Tibetan
་ནི་ཡོད་ན། དེ་དག་ལ་ཡང་མཚན་ཉིད་གཞན་དང་གཞན་བརྟག་དགོས་པས་ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་ལ། དེ་འདོད་ན་རྩ་བའི་མཚན་ཉིད་མི་འགྲུབ་བོ། །དེ་གསུམ་ལ་རང་ལས་རྫས་གཞན་གྱི་མཚན་ཉིད་མེད་ན་ནི་གསུམ་པོ་དེ་དག་འདུས་བྱས་མིན་པར་འགྱུར་ཏེ། གཟུགས་སོགས་འདུས་བྱས་སུ་མཚོན་པ་ལ་རང་ལས་རྫས་གཞན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་མཚོན་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སྐྱེ་སོགས་ལ་མཚན་ཉིད་གཞན་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་ལ་སྔར་སྐྱོན་བརྗོད་ཟིན་པས་ཟློས་བུ་བརྗོད་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྙམ་ན། སྔར་མཚན་ཉིད་གཞན་མེད་ན་འདུས་མ་བྱས་སུ་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་བརྗོད་བྱས་པ་ནི་འགྲེལ་པ་མཁན་གྱིས་ཡིན་གྱི་སློབ་དཔོན་གྱིས་གསུངས་པ་མིན་ལ། མཚན་ཉིད་གཞན་མེད་ན་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་ཡང་སློབ་དཔོན་གྱིས་དངོས་སུ་དེ་ལྟར་མ་མཛད་ལ། རྩ་བའི་དོན་དེ་ལྟར་བཤད་ཀྱང་སྐྱོན་བརྗོད་ཚུལ་སྔར་དང་མི་འདྲ་བ་གཞན་སྟོན་པས་མི་ཟློས་སོ། །གཞན་ཡང་སྔར་ནི་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་སྐྱེ་བ་གཅིག་པུ་ལ་སྐྱོན་བརྗོད་ལ་འདིར་ནི་གསུམ་ག་ལ་སྐྱོན་བརྗོད་པས་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ། །མེད་ན་དེ་དག་འདུས་བྱས་མིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ནི་མཚན་ཉིད་གཞན་མེད་ན་འདུས་བྱས་མིན་པར་སྟོན་པ་ཡིན་ལ་སྔར་ནི་སྐྱེ་བ་འདུས་བྱས་མིན་ན་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མིན་པར་སྟོན་པས་མི་ཟློས་སོ། ། འགྲེལ་པས་ཡང་ན་ཞེས་བཤད་པ་མི་འདྲ་བ་གསུམ་མཛད་པ་ནི་སྒོ་འདི་ནས་ཀྱང་མི་ཟློས་ཞེས་མི་ཟློས་པའི་སྒོ་མང་པོ་སྟོན་པ་ཡིན་གྱི། གཞུང་གི་དོན་མ་ངེས་པའི་ཡང་ན་ཞེས་པ་མིན་པས་སྐབས་གཞན་དུ་ཡང་དེ་ལྟར་ངེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ཐལ་བ་དང་པོའི་སྐྱོན་སྤོང་དགག །ཐལ་བ་གཉིས་པའི་སྐྱོན་སྤོང་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། སྐྱོན་སྤོང་བརྗོད། དེ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། མང་པོས་བཀུར་བ་པ་དག་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་བོ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པས་འདུས་མ་བྱས་སུ་ཐལ་བའི་སྐྱོན་མེད་ལ། ཐུག་མེད་དུ་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ་རྩ་པའི་མཚན་ཉིད་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམས་ཕན་ཚུན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་དགེ་བའམ་ཉོན་མོངས་ཅན་ཞིག་སྐྱེ་བ་ན་རང་དང་བཅོ་ལྔ་སྐྱེ་སྟེ་ཆོས་དེ་དང་དེའི་སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པ་དང་གནས་པ་དང་རྒ་བ་དང་མི་རྟག་པ་དང༌། ཆོས་དེ་ཉོན་མོངས་ཅན་ཡིན་ན་དེའི་ལོག་པའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང༌། དགེ་བ་ཡིན་ན་དེའི་ཡང་དག་པའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང༌། ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་ན་དེའི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་དང་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ན་དེའི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་དགེ་བའམ་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་ཆོས་དེ་ནི་གཙོ་བོ་ཡིན་ལ། དེའི་སྐྱེ་བ་ནས་མི་རྟག་པའི་བར་ལྔ་དང་ལོག་པའི་རྣམ་གྲོལ་ལ་སོགས་བཟུང་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་དང་ཐ་མ་གང་རུང་སྟེ་བདུན་ནི་འཁོར་དང༌། སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་བ་ནས་ངེས་འབྱུང་མ་ཡིན་པའི་ངེས་འབྱུང་མ་ཡིན་པའི་བར་བདུན་ནི་འཁོར་གྱི་འཁོར་རོ། །ངེས་པར་འབྱུང་མི་འབྱུང་ནི་འཁོར་བ་ལས་ འབྱུང་མི་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལ་སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་བས་རྩ་བ་ཡི་སྐྱེ་བ་འབའ་ཞིག་སྐྱེད་པར་བྱེད་ལ། རྩ་བའི་སྐྱེ་བས་ནི་སྐྱེ་བ་ཡི་སྐྱེ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །འང་གི་སྒྲས་ནི་རང་མ་གཏོགས་པའི་ཆོས་གཞན་བཅུ་གསུམ་སྐྱེད་པ་བསྡུ་སྟེ་བཅུ་བཞི་སྐྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྩ་བའི་ལྡན་པ་ནས་ངེས་འབྱུང་མིན་པའི་བར་དྲུག་གིས་རང་རང་མ་གཏོགས་པ་བཅུ་བཞི་བཅུ་བཞི་ལྡན་པ་ནས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པར་བྱེད་ལ། མཐུན་པའི་ལྡན་པ་ནས་མཐུན་པའི་ངེས་འབྱུང་མིན་པའི་བར་དྲུག་གིས་ནི་རྩ་བའི་ལྡན་པ་ཉིད་ལྡན་པར་བྱེད་པ་ནས་རྩ་བའི་ངེས་འབྱུང་མིན་པ་ཁོ་ན་ངེས་བར་འབྱུང་བར་མི་བྱེད་དོ། །ངེས་པར་འབྱུང་བར་མི་བྱེད་པ་ནི་མྱང་འདས་འཐོབ་པར་མི་བྱེད་པའོ་ཆོས་བཅོ་ལྔའི་ཚུལ་འདི་ནི་འགྲེལ་ཆེན་གསུམ་གར་འབྱུང་ལ་ཤེས་རབ་སྒྲོན་མ་ལས་གནས་མ་བུའི་སྡེ་པས་དེ་ལྟར་འདོད་པར་བཤད་དོ། །མཛོད་ལས་སྐྱེ་གནས་རྒ་བ་འཇིག་པ་བཞི་དང་མཐུན་པའི་མཚན་ཉིད་བཞི་དང་ཆོས་དང་བཅས་པས་དགུ་ལ་རྩ་བའི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞི་རང་མ་གཏོགས་པ་ཆོས་བརྒྱད་དང་སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞི་རྩ་བའི་ཆོས་རེ་རེ་ལ་བྱེད་པ་འཇུག་པར་བཤད་པ་ནི་ཁ་ཆེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ལུགས་སོ། །མང་བཀུར་བའི་ལུགས་ཀྱིས་ཀྱང་མཐུན་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམས་ཆོས་རེ་རེ་ལ་འཇུག་ཀྱང་རྩ་བའི་མཚན་ཉིད་རྣམས་ཆོས་བཅུ་བཞི་རེ་ལ་འཇུག་གོ །དེའི་ཕྱོགས་སྔ་བརྗོད་པ་ན་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་བརྗོད་དགོས་ལ་མཚན་ཉིད་ཕན་ཚུན་སྒྲུབ་པའི་སུན་འབྱིན་ནི་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕན་ཚུན་སྒྲུབ་པ་ལ་ཡང་འདྲ་བར་བསྟན་པར་བཞེད་ནས་དེ་དག་གི་ཕན་ཚུན་སྒྲུབ་ ཚུལ་ཡང་ཕྱོགས་སྔར་བརྗོད་དོ། །འདི་ལ་ཁ་ཅིག་མཛོད་ལས། དེ་ཆོས་བརྒྱད་དང་གཅིག་ལ་འཇུག །ཅེས་པ་ནི་རྒ་བ་ཟུར་དུ་བརྩིས་པ་ཡིན་ལ་འདིར་གནས་པ་རྙིང་པ་རྒ་བར་བརྗོད་པ་དེ་གནས་པར་བསྡུས་པ་ཡིན་པས་འགྲེལ་པས་ཆོས་དང་བཅོ་ལྔར་བཤད་པ་རྩ་བའི་དོན་ལ་མི་སྣང་ངོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་ཕྱོ
Chinese
如果存在，那么对于这些也需要考察其他的定义，这样就会变成无穷无尽。如果承认这一点，那么根本的定义就不能成立。如果这三者没有与自身不同的其他事物的定义，那么这三者就不会是“有为法”，因为要将色等显现为有为法，必须通过与自身不同的其他事物的定义来显现。如果认为对于生等，无论有其他的定义还是没有其他的定义，之前都已经说过过失了，重复说这些又有什么用呢？之前说过如果没有其他的定义，就会变成“非有为法”的过失，是注释者的观点，而不是导师所说的。导师也没有直接说如果没有其他的定义，就会变成不是有为法的定义。即使根本的意义是这样说的，但所说的过失的方式与之前不同，显示了其他的方面，所以不是重复。另外，之前是因为主要，所以只对生进行过失的指责，而这里是对三者都进行过失的指责，所以有差别。如果“没有，那么这些就不是有为法”，这样说，是显示如果没有其他的定义，就不是有为法，而之前是说如果生不是有为法，就不是有为法的定义，所以不是重复。 注释者所说的“或者”做了三个不同的解释，是从这个角度也显示不是重复，是为了显示很多不是重复的角度，而不是因为没有确定论典的意义的“或者”，所以在其他场合也应该这样确定。第二部分分为两部分：驳斥对第一个推论的过失的遮破；驳斥对第二个推论的过失的遮破。第一部分分为两部分：陈述过失的遮破；遮破它。第一部分是：许多受尊敬的人认为，对于生等，有生的生等，所以没有成为“非有为法”的过失，也不会变成无穷无尽，因为根本的定义和随后的定义互相成立。像这样，当一个有为法的善或烦恼生起时，会和自身一起生起十五个，即该法的生和具有、住和老、无常，如果该法是烦恼，那么有该法的颠倒的解脱，如果是善，那么有该法的正确的解脱，如果是出离，那么有该法的出
English
If they exist, then other definitions must also be examined for them, which would become endless. If this is admitted, then the fundamental definition will not be established. If these three do not have the definition of other entities different from themselves, then these three will not be 'conditioned phenomena,' because to manifest form etc. as conditioned phenomena, it must be manifested through the definition of other entities different from themselves. If it is thought that for arising etc., whether there are other definitions or not, the faults have already been stated before, so what is the use of repeating them? The fault of saying that if there are no other definitions, it will become 'unconditioned phenomena' was stated by the commentator, not by the teacher. The teacher did not directly say that if there are no other definitions, it will become not the definition of conditioned phenomena. Even if the fundamental meaning is stated in this way, the way of stating the fault is different from before, showing other aspects, so it is not a repetition. Furthermore, before, it was because it was the main point, so only arising was criticized, but here all three are criticized, so there is a difference. If 'they do not exist, then these are not conditioned phenomena,' this is said to show that if there are no other definitions, they are not conditioned phenomena, while before it was said that if arising is not a conditioned phenomenon, it is not the definition of conditioned phenomena, so it is not a repetition. The commentator's saying 'or' made three different explanations, which also shows that it is not a repetition from this perspective, and it is to show many aspects that are not repetitions, not 'or' because the meaning of the treatise is not certain, so it should be determined in this way in other situations as well. The second part is divided into two parts: refuting the fault of the first inference; refuting the fault of the second inference. The first part is divided into two parts: stating the refutation of the fault; refuting it. The first part is: Many respected ones think that for arising etc., there are the arising of arising etc., so there is no fault of becoming 'unconditioned phenomena,' and it will not become endless, because the fundamental definition and the subsequent definitions establish each other. Like this, when a virtuous or afflicted conditioned phenomenon arises, fifteen will arise together with itself, namely the arising and possessing, abiding and aging, impermanence of that phenomenon, and if that phenomenon is afflicted, then there is the reversed liberation of that phenomenon, and if it is virtuous, then there is the correct liberation of that phenomenon, and if it is renunciation, then there is the
Chinese
如果不是幼小本身和出离，那就是它的不出离本身。其中，善或烦恼的法是主要的，它的生到无常之间的五种，以及相反的解脱等，包括两种执着的第一个和最后一个，任何一个是轮回；生的生到非出离的非出离之间七种是轮回的轮回。出离与否就是从轮回中出离与否。其中，生的生仅仅产生根本的生，而根本的生则产生生的生。而“也”这个词，是收集除了自己之外的其他十三种法，产生十四种。同样，从根本的具有到非出离之间六种，各自除了自己之外，十四种十四种从具有到非出离。从随顺的具有到随顺的非出离之间六种，则是使根本的具有本身具有，从而根本的非出离本身不会成为出离。不成为出离就是不获得涅槃。这十五种法的道理，在三大释中都有出现，智慧灯论中说，住子部就是这样认为的。《俱舍论》中说，生、住、老、坏四种，以及随顺的四种相和法，共九种，根本的生等四种，除了自己之外的八种法，以及生的生等四种，对根本的每个法都起作用，这是迦湿弥罗分别说者的观点。大众部的观点也认为，随顺的相都对每个法起作用，但根本的相则对十四个法起作用。在陈述其前论时，也需要陈述具有等，而相之间相互成立的驳斥，也显示出具有等相互成立是相似的，因此也在前论中陈述了它们相互成立的方式。对此，有些人说，《俱舍论》中说：“它对八法和一个起作用。”这是将老单独计算，而这里将住旧称为老，那是包含在住中，因此释论说十五种法，对根本的意义没有影响。这样说是不对的。
English
If it is not smallness itself and renunciation, then it is its non-renunciation itself. Among them, a virtuous or afflicted dharma is the main one, and the five from its birth to impermanence, as well as the opposite liberation, etc., including the first and last of the two grasping, any one is samsara; the seven from the birth of birth to the non-renunciation of non-renunciation are the samsara of samsara. Whether or not to renounce is whether or not to emerge from samsara. Among them, the birth of birth only produces the root birth, and the root birth produces the birth of birth. And the word "also" is to collect the other thirteen dharmas besides oneself, producing fourteen. Similarly, from the root possession to non-renunciation, the six each, except for themselves, fourteen fourteen from possession to non-renunciation. From the conforming possession to the conforming non-renunciation, the six are to make the root possession itself possess, so that the root non-renunciation itself will not become renunciation. Not becoming renunciation is not attaining nirvana. This principle of fifteen dharmas appears in all three major commentaries, and the Wisdom Lamp Treatise says that the Sthavira school thinks so. The Abhidharmakosha says that the four of birth, abiding, aging, and decay, as well as the four conforming characteristics and dharma, are nine in total, the four of root birth, etc., the eight dharmas other than oneself, and the four of birth of birth, etc., act on each root dharma, which is the view of the Kashmir Vaibhashikas. The view of the Mahasanghikas also holds that the conforming characteristics all act on each dharma, but the root characteristics act on fourteen dharmas each. When stating its prior argument, it is also necessary to state possession, etc., and the refutation of the mutual establishment of characteristics also shows that the mutual establishment of possession, etc., is similar, so the way they establish each other is also stated in the prior argument. To this, some say that the Abhidharmakosha says: "It acts on eight dharmas and one." This is to calculate aging separately, and here the old abiding is called aging, which is included in abiding, so the commentary says fifteen dharmas, which has no effect on the root meaning. It is wrong to say that.