Tibetan
་གསོས་པར་ཐ་སྙད་བྱེད་ཅིང༌། ངའི་ལག་པ་ན་བ་དང་གསོས་སོ་ཞེས་ཀྱང་ཐ་སྙད་བྱེད་པས་ལག་པ་གཅིག་ཉིད་ང་དང་ང་ཡི་བ་གཉིས་ཀར་འཇོག་པ་མིན་ནམ་སྙམ་ན། དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དོན་མ་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་དོན་ནི་ལག་པ་ན་བ་དང་གསེས་པས་བདག་དེ་ན་བ་དང་གསོས་པར་འཇོག་པའི་དོན་ཡིན་གྱི་ལག་པ་བདག་ཏུ་འཇོག་པ་མིན་པའི་ ཕྱིར་ཏེ། ལག་པ་ལ་ངའོ་སྙམ་དུ་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷས་བྱིན་གྱིས་དུས་སྔ་ཕྱིའི་བདག་སོ་སོར་མ་ཕྱེ་བར་ངའོ་སྙམ་དུ་འཛིན་པའི་དམིགས་པའི་གཞིར་གྱུར་པའི་བདག་ནི་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ཞུགས་པའི་ང་ཙམ་ཡིན་པས། ལྷ་ལ་སོགས་པའི་ལུས་བླངས་དུས་ཀྱི་འགྲོ་བ་སོ་སོ་བའི་བདག་རྣམས་ནི་སྔ་མའི་བྱེ་བྲག་རེའོ། །ལྷས་བྱིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་སོ་སོར་ཕྱེ་བའི་བདག་ལ་ངའོ་སྙམ་དུ་བཟུང་བའི་བདག་ནི་ཚེ་རེ་རེའི་བདག་ཕྱོགས་རེ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་གྱི་བདག་བཞིན་དུ་ཡུལ་ཅན་གྱི་ངར་འཛིན་ཡང་སོ་སོར་ཕྱེ་བ་དང་མ་ཕྱེ་བའི་འཛིན་སྟངས་ཅན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་འདྲ་བའི་བདག་ཐ་སྙད་བཏགས་པ་ཙམ་མིན་པའི་བཏགས་དོན་བཙལ་བ་ན་གང་དུ་ཡང་མི་རྙེད་པས། ལས་གསོག་པ་དང་འབྲས་བུ་མྱོང་བ་སོགས་སུ་མི་རུང་ངོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཐ་སྙད་བཏགས་པ་ཙམ་མིན་པའི་བཏགས་དོན་བཙལ་བ་ན། བདག་དང་འདྲ་བར་རང་གི་ཆ་ཤས་རྣམས་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་དང་གཅིག་པ་སོགས་གང་དུ་ཡང་མི་རྙེད་པས་བྱ་བ་བྱེད་ནུས་པ་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་བཙལ་བ་ན་མི་རྙེད་པར་བདག་བཏགས་ཡོད་དང་རྫས་ཡོད་གཉིས་ཀ་མཚུངས་མོད་ཀྱང་མ་རྙེད་པས་བདག་གཉིས་ཁེགས་མི་ཁེགས་མི་མཚུངས་ཏེ། རྫས་ཡོད་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་ཡིན་ལ་བཏགས་ཡོད་དེ་ལྟར་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཡང་དེ་ལྟར་བདག་བཀག་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དེ་མ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ཡོད་ན་བདག་གི་ངོ་བོ་ཅན་མིན་ པའི་བུམ་པ་ལ་སོགས་ལ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་འབྲེལ་པ་མེད་པས་དེ་དག་གང་དང་འབྲེལ་བའི་བདག་ཀྱང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་ལྟ་བ་དང་ཉན་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ཚོར་བ་དག་ལ་སོགས་པ་ཡང་ལེན་པ་པོ་གང་གི་བླང་བྱ་ཡིན་པའི་ལན་པ་པོ་དེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པར་བསྟན་པ་དེ་ཡི་ཚེ༌། དེར་མ་ཟད་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཀྱང་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསལ་བར་བསྟན་པ་མ་ཡིན་ནམ་དེའི་ཕྱིར་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་བླང་བྱ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པས་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོའི་བདག་ཀྱང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། འདིར་ཕ་རོལ་པོས་གང་ཟག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པ་དེ་དགག་བྱ་དེ་རྣམ་པར་བཅད་པ་ཙམ་མིན་པའི་མ་ཡིན་དགག་ཏུ་བསྒྲུབས་སོ་སྙམ་ནས་ཅི་བདག་མེད་དོ་སྙམ་དུ་ཁྱོད་ཀྱིས་ངེས་སམ་ཞེས་འདྲིའོ། །དེ་སྐད་དུ་སུས་སྨྲས། ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་པས་བདག་ཀྱང་མེད་དོ་ཞེས་ཐལ་མ་ཐག་ཏུ་མ་སྨྲས་སམ་ཞེ་ན། དེ་སྐད་དུ་སྨྲས་མོད་ཀྱི་འདིའི་དོན་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་བཟུང་བ་ལྟར་ཁོ་བོ་ཅག་མི་འདོད་དོ། །འདི་ལྟར་བདག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་དོ་ཞེས་ཁྱོད་ཀྱིས་བརྟགས་པ་ཡིན་ལ། བདག་གིས་ཀྱང་འཛིན་པ་དེའི་གཉེན་པོར་བདག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་བ་མིན་ནོ་ཞེས་དེ་ཟློག་པའི་ཚིག་དགག་བྱ་རྣམ་པར་བཅད་པ་ཙམ་སྨྲས་པ་ཡིན་གྱི། དགག་བྱ་བཅད་ཙམ་ལས་གཞན་པ་བདག་འདིའི་རང་བཞིན་མེད་པ་རིགས་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བརྟགས་པ་མིན་ཏེ། དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་ལ་ཞེན་པ་གཉིས་ཀ་སྤང་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟ་བུའི་རིགས་རྣམས་ནི་མེད་དགག་དང་མ་ཡིན་དགག་གི་ཁྱད་པར་འབྱེད་པ་ ཡིན་ལ་ཐལ་འགྱུར་བའི་ཁྱད་ཆོས་ཀྱང་མིན་ཏེ་སྔར་མང་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེས་ན་གང་ཟག་ནི་བརྒྱ་པ་ལས། ཁྱོད་ཀྱི་བདག་གང་ངའི་བདག་མིན། །དེས་དེ་བདག་མིན་མ་ངེས་ཕྱིར། །དངོས་པོ་མི་རྟག་པ་རྣམས་ལ། །རྟོག་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་མིན་ནམ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུར་འདོད་པར་བྱའོ། །དེའི་དོན་ནི་བདག་དེ་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་ན་གང་ཟག་གཅིག་གིས་དེ་ལ་ངའོ་སྙམ་དུ་འཛིན་པ་བཞིན་དུ། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་འཛིན་པའི་ངེས་པ་དགོས་པ་ལས་ཁྱོད་ཀྱི་ངར་འཛིན་སྐྱེ་བའི་བདག་དེ་ལ་ང་ལ་ངར་འཛིན་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། རིགས་པ་དེས་བདག་དེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་མིན་ཏེ་ཐམས་ཅད་ལ་ངར་འཛིན་སྐྱེ་བར་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་མེད་ན་ངར་འཛིན་པ་འདི་གང་ལ་འགྱུར་སྙམ་ན། ཕུང་པོ་མི་རྟག་པ་ལས་དོན་གཞན་དུ་ངར་འཛིན་གྱི་དམིགས་པ་མེད་ཅིང་ཕུང་པོ་ཉིད་ཀྱང་དེར་མི་འཐད་པས་ཕུང་པོ་མི་རྟག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བཏགས་པའི་བདག་ལ་ངའོ་སྙམ་པའི་རྟོག་པས་བཟུང་བ་འབའ་ཞིག་གོ །དེ་ལྟར་བདག་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པ་མིན་ལ་བརྟེན་ནས་བཏགས་པ་ཙམ་མེད་པ་མིན་པའི་དོན་འདི་གང་ཞིག་ལྟ་ལ་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་ཀྱང་སྟོན་ནོ། །བདག་གང་ཞིག་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ན་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྔ་རོལ་ན་མེད་དེ་གང་ཟག་ཏུ་གདགས་པའི་རྒྱུ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ལྟར་ཏེ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་དེ་སོ་སོར་ངོ་བོ་ཉིད་
Chinese
也被称为痊愈。当我说“我的手疼了，又好了”时，同一只手既被认为是“我”又是“我的”，难道不是吗？这表明没有理解世俗名称的含义。它的意思是，手疼和痊愈，是指我疼和痊愈，而不是指手是我。因为手不被认为是“我”。拉斯吉尔没有区分过去和未来的“我”，而是将“我”视为执着的对境，这仅仅是从无始以来就存在的“我”。因此，在转生为天神等时所取的各个身体的“我”，都是先前“我”的各个方面。拉斯吉尔将每个生命中分离的“我”执着为“我”，这只是每个生命中的一个方面。就像客体的“我”一样，也应该理解主体对“我”的执着，既有分离的执着方式，也有不分离的执着方式。如果寻找这样一种仅仅是名称上的“我”的真实所指，却一无所获，那么就无法进行积累业和体验果报等活动。如果这样说，那么当寻找不仅仅是名称上的色等事物的真实所指时，就像寻找“我”一样，也无法在它们自身的各个部分中找到与其本质不同或相同的东西，因此它们将无法发挥作用。虽然在这样寻找时，无法找到名言上的“我”和实有，但两者并不相同，因为无法找到就不能否定两者。实有可以通过理性来分析，但名言有却不能这样。第二点是，即使这样否定了“我”，但见等仍然是自性存在的，因为它们没有被否定。如果它们存在，那么与不具有“我”的本质的瓶子等事物没有见等联系，那么与什么相关的“我”也是自性存在的呢？如果说见和听等以及感受等也是接受者所接受的对象，那么当显示出接受者本身不是自性存在时，难道没有明确显示出见等也不是自性存在的吗？因此，由于见等所接受的对象不是自性存在的，所以接受者
English
is also termed as healing. When I say, "My hand hurts and then it's healed," isn't the same hand considered both "me" and "mine"? This indicates a lack of understanding of the meaning of worldly terms. Its meaning is that the hand hurting and healing refers to me hurting and healing, not that the hand is me. Because the hand is not considered "me." Lhasbyin, without distinguishing between the past and future "me," considers "me" as the object of clinging, which is merely the "me" that has existed since beginningless time. Therefore, the various "me" of each being taken at the time of taking bodies as gods, etc., are each a particular aspect of the previous "me." Lhasbyin clings to the "me" that is separated in each birth as "me," which is just one aspect of each life. Just like the object's "me," the subject's clinging to "I" should also be understood as having both separate and non-separate ways of clinging. If one searches for the actual referent of such a "me" that is merely a name, one finds nothing anywhere. Therefore, it is not possible to accumulate karma and experience the results, etc. If you say that, then when searching for the actual referent of forms, etc., which are not merely names, just like searching for "me," one cannot find anything in their own parts that is different or the same in essence, so they will not be able to function. Although when searching in this way, one cannot find the nominally existent "me" and the substantially existent, the two are not the same, because not finding does not negate both. The substantially existent can be analyzed by reason, but the nominally existent cannot. The second point is that even if "me" is negated in this way, views, etc., are still inherently existent because they have not been negated. If they exist, then since there is no connection between views, etc., and things like vases that do not have the nature of "me," then what "me" is inherently existent in relation to them? If it is said that seeing and hearing, etc., and feelings, etc., are also objects taken by a taker, then when it is shown that the taker itself is not inherently existent, hasn't it been clearly shown that seeing, etc., are also not inherently existent? Therefore, since the object taken by seeing, etc., is not inherently existent, the taker
Chinese
我的自性也是不存在的。第三，在此，对方认为人无自性，这是对所破的否定，而不是仅仅破除，而是成立非否定，于是问道：你是否确信没有我？谁这样说过？难道没有立刻反驳说，因为没有见等，所以也没有我吗？虽然这样说过，但此处的意义并非如你所理解的那样，我们并不认可。像这样，你认为我是自性存在的，而我为了对治你所执着的，说我不是自性存在的，这只是破除的言辞，仅仅是破除所破，除此之外，我此处的自性不存在，并非以理智来推断，因为必须舍弃对有和无的执着。像这样的理路是区分有否定和非否定的差别，也不是应成派的特点，以前已经多次讲过。因此，关于人，如《百论》中所说：你的我是什么，不是我的我。因此，它不确定不是我。对于无常的事物，难道不会产生分别吗？应当这样理解。它的意思是，如果我是以自己的自性存在，那么就像一个人认为那是“我”一样，所有人都必须这样认为，但你产生我执的那个我，我却不会产生我执。因此，这个道理说明我不是自性成立的，因为不确定所有人都会产生我执。如果无我，那么这个我执会变成什么呢？除了无常的蕴之外，没有其他我执的对境，而且蕴本身也不适合作为我执的对境，因此仅仅是对依赖于无常的蕴而假立的我的“我”的分别执着。像这样，我不是以自己的自性存在，也不是仅仅没有依赖而假立，这个道理也由“哪里有见”等来显示。如果完全观察我，那么在见等之前是不存在的，因为会变成没有安立人为人的原因。现在，即与见等同时，也是自性不存在的，因为各自的自性
English
My self is also non-existent in its own nature. Thirdly, here, the opponent thinks that the person who is without self-nature is negated, which is not just a negation of what is to be refuted, but an establishment of a non-negation, and asks: Are you sure that there is no self? Who said that? Didn't you immediately refute that because there is no view, etc., there is no self? Although it was said like that, the meaning here is not as you understand it, we do not approve. Like this, you think that I am self-existent, and I, in order to counteract what you are attached to, say that I am not self-existent, this is just a word of refutation, just refuting what is to be refuted, other than that, the self-nature of my self here does not exist, it is not inferred by reason, because both attachment to existence and non-existence must be abandoned. Such reasonings are to distinguish the difference between existence negation and non-negation, and it is not a characteristic of the consequentialist school, it has been explained many times before. Therefore, regarding the person, as it is said in the 《Hundred Treatises》: What is your self, it is not my self. Therefore, it is not certain that it is not me. For impermanent things, won't there be discriminations? It should be understood like this. Its meaning is that if I exist by my own nature, then just as one person thinks that it is "I", everyone must think like that, but that self that gives rise to your ego-grasping, I will not give rise to ego-grasping. Therefore, this reason shows that I am not established by self-nature, because it is not certain that everyone will give rise to ego-grasping. If there is no self, then what will this ego-grasping become? Apart from the impermanent aggregates, there is no other object of ego-grasping, and the aggregates themselves are not suitable as the object of ego-grasping, so it is just the discriminating attachment of "I" to the self that is imputed based on the impermanent aggregates. Like this, I do not exist by my own nature, nor is it just that there is no dependence and it is imputed, this reason is also shown by "where there is view", etc. If I am completely observed, then I do not exist before the view, etc., because it will become without the cause of establishing a person as a person. Now, that is, simultaneously with the view, etc., it is also non-existent by self-nature, because each self-nature