Tibetan
་བྱ་རྒྱུའི་ལས་དེ་སུས་ཀྱང་མ་བྱས་པའི་ལས་སུ་ཐལ་བའི་སྐྱོན་བརྗོད་མཛད་ཀྱི་གང་ཟག་དེ་ཅི་ཡང་མི་བྱེད་བའི་བྱེད་པ་པོར་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་བརྗོད་མ་མཛད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། ལས་ཡིན་པར་ནི་བྱེད་པ་པོས་བྱས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་འཇོག་པས་བྱ་བ་དང་ལྡན་པ་ཁོ་ནས་ལས་ཀྱི་ཐ་སྙད་འཐོབ་བོ། །དེ་ལྟར་བྱ་བ་དང་ལྡན་པས་ལས་ཡིན་པར་གྱུར་པ་དེ་ལ་ནི་ད་གཟོད་གང་གིས་ལས་དེ་བྱེད་པར་འགྱུར་བའི་བྱ་བ་གཞན་མེད་དོ། །གང་གི་ཚེ་བྱ་བ་གཞན་མེད་པས་བྱེད་པ་པོ་ལས་མི་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ལས་མེད་པ་སྟེ་ལས་མི་བྱེད་པ་ཁོ་ནར་གང་ཟག་དེ་བྱེད་པ་པོར་ཡང་འགྱུར་ན། ལས་མི་བྱེད་པའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་མེད་དེ་མཚམས་མེད་པའི་ལས་མི་བྱེད་པ་ནི་དེའི་བྱེད་པ་པོར་མ་མཐོང་བ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་ཐལ་བ་བཟློག་པའི་རྟགས་ཀྱིས་ལས་ཡིན་པ་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པས་བྱེད་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་མེད་དོ་ཞེས་སྒྲུབ་བོ། །སུན་འབྱིན་འདི་འཇུག་ལུགས་ཀྱང་སྔར་བསྟན་པས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ལས་སུ་འདོད་པ་དེ་རང་བྱེད་མཁན་གྱིས་མ་བྱས་ན་ལས་ཡིན་པར་ཡང་མི་འགྲུབ་པས་འདིར་དེ་བྱེད་མཁན་དེ་ཅི་ཡང་མི་བྱེད་བའི་བྱེད་པ་པོར་འཕངས་ཀྱི་བྱ་རྒྱུ་སུས་ཀྱང་མ་བྱས་བའི་ལས་སུ་མ་འཕངས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། རྒྱུ་མེད་དུ་ཐལ་བས་དགག །དེ་འདོད་པ་ལ་གནོད་པ་བརྗོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་བྱེད་པ་པོར་མ་གྱུར་པས་ལས་སུ་མ་གྱུར་པ་བྱེད་པར་འདོད་ན་ནི་ལས་ཏེ་གང་ཟག་དེས་བྱ་རྒྱུ་དེ་ལ་ནི་རྒྱུ་ནི་མེད་པར་ འགྱུར་ཏེ་བྱ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེར་མ་ཟད་གང་ཟག་དེ་རང་གི་བྱ་བ་བྱེད་པ་པོར་འཇོག་པའི་རྒྱུ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ་བྱ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། བྱ་རྒྱུ་དང་བྱེད་མཁན་ལ་རྒྱུ་མེད་ན་ནི་འབྲས་བུ་རྫ་བུམ་མེད་དེ་དེའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྫ་བུམ་མེད་ན་དེའི་བྱེད་རྒྱུ་འམ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་པོ་དེ་མེད་ན་ནི་འབྲས་བུ་བུམ་པ་ཅི་ཞིག་བྱེད་པ་ལ་བྱ་བ་ཡོད་པ་དང་བྱ་བ་གང་ཞིག་ལ་རྫ་མཁན་རང་དབང་དུ་གྱུར་པས་བྱེད་པ་པོ་དང༌། འཇི་པ་ཡང་བསྒྲུབ་བྱ་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ལས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དམ་པ་ཡིན་པའི་སྒོ་ནས་བྱེད་པར་མི་རིགས་སོ། །བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་མི་རིགས་ན་ནི་ཆོས་དགེ་བ་བཅུ་ལ་སོགས་པ་དང་ཆོས་མིན་པ་མི་དགེ་བ་བཅུ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། སྤོང་བ་དང་བསྟེན་པའི་བྱ་བ་ལ་རང་དབང་དུ་གྱུར་པའི་བྱེད་པ་པོས། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་བྱེད་པར་གྱུར་བའི་སྒོ་ནས་སྤོང་བ་དང་བསྟེན་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ཚེ་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་དགེ་བ་དང་ཆོས་མིན་མི་དགེ་བ་མེད་ན་ནི་དེ་གཉིས་ལས་བྱུང་བའི་འབྲས་བུ་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་མི་འོང་བ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །འབྲས་བུ་དེ་གཉིས་མེད་ན་ནི་ཐར་པའི་ཆེད་དུ་དེར་འགྱུར་བའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་སྒོམ་པ་དང༌། མཐོ་རིས་ཏེ་གཟུགས་གཟུགས་མེད་ཀྱི་བདེ་འགྲོའི་ཆེད་དུ་དེར་འགྱུར་བའི་ལམ་བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་སྒོམ་པ་མི་འཐད་ཅིང༌། གཞན་ཡང་ཞིང་ལས་ལ་སོགས་པའི་འཇིག་རྟེན་པའི་བྱ་བ་རྩོམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ན་དོན་མེད་པ་ཡང་ མིན་ནོ་ཞེས་བཟློག་སྟེ། རིམ་པ་བཞིན་བཟློག་པས་བྱེད་པ་པོར་མ་གྱུར་པས་ལས་སུ་མ་གྱུར་པ་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་ཉེས་པ་ཀུན་གྱི་འབྱུང་གནས་སུ་གྱུར་པ་ཁས་བླང་བར་མི་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། རྣམ་གྲངས་ཀྱི་ཚུལ་སྨྲ་བ་དག་རྫས་ལ་ལྟོས་ནས་བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་ཡིན་ལ་བྱེད་པ་པོ་དང་བྱེད་པའི་སྔ་རོལ་དུ་དེ་གཉིས་མིན་པར་སྨྲ་བ་ལྟར་བྱེད་པ་པོར་གྱུར་པ་དང་བྱེད་པ་པོར་མ་གྱུར་པ་གཉིས་ཀས་ལས་སུ་གྱུར་པ་དང་ལས་སུ་མ་གྱུར་པ་དེ་གཉིས་ཀའི་ངོ་བོ་མི་བྱེད་དེ་དེ་བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་ཡིན་པར་གྱུར་པ་དང་མ་ཡིན་བར་གྱུར་པ་གཉིས་གཅིག་ལ་དུས་གཅིག་ཏུ་ཕན་ཚུན་ཡིན་པ་འགལ་བས་དེ་འདྲ་བ་དེ་ག་ལ་ཡོད་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་གྲངས་ལ་ལྟོས་ནས་འཇོག་བས་སྐྱོན་མེད་དོ་སྙམ་ན། དེ་ལྟ་ནའང་རིགས་པ་སྔ་མ་གཉིས་ཀྱིས་ཁེགས་པས་མི་འཐད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། བྱེད་པ་པོ་རེ་རེས་ལས་ཕྱོགས་མི་མཐུན་རེ་རེ་བྱེད་པ་དགག །ལས་ཕྱོགས་མི་མཐུན་གཉིས་གཉིས་བྱེད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་བྱེད་པ་པོར་ནི་གྱུར་པ་བྱ་བ་དང་ལྡན་པ་ཡིས་ལས་སུ་མ་གྱུར་པ་བྱ་བ་དང་བྲལ་བ་ནི་མི་བྱེད་དེ་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པས་བྱེད་པ་འདིར་ཡང་སྔར་བཤད་པའི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པ་ལ་བྱ་བ་གཞན་མེད་པ་དང་སུས་ཀྱང་མ་བྱས་པའི་ལས་ཡོད་པ་དང་ལས་མིན་པ་བྱེད་པ་འདིར་ཡང་སྔར་བཤད་པའི་ལས་མ་ཡིན་པ་ནི་རྒྱུ་མེད་དུ་འགྱུར་བ་སོགས་ཀྱི་སྐྱོན་དེར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེད་པ་པོར་མ་གྱུར་པས་ཀྱང་ལས་སུ་གྱུར་པ་མི་བྱེད་དེ་དེའི་སྐྱོན་ནི་སྔ་མས་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདིར་མུ་གསུམ་པས་ཕྱོགས་མི་མཐུན་པ་བྱེད་པ་མ་བཀག་པ་ནི་འོག་མའི་སྐབས་དང་ཁྱད་ མེད་པ་ལ་དགོངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། བྱེད་པ་པོར་ནི་གྱུར་པ་བྱ་བ་
Chinese
如果说，对所要做的事，不指责为谁也没做过的业，却指责那个人会变成什么也不做的作者。第二，成为业，是因为作者所做的缘故而成立，所以只有具备行为才能获得业的名称。这样，因为具备行为而成为业的那个，现在就没有其他的行为可以使谁来做那个业了。当没有其他行为的时候，作者不做业，那么那个人仅仅是不做业，也会变成作者吗？没有不做业的作者，就像无间业的不作者没有被看作是它的作者一样。这样，通过反驳推理的标志，因为是业就是作者，所以作者并非自性成立。这个反驳的运用方式，也应该像之前所说的那样去理解。如果认为的业，自己不做的话，业也不会成立，所以这里把那个作者推向什么也不做的作者，而不是推向谁也没做过的业。第二部分分两点：以导致无因而反驳，以及陈述那样认为的过失。第一点：如果认为因为没有成为作者，所以没有成为业，那么那个业，也就是那个人要做的事情，就会变成没有原因，因为远离行为的缘故。不仅如此，那个人自己成为行为的作者的原因也会没有，因为远离行为的缘故。第二点：如果所做之事和作者没有原因，那么就不会有陶罐这个结果，因为它没有原因的缘故。如果没有陶罐，那么它的作者或者共同作用的条件，比如轮子等等，也不会合理。如果原因和结果这两个都没有，那么结果瓶子做什么会有行为，以及什么行为陶匠能够自主成为作者，以及磨泥者也以所要成就的自性来成就业，不应该以是殊胜的方式来做。如果行为等三种不合理，那么善法十种等等和非法不善十种等等就不会存在，因为对于舍弃和依止的行为能够自主的
English
If, concerning what is to be done, one does not criticize it as an action that no one has done, but instead criticizes that person for becoming a doer who does nothing. Secondly, becoming an action is established because of the reason that the doer has done it, so only by possessing action does one obtain the name of action. Thus, for that which has become an action by possessing action, there is now no other action by which someone would do that action. When there is no other action, if the doer does not do the action, then that person, merely not doing the action, would also become the doer? There is no doer of not doing action, just as the non-doer of uninterrupted action is not seen as its doer. Thus, through the sign of reversing the consequence, because being an action is being a doer, the doer is not established by its own nature. The way to apply this refutation should also be understood as previously explained. If what is considered an action is not done by oneself, then the action will not be established, so here that doer is pushed to a doer who does nothing, rather than pushed to an action that no one has done. The second part has two points: refuting by leading to causelessness, and stating the faults of holding that view. First point: If one thinks that because one has not become a doer, one does not do what has not become an action, then that action, that is, what that person is to do, will become without cause, because it is separated from action. Moreover, the cause for that person himself to be established as the doer of the action will also be absent, because it is separated from action. Second point: If there is no cause for what is to be done and the doer, then there will be no result, the clay pot, because it has no cause. If there is no clay pot, then its doer or the co-operative conditions, such as the wheel, etc., will also not be reasonable. If both cause and result are absent, then what action does the result, the pot, have, and what action can the potter independently become the doer, and the mud-kneader also accomplish the action by the nature of what is to be accomplished, it is not reasonable to do in a superior way. If the three, such as action, are not reasonable, then the ten virtues of Dharma and the ten non-virtues of non-Dharma will not exist, because one is independent with regard to the actions of abandoning and relying on.
Chinese
造作者说：以身语意三门所作的舍弃和依止之行为，是为产生法与非法之故。若无善法与非善法，则从彼二者所生的可爱与不可爱之果亦将不存。若无彼二果，则为解脱而修习八支道，以及为生天界，即色界与无色界的安乐之处而修习禅定与无色定皆不合理。此外，从事耕作等一切世间事务也将变得毫无意义，若说毫无意义也不行，应反驳说：以次第反驳，未成为造作者则不作所作之事，此乃一切过失之根源，不应承认。第二，名相论者认为，就实体而言，有造作者和所作，但在造作者和造作之前，则非此二者。如同已成为造作者和未成为造作者二者，皆不作已成为所作和未成为所作二者的体性，因为成为造作者和所作，以及未成为二者，在一个时间里相互成为对方是相违的，所以像这样的情况根本不存在，因为没有。如果认为就名相而言安立，故无过失，即使如此，也被前二理所破，故不合理。第二分为二：遮破每一造作者作各不相同的所作；遮破作各不相同的二所作。第一，如果已成为造作者，具有作业，则不作未成为所作，没有作业，因为是造作者。此处也如前所说，成为造作者则无其他作业，以及有谁也未作的所作和非所作，此处也如前所说，未成为所作则将成为无因等过失。未成为造作者也不作已成为所作，其过失应由前者知晓。此处第三句未遮破作不相同之方，是考虑到与下文的情况没有差别。第二，已成为造作者
English
The maker says: The actions of abandoning and relying on, done through the three doors of body, speech, and mind, are for the sake of generating Dharma and non-Dharma. If there were no virtuous Dharma and non-virtuous Dharma, then the desirable and undesirable fruits arising from them would also not exist. If there were no such two fruits, then it would be unreasonable to cultivate the eightfold path for the sake of liberation, and to cultivate meditation and formless meditation for the sake of being born in the heavenly realms, that is, the realms of form and formlessness. Furthermore, engaging in all worldly activities such as farming would also become meaningless. If it is said that it is meaningless, it is not acceptable. It should be refuted by saying: By refuting in order, one who has not become a maker does not do what is to be done. This is the source of all faults and should not be admitted. Second, the proponents of nominalism assert that, in terms of substance, there is a maker and an act, but before the maker and the act, they are not these two. Just as both one who has become a maker and one who has not become a maker do not perform the nature of both what has become an act and what has not become an act, because becoming a maker and an act, and not becoming both, are contradictory to each other at the same time, so such a situation does not exist at all, because it does not exist. If it is thought that there is no fault because it is established in terms of name, even so, it is refuted by the previous two reasons, so it is unreasonable. The second is divided into two: refuting each maker doing different acts; refuting doing two different acts. First, if one who has become a maker has action, then he does not do what has not become an act, which has no action, because he is a maker. Here, too, as previously stated, becoming a maker has no other action, and there is an act and a non-act that no one has done. Here, too, as previously stated, not becoming an act will lead to faults such as becoming causeless. One who has not become a maker also does not do what has become an act, and its fault should be known by the former. Here, the third sentence does not refute doing different aspects, considering that there is no difference from the situation in the following text. Second, one who has become a maker