Tibetan
བདག་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དེ་དེ་དང་འབྲེལ་བ་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུང་ལས་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་གསུངས་པས་དེ་ཡང་ཡོད་ལ་སྡུག་བསྔལ་དེ་ཡང་རྟེན་མེད་པར་ནི་མེད་པས་རྟེན་ཡོད་ལ་དེ་ཡང་བདག་ཡིན་ནོ། །འདི་དགག་པ་ལ་གཉིས། སྡུག་བསྔལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་དགག །རིགས་པ་དེ་ཆོས་གཞན་ལའང་སྦྱར་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། དམ་བཅའ་བཞག །སྒྲུབ་བྱེད་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ལ་རྒོལ་བ་ཁ་ཅིག་གིས་ནི་སྡུག་བསྔལ་བདག་གིས་བྱས་པ་དང་ཁ་ ཅིག་གིས་ནི་སྡུག་བསྔལ་རང་ལས་དོན་གཞན་གྱིས་བྱས་པ་དང༌། གཞན་དག་གིས་ནི་རང་གཞན་གཉིས་ཀས་བྱས་པ་དང་འགའ་ཞིག་གིས་ནི་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་འབྱུང་བར་འདོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་དེ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བར་མི་རུང་ངོ་ཞེས་དམ་བཅའ་བ་བཞག་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པས་སྐྱེད་པར་ནི་གྲངས་ཅན་འདོད་ལ་སྡུག་བསྔལ་གང་ཟག་གི་བདག་གིས་བྱས་པར་ནི་བྱེ་བྲག་པ་ལ་སོགས་པས་འདོད་དོ། །སྡུག་བསྔལ་རང་གི་སྐྱེད་བྱེད་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་དད་པར་ནི་རང་གི་སྡེ་པ་དང་གཞན་གྱིས་ཀྱང་འདོད་དོ། །གཉིས་ཀས་བྱས་པ་ནི་གཅེར་བུར་རྒྱུ་བས་ལུས་གྱིས་བྱས་པ་ནི་ལུས་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་པས་རང་གིས་བྱས་པ་དང་སྲོག་གིས་བྱས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལས་གཞན་ཡིན་པས་གཞན་གྱིས་བྱས་པར་སྨྲ་བ་སོགས་སོ། །རྒྱུ་མེད་པར་འབྱུང་བར་ནི་རྒྱང་པན་པ་རྣམས་འདོད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། སྡུག་བསྔལ་རང་གཞན་རེ་རེ་བས་བྱས་པ་དགག །གཉིས་ཀ་ཚོགས་པས་བྱས་པ་དང་རྒྱུ་མེད་དུ་སྨྲ་བ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། སྡུག་བསྔལ་ལ་ལྟོས་ཏེ་རང་གཞན་རེ་རེ་བས་བྱས་པ་དགག །གང་ཟག་ལ་ལྟོས་ཏེ་རེ་རེ་བས་བྱས་པ་དགག །རང་གཞན་རེ་རེ་བས་མ་བྱས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་གཞན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། སྡུག་བསྔལ་ལ་ལྟོས་ཏེ་རང་གིས་བྱས་པ་དགག །སྡུག་བསྔལ་ལ་ལྟོས་ཏེ་གཞན་གྱིས་བྱས་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་ཏེ་བདག་རང་གིས་བྱས་པར་གྱུར་ན་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ ཀྱིས་དེ་ཉིད་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ་རང་ཡོད་ན་རང་གིས་སྐྱེད་མི་དགོས་ལ་རང་མེད་ན་སྐྱེད་བྱེད་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྟེན་འབྲེལ་ནི་ཡིན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་འཆི་བའི་དུས་ཀྱི་ཕུང་པོ་འདི་དག་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བའི་ཆར་གཏོགས་པའི་ཕུང་པོ་དེ་དག་
Chinese
因为我自性存在，并且有与此相关的痛苦。经文中说，近取五蕴即是痛苦，因此它也存在，而且痛苦也不是无所依的，因此它有所依，而那所依就是我。对此进行驳斥，分为两部分：驳斥痛苦自性存在；将此理证应用于其他法。第一部分分为两部分：立宗；阐述论证。第一部分是：对此，一些论敌主张痛苦由我所造，一些主张痛苦由自身之外的其他事物所造，另一些主张痛苦由自他二者所造，还有一些主张痛苦无因而生，因此，痛苦在任何情况下都不应被视为自性产生。这是立宗。数论者认为痛苦由痛苦的自性所生，而胜论者等则认为痛苦由补特伽罗的我所造。自宗和他宗都认为痛苦的生因和痛苦的体性是不同的。主张二者所造者，如裸行外道，认为身体所造即是身体的痛苦，因此是自己所造，而生命所造则与痛苦不同，因此是他人所造等等。顺世外道则主张无因而生。第二部分分为两部分：驳斥痛苦由自他各自所造；驳斥由二者集合所造以及主张无因。第一部分分为三部分：就痛苦而言，驳斥由自他各自所造；就补特伽罗而言，驳斥由各自所造；阐述其他论证，证明不是由自他各自所造。第一部分分为两部分：就痛苦而言，驳斥由自己所造；就痛苦而言，驳斥由他人所造。第一部分是：如果痛苦由我自身所造，那么痛苦的自性就会造作自身。因此，它不会依赖因缘而生，因为如果它已经存在，就不需要自己产生自己，如果它不存在，就不能成为产生者。它是缘起，因为依赖于死亡时的这些蕴，才会有属于生时的那些蕴
English
Because I exist by nature, and there is suffering associated with it. The scriptures say that the five aggregates of clinging are suffering, therefore it also exists, and suffering is not without a basis, therefore it has a basis, and that basis is me. To refute this, there are two parts: refuting that suffering exists by its own nature; applying this reasoning to other dharmas. The first part has two parts: establishing the thesis; explaining the argument. The first part is: To this, some opponents assert that suffering is created by me, some assert that suffering is created by something other than itself, others assert that suffering is created by both self and other, and some assert that suffering arises without a cause, therefore, suffering should not be regarded as arising from its own nature in any case. This is establishing the thesis. The Samkhyas believe that suffering is born from the nature of suffering, while the Vaisheshikas and others believe that suffering is created by the self of the person. Both our own school and other schools believe that the cause of suffering and the nature of suffering are different. Those who assert that it is created by both, such as the naked ascetics, believe that what is created by the body is the suffering of the body, therefore it is created by oneself, and what is created by life is different from suffering, therefore it is created by others, and so on. The Charvakas assert that it arises without a cause. The second part has two parts: refuting that suffering is created by self and other individually; refuting that it is created by the combination of both and asserting that it is without cause. The first part has three parts: with regard to suffering, refuting that it is created by self and other individually; with regard to the person, refuting that it is created by each individually; explaining other arguments to prove that it is not created by self and other individually. The first part has two parts: with regard to suffering, refuting that it is created by oneself; with regard to suffering, refuting that it is created by others. The first part is: If suffering is created by myself, then the nature of suffering will create itself. Therefore, it will not arise depending on causes and conditions, because if it already exists, it does not need to create itself, and if it does not exist, it cannot become a creator. It is dependent arising, because depending on these aggregates at the time of death, there will be those aggregates belonging to the time of birth.