Tibetan
བ་དང་རྒ་ཤི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་ན་སྔ་ཕྱི་གཉིས་དང་ལྷན་ཅིག་གང་རུང་དུ་འགྱུར་ན་སྔ་ཕྱི་དང་ལྷན་ཅིག་གི་རིམ་པ་གང་ཡང་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་ཤི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་དོ། །དེ་མེད་ན་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་ཤི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པས་སྐྱེ་ཤིའི་བྱ་བ་བྱེད་མཁན་གྱི་བདག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་དོ་ཞེས་པ་དེ་ཐོངས་ཤིག །གཉིས་པ་ནི། འཁོར་བ་སྟེ་སེམས་ཅན་འབའ་ཞིག་གི་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་ཤི་ལ་སྔོན་གྱི་མཐའ་སྟེ་སྔ་བ་དང་ཕྱི་བ་དང་ལྷན་ཅིག་གི་རིམ་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་མ་ཟད་ཀྱི། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དང་མཚན་ཉིད་དང་མཚན་གཞི་དང་ཚོར་བ་དང་ཚོར་བ་པོ་ལ་ཡང་སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་དེས་མཚོན་ནས་ཕྱི་བ་དང་ལྷན་ཅིག་གི་རིམ་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་རྒྱུ་སྔ་བར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་ན་འབྲས་བུ་ཡང་དེའི་དུས་ན་ཡོད་དགོས་པ་ལས་མེད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མེད་པར་འགྱུར་ལ། འབྲས་ བུ་སྔ་ན་ཡང་རྒྱུ་མེད་དུ་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཅིག་ཅར་དུ་ཡོད་ན་གཉིས་ཀ་ཡང་རྒྱུ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །མཚན་ཉིད་སྔ་ན་ནི་མཚོན་རྒྱུ་མེད་ལ་མཚན་གཞི་སྔ་ན་ནི་མཚན་ཉིད་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །མཚན་མཚོན་གཉིས་དུས་གཅིག་ཏུ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་ན་ནི་ཕན་ཚུན་དུ་མི་ལྟོས་པར་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཚོར་བ་པོ་སྔ་ན་ནི་གང་གི་ཚོར་བ་པོར་འགྱུར། ཚོར་བ་སྔ་ན་ཡང་ཚོར་མཁན་མེད་པར་ཚོར་བ་མི་རིགས་སོ། །གཉིས་ཀ་དུས་མཉམ་ན་ནི་ཕན་ཚུན་མི་ལྟོས་པར་གྲུབ་པ་དང་རྒྱུ་མེད་དུ་འགྱུར་རོ། །འཁོར་བའི་བཤད་པས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་སོགས་པ་རིག་པར་བྱ་བར་མ་ཟད་དོན་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་གཞན་གང་དག་ཅི་ཡང་རུང་བ་ཚད་མ་དང་གཞལ་བྱ་དང༌། ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་དང་བསྒྲུབ་བྱ་དང་སྒྲུབ་བྱེད་དང༌། ཡན་ལག་དང་ཡན་ལག་ཅན་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྦྱར་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་སྐྱེ་རྒ་དང་རྒྱུ་འབྲས་ལ་སོགས་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པ་དེ་ཉིད་ཟབ་མོའི་ལུང་གིས་ཀྱང་བསྒྲུབ་པ་དང༌། ཆོས་རྣམས་ལ་སྔོན་དང་ཕྱི་མའི་མཐར་མི་སྦྱོར་བ་དང་འཆི་འཕོ་བ་དང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་འཁོར་བ་མི་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པར་སྟོན་བའི་གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་རབ་བྱེད་འདིས་བཤད་པར་བྱ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དུ་ངེས་དོན་གྱི་ལུང་དང་སྦྱོར་བའི་ཕྱོགས་ཙམ་སྨོས་ན། དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་ན། །གཟོད་ནས་ཞི་ཞིང་མ་སྐྱེས་པ། །རང་ བཞིན་མྱ་ངན་འདས
Chinese
如果生和老死自性存在，那么就会变成先前、之后二者之一或者同时，因为先前、之后和同时的次第都不合理，所以生和老死自性不存在。如果那不存在，就放过生和老死自性存在，因此生死的作者的自性存在这种说法吧！第二，轮回，也就是仅仅众生的生和老死，不仅没有先前的边，也就是先前、之后和同时的次第，而且对于因和果、相和所相、感觉和感觉者，也要认识到没有先前的边以及由此代表的之后和同时的次第。再者，如果因在先前自性存在，那么果也必须在那时存在，但因为不存在，所以会变成无因。如果在果之前，也会变成无因。如果因果二者同时存在，那么二者都会变成无因，如先前所说。如果相在先前，就没有所诠释的，如果所相在先前，那么相就不存在。如果相和所相二者同时自性存在，那么就会变成互相不依赖而成立。如果感觉者在先前，会变成谁的感觉者？如果感觉在先前，没有感觉者，感觉是不合理的。如果二者同时，那么就会变成互相不依赖而成立，并且变成无因。通过轮回的解释，不仅要理解因果等，而且对于任何其他有意义的事物，无论是量和所量，还是知识和所知，还是所证和能证，还是支分和有支分等一切，也要结合没有先前的边等三种说法。第二，像这样，生老等和因果等自性不存在，这一点也通过甚深的教证来证实，并且为了表明一切经典都宣说诸法不与先前和之后的边相结合，以及没有死亡、转生和出生，以及不观察轮回等，所以只说与了义经相结合的方面。如《宝云经》中说：转法轮时，本来寂灭且不生，自性已涅槃。
English
If birth and death inherently exist, then they would become either prior, subsequent, or simultaneous. Since the sequence of prior, subsequent, and simultaneous is unreasonable, birth and death do not inherently exist. If that does not exist, then let go of the assertion that birth and death inherently exist, therefore the self that performs the actions of birth and death inherently exists! Secondly, samsara, that is, the birth and death of beings alone, not only does not have the prior extreme, that is, the sequence of prior, subsequent, and simultaneous, but also for cause and effect, characteristic and characterized, feeling and feeler, one should also understand that there is no prior extreme and, represented by that, the sequence of subsequent and simultaneous. Furthermore, if the cause inherently exists in the prior, then the effect must also exist at that time, but since it does not exist, it would become without cause. If the effect is prior, it would also become without cause. If cause and effect both exist simultaneously, then both would become without cause, as previously stated. If the characteristic is prior, then there is nothing to characterize, and if the characterized is prior, then the characteristic does not exist. If the characteristic and characterized both inherently exist simultaneously, then they would become established without relying on each other. If the feeler is prior, who would be the feeler of? If the feeling is prior, without a feeler, feeling is unreasonable. If both are simultaneous, then they would become established without relying on each other and become without cause. Through the explanation of samsara, not only should one understand cause and effect, etc., but also for any other meaningful things, whether it is valid cognition and the object of valid cognition, or knowledge and the object of knowledge, or what is to be proven and what proves it, or parts and the whole, etc., one should also apply the statement that there are not three, such as the prior extreme. Secondly, in this way, birth, old age, etc., and cause and effect, etc., do not inherently exist, and this is also proven by profound scriptural authority. And in order to show that all the scriptures teach that phenomena are not connected to the prior and subsequent extremes, and that there is no death, transmigration, and birth, and that samsara is not observed, etc., only the aspect of combining with the definitive meaning scriptures is mentioned. As it says in the Cloud of Jewels Sutra: When the wheel of Dharma is turned, it is originally peaceful and unborn, its nature is nirvana.
Tibetan
་པ་ཡི། །ཆོས་རྣམས་མགོན་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་བསྟན། །ཞེས་པ་དང་དེ་བཞིན་དུ། གཟོད་མ་ནས་ནི་སྟོང་ཞིང་མ་འོངས་ཆོས། །སོང་བ་མེད་ཅིང་གནས་མེད་གནས་ཀྱིས་དབེན། །སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་རྟག་ཏུ་སྙིང་པོ་མེད། །ཐམས་ཅད་དག་ཅིང་རྣམ་དག་ནམ་མཁའ་བཞིན། །རྒྱལ་བའི་ཆོས་ནི་གང་དག་རབ་སྟོན་བ། །དེ་ཡང་མི་ཟད་པས་ན་མི་མཐོང་སྟེ། །ཆོས་འདི་སྔ་ནས་བདག་མེད་སེམས་ཅན་མེད། །དེ་དག་རབ་ཏུ་སྟོན་ཀྱང་ཟད་མི་འགྱུར། །བཏགས་པ་ཙམ་དུ་བརྟགས་ནས་བསྟན་པ་ཡིན། །འཁོར་བ་ལ་ནི་ཐ་མ་མི་རྙེད་དེ། །གང་དག་སྔོན་བྱུང་མཐའ་ནི་མཚན་ཉིད་མེད། །མ་འོངས་དུས་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །ལས་དང་བྱ་བ་དེ་ལྟར་ཞུགས་འགྱུར་ཏེ། །རབ་དང་ཐ་མ་དག་ཏུའང་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཆོས་རྣམས་རྟག་ཏུ་བླུན་ཞིང་རང་བཞིན་སྟོང༌། །ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པར་ཡང་ཤེས་པར་གྱིས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་གཟོད་མ་དང་གདོད་མ་ནི་དང་པོའི་སྒྲའོ། །ཞི་བ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཡེ་ཤེས་ཞི་བའི་ཡུལ་ཏེ། མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་བཞིས་དུས་གསུམ་གདོད་ནས་སྟོང་པ་སྒྱུ་མ་དང་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བ་དང༌། དེ་ནས་ལྔས་ཆོས་རྣམས་གདོད་མ་ནས་གང་ཟག་གི་བདག་གིས་སྟོང་ཞིང་རྒྱལ་བས་ཆོས་བསྟན་པ་ཡང་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་བསྟན་པ་དང༌། དེ་ནས་ལྔས་ཆོས་རྣམས་ལ་སྔོན་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་མེད་པ་དང་མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་ཡང་དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དུ་ད་ལྟར་བྱ་བ་ལ་ཞུགས་པས། མ་འོངས་པ་ན་རབ་དང་ ཐ་མའི་འབྲས་བུ་སྐལ་བ་དང་འཚམ་པར་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དང༌། དེ་ནས་གཉིས་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་ཤེས་པ་པོའི་ངོ་བོ་བདག་གིས་སྟོང་པའི་བདག་མེད་ཀྱི་དོན་ཤེས་པར་གྱིས་ཞེས་བསྟན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། འཁོར་བ་པོའི་གང་ཟག་དང་དེ་འཁོར་བའི་བྱ་བ་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་ཤི་དང་རྒྱུ་འབྲས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་ན་སྐྱེ་བ་སོགས་གང་གི་ཡང་ཐ་སྙད་བྱར་མེད་པས། འཁོར་མཁན་དང་དེས་སྐྱེ་འཆི་བརྒྱུད་མར་བྱེད་པར་གསུངས་པ་ནི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་བཞག་པ་ཙམ་ལ་འཐད་དོ་སྙམ་དུ་ངེས་པར་བྱའོ། །སྔོན་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བརྒྱད་ཀྱི་བདག་ཉིད་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅུ་གཅིག་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །།གཉིས་པ་རྟེན་པ་སྡུག་བསྔལ་ཡོད་པའི་རྟགས་དགག་པ་ལ་གསུམ། རབ་བྱེད་ཀྱི་གཞུང་བཤད་པ། ངེས་དོན་གྱི་ལུང་དང་སྦྱར་བ། དོན་བསྡུས་ཏེ་མཚན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདིར་སྨྲས་པ།
Chinese
您的。 诸法怙主您已宣说。 如是，从初始即空，未来之法，已逝无有，无处，离处。 如幻之自性，恒时无有心要。 一切清净，极清净如虚空。 胜者之法，何者善宣说，彼亦不尽故，不见也。 此法从初无我，无有情。 彼等善宣说亦不尽。 仅于假立而观察后宣说也。 轮回之中不得边际，何者先前生起，边际无有体性。 为知未来之时故，业与行为如是趣入转变，初与终亦将生起。 诸法恒时愚昧且自性空，一切亦应知为无我。 如是说。 其中，最初与原始乃最初之语。 寂静者，诸法乃智慧寂静之境，以未生之故，乃自性涅槃，本体自有故为空性。 彼后以四句，三时从初始即空，如幻如虚空等。 彼后以五句，诸法从初始即离补特伽罗之我，胜者宣说之法亦仅于假立而宣说。 彼后以五句，诸法无有前后之边际，为于未来之时亦如是了知之故，于今投入事业，未来将获得初与终之果，与福分相符。 彼后以二句，诸法应知为知者之本体离我之无我之义。 第三者，若轮回者之补特伽罗及其轮回之业，生老病死及因果等，以自性而有，则生等任何之名言亦无所立。 故说轮回者及其相续生灭，仅为名言之安立而应理，当如是决定。 名为观察前后边际者，乃八偈之自性，第十一之分别释也。 第二，遮破所依痛苦存在之理，分三：解释论典之正文，结合确定之教证，总结意义并标示名称。 第一是：此处说。
English
Yours. The Protector has taught the dharmas. Likewise, from the very beginning, they are empty, and the future dharmas, what has passed is nonexistent, without a place, devoid of a place. The nature of illusion, always without essence. Everything is pure, utterly pure like the sky. The Victorious Ones teach the Dharma, but it is inexhaustible and cannot be seen. This Dharma has been without self from the beginning, without sentient beings. Even if they are well taught, they will not be exhausted. It is taught only after being examined as a mere imputation. No end is found in samsara, and whatever arises before has no characteristics. In order to know the future time, actions and deeds will thus enter and change, and both the beginning and the end will occur. All dharmas are always foolish and empty in nature. Know that everything is without self. Thus it is said. Here, "from the beginning" and "original" are the words for "first." Peace is the realm of the peace of wisdom of all dharmas, because it is unborn, it is nirvana by nature, and because its essence exists, it is emptiness. Then, with four lines, the three times are empty from the beginning, like illusion and like the sky. Then, with five lines, the dharmas are empty of the self of the person from the beginning, and the Dharma taught by the Victorious Ones is also taught only as an imputation. Then, with five lines, the dharmas have no beginning or end, and in order to understand them in the future as well, by engaging in activities now, in the future, the fruits of the beginning and the end will be obtained in accordance with one's fortune. Then, with two lines, it is taught that the dharmas should be known as the meaning of selflessness, which is empty of the self of the knower's essence. The third is that if the person who revolves in samsara and the actions of that revolving, such as birth, old age, sickness, death, and cause and effect, existed by their own nature, then there would be no way to establish any of the terms such as birth. Therefore, it is said that the one who revolves and the continuous birth and death are only reasonable as an establishment of terms, and one should be certain of this. That which is called "examining the beginning and the end" is the nature of eight verses, the eleventh explanation. Second, there are three parts to refuting the sign that suffering exists as a basis: explaining the text of the treatise, combining it with definitive scriptures, and summarizing the meaning and indicating the name. The first is: Here it is said.