ་ཞེས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་མྱུ་གུ་སྐྱེ་ཞེས་བའི་དོན་ཡང་དེ་ཙམ་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ནུས་པ་ཡོད་ན་ཞེས་གསུངས་ཏེ་སྔ་མ་དེ་སྟོན་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པ་དང་བརྗོད་འདོད་གཉིས་ཚོགས་པ་དགོས་པས་སྐྱོན་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐལ་བ་སྒྲུབ་པ་ནི་གཞན་གྱི་དམ་ བཅའ་བ་འགོག་པ་ཙམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐལ་བ་ལས་བཟློག་པའི་དོན་དུ་འགྱུར་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། སྔར་བཤད་པའི་ཐལ་བ་དེས་ཐལ་ཆོས་བཟློག་པའི་དོན་སླར་ཡང་སྐྱེ་བ་དོན་དང་ཐུག་བཅས་ཀྱི་རྟགས་ཀྱིས་བདག་སྐྱེ་མེད་པ་མི་སྒྲུབ་ཀྱང་དགོས་པ་མེད་པ་མིན་ཏེ། གྲངས་ཅན་མི་འདོད་པའི་སྐྱེ་བ་དོན་དང་ཐུག་མེད་བསྒྲུབས་པས་གྲངས་ཅན་གྱིས་དམ་བཅས་པའི་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་རྣམ་པར་བཅད་པ་ཙམ་ཞིག་སྒྲུབ་པའི་དགོས་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །མྱུ་གུ་ལ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ཡོད་པ་ཁས་ལེན་པ་ན་ས་བོན་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་ཐལ་བ་འཕེན་པ་ལྟ་བུ་ལ་ནི་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་མྱུ་གུ་ལ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་མེད་དོ་ཞེས་ཐལ་ཆོས་བཟློག་པ་རྟགས་སུ་བྱས་ནས་ཐལ་རྟགས་བཟློག་པའི་དམ་བཅའ་སྒྲུབ་པ་ཤིན་ཏུ་མང་ངོ། །དེ་ལ་ཡང་གཞན་གྱིས་དམ་བཅས་པའི་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པ་རྣམ་པར་བཅད་པ་ཙམ་ཞིག་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་གཞན་མི་སྒྲུག་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་འདྲའོ། །དེ་ནི་བཟློག་པ་འཕངས་པ་ཡིན་ཀྱང་བཟློག་པ་རང་རྒྱུད་འཕངས་པ་མིན་ཞིང་ཐལ་བ་ལ་ཡང་བཟློག་པ་འཕེན་པ་དང་མི་འཕེན་པ་གཉིས་ཡོད་དོ། །དེས་ན་རང་ལུགས་སྒྲུབ་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་ཁས་ལེན་ཀྱང་རང་རྒྱུད་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་ཁས་ལེན་པ་མིན་ནོ། །འོ་ན་རང་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ཤེས་རབ་སྒྲོན་མར་གཞན་གྱི་སྐྱོན་བརྗོད་གཅིག་གི་སྐབས་སུ་རང་ དབང་དུ་བྱས་ནས་དེ་སྐད་བརྗོད་དམ་སུན་འབྱིན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཡིན་ཞེས་ཅོག་རོས་བསྒྱུར་བས་རང་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་ནི་རང་དབང་གི་དོན་ནོ། །དེ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པ་སྒྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རྒོལ་ལ་ནི་ཚད་མར་གང་ལ་སོང་བའི་སོང་ཚུལ་བལྟས་པ་ན་ཚད་མར་སོང་ས་ཐམས་ཅད་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པའི་དོན་གཅིག་ལ་འགྲོ་བ་མ་གཏོགས་པ་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་མེད་གང་གིས་ཀྱང་ཁྱད་པར་དུ་མ་བྱས་པའི་དོན་ཙམ་ལ་ཚད་མར་འགྲོ་བ་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་གི་ངོ་བོས་མེད་བའི་དོན་འཇལ་བའི་ཚད་མས་ཆོས་ཅན་གཉིས་དང་ཚུལ་སྒྲུབ་ན་བསྒྲུབ་བྱ་གྲུབ་ཟིན་པས་རང་བཞིན་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ལས་འདས་སོ། །རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པའི་དོན་འཇལ་བའི་ཚད་མས་སྒྲུབ་ན་དགག་བྱ་དགག་མི་ནུས་པས་གཞན་གྱི་ཁས་བླངས་ལ་མ་འཁྲིས་པར་ཚད་མས་དོན་གྱི་སྡོད་ལུགས་ནས་རང་དབང་དུ་ཚུལ་སྒྲུབ་མ་ནུས་པས་རང་རྒྱུད་མི་བཞེད་དོ། །འོན་ཀྱང་ཚད་མས་གནོད་མེད་ཀྱི་དོན་ཕ་རོལ་པོས་ཁས་བླངས་པའམ་ལེན་དགོས་པ་ཕྱིར་རྒོལ་ལ་གྲུབ་པའི་རྟགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པས་ཕྱིར་རྒོལ་རང་ལ་གྲགས་པ་ཞེའམ་སྔ་རྒོལ་ལ་ལྟས་ནས་གཞན་ལ་གྲགས་ཀྱི་རྗེས་དཔག་གིས་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་དག་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་དཀའ་བར་མཐོང་ནས་ལེགས་བཤད་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པར་རྒྱས་པར་བཤད་ཟིན་པ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། མཐའ་གསུམ་གྱི་སྐྱེ་བ་དགག་པ་དང༌། །མཐའ་བཞི་བཀག་པས་གྲུབ་པའི་དོན་རྩོད་སྤང་དང་བཅས་པའོ། ། དང་པོ་ནི། གཞུང་ལས་གཞན་སྐྱེ་འགོག་པའི་རིགས་པ་མི་འདྲ་བ་མང་པོ་གསུངས་ཀྱང༌། སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱིས་རབ་བྱེད་ཉི་ཤུ་པར་གཞན་ལས་སྐྱེ་ན་རྒྱུ་ཡིན་མིན་མཚུངས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པའི་རིགས་པས་བཀག་ལ། ཟླ་བས་ཀྱང་འཇུག་པ་ལས་རིགས་པ་དེས་བཀག་གོ །ཆིག་གསལ་ལས་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཞེས་པའི་སྐབས་ལཁ་འཕངས་བ་དང་སྔར་གྱི་རིགས་པས་འགོག་པ་གཉིས་ཀ་མཛད་དོ། །སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱིས་གཞན་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་མེད་དེ་ཐམས་ཅད་ལས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདིར་གཞན་ལས་སྐྱེ་ན་ཐམས་ཅད་ལས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་འཕེན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་གཞན་སྐྱེའི་གཞན་ནི་དངོས་མིང་ཐ་དད་ཀྱིས་སོ་སོར་གོ་བའི་ཐ་དད་མིན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་བའི་ཐ་དད་དོ། །དེར་གྲུབ་ན་མྱུ་གུ་དེ་ས་བོན་ལ་ལྟོས་པར་འགལ་བས་འབྲེལ་པ་འགོག་ནུས་ལ་འབྲེལ་མེད་དོན་གཞན་གཅིག་ལས་སྐྱེ་ན་ཐམས་ཅད་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ས་བོན་མྱུ་གུ་ལས་རང་གི་ངོ་བོས་ཐ་དད་པའི་དད་ཚུལ་དང་སོལ་བ་ལས་ཐ་དད་པའི་དད་ཚུལ་མཚུངས་ན་དེ་གཉིས་ལས་མྱུ་གུ་སྐྱེ་མི་སྐྱེ་ཡང་མཚུངས་པ་ཡིན་ཏེ་འཇུག་པ་ལས། ཐམས་ཅད་ལས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར། །སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་མ་ལུས་པ་ཡང་གཞན་ཉིད་མཚུངས། ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། གང་དག་རང་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སོ་སོ་བ། །དེ་དག་རྒྱུད་ གཅིག་གཏོགས་པར་རིགས་མ་ཡིན། ཞེས་རང་མཚན་
Chinese
那么，数论派认为，先前存在的因素仅仅是使之显现，以此来阐述产生之义，因此说“苗芽生”，那么“苗芽生”的意义也仅限于此吗？答：如果具有能力，如是说，需要具有显示先前存在之能力和表达意愿二者聚合，因此没有过失。因此，确立反驳仅仅是具有遮止他人承诺之果，因此说，从反驳中转化为其他意义是不存在的。先前所说的反驳，以反驳法之义再次产生，以具有意义和关联的理由，虽然不能成立无我生，但并非没有必要，因为成立了数论派不承认的无意义和无关联的生，仅仅是成立了数论派所承诺的从我而生之断除，因此是具有必要的意义。如果承认苗芽具有以自性成立的自性，则不会成为依赖于种子而生，因为是以自性而存在。像这样发出反驳，则会说，因为是依赖而生，所以苗芽不具有以自性成立的自性，以反驳法作为理由，成立反驳理由之反驳承诺的情况非常多。对此，也仅仅是断除他人所承诺的以自性而存在，而不成立其他法，这在一切情况中都是相同的。这是发出了反驳，但并非发出了自续反驳，并且反驳也有发出和不发出两种情况。因此，虽然承认成立自宗的所立和能立，但不承认自续的所立和能立。那么，自续的意义是什么呢？在《般若灯论》中，在评论他人过失的一个章节中，觉热翻译为“是自主地说，还是在驳斥的支配下说”，因此自续的意义是自主的意义。这也是因为需要成立无自性，观察对于论敌来说，成为量的方式，成为量之处全部都趋向于以自性存在的意义，除此之外，无论以自性存在与否，都没有进行区分的意义上成为量。
English
So, do the Samkhyas intend to explain the meaning of arising by saying that pre-existing factors merely make it manifest, and therefore, when they say "a sprout arises," does the meaning of "a sprout arises" also become limited to just that? Answer: If it has the ability, it is said, it is necessary to have both the ability to show the former and the intention to express it, so there is no fault. Therefore, establishing a reductio is merely a result of preventing others' commitments, so it is said that there is no transformation into a meaning that is the opposite of the reductio. The previously stated reductio, with the meaning of reversing the reductio-dharma, arises again, and although it does not establish the non-existence of self-birth with a reason that has meaning and connection, it is not without necessity, because it establishes the birth that the Samkhyas do not accept as meaningless and unconnected, and it merely establishes the severance of birth from the self that the Samkhyas have committed to, so it is meaningful and necessary. If one admits that a sprout has a nature that is established by its own essence, then it will not become dependent on the seed to arise, because it exists by its own essence. Like issuing a reductio like this, one would say that because it arises dependently, a sprout does not have a nature established by its own essence, and by making the reversal of the reductio-dharma the reason, there are very many cases of establishing the commitment to reverse the reductio-reason. In this case, it only severs what others have committed to as existing by its own essence, and does not establish other dharmas, which is the same in all cases. This is issuing a reversal, but it is not issuing a self-continuum reversal, and there are two types of reductio: issuing a reversal and not issuing a reversal. Therefore, although one admits the probandum and the probans for establishing one's own system, one does not admit the probandum and the probans of the self-continuum. So, what is the meaning of self-continuum? In the Prajnaloka, in a chapter commenting on others' faults, Jokro translated it as "Is it said autonomously, or is it said under the control of refutation?" Therefore, the meaning of self-continuum is the meaning of autonomy. This is also because it is necessary to establish selflessness, and when observing how it becomes a valid cognition for the opponent, all the places where it becomes a valid cognition tend towards the meaning of existing by its own essence, and apart from that, it becomes a valid cognition in the sense that it does not differentiate between whether it exists by its own essence or not.
Chinese
没有。因此，如果以衡量自性不存在之义的量，对有法二者成立宗，则所立已成，故已超出说自性存在。如果以衡量自性存在之义的量来成立，则无法遮破所破，由于不依赖于他者的承诺，量无法从事物的安住方式上自主成立宗，故不承认自续。然而，量必须以外方承诺或接受的无害之义，以对反方成立的理由来成立所立，因此是对反方自身成立，或者观察前方的辩论者，以对他人成立的现观来成立。见到这些非常难以理解，所以在《善说精髓》等中已经广说，应从中了解。第二部分分为两点：遮破三边之生，以及以遮破四边而成立之义，包括诤论和舍弃。第一点是：经论中虽然说了许多不同的遮止他生之理，但佛护在《释论》第二十品中，以“若从他生，则因与非因相同”之理来遮止。月称也从《入中论》中以该理来遮止。在《明句论》中，在“诸法之自性”之处，既作了抛掷，也作了以先前的理来遮止。佛护说：从他者也不生，因为会变成一切从一切生。此处说，如果从他者生，则会变成一切从一切生，之所以抛出非常过分的过失，理由是他生的他，不是以事物名称不同而各自理解的不同，而是以自性成立的不同。如果成立于彼，则苗芽依赖于种子相违，故能遮止关联，如果从无关联的他者一物而生，则会变成一切从一切生。因此，如果种子与苗芽以自性而不同的不同方式，和煤炭而不同的不同方式相同，则从二者生不生苗芽也相同，如《入中论》云：一切从一切亦生，以何缘故，非能生彼一切皆同他性故。又说：何者以自相而各别，彼等不应是一续。如是自相
English
There is not. Therefore, if one establishes the thesis with two subjects using a valid cognition that measures the meaning of the absence of self-nature, the object to be proven is already established, thus exceeding the assertion of inherent existence. If one establishes it with a valid cognition that measures the meaning of the existence of self-nature, the object to be refuted cannot be refuted. Since one does not rely on the opponent's acceptance, the valid cognition cannot independently establish the thesis from the way things abide, thus not accepting the Svātantrika system. However, the valid cognition must establish the object to be proven with a reason that is established for the opponent, which the opponent has accepted or must accept, so it is established for the opponent himself, or by observing the previous debater, it is established by inference that is known to others. Seeing that these are very difficult to understand, they have already been extensively explained in works such as the Essence of Eloquence, and should be understood from there. The second part has two points: refuting the arising from the three extremes, and the meaning established by refuting the four extremes, including disputes and abandonment. The first point is: Although many different reasonings for refuting other-origination are mentioned in the scriptures, Buddhapālita, in the twentieth chapter of his commentary, refutes it with the reasoning that "if it arises from another, then the cause and non-cause would be the same." Candrakīrti also refutes it with the same reasoning from the Madhyamakāvatāra. In the Clear Words, in the context of "the self-nature of things," he both made a throw and refuted it with the previous reasoning. Buddhapālita said: It does not arise from another either, because it would become everything arising from everything. Here it is said that if it arises from another, it would become everything arising from everything, the reason for throwing out such an excessive fault is that the "other" of other-origination is not the difference understood separately by the difference of object names, but the difference established by its own nature. If it is established there, then the sprout contradicts relying on the seed, so it can prevent the connection, and if it arises from one unrelated other thing, it will become everything arising from everything. Therefore, if the way the seed is different from the sprout by its own nature is the same as the way it is different from coal, then the arising or not arising of the sprout from the two is also the same, as it says in the Madhyamakāvatāra: Everything would arise from everything, for what reason? Because all that do not cause are the same in otherness. It also says: Those that are separate by their own characteristics, it is not reasonable for them to belong to one continuum. Such self-characteristics.