Tibetan
་མེད་པ་མིན་གྱི་མིག་དང་ལྷས་བྱིན་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཙམ་ཞིག་མིན་པའི་གཟུགས་མཐོང་བ་དང་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་མེད་ ཅེས་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །རང་ལུགས་ནི་དེ་གཉིས་དོན་དམ་པར་མེད་མཉམ་དང་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་མཉམ་ཡིན་པས་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་མི་འབྱེད་དོ། །ཕ་རོལ་པོས་མིག་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་བའི་སྒོ་ནས་གཟུགས་ལྟ་བ་མིན་པར་འདོད་ཀྱང་དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པ་གྲུབ་ཟིན་སྒྲུབ་པའི་སྐྱོན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་དོན་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་བ་ཡོད་པ་བཀོད་པས་ན། ཕ་རོལ་པོ་ལ་གྲུབ་པའི་དོན་དེའི་ཁས་བླངས་ཀྱིས་གྲུབ་པ་འདི་ཡི་དགོངས་པར་འདོད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་རིགས་ཤིང༌། ཁོ་བོ་ཅག་དགག་བྱ་འགོག་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་བསྒྲུབ་བྱ་མི་སྒྲུབ་པས་ཞེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་མི་འགོད་པས་སྔར་གྱི་བཀག་པའི་དོན་དེ་མི་སྒྲུབ་པ་མིན་ནོ། །དེས་ན་གཞན་གྲགས་ཀྱི་རྟགས་དཔེ་ཕ་རོལ་པོ་ལ་གྲུབ་པས་ཆོག་ཅེས་པ་ཡང་དེའི་ཚད་མས་གྲུབ་པ་དགོས་ཀྱི་ཁས་བླངས་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་གོ །གཉིས་པ་ནི། ལྟ་བས་ན་ལྟ་བར་བྱེད་པའོ་ཞེས་ལྟ་བར་བྱེད་ཅེས་པ་འདིས་མིག་ལྟ་བའི་བྱེད་པ་པོར་སྒྲུབ་པ་ནི་ཁས་མི་ལེན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། འདིས་ལྟ་བར་བྱེད་པས་ན་ལྟ་བའོ་ཞེས་ལྟ་བར་བྱེད་ཅེས་པ་འདིས་མིག་ལྟ་བའི་བྱེད་པར་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ་དེས་ན་མིག་བྱེད་པ་པོར་བཞག་ནས་ལྟ་བའི་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་མ་འབྲེལ་བརྟགས་པའི་སྐྱོན་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །གང་ཞིག་བྱེད་བར་འགྱུར་བའི་ལྟ་བ་མིག་འདིས་ལྟ་བར་བྱེད་པ་དེ་ནི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ལ་འདི་ཡང་རང་སྡེ་ལྟར་རྣམ་ཤེས་སམ་གཞན་སྡེ་ལྟར་བདག་ཡིན་ཡང་རུང་སྟེ་དེ་ ཡོད་པས་ལྟ་བའི་བྱེད་པ་པོ་ཡོད་ན་ལྟ་བ་ཡང་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སྔར་ནི་དཔེར་ན་ཤིང་འདི་སུས་གཅོད་ན་སྟ་རེས་གཅོད་ཅེས་སྟ་རེ་གཅོད་པ་པོར་སྨྲ་བ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ལ་སུས་ལྟ་ན་མིག་གིས་ལྟ་ཞེས་མིག་ལྟ་བ་པོར་ཁས་བླངས་ལ། འདིར་ནི་ལྷས་བྱིན་གྱིས་སྟ་རེས་ཤིང་གཅོད་ཅེས་ལྟས་བྱིན་གཅོད་པ་པོ་དང་སྟ་རེ་བྱེད་པར་སྨྲ་བ་བཞིན་དུ་བདག་གམ་རྣམ་ཤེས་གང་ཡང་རུང་བས་མིག་འདིས་གཟུགས་ལ་ལྟའོ་ཞེས་བདག་གམ་རྣམ་ཤེས་ལྟ་བ་པོ་དང་མིག་ལྟ་བའི་བྱེད་པར་འདོད་པའོ། །དེ་ལ་སྔར་མིག་ལྟ་བར་སྨྲ་བ་འགོག་པའི་ཚེ་ལྟ་དེ་རང་གི་བདག་ཉིད་ནི། ཞེས་སོགས་ཀྱིས་སུན་ཕྱུང་བ་དེ་བཞིན་དུ་རིགས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ལྟ་བ་པོ་གཉིས་པོའང་རྣམ་པར་བཤད་པ་སྟེ་སུན་ཕྱུང་བར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་དེ་ཡང་ལྟ་བ་རང་གི་བདག་ཉིད་ནི། །ལྟ་བས་ལྟ་
Chinese
並非沒有，而是認為不僅僅是眼睛和天授等法，沒有見色和行走等作用。自己的宗派認為，這二者在勝義諦上是無二無別的，在名言上是有二有別的，因此不區分有無。對方認為，並非通過與眼睛的作用相關聯的方式來看事物，即使如此成立，也不會變成已成立之過失的理由，因為在名言中安立了有作用的緣故。如果認為對方所成立的意義，是通過承諾而成立的，那就非常不合理。我們僅僅是遮止所要遮止的，並不成立所要成立的，因此也不會安立「不成立先前所遮止的意義」的理由。因此，所謂「他人共稱的標誌和例子，只要在對方成立即可」，也必須通過量成立，僅僅通過承諾是不行的。第二，所謂「以見而見」，以「見」來成立眼睛是能見者，是不承認的。那麼是什麼呢？以「以此見」而「見」，以「見」來成立眼睛是見的作用，因此將眼睛作為作者，來考察與見的作用相關或不相關的過失是不會有的。凡是成為作用的見，這個眼睛所見的，就是作者，而這個作者，無論是自己宗派所認為的識，還是其他宗派所認為的我，都可以，因為有它，所以如果有了見的作者，見也就成立了。對此，先前例如說「這棵樹是誰砍的呢？斧頭砍的」，就像說斧頭是砍者一樣，承諾「誰看事物呢？眼睛看」。而這裡就像天授用斧頭砍樹一樣，說天授是砍者，斧頭是作用一樣，無論是我還是識，都認為「這個眼睛看事物」，認為我和識是見者，眼睛是見的作用。對此，先前在遮止說眼睛是見者的時候，「見的自性是……」等，用理證駁斥，同樣，要知道用同樣的道理，也能夠對兩個見者進行辨析，也就是駁斥，也就是說，見的自性是……以見而見
English
It is not that there is nothing, but it is thought that not only are there eyes and celestial gifts, etc., but there is no function such as seeing forms and walking. Our own school thinks that these two are inseparable in the ultimate truth and are both existent in name, so there is no distinction between existence and non-existence. Although the other party thinks that things are not seen through the connection with the function of the eyes, even if it is established in this way, it will not become the fault of being already established, because the meaning of having a function is established in name. If it is thought that the meaning established by the other party is established through commitment, then it is very unreasonable. We are only preventing what is to be prevented, and we are not establishing what is to be established, so we will not establish the reason for "not establishing the meaning of what was previously prevented." Therefore, the so-called "the sign and example commonly known by others are sufficient if they are established in the other party" must also be established by measurement, and it is not enough to just make a commitment. Second, the so-called "seeing by seeing" does not admit that the eye is established as the seer by "seeing." So what is it? It is established that the eye is the function of seeing by "seeing by this," so there will be no fault in examining whether it is related to the function of seeing or not by making the eye the author. Whatever becomes the function of seeing, what this eye sees is the author, and this author can be either the consciousness as perceived by one's own school or the self as perceived by other schools, because it exists, so if there is an author of seeing, then seeing is also established. In this regard, previously, for example, saying, "Who cut down this tree? The axe cut it," just as saying that the axe is the cutter, it is promised, "Who sees things? The eyes see." Here, just as celestial gifts cut down trees with axes, saying that celestial gifts are the cutters and axes are the function, whether it is me or consciousness, it is thought, "This eye sees things," and it is thought that I and consciousness are the seers, and the eye is the function of seeing. In this regard, previously, when preventing the saying that the eye is the seer, "The nature of seeing is..." etc., refuted with reason, and similarly, it should be known that the same reason can be used to distinguish between the two seers, that is, to refute, that is to say, the nature of seeing is... seeing by seeing
Tibetan
བ་མ་ཡིན་ཉིད། །གང་ཞིག་བདག་ལ་མི་ལྟ་བ། །དེ་གཞན་དག་ལ་ཇི་ལྟར་ལྟ། །ཞེས་འདོན་པ་བསྒྱུར་རོ། །འདིར་མིག་ལྟ་བ་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་བཞག་ནས་བདག་གམ་རྣམ་ཤེས་ལྟ་བ་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་དེ་ཙམ་ཞིག་སྨྲས་པ་ཡིན་པས་སུན་འབྱིན་མཚུངས་སོ། །སྐྱོན་གཞན་འདི་ཡང་ཡོད་དེ་ལྟ་བ་པོས་ལྟ་བར་བྱེད་ན་ལྟ་བ་གསུམ་དུ་ཐལ་བའོ། །གལ་ཏེ་ལྟ་བ་པོ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དེ་དེའི་ལས་གཟུགས་དང་བྱེད་པ་ལྟ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་གཉིས་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པའི་ཕྱིར་ལྟ་བ་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། དེ་ལ་ལྟ་བ་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན་གཉིས་ལ་མི་འདའ་བས་ལྟ་བ་མ་སྤངས་ པ་སྟེ་དེ་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པའི་ལྟ་བ་པོ་འདོད་ན་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མིན་ཏེ་གྲུབ་པ་ཞིག་ལྟོས་སམ་མ་གྲུབ་པ་ཞིག་ལྟོས་དང་པོ་ལྟར་ན་དེ་མི་རིགས་ཏེ་གྲུབ་ཟིན་ནི་སླར་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མིན་པས་ཡང་ལྟོས་པར་མི་རིགས་སོ། །འདི་ཡང་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པ་ལ་ལྟོས་པ་འགོག་པ་ཡིན་པས་དེ་ལ་ནི་གྲུབ་ཟིན་སླར་ཡང་བསྒྲུབ་དགོས་པའི་སྐྱོན་འོང་སྟེ་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན་ལྟོས་པར་འགལ་ཏེ་རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ལྟ་བ་སྤངས་པར་གྱུར་པ་སྟེ་ལྟ་བ་ལ་མ་ལྟོས་པའི་ལྟ་བ་པོ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། ཀྱང་ངོ་ཞེས་པས་ལྟ་བ་ལ་ལྟོས་པ་ཡོད་པ་མིན་པར་མ་ཟད་མ་ལྟོས་པའི་ལྟ་བ་པོ་ཡང་ཡོད་པ་མིན་ཏེ་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱིས་ནི་ལྟ་བ་པོ་ལྟ་བའི་བྱ་བ་དང་ལྡན་ན་བྱ་བ་གཉིས་མེད་པ་དང་མི་ལྡན་ན་ལྟ་བའི་བྱ་བ་དང་བྲལ་བས་འགོག་སྟེ་ལྟ་བ་ལྟ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་པ་དང་དོན་འདྲ་བར་འཆད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། གང་གི་ཚེ་ལྟ་བ་ལ་ལྟོས་མ་ལྟོས་ཀྱི་ལྟ་བ་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པ་དེའི་ཚེ་ལྟ་བ་པོ་མེད་ན་རྒྱུ་མེད་པའི་བལྟ་བྱ་དང་ལྟ་བ་དེ་དག་ག་ལ་ཡོད་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པས་དེ་དག་ཡོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ལྟ་བ་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྲུབ། འདིར་སྨྲས་པ་གལ་ཏེ་བལྟ་བྱ་དང་ལྟ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དེ་དེ་གཉིས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ལྟ་བ་དང་བལྟ་བྱ་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབྱུང་ལ་གསུམ་འདུས་པ་ ལས་རེག་པ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་འབྱུང་ཞིང་རེག་པ་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་ནི་ཚོར་བ་ཡིན་ལ་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲེད་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ཇི་ལྟར་ཕ་དང་མ་དག་ལ། །ཞེས་པའི་ཚིགས་བཅད་གཅིག་འབྱུང་བ་ནི་རྒྱ་འགྲེལ་གཞན་གསུམ་ལ་མེད་ཅི
Chinese
非有。如果连自己都不看，那又怎么看别人呢？请翻译这段话。这里，仅仅是假定眼睛是能看者，或者说识是能看者，因此驳斥也同样适用。还有另一个过失，如果看者进行看，那就会导致有三个看。如果看者是自性存在的，因为他的作用是形和行为的看，那么，既然那二者不是自性存在的，看者又怎么会是自性存在的呢？如果看者是自性存在的，那就无法超越二者，因此没有舍弃看，也就是说，如果想要依赖于它的看者，那它就不是自性存在的，是依赖于已成立的还是未成立的呢？如果是前者，那就不合理，因为已经成立的就不是再次需要成立的，因此再次依赖是不合理的。这同样是遮止依赖于自相成立，因此对于它来说，就会出现已经成立的还需要再次成立的过失，之前已经说过了。如果是后者，那依赖就是相违的，就像兔子的角一样。如果看已经被舍弃，也就是说，存在不依赖于看的看者，那么，用“也”字来说明，不仅存在依赖于看的看者是不成立的，而且不依赖于看的看者也是不成立的，因为不依赖于其他，就像空中的花朵一样。佛护论师以看者具有看的行为，如果具有，则行为不是二者；如果不具有，则远离看的行为来破斥，与“看不是看本身”的意义相同。第二，当无论依赖还是不依赖看，看者都不是自性存在的时候，看者不存在，那么没有原因的所看和看又怎么会存在呢？因为不是自性存在的，以它们存在的原因，看者又怎么会成立为自性存在呢？这里说到，如果所看和看是自性存在的，因为那二者有结果。依靠于看和所看，就会产生识，三者聚合就会产生触，以及有漏的触，与触同时产生的就是受，以它的因缘就是贪。这里出现了一句“如何对于父母”，这句偈颂在其他三部印度释论中没有。
English
Non-existent. If one does not even see oneself, how can one see others? Please translate this passage. Here, it is only assumed that the eye is the seer, or that consciousness is the seer, therefore the refutation is equally applicable. There is another fault as well, if the seer performs the seeing, then it would lead to having three seeings. If the seer is inherently existent, because its function is the seeing of form and action, then, since those two are not inherently existent, how could the seer be inherently existent? If the seer is inherently existent, then it cannot transcend the two, therefore there is no abandonment of seeing, that is, if one wants a seer that depends on it, then it is not inherently existent, does it depend on what is established or what is not established? If it is the former, then it is unreasonable, because what has already been established is not something that needs to be established again, therefore it is unreasonable to depend again. This is also to prevent dependence on what is established by its own character, therefore for it, there will be the fault that what has already been established still needs to be established again, which has been said before. If it is the latter, then dependence is contradictory, like a rabbit's horn. If seeing has been abandoned, that is, there is a seer that does not depend on seeing, then, using the word "also", not only is the existence of a seer that depends on seeing not established, but also the existence of a seer that does not depend on seeing is not established, because it does not depend on others, like a flower in the sky. Buddhapalita refutes by saying that the seer has the action of seeing, if it has it, then the action is not two; if it does not have it, then it is separated from the action of seeing, which is the same meaning as "seeing is not seeing itself." Secondly, when the seer is not inherently existent whether it depends on seeing or not, if the seer does not exist, then how can the seen and the seeing without cause exist? Because they are not inherently existent, by the reason that they exist, how can the seer be established as inherently existent? Here it is said, if the seen and the seeing are inherently existent, because those two have results. Relying on seeing and the seen, consciousness arises, and the aggregation of the three gives rise to contact, and contaminated contact, and what arises simultaneously with contact is feeling, and its condition is craving. Here a verse appears, "How to parents," this verse is not found in the other three Indian commentaries.