Tibetan
ཁམས་ཡིན་ན་དེ་ས་ཡི་ཁམས་སུ་མཚོན་པའི་མཚན་ཉིད་གཞན་ཡོད་དགོས་ཞེས་པའི་སྐྱོན་མི་སྟོན་ལ། སྐྱེ་བས་འདུས་བྱས་སུ་མཚོན་པ་ལ་དེ་འདུས་བྱས་ཡིན་ན་དེར་མཚོན་པའི་མཚན་ཉིད་གཞན་དགོས་ཞེས་སྨྲ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། སྲ་བས་ནི་རང་གི་མཚན་གཞི་སའི་ཁམས་སུ་མཚོན་པ་ན་རང་དང་ངོ་བོ་ཐ་མི་དད་དུ་མཚོན་པ་ཡིན་ལ། སྐྱེ་བས་རང་གི་མཚན་གཞི་འདུས་བྱས་སུ་མཚོན་པ་ན་རང་གི་མཚན་གཞི་ལས་རྫས་གཞན་གྱི་ཚུལ་གྱིས་མཚོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་སྐྱེ་བ་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་ན་ནི་སྐྱེ་བ་དེ་ཇི་ལྟར་ན་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཞེས་པ་མིན་ཏེ་ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ། །འགྲེལ་པ་ལས་སྐྱེ་བ་ལ་མཚན་ཉིད་གཞན་གསུམ་མི་འདོད་ན་དེ་གསུམ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མིན་པར་འགྱུར་ཞེས་ཀྱང་གསུངས་ཏེ། འོག་ནས་འདི་འགྲེལ་པ་མཁན་གྱིས་བརྗོད་པ་ཡིན་གྱི་རྩ་བ་མཁན་པོས་བརྗོད་པ་མིན་པར་གསུངས་པས་ཞར་བྱུང་ངོ་། །སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱིས་ནི་བཤད་ཚུལ་གཞན་གྱི་སྒོ་ནས་འཆད་པར་མཛད་དོ། །སྐྱེ་བ་ལ་གསུངས་པ་ནི་གནས་པ་དང་འཇིག་པ་གཉིས་ཀྱང་མཚོན་པ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་གནས་པ་འདུས་བྱས་ན། །ཞེས་སོགས་སུ་འདོན་པ་སྤོའོ། །གཉིས་པ་ནི། གཞན་ཡང་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་རྟོག་ན་རེ་རེ་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནམ་འདུས་པ་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཞེས་བརྟག་པ་མཛད་དེ། དེའི་དོན་ནི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པས་རེ་རེ་ནས་རིམ་གྱིས་མཚོན་ནམ་དུས་ཅིག་ཅར་དུ་མཚོན་ཞེས་པའོ། །དེ་ལ་སྐྱེ་བ་དང་ལ་སོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་གནས་པ་དང་འཇིག་པ་གསུམ་སོ་སོ་ཡིས་ཏེ་རེ་རེ་ནས་རིམ་གྱིས་ འདུས་བྱས་སུ་མཚོན་བའི་མཚན་ཉིད་བྱ་བར་ནི་ནུས་པ་མིན་ཏེ། འདི་ལྟར་སྐྱེ་བའི་དུས་ན་གནས་འཇིག་གཉིས་མེད་ན་ནམ་མཁའ་ལྟར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང༌། གནས་པའི་དུས་ན་སྐྱེ་འཇིག་གཉིས་མེད་ན་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ལྟར་དངོས་པོ་གནས་པ་མེད་ལ། རང་གྲུབ་པའི་དུས་ལས་དུས་གཉིས་པར་གནས་ན་ཕྱིས་ཀྱང་མི་འཇིག་པ་དང་ཕྱིས་འཇིག་ན་དངོས་པོ་གཅིག་རྟག་མི་རྟག་གཉིས་ཀར་འགྱུར་པ་མི་རིགས་པ་དང༌། འཇིག་པའི་དུས་ན་སྐྱེ་གནས་གཉིས་མེད་ན་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན་འཇིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་གཞིའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་མཚན་ཉིད་བཞི་དུས་གཅིག་ཏུ་ཡོད་ཀྱང་དང་པོར་སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་དང་དེ་ནས་གནས་པ་དང་དེ་ནས་རྒ་བ་དང་དེ་ནས་འཇིག་པའི་བྱ་བ་རིམ་ཅན་དུ་འཇུག་པར་འདོད་པ་ལ། དེ་ལྟ་ན་སྐད་ཅིག་མར་སྨྲ་བ་ལ་གནོད་དོ་ཞེས་
Chinese
如果（地的）界，那么不指出必须有其他特性来表示它是地界的过失。生的特性表示有为法，如果它是有为法，那么说必须有其他特性来表示它的理由是：坚硬以其自性表示地界时，是以与其自性不异的方式表示的。生以其自性表示有为法时，是以与其自性是不同实物的方式表示的缘故。如果生不是有为法，那么就不能说生怎么会是有为法的特性，就像虚空一样。释论中也说，如果生不想要其他三种特性，那么由于与这三种特性相离，就会变成不是有为法的特性。下面会说到这是释论作者所说，而不是根本作者所说，所以是顺便提及的。佛护（Buddhapālita）则以其他解释方式进行讲解。所说的生也表示住和灭两种特性。如果住是有为法，等等，这些内容可以省略。第二，此外，如果认为生等是有为法的特性，那么就进行考察，是每一个都是特性，还是合在一起是特性。其意思是，生等是每一个依次表示，还是同时表示。对此，生以及等等所包括的住和灭三种，各自，也就是每一个依次 表示有为法的特性是不可能的。例如，生的时候，没有住和灭两种特性，那么就像虚空一样，没有生。住的时候，没有生和灭两种特性，那么就像虚空中的花朵一样，没有事物存在。如果在自身成立的时候，住于第二个时间，那么之后也不会坏灭，如果之后坏灭，那么一个事物就变成既是常又是无常，这是不合理的。灭的时候，没有生和住两种特性，那么就像虚空中的花朵一样，没有坏灭。分别说部（Vaibhāṣika）认为，色等自性的事物，四种特性同时存在，但首先是生的作用，然后是住的作用，然后是老的作用，然后是灭的作用，是依次进行的。如果这样，那么就会损害主张刹那论的观点。
English
If it is the element (of earth), then it does not point out the fault that there must be other characteristics to represent that it is the earth element. The characteristic of arising represents conditioned phenomena, and if it is a conditioned phenomenon, then the reason for saying that there must be other characteristics to represent it is: when hardness represents its own nature as the earth element, it represents it in a way that is not different from its own nature. When arising represents its own nature as conditioned phenomena, it represents it in a way that is a different entity from its own nature. If arising is not a conditioned phenomenon, then it cannot be said how arising would be a characteristic of conditioned phenomena, just like space. The commentary also says that if arising does not want the other three characteristics, then because it is separated from these three characteristics, it will become not a characteristic of conditioned phenomena. It will be said below that this is what the commentary author said, not what the root author said, so it is mentioned incidentally. Buddhapālita explained it in another way. The spoken of arising also represents the two characteristics of abiding and ceasing. If abiding is a conditioned phenomenon, etc., these contents can be omitted. Second, furthermore, if one thinks that arising, etc., are the characteristics of conditioned phenomena, then one examines whether each one is a characteristic or whether the combination is a characteristic. The meaning of this is whether arising, etc., represent each one in sequence or whether they represent them simultaneously. To this, arising and the three included by etc., abiding and ceasing, each one, that is, each one in sequence, It is not possible to represent the characteristics of conditioned phenomena. For example, at the time of arising, if there are no two characteristics of abiding and ceasing, then like space, there is no arising. At the time of abiding, if there are no two characteristics of arising and ceasing, then like a flower in the sky, there is no thing existing. If it abides in the second time from the time of its own establishment, then it will not perish later, and if it perishes later, then one thing will become both permanent and impermanent, which is unreasonable. At the time of ceasing, if there are no two characteristics of arising and abiding, then like a flower in the sky, there is no ceasing. The Vaibhāṣikas believe that the four characteristics of the nature of form, etc., exist simultaneously, but first there is the action of arising, then the action of abiding, then the action of aging, and then the action of ceasing, which proceed in sequence. If this is the case, then it will harm the view that advocates momentariness.
Tibetan
མདོ་སྔ་པས་སྨྲས་པའི་ལན་དུ། ཁོ་བོ་ཅག་གི་སྐད་ཅིག་མ་ནི་བྱ་བ་དེ་བཞི་རྫོགས་པ་ལ་བྱེད་དོ་ཞེས་མཛོད་འགྲེལ་ལས་བཤད་བར་འདིར་འགོག་གོ །དེ་ཡང་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡོད་བཞིན་དུ་རང་རང་གི་བྱ་བ་མི་འཇུག་པ་འགལ་བས་བྱ་བ་མི་འཇུག་ན་དེ་དག་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་དེ་རྣམས་འཇུག་གོ །གལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཉིས་པ་ལྟར་སྨྲ་ནའང་མི་རིགས་ཏེ། དངོས་པོ་གཅིག་ལ་དུས་གཅིག་ཏུ་སྐྱེ་གནས་འཇིག་པ་འདུས་པ་སྟེ་ཚོགས་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་ཡང་ནི་ཇི་ལྟར་རུང་ཞེས་པ་མི་རུང་སྟེ། དེ་ལྟར་འདུས་པ་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཆགས་བྲལ་དང་ཆགས་པ་དང་སྣང་མུན་བཞིན་ནོ། །ཐ་སྙད་དུ་དེ་གསུམ་གཞི་གཅིག་ལ་དུས་ གཅིག་ཏུ་འདུས་པ་མི་འགལ་ཡང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སམ་དོན་དམ་པར་ཡོད་ན་འགལ་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གནས་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་ན་རང་གྲུབ་པའི་དུས་ལས་དུས་གཉིས་པར་ཡང་སྡོད་དགོས་པས་དུས་གཉིས་པར་ཞིག་པའི་འཇིག་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རང་དུས་ན་འགག་བཞིན་པའི་འཇིག་པ་ཡང་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་གནས་པའི་བྱ་བ་ཡོད་པའི་དུས་སུ་འཇིག་པའི་བྱ་བ་འགལ་བ་སྣང་མུན་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །སྐྱེ་བ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་ན་སླར་ཡང་སྐྱེ་དགོས་པས་སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་དང་ལྡན་པའི་དུས་སུ་འགག་བཞིན་པའི་འཇིག་པ་དང་ལྡན་པ་འགལ་བ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་ཡིན་ན་མ་འོངས་པ་དང་འགག་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་ཡིན་ན་ད་ལྟར་པ་ཡིན་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་སྐྱེ་གནས་འཇིག་པ་བྱ་བའི་ངོ་བོར་བྱས་ནས་སྔོན་མེད་གསར་དུ་བྱུང་བ་སྐྱེ་བ་དང་སྔ་མའི་རིགས་འདྲ་གནས་པ་གནས་པ་དང་དུས་གཉིས་པར་མི་སྡོད་པ་འཇིག་པ་དང་སྐད་ཅིག་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་མཚན་ཉིད་མི་འདྲ་བ་ནི་རྒ་བ་ཡིན་ཞེས་མདོ་སྡེ་པ་ལ་སོགས་པས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་དུས་གཅིག་ཏུ་གྲུབ་པར་འདོད་པ་འགོག་པའོ། །བྱེད་པ་པོར་ཁས་བླངས་ནས་དུས་གཅིག་ཏུ་བྱ་བ་འཇུག་པར་སྨྲ་ན་ནི་དེ་ལྟར་འཇུག་པ་འགལ་བ་རྟོགས་པར་སླའོ། །འདི་ཡང་བུད་དྷ་བཱ་ལི་ཏ་ལས་འཆད་ཚུལ་གཞན་གྱིས་བཤད་དོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས། ཐལ་བ་དགོད་པ་དང༌། སྐྱོན་སྤོང་གི་ལན་དགག་བའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་མཚན་ཉིད་གཞན་ཡོད་དམ་མེད་མཚན་ཉིད་གཞན་ཡོད་པར་སྔར་བཤད་པ་ ལྟར་འདོད་ན་ཉེས་པ་ཅི་ཡོད་ཅིང་མཚན་ཉིད་གཞན་མེད་ནའང་ཉེས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། གལ་ཏེ་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་དང་འཇིག་པ་རྣམས་ལ་འདུས་བྱས་སུ་མཚོན་པའི་མཚན་ཉིད་རང་ལས་རྫས་གཞན་ཞིག
Chinese
對於先前論者的回答，反駁說，《俱舍論釋》中說，我們的剎那能同時完成四種作用。即使生等具有各自的體性，但由於各自的作用不能同時進行，如果作用不能進行，那麼它們也就不存在，因此這些過失仍然存在。如果像第二種觀點那樣說，也是不合理的。一個事物在同一時間具有生、住、滅的集合，即集合以其自身的體性存在，這怎麼可能呢？這樣是不行的，因為這樣的集合是相互矛盾的，就像貪著和捨棄、光明和黑暗一樣。雖然在名言上，這三者在一個基礎上同時存在並不矛盾，但如果以其自身的體性或在勝義諦中存在，那就是矛盾的。例如，如果住以其自身的體性存在，那麼從其自身成立之時起，也必須持續到第二個時間，因此在第二個時間毀滅的滅是不合理的，因此在自身時間正在毀滅的滅也不存在。因此，在住的作用存在的時間，滅的作用是矛盾的，就像光明和黑暗一樣。如果生以其自身的體性存在，那麼必須再次產生，因此在具有生的作用的時間，具有正在毀滅的滅是矛盾的。如果傾向於生，那就是未來，如果傾向於滅，那就是現在。這是將生、住、滅作為作用的本質，將先前沒有新產生的視為生，將與先前種類相似的住視為住，將不持續到第二個時間的視為滅，以及將後一剎那與前一剎那體性不同的視為老，從而反駁了經部等宗派認為以其自身體性在同一時間成立的觀點。如果承認有作者，並說作用在同一時間進行，那麼很容易理解這樣的進行是矛盾的。這種觀點也被布達巴利達以其他方式解釋。第三部分有兩個方面：提出反駁和駁斥消除過失的回答。第一方面是：如果生等具有其他的體性，或者沒有其他的體性，如果像先前所說的那樣認為具有其他的體性，會有什麼過失？如果沒有其他的體性，又會有什麼過失呢？如果生、住、滅等具有作為有為法的體性，並且是與自身不同的實體……
English
In response to the previous proponents, it is refuted that the Kosa commentary states that our moment is capable of completing all four functions simultaneously. Even though arising and so forth possess their respective characteristics, it is contradictory for their respective functions not to occur simultaneously. If the functions cannot occur, then they also do not exist, and therefore these faults still persist. If one were to speak according to the second view, it would also be unreasonable. How could it be possible for a single entity to have the aggregation of arising, abiding, and ceasing at the same time, that is, for the aggregation to exist with its own nature? This is not possible because such an aggregation is mutually contradictory, like attachment and detachment, or light and darkness. Although in conventional terms, it is not contradictory for these three to exist simultaneously on a single basis, it is contradictory if they exist with their own nature or in ultimate truth. For example, if abiding exists with its own nature, then from the time it is established, it must also continue into the second moment, and therefore the ceasing of destruction in the second moment is unreasonable, and therefore the destruction that is ceasing in its own time also does not exist. Therefore, at the time when the function of abiding exists, the function of destruction is contradictory, like light and darkness. If arising exists with its own nature, then it must arise again, and therefore it is contradictory to have ceasing destruction at the time when one has the function of arising. If one is inclined towards arising, then it is the future, and if one is inclined towards ceasing, then it is the present. This is refuting the view held by the Sautrantikas and others who believe that arising, abiding, and ceasing are established at the same time with their own nature, by taking arising, abiding, and ceasing as the essence of function, considering the newly arising that did not exist before as arising, considering the abiding that is similar to the previous kind as abiding, considering the not continuing into the second moment as ceasing, and considering the later moment as having a different nature from the previous moment as aging. If one acknowledges an agent and says that the functions occur at the same time, then it is easy to understand that such an occurrence is contradictory. This view is also explained in other ways by Buddhapalita. The third part has two aspects: presenting the refutation and refuting the answer that eliminates the faults. The first aspect is: If arising and so forth have other characteristics, or do not have other characteristics, what faults would there be if one were to think that they have other characteristics as previously stated? And what faults would there be if they did not have other characteristics? If arising, abiding, and ceasing and so forth have the characteristic of being conditioned phenomena, and are a different entity from themselves...