Chinese
因为在一切中都有，所以那样的忆念并不相违。如果今生的天授在前世就有，也不同于常恒。同样，对于未来的生世，即使今生的补特伽罗不会转生到后世，但“我”的想法，仅仅是“我”的对境，也会随之而去。因此，自己害怕来世的痛苦，所以在此断除其因——不善，为了获得安乐，在此精进于善也是合理的。例如，今天的这个人即使明天不在了，也害怕明天会发生饥渴的痛苦，所以从今天开始就积攒食物；害怕年老时的痛苦，所以在年轻时积攒财富一样。所有这些，都是不区分“此地此时的我”而普遍希望获得我的安乐、远离痛苦而做的。仅仅是“我”也在那些时候随之而去， 因此对境的迷惑也不是。因此，不要把说“我是”的人和被安立名称的所依——“我”二者视为周遍相等，要知道这个人是那个“我”的一部分。这些对于总的缘起，特别是对于黑白业的果报——苦乐生起的决定性，显得非常重要，所以只是略微说一下。这里，经论中说，就像芒果树等，即使衰老和坏灭没有先发生，也首先见到生起，同样，即使衰老和死亡没有先发生，也说生者。那些也是因为自己的种子灭尽时才生起，所以不是其他没有坏灭的生起，与之前相同。如果认为树的生起是因为种子与树不同，所以树的生起不是其他没有坏灭的。经中说，因为因果不是他体，所以与所立相同。如果追溯到同一相续，就与我相同，如果不是那样，就难以回答。第二，如果众生的生起延迟，而从那之后，它的衰老和死亡先发生，那么，没有生起的衰老和死亡怎么会无因而有呢？不会有的。因为经中说，生是衰老和死亡的因缘。如是说：抬起身体的时候，抬起是有原因的，抬起的观看，从原因之外，堕落是没有的。
English
Since it is present in everything, such remembrance is not contradictory. If the giver of this life were present in the previous life, it would also be different from permanence. Similarly, for future lives, even if the person of this life does not go to the next life, the thought of "I," just the object of "I," will still follow. Therefore, fearing the suffering of future lives, one abandons the cause of it here—non-virtue, and strives for virtue here in order to attain happiness, which is also reasonable. For example, even if this person of today is not there tomorrow, he fears the suffering of hunger and thirst that may occur tomorrow, so he accumulates food from today; fearing the suffering of old age, he accumulates wealth in his youth. All of these are done without distinguishing "I in this place at this time" but universally hoping to attain my happiness and be free from suffering. Even just "I" follows in those times, Therefore, the delusion of the object is also not. Therefore, do not regard the person who says "I am" and the basis on which the name is established—"I" as coextensive, but know that this person is a part of that "I." These are very important for the general dependent origination, especially for the certainty of the arising of happiness and suffering, the result of black and white karma, so I will just say a little. Here, the commentaries say that just as mango trees and the like, even if aging and destruction have not occurred before, one first sees the arising, similarly, even if aging and death have not occurred before, one speaks of a being. Those also arise when their own seeds are exhausted, so they are not other arisings that have not been destroyed, and are the same as before. If one thinks that the arising of the tree is because the seed is different from the tree, so the arising of the tree is not other than that which has not been destroyed. The sutras say that because cause and effect are not other entities, they are the same as what is to be established. If traced back to the same continuum, it is the same as me, if it is not so, it is difficult to answer. Secondly, if the arising of sentient beings is delayed, and from then on, its aging and death occur first, then how can aging and death without arising exist without a cause? It will not exist. Because the sutras say that birth is the cause of aging and death. As it is said: When the body is lifted up, there is a cause for lifting up, but the view of lifting up, apart from the cause, there is no falling.
Tibetan
ཉིད། ཅེས་བཤད་པ་དེ་ཡང་བཏེག་པ་ཁོ་ན་ལྟུང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་གྱི་གཞན་མིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་པ་ཁོ་ན་འཇིག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མིན་ནོ། ། ངེས་ན་འཇིག་པ་རྒྱུ་མེད་ཡོད་པ་མིན་ནོ། །འཇིག་པ་འདི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་པས་འབྱུང་བ་ཁོ་ན་འཇིག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན། དེ་ལྟར་འདུས་བྱས་ཆོས་དེ་དག །རྒྱུ་དང་བཅས་པར་འབྱུང་བ་སྟེ། །སྐྱེས་པ་འཇིག་པ་གང་ཡིན་པ། འདི་ནི་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་འདི་ཡང་ལེགས་པར་དྲངས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཤད་དེ་དུས་གཉིས་པར་ཞིག་པ་དུས་སྔ་མར་སྐྱེས་པའི་འབྲས་བུར་སྒྲུབ་པའི་ཁུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སྐྱེ་བ་དང་ནི་རྒ་ཤི་དག་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་ཡང་རུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་རུང་ན་ནི་སྐྱེ་བཞིན་པ་ན་འཆི་འགྱུར་ཏེ་འགག་བཞིན་པར་འགྱུར་ན་དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། སྣང་མུན་ལྟར་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང་སྐྱེ་བཞིན་པ་ཉིད་འཆི་བཞིན་པའོ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་ན་ཡང་མ་མཐོང་ངོ། །སྤྱིར་སྐྱེ་འགག་གི་བྱ་བ་ཡང་མི་འགལ་ལ་སྐྱེ་འགག་གཉིས་ཀྱང་མི་འགལ་ཡང་སྐྱེ་བཞིན་པ་དང་འགག་བཞིན་པ་གཉིས་དུས་གཅིག་པ་ནི་གཞི་གཅིག་ལ་འགལ་བར་ཀུན་ལ་གྲགས་སོ། །དེ་ལ་སྐྱེ་འགག་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་ན་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་སྐྱེ་བཞིན་པའི་དུས་སུ་སྐྱེ་རྒྱུ་དེ་ཡོད་དགོས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་ད་ལྟ་བར་འགྱུར་བས་འགག་བཞིན་པར་ཡང་འགྱུར་ལ་དེའི་ཚེ་སྐྱེ་བཞིན་པ་འཕེལ་བར་འགྱུར་བ་དང་འགག་བཞིན་པ་ཟད་པར་འགྱུར་བ་གཉིས་འགལ་ལོ། །སྐྱེ་བ་དང་འཆི་བ་གཉིས་ཀ་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་དུའང་འགྱུར་ཏེ་དུས་མཉམ་པ་གཉིས་གཅིག་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་རྒྱུར་མི་འཐད་ལ། སྐྱེ་བའི་སྔོན་དུ་འཆི་བ་མ་སོང་བ་དང་འཆི་བའི་སྔོན་དུ་ཡང་སྐྱེ་བ་ མ་སོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་གལ་ཏེ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྔ་ཕྱི་དང་ལྷན་ཅིག་གི་རིམ་པ་ཡོད་ཀྱང་རུང་མེད་ཀྱང་རུང་སྟེ་རེ་ཞིག་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་ཤི་ནི་ཡོད་དོ། །དེ་དག་ཀྱང་གཞི་མེད་པར་མི་འཐད་པས་འགའ་ཞིག་གི་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་བདག་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། དེ་ལྟར་རིགས་པ་སྔོན་དུ་བཏང་སྟེ་བརྟགས་ན་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་ཤི་གང་ལ་སྔ་བ་དང་ཕྱི་བ་དང་ལྷན་ཅིག་གི་རིམ་པ་དེ་དག་མི་སྲིད་པ་དེ་ལ་ཁྱེད་སྐྱེ་བ་ནི་དེ་དང་རྒ་ཤི་ནི་དེའོ་ཞེས་ཅི་ཡི་ཕྱིར་ན་སྤྲོ་བ་སྟེ་རྗོད་བར་བྱེད། ཡང་ན་དེ་དག་མ་དམིགས་པ་ན་འཕགས་པ་རྣམས་ཅིའི་ཕྱིར་ན་སྤྲོ་བར་བྱེད་དེ་སྤྲོ་བར་མི་མཛད་དེ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གཟིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སྐྱེ་
Chinese
如是说，也如同举起唯是堕落之因，而非其他，同样，生唯是坏灭之因，而非其他。 若决定，则坏灭非无因存在。此坏灭以生为因，故唯有生起是坏灭之因。如是，有为法皆由因缘而生起。生者坏灭，此乃诸法之自性。如是说，此亦善为引用，即于后时坏灭，乃于前时生之果。第二，生与老死等同时以自性存在亦不应理。若如此，则生之时即死，即灭之时，亦不应理。如光明与黑暗般，互相违背之故，且世间亦未见生之时即死。一般而言，生灭之作用不相违，生灭二者亦不相违，然生之时与灭之时二者同时，于一基上相违，此为众所周知。若生灭以自性成立，则如前所说，生之时，生因必须存在。若如是，则成为现在，亦成为灭之时，彼时生之时增长与灭之时衰减二者相违。生与死二者亦将成为无因，同时之二者不应理为一者之因，且生之前未有死，死之前亦未有生。 第三，若生等有先后与同时之次第，或无亦可，暂且生与老死是存在的。彼等亦不应理为无基，必属于某者，若认为彼即是我。如是，若先以理智观察，则生与老死何者为先、为后、为同时之次第皆不可能，于此，汝等为何喜悦地说生是彼，老死是彼？又若未见彼等，则圣者们为何喜悦，即不喜悦，因如实见之故。若生
English
That which is said, just as lifting up is the cause of falling alone, and not of anything else, similarly, birth alone is the cause of destruction, and not anything else. If it is certain, then destruction does not exist without a cause. Since this destruction has birth as its cause, therefore, only arising is the cause of destruction. Thus, conditioned dharmas arise with causes. Whatever is born is destroyed; this is the nature of all things. It is said that this is also well quoted, that destruction at a later time is the result of birth at an earlier time. Secondly, it is not reasonable for birth and aging and death to exist simultaneously by their very nature. If that were the case, then one would die while being born, and one would cease while ceasing, which is also unreasonable. Because they are mutually contradictory like light and darkness, and it is not seen in the world that one dies while being born. In general, the actions of birth and cessation are not contradictory, and birth and cessation are not contradictory, but it is well known to all that being born and ceasing at the same time are contradictory on the same basis. If birth and cessation are established by their own characteristics, then, as previously stated, the cause of birth must exist at the time of birth. If that is the case, then it will become the present, and it will also become the time of cessation, and at that time, the increase at the time of birth and the decrease at the time of cessation will be contradictory. Both birth and death will also become causeless, because two simultaneous things cannot reasonably be the cause of one another, and because death has not preceded birth, and birth has not preceded death. Thirdly, whether there is a sequence of before, after, and simultaneous for birth, etc., or not, for the time being, birth and aging and death exist. It is not reasonable for them to be without a basis, so they must belong to someone, and if you think that it is me, then, if you first examine it with reason, then it is impossible for there to be a sequence of which of birth and aging and death comes first, later, and simultaneously, so why do you rejoice in saying that birth is that and aging and death are that? And if you do not see them, then why do the noble ones rejoice, that is, do not rejoice, because they see things as they really are. If birth