Tibetan
ཡི་བར་འཛིན་པའི་འཇིག་ལྟ་འཇུག་པས། ཕུང་པོ་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པའི་བདག་ནི་ངར་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་དམིགས་པའི་གཞིར་ཡང་མི་རུང་ལ། དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་ཡང་མེད་པར་འདོད་དེ་འཇུག་པ་ལས། འདི་ནི་ངར་འཛིན་རྟེན་དུའང་མི་རིགས་ལ། འདི་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་ཡོད་མི་འདོད། ཅེས་དང༌། འཇིག་རྟེན་ངར་འཛིན་བློ་ཡི་རྟེན་དུ་ཡང༌། །མི་འདོད་དེ་རིག་མིན་པའང་བདག་ལྟའི་ཕྱིར། །ཞེས་སོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ལ་ནི་ངའི་གཟུགས་དང་ངའི་སེམས་ཞེས་བདག་ནི་ཕུང་པོའི་རྗེ་བོ་དང་ཕུང་པོ་ནི་དེའི་ཁོལ་ལྟར་འཛིན་པས། བདག་གི་མཚན་གཞིར་ཕུང་པོའི་རྒྱུན་ནམ་ཚོགས་པའམ་ཡ་གྱལ་རྣམས་འཇོག་པ་ནི་གཏན་མི་རུང་ངོ་། །འཕགས་པའི་གཞུང་དུ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་འཆད་དེ། རབ་བྱེད་འདིར་ནི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཅི་ཞིག་པོ་རྣམས་ཀྱིས་གང་ཞིག་པོའི་བདག་གསལ་བར་བྱེད་པར་བཤད་པས། གསལ་བྱེད་ཀྱི་ཚོགས་པ་དང་ཡ་གྱལ་གང་ཡང་གསལ་བྱར་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། རབ་བྱེད་བཅུ་པར་ཕུང་པོ་དང་བདག་གཅིག་ཐ་དད་ཀྱི་ཚུལ་མེ་དང་བུད་ཤིང་དང་འདྲ་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། རབ་བྱེད་ཐ་མར་ཡང༌། ཉེ་བར་ལེན་པ་མ་གཏོགས་པར། །བདག་ཡོད་མ་ཡིན་བྱས་པའི་ཚེ། །ཉེ་བར་ལེན་ཉིད་བདག་ ཡིན་ན། །ཁྱོད་ཀྱི་བདག་ནི་མེད་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། བདག་དང་ཕུང་པོ་རྗེ་ཁོལ་ལྟར་འཛིན་ན་དེ་གཉིས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པར་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་རམ་སྙམ་ན། དེ་གཉིས་རྫས་གཞན་དུ་འཛིན་པ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ལ་མེད་དེ། གཞན་དུ་ན་ལྷས་བྱིན་གྱི་ལག་པ་ན་བ་དང་གསོས་པ་ལ་ལྷས་བྱིན་ན་བ་དང་གསོས་པར་མི་འཇོག་པར་འགྱུར་ཏེ། “ཉེར་སྦས་ན་བ་དང་གསོས་པས་བྱམས་པ་ན་བ་དང་གསོས་པར་ཐ་སྙད་མི་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །རིགས་པ་དེ་ནི། གང་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ས་བོན་ཙམ་བཏབ་ནས། །བདག་གིས་བུ་འདི་བསྐྱེད་ཅེས་སྨྲ་བྱེད་ཅིང༌། །ཤིང་ཡང་བཙུགས་སོ་སྙམ་དུ་རྟོགས་དེས་ན། །གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་འཇིག་རྟེན་ལས་ཀྱང་མེད། ཅེས་གསུངས་པའི་འདོན་པ་བསྒྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། གང་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ལག་པ་ན་བ་ལ། །བདག་ནི་ནའོ་སྙམ་དུ་རྟོགས་དེས་ན། །དེ་གཉིས་རྫས་གཞན་འཇིག་རྟེན་ལས་ཀྱང་མེད། ཅེས་པའོ། །དེས་ན་བདག་གམ་གང་ཟག་ནི་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་མ་གཏོགས་པ་བདག་གི་ཐ་སྙད་གང་ལ་འཇུག་པའི་གཞི་བཙལ་བ་ན། ཕུང་པོ་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་དང་ངོ་བོ་གཅིག་པ་སོགས་མི་རྙེད་པས་ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་ང་དང་བདག་ཏུ་བཏགས་པ་ཙམ་མོ། །ལག་པ་ན་བ་དང་གསེས་པས་གང་ཟག་དེ་ན་བ་དང
Chinese
由于执著于有，而产生了世间见。从蕴之外的本体各异的“我”，也不能作为俱生我执的对境。因为他们认为，这样的“我”甚至在世俗中也不存在。因此，这不能作为我执的所依，也不认为这在世俗中存在。如是说。并且，“世间我执之识的所依，也不认可，因为非为明智也是我见之故。”如是说。世间的言语中，有“我的色”和“我的心”，这样将“我”执著为蕴的主人，而蕴是它的奴仆。因此，将蕴的相续、集合或部分作为“我”的所指，是绝对不行的。圣者的论典中也是如此宣讲的。在此论中，宣说了以见等“什么”来阐明“什么”的我。因此，作为阐明者的集合和部分，与所阐明相违。第十品中，蕴与我的一体和各异之理，被说成类似于火和木柴。最后一品中也说：“除了近取之外，做了没有我的时候，近取即是我，你的我即是没有。”如是说。第二，如果认为我和蕴如主奴般执著，那这两个不会变成执著本体各异吗？这两个执著为异体，在世间的言语中是没有的。否则，拉辛的手生病和痊愈，就不会被认为是拉辛生病和痊愈了。如同“因为近处隐藏的生病和痊愈，不会说嘉措生病和痊愈一样。此理是，因为世间仅仅播下种子，就说我生了这个孩子，也认为树也种下了，因此，从他者产生在世间也是没有的。”这是被翻译的引文。因为世间的手生病了，就认为我生病了，因此，这两个异体在世间也是没有的。因此，我和补特伽罗，除了是名言安立之外，寻找“我”的言语所适用的基础时，找不到与蕴本体各异或本体相同等，因此仅仅是依靠蕴而安立为“我”而已。手生病和痊愈，那个人就生病和
English
Because of clinging to existence, worldly views arise. The "I" that is distinct in essence from the aggregates cannot even serve as the object of innate self-grasping. This is because they believe that such an "I" does not even exist conventionally. Therefore, this cannot be the basis for self-grasping, nor is it considered to exist conventionally. Thus it is said. And, "The basis for the worldly self-grasping mind is also not accepted, because being non-cognitive is also a reason for self-view." Thus it is said. In worldly language, there are phrases like "my form" and "my mind," where the "I" is grasped as the master of the aggregates, and the aggregates are grasped as its servants. Therefore, it is absolutely not permissible to designate the continuum, collection, or parts of the aggregates as the referent of "I." This is also explained in the same way in the scriptures of the noble ones. In this chapter, it is explained that the "whatness" of the self is clarified by "whatnesses" such as views. Therefore, the collection and parts of the clarifier contradict being the clarified. In the tenth chapter, the way in which the aggregates and the self are the same and different is described as being like fire and firewood. In the final chapter, it is also said: "Apart from what is taken up, when it is done that there is no self, then what is taken up is the self; your self is non-existent." Thus it is said. Secondly, if the self and the aggregates are grasped as being like master and servant, wouldn't that mean that the two are grasped as being distinct in essence? The grasping of these two as different substances does not exist in worldly language. Otherwise, if Lhas Byin's hand is sick or healed, it would not be considered that Lhas Byin is sick or healed. It is like, "Because of the sickness and healing that is hidden nearby, it is not said that Jamyang is sick and healed. The reason is that, because the world merely plants a seed, it is said that I produced this child, and it is also thought that a tree has been planted, therefore, arising from another does not exist in the world." This is a translated quotation. Because the hand of the world is sick, it is thought that I am sick, therefore, these two different substances do not exist in the world either. Therefore, the self or the person is merely a nominal designation, and when searching for the basis to which the term "I" applies, one cannot find anything that is distinct in essence from the aggregates or the same in essence, etc. Therefore, it is merely designated as "I" based on the aggregates. When a hand is sick or healed, that person is sick and