Tibetan
ས་པར་བྱེད་དོ། ཁྲོ་བ་བསྐྱེད་ན་ངན་སོང་དུ་ལྟུང་ཞིང་བདེ་འགྲོར་སྐྱེས་ཀྱང་གཟུགས་ཤིན་ཏུ་མི་སྡུག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འཕགས་པ་རྣམས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས་བཟོད་པའི་གདམས་ངག་སྒོམ་མོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པས་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་འཐོབ་པ་དང་འབྲས་བུ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཆད་པ་མེད་པར་འབྱུང་བར་མཐོང་ནས་འགྲོ་བའི་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་དགེ་བ་བསྔོ་བ་རླབས་ཆེ་བ་རྣམས་བྱེད་དོ། །རྟེན་འབྱུང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་སྟོན་པ་ལ་བྱང་སེམས་རྣམས་གཅོ་བོར་མཐོང་ནས་དེ་དག་ལ་གུས་ པར་བྱེད་དེ་འཇུག་པ་ལས། རྟག་ཏུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་བླངས་ནས་གནས་བར་འགྱུར། །སྦྱིན་པ་གཏོང་བར་འགྱུར་ཞིང་སྙིང་རྗེ་སྟེན་པར་བྱེད། །བཟོད་པ་སྒོམ་བྱེད་དེ་ཡི་དགེ་བ་བྱང་ཆུབ་ཏུ། །འགྲོ་བ་དགྲོལ་བར་བྱ་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱེད། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལའང་གུས་པར་བྱེད། ཅེས་གསུངས་སོ། །སྟོང་ཉིད་ཀྱི་གོ་བ་གནད་དུ་སོང་ན་གོ་ལུགས་དེ་ལྟར་དུ་འོང་ལ་རིགས་པས་རྒྱུ་འབྲས་ཐམས་ཅད་བཀག་པར་གོ་ན་འཁྲུལ་པ་མ་ཟད་བར་དུ་དེའི་ངོར་མི་སླུ་བ་སྐད་དུ་སྨྲས་ཀྱང་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ངེས་པ་བརྟན་པོ་འོང་ས་མེད་པས་ཉན་པ་པོའི་ཡོན་ཏན་མེད་པར་མ་ཟད་སྐྱོན་རྣམས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རྒྱུ་འབྲས་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ངེས་པ་ལ་མ་གནོད་པའི་ངང་ནས་ཟབ་མོའི་གཞུང་ཉན་ཅིང་འཛིན་པ་དང་དོན་སེམས་པ་དང་སྒོམ་པ་དང་ཚེ་རབས་ཀུན་ཏུ་མོས་པའི་སྨོན་ལམ་གདབ་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། མཚན་གྱི་དོན། གཞུང་གི་དོན། མཇུག་གི་དོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱ་གར་གྱི་སྐད་དུ་པྲཛྙཱ་ནི་བོད་ཀྱི་སྐད་དུ་ཤེས་རབ་བོ། །མངྷྱ་མ་ཀ་ནི་དབུ་མའོ། །མཱུ་ལ་ནི་རྩ་བའོ། །ཀཱ་རི་ཀ་ནི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའོ། །ནཱ་མ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་ཤེས་རབ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་ཏེ་མིང་གི་ཕྱོགས་གཅིག་སྨོས་པའོ། །ཤེས་རབ་སྒྲོན་མའི་འགྲེལ་བཤད་ལས། ཤེར་ཕྱིན་གྱི་ཚུལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་ཤེས་རབ་སྒྲོན་མར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །འདི་ནི་བརྗོད་བྱའི་སྒོ་ནས་བཏགས་པའོ། །དབུ་མ་ ནི་འཇིག་རྟེན་ན་མཐའ་དོར་བའི་དཀྱིལ་ལ་དབུས་ཞེས་པ་དང་འདྲ་བར་ཡོད་མེད་ལ་སོགས་པའི་མཐའ་གཉིས་སྤངས་པས་དབུས་ཉིད་དབུ་མའོ་ཞེས་རང་གི་དོན་དེ་ལ་ཕན་པ་བརྗོད་པའོ། །དབུ་མའི་ལམ་དེ་སྟོན་ཞིང་སྒྲོགས་པས་ཀ་ཞེས་བྱ་སྟེ་སྐད་ཀྱི་བྱིངས་ལ་དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་སམ་དབུ་མ་ཞེས་པའི་མིང་གང་ལ
Chinese
这样做。如果生起嗔恨，就会堕入恶趣，即使转生善趣，也会因为相貌极其丑陋，而无法令圣者欢喜，心想如此，就修持安忍的教言。将所有戒律等全部回向于一切智智，见到由此能够获得佛果，并且无间断地产生无量果报，为了利益众生，就做回向善根于菩提等伟大的事业。视如实宣说缘起者为菩萨之首，恭敬他们，如《入行论》中所说： 恒常受持清净戒，安住于彼不放逸。 布施慷慨行慈悲，修持安忍度众生。 彼之善根为菩提，回向一切诸有情。 亦当敬礼菩提萨。 如是说。如果对空性的理解深入要点，就会产生那样的理解方式，如果以理证理解为遮破一切因果，不仅是错谬，而且期间即使说不欺骗于彼，也无法稳固地生起对缘起的定解，不仅听者没有功德，而且还会产生过失。因此，应当在不损害因果缘起定解的情况下，听闻、受持、思维、修持甚深之法，并且在生生世世发起希求的愿望。第二，分三：名称之义、正文之义、结尾之义。第一，在印度语中，般若（梵文天城体：प्रज्ञा，梵文罗马拟音：prajñā，汉语字面意思：智慧）在藏语中是ཤེས་རབ（汉译：智慧）。中观（梵文天城体：मध्यमक，梵文罗马拟音：madhyamaka，汉语字面意思：中等的）是དབུ་མ（汉译：中观）。根本（梵文天城体：मूल，梵文罗马拟音：mūla，汉语字面意思：根）是རྩ་བ（汉译：根）。颂（梵文天城体：कारिका，梵文罗马拟音：kārikā，汉语字面意思：颂）是ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ（汉译：以诗句形式做的）。名为（梵文天城体：नाम，梵文罗马拟音：nāma，汉语字面意思：名字）是ཞེས་བྱ་བ（汉译：名为）。其中，智慧是般若波罗蜜多的行相，这是只说了一部分名称。如《智慧灯论释》中所说：因为成办般若波罗蜜多的行相，所以说是智慧灯。这是从所诠释的角度命名的。中观如同世间舍弃边际的中心称为中一样，舍弃了有无等二边，因此中心即是中观，这是表达了对自己的意义有益。因为宣说和阐释中观之道，所以称为“颂”，也就是词的词根，无论称作中观论典还是中观，
English
One should act accordingly. If anger arises, one will fall into the lower realms, and even if reborn in the higher realms, one will not be able to please the noble ones due to having an extremely ugly appearance. Thinking this, one should meditate on the advice of patience. By dedicating all the precepts, etc., to omniscience, one sees that Buddhahood can be attained and immeasurable results will arise without interruption. For the benefit of sentient beings, one should engage in great deeds such as dedicating merit to enlightenment. Seeing bodhisattvas as the foremost who teach dependent arising as it is, one should respect them. As it says in the Engaging in Bodhisattva Deeds: 'Always taking the pure precepts, one will abide therein without negligence. One will be generous in giving and practice compassion. One will meditate on patience and dedicate its merit to enlightenment, for the sake of liberating all beings. One should also pay homage to the Bodhisattvas.' It is said. If the understanding of emptiness goes to the heart, such an understanding will arise. If one understands that reasoning refutes all cause and effect, it is not only a mistake, but even if one speaks of not deceiving in the meantime, there is no way to firmly establish the certainty of dependent arising. Not only does the listener have no merit, but faults will also arise. Therefore, one should listen to, hold, contemplate, and meditate on the profound teachings without harming the certainty of cause and effect and dependent arising, and one should make aspirations of longing in all lifetimes. Second, there are three parts: the meaning of the title, the meaning of the text, and the meaning of the conclusion. First, in the language of India, Prajñā (梵文天城体：प्रज्ञा，梵文罗马拟音：prajñā，汉语字面意思：Wisdom) is ཤེས་རབ (Tibetan: Sherab, meaning: wisdom) in Tibetan. Madhyamaka (梵文天城体：मध्यमक，梵文罗马拟音：madhyamaka，汉语字面意思：Middle) is དབུ་མ (Tibetan: Uma, meaning: Middle Way). Mūla (梵文天城体：मूल，梵文罗马拟音：mūla，汉语字面意思：Root) is རྩ་བ (Tibetan: Tsawa, meaning: Root). Kārikā (梵文天城体：कारिका，梵文罗马拟音：kārikā，汉语字面意思：Verse) is ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ (Tibetan: Tsik le'ur chepa, meaning: Composed in verses). Nāma (梵文天城体：नाम，梵文罗马拟音：nāma，汉语字面意思：Name) is ཞེས་བྱ་བ (Tibetan: Zhes byawa, meaning: Named). Among these, wisdom is the aspect of the Perfection of Wisdom, which is only mentioning one aspect of the name. As it says in the commentary on the Lamp of Wisdom: 'Because it accomplishes the aspect of the Perfection of Wisdom, it is said to be the Lamp of Wisdom.' This is named from the perspective of what is to be explained. Madhyamaka is like the center in the world that abandons the edges, which is called the middle. By abandoning the two extremes of existence and non-existence, the center itself is the Middle Way, which expresses the benefit of its own meaning. Because it teaches and proclaims the Middle Way, it is called 'verse,' which is the root of the word, whether it is called the Middle Way treatise or the name Middle Way,