Tibetan
དང་བཅས་པས་ལས་སུ་ནི་མ་གྱུར་པ་དང་ལས་སུ་གྱུར་པ་དང་མ་གྱུར་པ་གཉིས་ཀ་མི་བྱེད་དེ་དེའི་གཏན་ཚིགས་ཏེ་རིགས་པ་ནི་གོང་དུ་ཡིན་པར་གྱུར་ལ་བྱ་བ་མེད། ཅེས་སོགས་ཀྱིས་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པས་བྱེད་པ་དང༌། ལས་ལ་རྒྱུ་ནི་མེད་པར་འགྱུར། ཞེས་སོགས་ཀྱིས་ལས་མིན་པ་བྱེད་པ་ལ་སྐྱོན་བསྟན་པ་དང༌། ཡིན་དང་མ་ཡིན་གྱུར་ཅིག་ལ། ཞེས་སོགས་ཀྱིས་ལས་ཡིན་མིན་གཉིས་ཀ་བྱེད་པ་ལ་སྐྱོན་བསྟན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེད་པ་པོར་ནི་མ་གྱུར་པས་ལས་སུ་ནི་གྱུར་བ་དང་བཅས་པ་སྟེ་བྱ་བ་དང་ལྡན་པ་དང་ལས་སུ་གྱུར་པ་དང་མ་གྱུར་པ་གཉིས་ཀ་མི་བྱེད་དེ། དེའི་གཏན་ཚིགས་ཏེ་རིགས་པ་ནི་གོང་དུ་བྱེད་པ་པོ་མིན་པས་བྱེད་པ་ལ་རྒྱུ་མེད་དང་ལས་ཡིན་པ་བྱེད་པ་ལ་ཡིན་པར་གྱུར་ལ་བྱ་བ་མེད་ཅེས་སོགས་དང་ལས་ཡིན་མིན་གཉིས་ཀ་བྱེད་པ་ལ་ཡིན་དང་མ་ཡིན་གྱུར་ཅིག་ནི། ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐྱོན་བསྟན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེད་པ་པོར་གྱུར་པ་དང་མ་གྱུར་པ་གཉིས་ཀ་ཡིན་པས་ནི་ལས་སུ་གྱུར་པ་དང་ལས་སུ་མ་གྱུར་པ་རེ་རེ་ནས་མི་བྱེད་དེ་འདིར་ཡང་གཏན་ཚིགས་ཏེ་རིགས་པ་ནི་གོང་དུ། བྱེད་པ་པོ་ཡིན་མིན་གཉིས་ཀ་ཡིན་པས་བྱེད་པ་ལ། ཡིན་དང་མ་ཡིན་གྱུར་ཅིག་ནི། ཞེས་སོགས་དང༌། ལས་ཡིན་པ་བྱེད་པ་ལ་ཡིན་པར་གྱུར་ལ་བྱ་བ་མེད། ཅེས་སོགས་དང༌། ལས་མིན་པ་བྱེད་པ་ལ་ལས་ལ་རྒྱུ་ནི་མེད་པར་འགྱུར། ཞེས་སོགས་ཀྱིས་སྐྱོན་བསྟན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་འདུས་བྱས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དེ། དེའི་རྒྱུ་ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་རང་ བཞིན་གྱིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སྨྲས་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་བྱེད་པ་པོ་དང་བྱ་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་མེད་དོ་ཞེས་ཁྱོད་ཀྱིས་ངེས་པར་བཟུང་བས་དངོས་པོ་ལ་སྐུར་པ་བཏབ་པར་འགྱུར་ལ། བྱ་བྱེད་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པ་དེ་ཁོ་ནར་ཡོད་དོ་ཞེས་སྒྲོ་བཏགས་པར་ཡང་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ཁྱོད་ལ་ནི་དངོས་པོ་སྔར་ཡོད་ཕྱིས་མེད་པར་སྨྲ་བ་ལས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་སྐུར་འདེབས་ཡོད་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན་ནམ་ཡང་མེད་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁོ་བོས་ནི་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་རང་བཞིན་མ་དམིགས་ཏེ། དེས་ན་དོན་དམ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་གང་ཞིག་ལ་སྐུར་པ་བཏབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དོན་དམ་པར་འགའ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་
Chinese
以及，对于未成为业和已成为业以及未成为业两者都不做，因为那的理由是，道理是，上面已成为有却无事可做。等等，因为是作者而做，以及，对于业，因是没有的。等等，对于做非业显示过失，以及，成为有和不成为有，等等，因为对于做业的有和无两者都显示过失的缘故。对于未成为作者，对于已成为业以及具有，也就是具有事和已成为业和未成为业两者都不做，因为那的理由是，道理是，上面因为不是作者，所以对于做，没有因，以及对于做是业，成为有却无事可做等等，以及对于做业的有和无两者，成为有和不成为有。等等，因为是显示过失的缘故。因为成为作者和未成为作者两者都是，所以对于成为业和未成为业各自都不做，这里也是，理由是，道理是，上面，因为作者是有和无两者，所以对于做，成为有和不成为有。等等，以及，对于做是业，成为有却无事可做。等等，以及，对于做非业，对于业，因是没有的。等等，因为是显示过失的缘故。因此，意识等等的积聚是自性有的，因为那的因，业和作者是自性有的，这样说是不合道理的。第二，如果作者和所作的事物都没有，这样你确定地执着，就会变成对事物进行诽谤，并且，能作所作的事物没有，那仅仅是有，也会变成增益，如果这样说。对于说事物是自性有的你来说，比起说事物先前有后来没有，对于一切事物都有诽谤，因为如果是自性有，那么永远没有是不合理的缘故。我因为是依赖而生的缘故，对于一切事物都没有确定自性，因此对于胜义和世俗中存在的哪一个进行了诽谤呢？因为胜义中什么也没有，并且世俗中一切依赖而生的都承认的缘故。也这样说
English
And, for what has not become karma and what has become karma, and both what has not become karma, it does not do, because the reason for that is, the reason is, above it has become existent but there is nothing to do. And so on, because it is the agent, it acts, and, for karma, there is no cause. And so on, showing the fault of doing non-karma, and, becoming existent and not becoming existent, and so on, because it shows the fault of doing both existent and non-existent karma. For what has not become an agent, for what has become karma and possesses, that is, possessing action, and both what has become karma and what has not become karma, it does not do, because the reason for that is, the reason is, above, because it is not an agent, therefore for doing, there is no cause, and for doing what is karma, it becomes existent but there is nothing to do, and so on, and for doing both existent and non-existent karma, becoming existent and not becoming existent. And so on, because it is showing the fault. Because both becoming an agent and not becoming an agent are, therefore for becoming karma and not becoming karma, each one does not do, here also, the reason is, the reason is, above, because the agent is both existent and non-existent, therefore for doing, becoming existent and not becoming existent. And so on, and, for doing what is karma, it becomes existent but there is nothing to do. And so on, and, for doing non-karma, for karma, there is no cause. And so on, because it is showing the fault. Therefore, the aggregates of consciousness and so on are inherently existent, because the cause of that, karma and the agent are inherently existent, saying this is unreasonable. Second, if the agent and the object of action do not exist, by holding this firmly, you will be slandering the object, and, the object of action and agent does not exist, that alone exists, it will also become an imputation, if you say so. For you who say that objects are inherently existent, compared to saying that objects were previously existent and later non-existent, there is slander for all objects, because if it is inherently existent, then it is unreasonable to never be non-existent. Because I am born from dependence, I have not ascertained inherent existence for all objects, therefore, which one that exists in ultimate truth and conventional truth has been slandered? Because there is nothing in ultimate truth, and because in conventional truth, everything that arises from dependence is accepted. It also says
Tibetan
རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། སྨིག་རྒྱུ་ལ་ནི་འདི་ཆུ་ཞེས། །བསམས་ཏེ་དེར་ནི་སོང་བ་ལས། །གལ་ཏེ་ཆུ་དེ་མེད་དོ་ཞེས། །འཛིན་པ་དེ་ནི་བླུན་པ་ཉིད། །དེ་བཞིན་སྨིག་རྒྱུ་ལྟ་བུ་ཡི། །འཇིག་རྟེན་ཡོད་ཅེའམ་མེད་པ་ཞེས། །འཛིན་པ་དེ་ནི་རྨོངས་པ་སྟེ། །རྨོངས་པ་ཡོད་ན་མི་གྲོལ་ལོ། །མི་ཤེས་པ་ལས་སྔར་བརྟགས་ཤིང༌། །ཕྱི་ནས་དེ་ཉིད་དོན་ངེས་ན། །གང་ཚེ་དངོས་པོ་མི་དམིགས་པ། །དེ་ཚེ་དངོས་མེད་ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་འཛིན་པ་བཀག་པ་ནི་སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཆུར་བཟུང་བ་བཀག་པ་དང་འདྲ་བས་སྐུར་འདེབས་མིན་ནོ། །དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མི་དམིགས་པ་དེའི་ཚེ་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡང་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པར་ག་ལ་འགྱུར་ ཏེ། དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་གང་ཡང་མི་སྲིད་པས་དེ་དག་གི་དངོས་མེད་ཀྱང་དོན་དམ་པར་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཀུན་རྫོབ་པ་སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ་དང་འདྲ་བ་རྣམས་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་འཁྲུལ་ཤེས་ཁས་བླངས་ནས། རྐྱེན་ཉིད་འདི་བ་ཙམ་དུ་ཁས་བླངས་པ་ཁོ་ནས་འགྲུབ་ཀྱི་གཞན་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་འདི་ལྟར། མི་བྱེད་ཅིང་ལས་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ནི་བྱེད་པ་པོར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ལྷས་བྱིན་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པ་ནི་ལས་ལ་བརྟེན་བྱས་ཤིང་སྟེ་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་འབྱུང་བ་སྟེ་འགྲུབ་ལ། བྱེད་པ་པོས་མི་བྱེད་པ་ནི་ལས་སུ་མི་འགྱུར་བས་བྱེད་པ་པོར་མ་ཟད་ལས་ཀྱང་བྱེད་པ་པོ་དེ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་སྟེ་འགྲུབ་ཀྱི་དེ་མ་གཏོགས་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་སྟེ་ཐབས་གཞན་ནི་མ་མཐོང་ངོ་། །དེས་ནི་ཕན་ཚུན་ལྟོས་ནས་ཡོད་པར་ཁས་བླང་བ་དང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པར་ཁས་མི་བླང་བར་བསྟན་ཏེ་ཡོད་ཅེས་པའི་ཡོད་ཚུལ་ལ་དབུ་མ་པ་དང་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཕྱེ་ལ་དེས་མེད་ཚུལ་གྱི་ཁྱད་པར་ཡང་བསྟན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། ཇི་ལྟར་ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་ཕན་ཚུན་ལྟོས་ནས་གྲུབ་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་མིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། འདི་ཉེ་བར་ལེན་པས་ན་ཉེར་ལེན་ཏེ་ཉེ་བར་བླང་བྱ་དང་འདིས་ཉེ་བར་ལེན་པས་ན་ཉེར་ལེན་ཏེ་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ཡང་ཕན་ཚུན་ལྟོས་ནས་གྲུབ་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་མིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། རིགས་པ་གང་གིས་ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་བསལ་བའི་རིགས་པ་དེ་ཁོ་ནས་ཉེ་བར་བླང་བྱ་དང་ལེན་པ་པོ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་
Chinese
在《宝鬘论》中说：对于阳焰，心想“这是水”，就朝那里走去，如果认为那里没有水，那就是愚蠢的人。同样，对于如阳焰般的世间，认为“存在”或“不存在”，那是愚昧的人，有愚昧就不会解脱。从不了解开始先进行观察，之后才确定其意义，当事物不可见时，那时怎么会变成非事物呢？如是说。断除执着事物自性存在，就像断除执着阳焰为水一样，因此不是诽谤。事物自性存在不可见之时，事物不存在，也就是自性不存在，又怎么会在胜义中成立呢？因为在胜义中任何事物都不可能存在，所以它们的非事物在胜义中也不存在。因此，所有世俗的事物，都像阳焰之水一样，在承认世间人的错觉之后，仅仅承认这是因缘所致才能成立，否则就不能成立，就像这样。不做且不依赖于业，因为不能成为作者，所以天授是作者，就是依赖于业而做，也就是依赖于它而产生，才能成立。作者不做，就不能成为业，所以不仅是作者，业也依赖于作者而产生，才能成立，除此之外，没有其他自性成立的原因或方法可见。这表明了承认互相依赖而存在，而不承认自性存在，区分了有之存在方式上的中观派和有实宗的差别，同时也表明了无之存在方式的差别。第三个是：就像业和作者互相依赖才能成立一样，而不是自性成立，同样，此为近取，故为所近取，即所取之物，以及由此近取，故为近取，即能取者，也是互相依赖才能成立，应当了知并非由自己的自性成立。又为何不是自性成立呢？因为以任何道理来排除业和作者自性成立的道理，同样也用那个道理来排除所取和能取自性
English
In the Garland of Jewels, it says: Thinking "This is water" of a mirage, one goes there, if one thinks that there is no water there, that is a foolish person. Likewise, for the world like a mirage, thinking "exists" or "does not exist," that is a foolish person, and with foolishness, one will not be liberated. From not knowing, first investigate, and later determine its meaning, when things are not visible, how can they become non-things at that time? It is said. Denying the grasping of things as existing by their own nature is like denying the grasping of mirages as water, so it is not slander. When things existing by their own nature are not visible, things do not exist, that is, self-nature does not exist, how can it be established in the ultimate sense? Because in the ultimate sense, no things can exist, so their non-things also do not exist in the ultimate sense. Therefore, all conventional things, which are like the water of mirages, are established only by acknowledging the illusions of worldly people and acknowledging that they are merely caused by conditions, but not by other means, like this. Not doing and not relying on karma, because one cannot be an agent, so Devadatta is an agent, which is done relying on karma, that is, arising relying on it, can be established. If the agent does not do, it cannot become karma, so not only the agent, but also karma arises relying on the agent, can be established, and apart from that, no other cause or means of self-nature establishment is seen. This shows that acknowledging existence by mutual dependence and not acknowledging existence by self-nature distinguishes the difference between the Madhyamaka school and the Realist school in the way of existence of "exists," and also shows the difference in the way of existence of "does not exist." The third is: Just as karma and agent are established only by mutual dependence and are not established by self-nature, likewise, this is taken closely, so it is the near-taking, that is, the object to be taken, and by this it is taken closely, so it is the near-taking, that is, the taker, are also established only by mutual dependence, and it should be known that they are not established by their own self-nature. Furthermore, why is it not established by self-nature? Because by whatever reasoning the reasoning that eliminates the self-nature establishment of karma and agent, by that same reasoning also the object to be taken and the taker are also self-nature