Tibetan
དིར་བུད་དྷ་པཱ་ལི་ཏ་ལས། ཐོག་མ་དབུས་དང་ཐ་མ་རྣམས། །སྐྱེ་བའི་སྔ་རོལ་མི་སྲིད་དེ། །གཉིས་གཉིས་དག་ནི་མ་གཏོགས་པར། །རེ་རེས་རྩོམ་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །ཞེས་བརྒྱ་པ་ལས་གསུངས་པ་དྲངས་པས་ཐོག་མཐའ་དབུས་གསུམ་ནི་སྐྱེ་འཇིག་གནས་གསུམ་ཡིན་ལ། སྐྱེ་འཇིག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པས་གནས་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པ་ནི་ཐོག་མཐའ་གཉིས་མེད་པས་དབུས་མེད་ཅེས་པའི་དོན་ནོ། །དེའི་ ཕྱིར་འཁོར་བ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པས་འཁོར་བ་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། མདོར་བསྟན། རྒྱས་པར་བཤད། དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། འཁོར་བ་ལ་ཐོག་མཐའ་དབུས་གསུམ་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་འཁོར་བ་དེ་ལ་འཁོར་བ་པོའི་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་ཤི་དག་ལ་ཡང་སྔ་ཕྱི་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་དུས་ཀྱི་རིམ་པ་མི་འཐད་དོ། །རང་སྡེས་སེམས་ཅན་རྣམས་སྐྱེ་ཤི་བར་མ་ཆད་དུ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ཐ་མ་མེད་པའི་བར་དུ་འཁོར་ཞིང་རྒྱུག་པར་གསུངས་པའི་ལུང་གིས་སྐྱེ་འཆི་བྱེད་མཁན་གྱི་སེམས་ཅན་ཡོད་པར་གསུངས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་གང་ཟག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ལ་ཐོག་མཐའ་མེད་པར་གསུངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་འཆིའི་འཁོར་བ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་མི་འཐད་ཅེས་སྔར་བསྒྲུབས་ལ། འདིར་ནི་སྐྱེ་འཆི་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་ན་དུས་གསུམ་ལས་མི་འདའ་བ་ཁྱབ་བྱེད་དུ་བསྟན་ནས་དེ་གསུམ་འགོག་པའོ། །སྤྱིར་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ལ་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་བ་ཡོད་ལ་སྔར། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དུས་ཀུན་ཏུ། །རྒ་དང་འཆི་བའི་ཆོས་ཡིན་ན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་འགག་པ་ལ་ཡང་འཆི་བ་ཞེས་བཏགས་པ་ཡོད་མོད་ཀྱང༌། སེམས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་འབྲས་ལ་སོགས་པའི་དུས་ཀྱི་རིམ་པ་ནི་རིགས་པ་འདི་གཞན་ལ་སྦྱར་བའི་སྐབས་སུ་གསུངས་པས་འདིར་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །ཤི་བ་དང་འཆི་བའི་ཐ་སྙད་བཏགས་པ་ཡང་སྐབས་དང་སྦྱར་རོ། །སྔ་ཕྱི་ དང་དུས་མཉམ་གང་ཡིན་དཔྱོད་པའི་གཞི་ནི་ལྷས་བྱིན་གྱི་དུས་དང་པོ་དང་བར་དང་ཐ་མའི་སྐྱེ་རྒ་འཆི་བ་མིན་པས་དེ་གསུམ་སྤྱིར་བཟུང་བའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། སྔ་ཕྱི་བ་དགག །དུས་མཉམ་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། སྐྱེ་བ་སྔ་བ་དགག །རྒ་ཤི་སྔ་བ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་འཁོར་བ་པོའི་སྐྱེ་བ་སྔ་བར་གྱུར་ལ་དེ་ལས་རྒ་ཤི་ཕྱི་མ་ཡིན་ན་ནི། དེའི་ཚེ་དེའི་སྐྱེ་བ་ལ་རྒ་བ་དང་ཤི་བ་སྟེ་འཆི་བ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་འདོད་ན་ནི་སྐྱེ་བ་དེ་འདུས་མ་བྱས་སུ་འགྱུར་ཏེ་གཞན་དུ་འ
Chinese
在彼佛护（Buddhapālita）中说：最初、中间和最后，生的前际不可能存在，如果不是两个两个，一个一个如何产生？如是引述《百论》中所说，最初、最后、中间三者是生、灭、住三者。生灭自性空，所以住亦自性空，意思是无初无末故无中。因此，轮回不是自性有，所以轮回者不是自性有。第二有三：略示、广释、摄义。第一：轮回无有自性的初、中、后三者，因此，对于轮回中的轮回者的生、老、死等，先后和同时以自性成立的时序是不合理的。自宗说，有情众生在无始无终之间不断地轮回流转，根据此理，说有能生能死的有情，因此对于说补特伽罗自性有者，已经通过说无始无终而成立了生死轮回不是自性成立。此处，如果生死是自性成立，则显示必定不会超出三时，从而遮破这三者。一般来说，一切有为法都有生和老，如前所说：“一切事物在任何时候，都是衰老和死亡的规律。”虽然灭也被称为死亡，但对于非有情的因果等时序，因为此理是在其他场合所说，所以此处是就有情而言的。死亡和将死的措辞也应结合具体情况。考察先后和同时的基础是天授的最初、中间和最后的生老死，因此这三者被普遍采用。第二有二：遮破先后，遮破同时。第一有二：遮破先生，遮破先老死。第一：如果轮回者的生是先，而老死是后，那么，那个生就没有老和死，即没有死亡。如果承认那样，那么那个生就变成非有为法，否则就……
English
In that Buddhapālita, it is said: The beginning, middle, and end, the prior limit of birth cannot exist, if not two and two, how can one and one arise? As quoted from the Hundred Treatises, the three, beginning, end, and middle, are the three, birth, cessation, and abiding. Birth and cessation are empty of inherent nature, so abiding is also empty of inherent nature, meaning that there is no middle because there is no beginning and no end. Therefore, samsara is not inherently existent, so the samsaric being is not inherently existent. The second has three: brief statement, detailed explanation, and summary of meaning. The first: Samsara has no inherent beginning, middle, and end, therefore, for the samsara, the birth, aging, and death of the samsaric being, the sequence of time established by inherent nature, whether prior, posterior, or simultaneous, is not reasonable. Our own school says that sentient beings revolve and run continuously from beginningless to endless. Based on the statement that there are sentient beings who can be born and die, it has already been established that the cycle of birth and death is not inherently established by saying that there is no beginning or end for those who say that the person is inherently existent. Here, if birth and death are inherently established, it is shown that it will definitely not exceed the three times, thereby refuting these three. In general, all compounded things have birth and aging, as previously stated: "All things at all times are of the nature of aging and death." Although cessation is also called death, for the sequence of time such as cause and effect of non-sentient beings, because this reason is stated in other occasions, here it is done in terms of sentient beings. The terms death and dying should also be combined with the specific situation. The basis for examining what is prior, posterior, and simultaneous is the birth, aging, and death of Deva-given's first, middle, and last times, so these three are generally adopted. The second has two: refuting prior and posterior, refuting simultaneous. The first has two: refuting prior birth, refuting prior aging and death. The first: If the birth of the samsaric being is prior, and aging and death are posterior to it, then, at that time, that birth will not have aging and death, that is, there will be no death. If that is admitted, then that birth will become uncompounded, otherwise it will...