Tibetan
་དགག་པ་དེ་རི་བོང་གི་རྭའི་དངོས་པོ་མེད་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་དགག་བྱའི་ཆོས་མེད་པ་དགག་པ་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་སྨྲ་བར་རིགས་སྙམ་ན། དེ་ནི་མི་མཚུངས་ཏེ། ཐ་སྙད་དུ་དངོས་པོ་ཙམ་མི་སྲིད་ན་བུམ་པའི་དངོས་མེད་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་མི་སྲིད་པ་བཞིན་དུ། དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་ཙམ་མི་སྲིད་ན་ཐོགས་བཅས་ཀྱི་དངོས་མེད་ཀྱང་དོན་དམ་པར་མི་སྲིད་ཅེས་པའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་དངོས་པོ་ཡོད་མེད་རྟོག་པར་བྱེད་པ་པོ་ཁྱོད་ནི་ཡོད་ལ་དེ་ཡི་ཕྱིར་བརྟག་བྱ་དངོས་པོ་ཡོད་མེད་ཀྱང་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་གང་གིས་དངོས་དང་དངོས་མེད་ཤེས་ཤིང་དཔྱོད་པར་བྱེད་པ་པོ་ནི་གསུམ་ལས་མི་འདའ་ལ་དེ་ཡང་དངོས་པོར་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན་ནི་མཚན་གཞི་ཞེས་པ་དང་དངོས་མེད་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན་ནི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ཞེས་པ་དེར་བཀག་ཟིན་པས་མི་འཐད་དོ། །དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཆོས་མི་མཐུན་པ་དེ་གཉིས་གང་ཡང་མིན་པའི་ཕུང་གསུམ་གྱི་རྟོག་པ་པོ་ཡང་མེད་པས་རྟོག་པར་བྱེད་པ་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང༌། གང་ཞིག་དངོས་རྣམས་དངོས་མེད་ཤེས་པ་དེ། །ནམ་ཡང་དངོས་པོ་ཀུན་ལ་ཆགས་མི་འགྱུར། །གང་ཞིག་ནམ་ཡང་དངོས་ཀུན་ཆགས་མེད་པ། །དེ་ནི་ཏིང་འཛིན་མཚན་མ་མེད་ལ་རེག །ཅེས་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པ་དེ་དཔྱོད་པ་པོ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ཀུན་ལ་བདེན་པར་མི་འཛིན་པར་གསུངས་ཤིང༌། གང་དག་ཆོས་རྣམས་སྟོང་ལ་སེམས་ བྱེད་པའི། །བྱིས་པ་དེ་དག་ལམ་ངན་ཞུགས་པ་ཡིན། །ཆོས་རྣམས་སྟོང་པར་ཡི་གེས་བརྗོད་པ་ཡིན། །དེ་དག་ཡི་གེ་མེད་པར་ཡི་གེས་བསྟན། །གང་དག་ཞི་ཞིང་རབ་ཞིའི་ཆོས་སེམས་པའི། །སེམས་པ་དེ་ཡང་ནམ་ཡང་འབྱུང་མ་ཡིན། །སྤྲོས་ཀུན་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་ཆོས་རྣམས་བསམ་ཡས་རྟོགས་པར་གྱིས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གང་དག་ཆོས་རྣམས་ཞེས་པའི་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱི་དོན་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སེམས་པ་ལམ་ངན་པར་ཞུགས་པར་སྟོན་པ་མིན་གྱི། གང་དག་ཞི་ཞིང་ཞེས་པ་གཉིས་ཀྱིས་བཀག་པའི་སྟོང་པ་ལ་སེམས་པར་བྱེད་མཁན་བདེན་པར་འཛིན་པ་ལམ་ངན་པར་ཞུགས་པར་སྟོན་ནོ། །དེ་ཡང་ཡི་གེ་མེད་པར་ཞེས་པས་ནི་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་སྟོན་མཁན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རང་ཡང་བདག་མེད་དུ་སྟོན་པར་བཤད་དེ་དངོས་མེད་ལ་བདེན་པ་འགོག་མཁན་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཁུངས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་བརྟགས་ན་མི་འཐད་པ་དེ་ཡི་ཕྱིར་ནམ་
Chinese
那么，这种否定不是指兔角的实体不存在吗？如果说没有被否定的事物，就没有否定的理由，这怎么说得过去呢？这是不一样的，就像世俗中如果实体不存在，那么瓶子的非实体在世俗中也不存在一样。究竟上如果实体不存在，那么有碍的非实体在究竟上也不存在，就是这个意思。第二，如果说你这个思考事物存在与否的人是存在的，因此被考察的事物存在与否也是存在的，那么，以什么来认识和辨别事物和非事物的人，不会超出三种情况，如果作为实体自性存在，那么“名相”这个词和作为非实体自性存在，那么“事物存在”这个词已经被否定了，所以不合理。事物和非事物的不同属性，这二者都不是的五蕴的思考者也不存在，因此思考者自性不存在。世尊也说：谁若知晓诸法非有者，彼即永不执著于诸物。谁若永不执著于诸物，彼即触及无相之禅定。意思是说，了知诸法无自性，就不会执著于审查者等一切事物为真实。又说：何人于法思空性，彼等童蒙入邪道。诸法空性以字说，彼等无字以字显。何人思维寂静极寂静之法，彼之思维亦永不生。一切戏论皆为心之显现，是故诸法当悟为不可思议。这样说的。其中“何人于法”这两句的意思，不是说思维空性是步入邪道，而是说，被“何人寂静”这两句所否定的，执著空性为真实的人，是步入邪道。其中“无字”的意思是说，显示诸法自性空性的人，也显示自己是无我的，这是否定非实体为真实的，没有成立的依据。第三，如前所述，如果这样考察是不合理的，因此何时
English
Then, isn't this negation referring to the non-existence of the entity of a rabbit's horn? How can it be reasonable to say that if there is no object to be negated, there is no reason for negation? This is not the same, just as in conventional terms, if an entity does not exist, then the non-entity of a pot also does not exist in conventional terms. Ultimately, if an entity does not exist, then an obstructive non-entity also does not exist ultimately, that is the meaning. Second, if you say that you, the one who contemplates the existence or non-existence of things, exist, and therefore the things to be examined, whether they exist or not, also exist, then, by what means does the one who knows and discerns things and non-things not exceed three possibilities? If it exists as an entity by its own nature, then the term "characteristic" and if it exists as a non-entity by its own nature, then the term "the existence of things" have already been negated, so it is unreasonable. The thinker of the five aggregates, which is neither the entity nor the non-entity with different attributes, also does not exist, therefore the thinker does not exist by its own nature. The Blessed One also said: "Whoever knows things as non-existent, will never be attached to all things. Whoever is never attached to all things, will touch the samadhi without characteristics." This means that knowing that all things are without self-nature, one will not grasp the examiner and all things as true. And also: "Those who think of emptiness in the Dharma, those children have entered the wrong path. The emptiness of the Dharma is spoken with letters, those without letters are shown with letters. Whoever thinks of the peaceful and utterly peaceful Dharma, that thought will never arise. All elaborations are the appearance of the mind, therefore, understand all things as inconceivable." So it is said. The meaning of the two lines "Those who think of the Dharma" is not to show that thinking of emptiness is entering the wrong path, but to show that those who are negated by the two lines "Those who are peaceful," those who grasp emptiness as true, are entering the wrong path. Among them, the meaning of "without letters" is that the one who shows that the self-nature of all things is empty also shows that he himself is without self, which is the source of denying non-entities as true, without being established. Third, as mentioned earlier, if it is unreasonable to examine in this way, then when
Tibetan
མཁའ་ནི་དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་དང་མཚན་གཞི་དང་མཚན་ཉིད་བཞི་པོ་གང་དུ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་མིན་ནོ་ཞེས་སྔར་བཤད་པ་རྣམས་ཀྱི་མཇུག་བསྡུས་སོ། །བོད་ལ་གྲགས་པའི་མཚོན་བྱ་ལ་འདི་དང་རྒྱ་གཞུང་གཞན་མང་པོ་ལས་མཚན་གཞི་ཞེས་འབྱུང་ལ་དེ་གཉིས་ཀྱི་སྐད་དོད་ཀྱང་གཅིག་བས་མཚན་མཚོན་གྱི་སྦྱོར་བ་གཅིག་ལ་མཚན་གཞི་དང་མཚོན་བྱ་འགལ་བར་སྨྲ་བ་ཡང་མི་འཐད་ལ། གཞན་དག་སྔ་མ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས་མཚན་མཚོན་གཞི་གསུམ་དུ་བྱེད་པ་མི་འཐད་ཅེས་སྨྲ་བ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། རྟགས་ ཀྱིས་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པ་ལ་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་སྒྲུབ་གཞི་གསུམ་ཡོད་པ་ལྟར་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མཚོན་བྱ་མཚོན་པ་ལ་ཡང་བྱར་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་བརྗོད་བྱ་ལ་ཡང་གསུམ་བྱ་དགོས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ནི་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །སྐད་དོད་གཅིག་ཡིན་པས་དོན་གཉིས་གཅིག་ཡིན་ན་ཅིག་ཤོས་ཡིན་པར་སྒྲུབ་མི་ནུས་པ་ནི་དུ་མ་ཞིག་སྣང་ངོ་། །གཉིས་པ་ནི། ས་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་ལྔ་པོ་ནམ་མཁའ་ལས་གཞན་གང་དག་ལྷག་མར་གྱུར་པ་དེ་དག་ཀྱང་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པར་དངོས་པོ་དངོས་མེད་དང་མཚན་གཞི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པས་སྟོང་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ས་ཁམས་མཚན་ཉིད་སྔ་རོལ་ན། །ས་ནི་ཅུང་ཟད་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་དང་དེ་ཕྱིར་ས་ཁམས་དངོས་པོ་མིན། །ཞེས་སྦྱར་ཏེ་གཞན་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་སྦྱར་རོ། །ཆོས་མངོན་པ་ལས་ཕྱི་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་དང་ཕུང་པོ་རྣམས་རྒྱུ་འབྲས་དང༌། ཁམས་དྲུག་གི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་ལ་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་དེ་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པར་འཛིན་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་དུ་ཐད་ཀ་ཐད་ཀའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རིགས་པ་རྣམས་གསུངས་ཀྱི། བདེན་འཛིན་གསུམ་ག་ཡང་ཆོས་གསུམ་ག་ལ་སྐྱེ་བས་དེ་འགོག་པའི་རིགས་པ་ཡང་ཆོས་གསུམ་ག་ལ་སྟོན་དགོས་པའི་ཕྱིར་ངེས་པ་ནི་མིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། ཆོས་རྣམས་བཞི་པོ་དེར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་མ་རིག་པའི་རབ་རིབ་ཀྱིས་བློ་གྲོས་ཀྱི་མིག་ཉམས་པས། ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་དངོས་པོ་ཡོད་མེད་ལ་སོགས་པར་ལོག་པར་ལྟ་བ་གོམས་ པ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་མཐོང་བའི་ལམ་ཐར་པ་དང་མཐུན་པར་འགྲོ་བ་ལས་ཉམས་པའི་བློ་ཆུང་གང་དག །བློ་ཞན་པས་རྟེན་འབྱུང་མཆོག་ཏུ་ཟབ་པ་མ་རྟོགས་པ་ན་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ཡོད་པ་སྟེ་རྟག་པ་དང་མེད་པ་སྟེ་ཆད་པར་ལྟ་བས་བློའི་མིག་བསྒྲིབས་པ་དེ་དག་གིས་ནི། བལྟ་བར་བྱ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉེ་བར་ཞི་ཞི
Chinese
虚空在事物和非事物、名称和性质这四者中，任何一者都不是自性存在的，如前所述，这是对先前论述的总结。在藏地广为人知的“所诠”一词，在此处和许多其他汉文典籍中都写作“名称”，这两个词的梵文词根相同，因此，对于同一个名称和所诠的结合，说名称和所诠是矛盾的，也是不合理的。其他人以先前的理由为依据，说名称和所诠有三个基础，这种说法也是不合理的。正如以理由来证明所要证明的事物时，有所要证明的事物、证明者和证明的基础这三者一样，以性质来表示所诠时，也是可以这样做的。如果这样，那么对于所表达的事物也必须有三个，这是我们所认可的。因为梵文词根相同，就说两个事物是相同的，并不能证明另一个事物也是相同的，这种情况有很多。第二，地等五界，除了虚空之外，其余的那些，也应该知道它们和虚空一样，在事物、非事物、名称、性质的自性存在方面是空性的。例如，地界在性质之前，“地一点也不存在”，并且“因此地界不是事物”，这样结合起来，其他的也同样结合。在《阿毗达磨》中，为了遣除对外内诸处执著为境和有境，对蕴执著为因果，对六界性质的执著，而宣说了各自直接的、不共的道理。但并非因为三种真执都产生于三种法，所以为了遮止它们，也必须在三种法上显示道理。第二，因为诸法在那四者中自性存在是不合理的，所以由于无明的昏暗，智慧之眼受损，从无始以来，习惯于错误地看待事物存在与否等，那些不具备自性，无法逆转地看到非颠倒之路，与解脱之路相符，但却丧失了这种能力的智慧浅薄者。由于智慧浅薄，不理解极其甚深的缘起，因此认为事物是存在的，即常，或不存在的，即断，从而使智慧之眼昏花，这些人啊，所应观的寂灭涅槃是难以接近的。
English
It is concluded that space is not inherently existent in any of the four: things, non-things, names, and characteristics, as previously stated. The term "what is signified," which is well-known in Tibet, is written as "name" in this and many other Chinese texts, and since the Sanskrit root of these two words is the same, it is unreasonable to say that the combination of name and what is signified is contradictory. Others, based on the previous reason, say that there are three bases for name and what is signified, which is also unreasonable. Just as when proving what is to be proven with a reason, there are three things: what is to be proven, the prover, and the basis of proof, so too, when signifying what is signified with a characteristic, it is possible to do so. If so, then there must also be three for what is expressed, which is what we accept. Because the Sanskrit root is the same, saying that two things are the same does not prove that the other thing is also the same; there are many such cases. Secondly, the five elements, such as earth, other than space, those that remain, should also be known to be empty in terms of the inherent existence of things, non-things, names, and characteristics, just like space. For example, before the characteristic of the earth element, "earth does not exist even a little," and "therefore the earth element is not a thing," combine them in this way, and combine the others in the same way. In the Abhidharma, in order to dispel the attachment to the internal and external sense bases as objects and subjects, the attachment to the aggregates as cause and effect, and the attachment to the characteristics of the six elements, the respective direct and uncommon reasons were taught. But it is not because all three true attachments arise in all three dharmas that it is necessary to show the reasons in all three dharmas in order to prevent them. Secondly, because it is unreasonable for the dharmas to inherently exist in those four, due to the dimness of ignorance, the eye of wisdom is impaired, and from beginningless time, one is accustomed to wrongly viewing things as existent or non-existent, etc., those who do not have inherent nature, who cannot irreversibly see the non-inverted path, who are in accordance with the path of liberation, but who have lost this ability, those of shallow wisdom. Because of shallow wisdom, they do not understand the extremely profound dependent origination, and therefore think that things are existent, i.e., permanent, or non-existent, i.e., annihilated, thus blinding the eye of wisdom, those people, the peaceful Nirvana that should be viewed is difficult to approach.