Tibetan
།ཆོས་དེ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ཞིང་མ་དམིགས་ན་ཁམས་གསུམ་ཐམས་ཅད་ལ་མ་ ཆགས་པར་འགྱུར་ཏེ་མྱུར་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་འཐོབ་བོ། །མྱུར་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་གང་ཆགས་པ་དང་གང་ལ་ཆགས་པ་དང་གང་གིས་ཆགས་པ་སོགས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་གསུམ་དང༌། གང་དད་པ་དང་གང་ལ་དད་པ་དང་གང་གིས་དད་པ་སོགས་རྣམ་བྱང་གི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་གསུམ་ལ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པར་འཛིན་པའི་འཛིན་ཚུལ་ལྟར་ཡོད་ན། དེ་དག་གི་ཐ་སྙད་གང་ཡང་བྱར་མེད་པར་རིགས་པས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་བཞིན་དུ་ངེས་པར་བྱ། དེ་ནས་དེ་དག་གི་ཐ་སྙད་ནི་ངེས་པར་ཁས་བླང་དགོས་ལ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་ལ་གཞག་ཏུ་མེད་པ་ན་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཁོ་ན་ལ་དེ་དག་གི་རྣམ་གཞག་རྣམས་ཆེས་འཐད་དོ་སྙམ་དུ་རྟེན་འབྱུང་གི་ངེས་པར་དྲང་བར་བྱ་སྟེ། ཆགས་པ་འདོད་ཆགས་ལ་བརྟེན་ཞིང༌། ཞེས་སོགས་སུ་འདོན་པ་བསྒྱུར་བ་འདི་ཉིད་ལྟར་ཁས་བླང་ངོ་། །འདོད་ཆགས་དང་ཆགས་པ་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཅུའི་བདག་ཉིད་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་དྲུག་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །།གཉིས་པ་མཚན་ཉིད་སྐྱེ་གནས་འཇིག་པ་དགག་པ་ལ་གསུམ། རབ་བྱེད་ཀྱི་གཞུང་བཤད་པ། ངེས་དོན་གྱི་ལུང་དང་སྦྱར་བ། དོན་བསྡུས་ཏེ་མཚན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ཕྱོགས་སྔ་མ་བརྗོད་པ་དང༌། དེ་སུན་དབྱུང་བའོ། །དང་པོ་ནི། འདིར་སྨྲས་པ་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་འདུས་བྱས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དེ་དེ་དག་གི་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོན་པས་ཀྱང་དགེ་སློང་དག་གསུམ་པོ་འདི་ནི་ འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དག་སྟེ་འདུས་བྱས་སྐྱེ་བར་ཡང་མངོན་འཇིག་པར་ཡང་མངོན་གནས་པ་གཞན་དུ་འགྱུར་བར་ཡང་མངོན་ནོ། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་མངོན་པ་ལས། སྐྱེ་བ་དང་རྒ་པ་དང་གནས་པ་དང་འཇིག་པ་རྣམས་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་དུ་གསུངས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། རང་སྡེ་གོང་འོག་ཕལ་མོ་ཆེས་དེ་རྣམས་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་དུ་འདོད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་གཟུགས་དང་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་འཇིག་གནས་པ་རྣམས་ཀྱང་ལྡན་མིན་དུ་འདོད་ཅིང༌། དེ་ཡང་མདོ་སྡེ་པ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་བཏགས་ཡོད་དང་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བས་རྫས་ཡོད་དུ་འདོད་དོ། །སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་གང་ཡོད་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འདུས་བྱས་སུ་གསུངས་པའི་མཚན་ཉིད་སྐྱེ་བ་ལ་སོ
Chinese
如果不能正确地随见且不执著于此法，那么就不会执著于三界的一切，并迅速获得此三摩地。也会迅速证得无上圆满正等觉。如是说。第三，如是，对于所贪著之物、贪著之处、贪著之因等一切烦恼方面的三种法，以及所信仰之物、信仰之处、信仰之因等清净方面的三种法，如果存在以自性成立的执著方式，那么，就像以理智确定了对这些事物没有任何言说一样，必须确定。然后，必须承认这些事物的言说，但由于不能安立于以自性成立之上，所以唯有在自性空性上，这些事物的安立才最为合理，应当如是引导至缘起的确定。贪著依赖于欲贪，等等，应当如是承认如所引用的翻译。名为“观察欲贪与贪著”之论，是具有十个偈颂的第六品之释。第二，破斥体性生住灭分三：解释论著之正文，结合确定意义之教证，总结意义而指示名称。第一分二：陈述前派观点，以及驳斥之。第一，此处说，蕴、界、处等有为法是以自性而存在的，因为它们具有有为法的体性，即生等。导师也说：“比丘们，这三种是有为法的体性，即有为法显现生起，也显现灭坏，显现住立，也显现变异。”经部中说，生、老、住、灭等被说为不相应行，依靠此说，自宗上下大多数都认为它们是不相应行。因此，色、心及心所的生、灭、住也被认为是不相应行，其中经部以上承认为假有，而毗婆沙宗则承认为实有。由于存在生等体性，所以色等被称为有为法，体性生等
English
If one cannot correctly perceive and is not attached to this Dharma, then one will not be attached to all three realms, and will quickly attain this samadhi. One will also quickly attain the unsurpassed, perfect, complete enlightenment. Thus it is said. Third, thus, regarding the three aspects of affliction, such as what is clung to, where one clings, and how one clings, and the three aspects of purification, such as what is believed in, where one believes, and how one believes, if there is an apprehension that they are established by their own nature, then, just as it has been determined by reason that there is no way to speak of these things, it must be determined. Then, the terms for these things must be acknowledged, but since they cannot be established on what is established by its own nature, then only on emptiness of self-nature are the establishments of these things most reasonable, and one should be led to the certainty of dependent arising. Attachment depends on desire, and so forth, one should acknowledge as in the cited translation. The treatise called "Examining Desire and Attachment" is the explanation of the sixth chapter, which is the nature of ten verses. Second, refuting the characteristics of arising, abiding, and ceasing has three parts: explaining the text of the treatise, combining it with definitive meaning scriptures, and summarizing the meaning and indicating the name. The first has two parts: stating the previous position and refuting it. First: Here it is said that the aggregates, elements, and sense bases, which are conditioned phenomena, exist by their own nature because they have the characteristics of conditioned phenomena, such as arising. The Teacher also said, "Monks, these three are the characteristics of conditioned phenomena: conditioned phenomena are manifest in arising, manifest in ceasing, manifest in abiding, and manifest in changing." In the Sutra Pitaka, it is said that arising, aging, abiding, and ceasing are said to be non-associated formations. Based on this, most of our own schools, both higher and lower, consider them to be non-associated formations. Therefore, the arising, ceasing, and abiding of form, mind, and mental factors are also considered to be non-associated, and those above the Sutra Pitaka consider them to be nominally existent, while the Vaibhashikas consider them to be substantially existent. Because there are characteristics such as arising, form and so on are called conditioned phenomena, the characteristics of arising and so on.
Tibetan
གས་པ་ཡང་མདོ་སྡེ་པ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་ཆོས་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་དང་འཇིག་པའི་བྱ་བ་དང་གནས་པའི་བྱ་བ་ལ་འདོད་ལ། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་འོག་ནས་འཆད་པ་ལྟར་གཟུགས་སོགས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང་འཇིག་པར་བྱེད་པ་དང་གནས་པར་བྱེད་པའི་བྱེད་པ་པོ་ལ་འདོད་དོ། །ཕྱི་མ་རྣམས་ཀྱི་ལྟར་ན་གཟུགས་ཕུང་ལྟ་བུ་གཅིག་འདུས་བྱས་སུ་མཚོན་པ་ན་སྐྱེ་བ་སོགས་ཡིན་པས་མི་མཚོན་གྱི་རང་སྐྱེད་བྱེད་སོགས་དོན་གཞན་ཡོད་པས་འདུས་བྱས་སུ་མཚོན་ལ། སྔ་མ་རྣམས་ཀྱི་ལྟར་ན་དེ་ལྟར་མཚོན་པ་མིན་ཏེ། མདོ་སྡེ་བས་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་སོགས་དེ་དག་ལས་རྫས་གཞན་པ་བཀག་པ་ན་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བས་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གཞིའི་ཆོས་དེ་ཉིད་དེའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་རུང་ཞེས་བརྩད་པའི་ལན་དུ། ནོག་སོགས་འདུས་པ་དང་སྲ་བ་བ་ལང་དང་སའི་ཁམས་ལས་རྫས་གཞན་མིན་ཀྱང་མཚན་ཉིད་ཡིན་ པ་ལྟར་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བར་མཛོད་འགྲེལ་ལས་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། མཚན་མཚོན་གྱི་ཆ་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག་པ་ནི་རབ་བྱེད་ལྔ་པར་བརྗོད་ཟིན་པས་འདིར་རིགས་པ་གཞན་གྱིས་འགོག་པ་ལ་གསུམ། འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག །དེས་འདུས་མ་བྱས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡང་ཁེགས་བར་བསྟན། དེ་ལྟར་བཀག་པ་ལ་ལུང་དང་འགལ་བ་སྤང་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དགག །ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། མཚན་ཉིད་གསུམ་ཐུན་མོང་དུ་དགག །སོ་སོར་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། འདུས་བྱས་ཡིན་མིན་བརྟགས་ནས་དགག །རེ་རེ་བ་དང་ཚོགས་པ་གང་ཡིན་བརྟགས་ནས་དགག །མཚན་ཉིད་གཞན་ཡོད་མེད་བརྟགས་ནས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདིར་སྐྱེ་བ་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་འདོད་ན་འདུས་བྱས་སམ་འདུས་མ་བྱས་ཤིག་ལ་རྟོག་གྲང༌། གལ་ཏེ་སྐྱེ་བ་འདུས་བྱས་ཡིན་ན་སྐྱེ་བ་དེ་ལ་ཡང་སྐྱེ་གནས་འཇིག་པའི་མཚན་ཉིད་རང་ལས་རྫས་གཞན་གསུམ་ལྡན་པ་སྟེ་ཚོགས་པ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། སྐྱེ་གནས་འཇིག་པ་ནི་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ལ་མི་འཁྲུལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། སྐྱེ་བ་སོགས་རྫས་གཞན་དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་འདུས་བྱས་སུ་མཚོན་དགོས་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་འདོད་ན་ནི་ཇི་ལྟར་ན་སྐྱེ་བ་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཞེས་པ་འདིར་ཡང་སྦྱར་ཏེ། སྐྱེ་བ་ནི་འདུས་བྱས་སུ་མཚོན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མཚོན་པའི་མཚན་གཞི་ཡིན་པས་གཟུགས་སོགས་འདུས་བྱས་སུ་མཚོན་པའི་མཚན་ཉིད་མིན་ ནོ། །སྲ་བས་ས་ཡི་ཁམས་སུ་མཚོན་པ་ལ་སྲ་བ་སའི་
Chinese
此外，经部宗（Mdo sde pa）等认为这些法的生、住、灭的作用是存在的。但毗婆沙宗（Bye brag tu smra ba）则认为，如以下将要阐述的那样，色等有产生、毁灭和存在的作者。后世论师认为，如果将色蕴等视为有为法，则不能以生等来表示，因为有自身产生等其他含义，所以可以表示为有为法。但前代论师不这样认为，因为经部宗否定了色等生起等之外的其他实体，所以毗婆沙宗反驳说，作为特征基础的法本身怎么能成为它的特征呢？对此，他们的回答是，就像诺等聚集物和坚硬的牛以及地界不是其他实体，但却是特征一样，生等也与之类似，如《俱舍论》的注释中所说。第二，从能表和所表的角度否定自性成立，这在第五品中已经阐述过了，所以这里用其他理证来否定，分为三部分：否定有为法的特征自性成立；由此表明无为法的自性成立也被否定；阐述这样否定与圣教不相违背。第一部分分为两部分：否定共同的特征；否定特殊的特征。第一部分分为两部分：共同否定三种特征；分别否定。第一部分分为三部分：通过辨析是否为有为法来否定；通过辨析是单个还是集合来否定；通过辨析是否存在其他特征来否定。第一部分是：如果这里认为生是有为法的特征，那么生是有为法还是无为法呢？如果是前者，那么生也应该具有生、住、灭的特征，并且具有与自身不同的三种实体，即成为一个集合。因为生、住、灭对于一切有为法来说是不会错乱的，并且认为生等需要通过具有其他实体的角度来表示为有为法。如果这样认为，那么怎么能说生是有为法的特征呢？这句话也可以用在这里，即生是被表示为有为法的特征所表示的所表，因此不是将色等表示为有为法的特征。 就像坚硬可以表示地界一样，坚硬是地的
English
Furthermore, the Sautrāntikas (Mdo sde pa) and others consider the functions of arising, abiding, and ceasing of those dharmas to exist. However, the Vaibhāṣikas (Bye brag tu smra ba) believe that, as will be explained below, form and so on have agents that produce, destroy, and maintain them. Later scholars believe that if the aggregates of form and so on are regarded as conditioned dharmas, they cannot be represented by arising and so on, because there are other meanings such as self-arising, so they can be represented as conditioned dharmas. But earlier scholars did not think so, because the Sautrāntikas denied other entities besides the arising of form and so on, so the Vaibhāṣikas retorted, how can the dharma that is the basis of the characteristic itself be its characteristic? In response, they said that just as the aggregates of things like nodules and the hardness of cattle and the earth element are not other entities, but are characteristics, so arising and so on are similar, as stated in the commentary on the Abhidharmakośa. Secondly, denying self-establishment from the perspective of the sign and the signified has already been explained in the fifth chapter, so here we use other reasoning to deny it, which is divided into three parts: denying the characteristic of conditioned dharmas as self-established; thereby showing that the self-establishment of unconditioned dharmas is also denied; explaining that such denial does not contradict the scriptures. The first part is divided into two parts: denying common characteristics; denying special characteristics. The first part is divided into two parts: jointly denying the three characteristics; denying them separately. The first part is divided into three parts: denying by examining whether they are conditioned or not; denying by examining whether they are individual or collective; denying by examining whether there are other characteristics. The first part is: if arising is considered to be a characteristic of conditioned dharmas, then is arising a conditioned or unconditioned dharma? If it is the former, then arising should also have the characteristics of arising, abiding, and ceasing, and have three entities different from itself, that is, become a collection. Because arising, abiding, and ceasing are unmistakable for all conditioned dharmas, and it is believed that arising and so on need to be represented as conditioned dharmas from the perspective of having other entities. If this is the case, then how can it be said that arising is a characteristic of conditioned dharmas? This sentence can also be applied here, that is, arising is the signified that is signified by the characteristic that is represented as a conditioned dharma, so it is not the characteristic that represents form and so on as conditioned dharmas. Just as hardness can represent the earth element, hardness is the