Tibetan
་ཡི་དཔེ་བཀོད་པས་ནི་སྒྲུབ་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མེའི་དཔེ་དེ་ནི་དངོས་ཀྱི་དོན་ལྟ་བ་དང་བཅས་པ་སྟེ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྔར་ལན་བཏབ་པ་སྟེ་སུན་ཕྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གིས་ཤེ་ན། སོང་དང་མ་སོང་བགོམ་པ་ཡིས་ཏ་དེ་གསུམ་ལ་འགྲོ་བ་བཀག་པ་བཞིན་དུ་བསྲེགས་པ་ལ་མི་སྲེག་ཅེས་པ་དང་བལྟས་པ་ལ་མི་ལྟ་ཞེས་སོགས་དང་རེ་ཞིག་སྲེག་པོ་མི་སྲེག་ཅེས་པ་དང་རེ་ཞིག་ ལྟ་པོ་མི་ལྟ་ཞེས་སོགས་ཀྱང་མཚུངས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེས་ན་རང་ལ་མི་ལྟ་བ་ལ་གཞན་ལ་ལྟ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་དོ་ཞེས་པ་འདི་གྲུབ་བོ། །གསུམ་པ་ནི། གང་གི་ཚེ་རང་དང་གཞན་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་ལྟ་བ་ལྟ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ཡི་ཚེ་མི་ལྟ་བ་ལ་ལྟ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་ལྟ་བས་ན་མིག་ནི་ལྟ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་པ་ད་ནི་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གཞན་ཡང་འདིར་མིག་ནི་གཟུགས་ལ་ལྟ་བས་ན་ལྟ་བར་བྱེད་པའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ན་མིག་ལྟ་བའི་བྱེད་པ་པོའོ། །དེ་ཡི་ཚེ་བྱེད་པ་པོ་མིག་ལྟ་བའི་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་དགོས་པས་མིག་ལྟ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་མིན་གང་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་བརྟག་གྲང༌། དང་པོ་ལྟར་ན། མིག་ལྟ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ནི་སླར་ཡང་གཟུགས་ལ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་པའི་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་བ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ལྟ་བའི་བྱ་བ་གཉིས་སུ་འགྱུར་བ་དང་དེ་ལྟ་ན་ལྟ་བར་བྱེད་པ་པོ་ཡང་གཉིས་སུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན་མིག་ལྟ་བའི་རང་བཞིན་མིན་པ་ཡང་གཟུགས་ལ་མི་ལྟ་བ་ཉིད་དེ་ལྟ་བའི་བྱ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་སོར་མོའི་རྩེ་མོ་བཞིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་ལྟ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་མིན་གཉིས་གཟུགས་ལ་ལྟ་པར་མི་འཐད་པ་དེ་ཡི་ཚེ་ལྟ་བས་ལྟ་བར་བྱེད་ཅེས་བྱར། །དེ་ནི་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཉིད་དང་སྦྱར་རོ། །གང་ཆེ་ཞེས་པ་བཞི་སྔར་བཀག་པའི་དོན་བསྡུར་ཟླ་བས་བཤད་ལ་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱིས་ནི་འདི་ལྟར་འཆད་དེ། གཞན་ཡང་ཁྱོད་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་ ལྟ་བར་བྱེད་པས་ལྟ་བའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ནི་བྱེད་པ་པོ་མིག་ལ་བྱ་བའི་སྐྱོན་བརྗོད་ནས་ལྟ་བར་བྱེད་པས་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཡུལ་ལ་ལྟ་བ་ན་ལྟ་བ་ཡིན་གྱི་མི་ལྟ་ན་མིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་ཡུལ་ལ་ལྟ་ན་ལྟ་བ་ཡིན་གྱི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་ལྟ་བ་ལྟ་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་ཡི་ཚེ་ལྟ་བར་བྱེད་པས་མིག་ལྟ་བའོ་ཞེས་པ་དེ་ནི་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་འགྱུར་ཏེ། ལྟ་བའོ་ཞེས་པའི་ཚིག་དོན་དུ་ལྟ་བའི་བྱ་བ་ཡོད་ཀྱང་ལྟ་བར་བྱེད་པས་ཞེས་པའི་ཚིག་
Chinese
用火的比喻是不能成立的。火的比喻是包含实际意义的，因此一同之前就已回答，即为了驳斥。因为，如同用已去和未去来区分三者（过去、现在、未来）的行进一样，对于燃烧说不燃烧，对于看说不看等等，以及暂时说燃烧者不燃烧，暂时说看者不看等等，也应当同样陈述。因此，自己不看，而看他者，从本质上来说是不存在的，这个观点成立了。第三，当对自和他者都不看的时候，就不是在看，在那个时候，对不看进行看是不合理的，因为通过看事物，所以眼睛是能看的，这样说是如何合理的呢？是不合理的。第二，另外，在这里说眼睛因为看事物所以是能看的，那么眼睛就是看的作者。在那个时候，作者眼睛必须与看的行为相关联，所以眼睛是看的自性还是非自性，要与行为相关联来考察。如果按照第一种情况，眼睛是看的自性，那么再次看事物，就不是与行为相关联，因为会变成两个看的行为，那样的话，能看者也会变成两个。如果按照第二种情况，眼睛不是看的自性，那么就是不看事物，因为脱离了看的行为，就像手指的指尖一样。当看的自性存在与否，都不适合看事物的时候，就说用看来进行看，那怎么会合理呢？将这个与上述内容结合起来。说什么大，这四个之前驳斥过的意义，月称通过比较来说明，而佛护则这样解释：另外，你说因为看事物所以是看，这是对作者眼睛说了行为的过失，因为能看所以是看。因此，看对境时才是看，不看就不是看。当看对境时才是看，稍微不看就不是看的时候，说因为能看所以眼睛是看，这怎么会合理呢？虽然在看啊这个词的意义中有看的行为，但是能看啊这个词
English
The example of fire is not valid. The example of fire includes the actual meaning of seeing, so it was answered together before, that is, to refute. Because, just as going is prevented for the three (past, present, future) by distinguishing between gone and not gone, similarly, for burning, saying not burning, for seeing, saying not seeing, and so on, and temporarily saying the burner does not burn, temporarily saying the seer does not see, and so on, should also be stated similarly. Therefore, not seeing oneself, but seeing others, does not exist in essence, this view is established. Third, when one does not see oneself or others at all, then one is not seeing, at that time, it is unreasonable to see the non-seeing, because by seeing objects, the eye is able to see, how is it reasonable to say this? It is not reasonable. Second, also, here it is said that the eye is able to see because it sees objects, then the eye is the agent of seeing. At that time, the agent eye must be related to the act of seeing, so whether the eye is the nature of seeing or not, it should be examined in relation to the act. If according to the first case, the eye is the nature of seeing, then seeing objects again is not related to the act, because it will become two acts of seeing, and in that case, the seer will also become two. If according to the second case, the eye is not the nature of seeing, then it is not seeing objects, because it is separated from the act of seeing, like the tip of a finger. When the nature of seeing exists or not, it is not appropriate to see objects, then it is said that seeing is done by seeing, how can that be reasonable? Combine this with the above content. What is said to be great, these four meanings that were previously refuted, Chandrakirti explains through comparison, while Buddhapalita explains it this way: Also, you say that seeing is because of seeing objects, this is saying the fault of the act to the agent eye, seeing is because of being able to see. Therefore, seeing is seeing when seeing the object, not seeing is not seeing. When seeing is seeing when seeing the object, and not seeing at all is not seeing, how is it reasonable to say that the eye is seeing because it is able to see? Although there is the act of seeing in the meaning of the word "seeing", the word "being able to see"
Tibetan
དེའི་དོན་དུ་བྱ་བ་གཉིས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་བྱ་བ་གཉིས་པ་མེད་བཞིན་དུ་ཡང་ཡོད་པར་རྟོག་ན་ལྟ་བའི་བྱ་བ་དང་ལྟ་བ་པོ་གཉིས་གཉིས་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་སྐྱོན་དེ་སྤོང་བར་འདོད་ནས་ལྟ་བའོ་ཞེས་པའི་ཚིག་གི་དོན་དུ་ལྟ་བའི་བྱ་བ་འདོད་ཀྱི་སྔ་མ་ལ་མི་འདོད་ན་ལྟ་བས་ལྟ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་རྟོག་པ་དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ་ལྟ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་པའི་དོན་དུ་ལྟ་བའི་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྤང་བར་འདོད་ནས་ལྟ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་དུ་ལྟ་བའི་བྱ་བ་འདོད་ན། ལྟ་བ་ཞེས་པའི་དོན་དུ་བྱ་བ་མེད་པས་ལྟ་བ་མིན་པ་ལྟ་བའི་བྱ་བ་དང་བྲལ་བ་ནི་ལྟ་བར་བྱེད་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་རྐང་པ་དྲུག་ཀ་སྦྲེལ་ནས་བཤད་དོ། །འདིར་གཟུགས་ལ་ལྟ་བར་བྱེད་པས་ན་ལྟ་བའོ་ཞེས་པའི་ཚིག་གཉིས་ཀྱི་དོན་དུ་གཟུགས་ལྟ་བའི་བྱ་བ་གཅིག་མི་རུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། ལྟ་བའོ་ཞེས་པའི་ཚིག་གི་དོན་གྱི་བྱ་བ་དེ་མིག་ལ་ཡོད་ལ་གཟུགས་ལ་ལྟ་བར་བྱེད་ཅེས་པའི་དོན་གྱི་བྱ་བ་དེ་ལས་ལ་ཡང་ཡོད་པས། དེ་གཉིས་རང་ མཚན་གྱིས་གྲུབ་ན་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དོན་སོ་སོ་ལ་སོ་སོར་ཡོད་དགོས་ཤིང་ཐུན་མོང་དུ་བྱ་བ་གཅིག་རྟེན་པ་འགལ་བར་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །རང་སྡེ་ཁ་ཅིག་སྐྱེ་བཞིན་པའི་ཆོས་ཙམ་ཞིག་བྱ་བ་མེད་པར་སྐྱེ་བས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་བའི་སྒོ་ནས་འགས་ཀྱང་ཡུལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་ལྟ་སྟེ་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ལྟ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་མིག་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་བས་ཡུལ་མི་ལྟའོ་ཞེས་སྒྲུབ་པ་ནི་གྲུབ་ཟིན་སྒྲུབ་པའོ་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །གལ་ཏེ་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་བའི་བྱ་བ་མེད་ན་ནི་དེའི་ཚེ་ཆོས་ཙམ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ་བྱ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་མེད་ཡིན་ན་ནི་ཆོས་ཙམ་པོ་ཁས་ལེན་པ་བཞིན་དུ་བྱ་བ་ཡང་ཁས་ལོང་ལ། འོན་ཏེ་དེ་ཁོ་ནར་ཡོད་མེད་སེམས་ན་ནི་བྱ་བ་ཁས་བླང་དུ་མི་རུང་བ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཙམ་པོ་ཡང་མེད་དེ་བརྒྱ་པ་ལས། བྱ་བ་དང་ལྡན་རྟག་པ་མེད། །ཀུན་ཏུ་འགྲོ་ལ་བྱ་བ་མེད། །བྱ་བ་མེད་པ་མད་དང་མཚུངས། །བདག་མེད་ལ་ཁྱོད་ཅིས་མི་དགའ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཡི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་ལུགས་འདི་དབུ་མ་པ་ལ་གནོད་བྱེད་དུ་མི་འགྱུར་ལ་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་གྲུབ་ཟིན་སྒྲུབ་པའི་སྐྱོན་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་ཚིག་གསལ་ལས་འཆད་དོ། །འདིར་བྱ་བ་མེད་ཅེས་པ་ནི་གཟུགས་མཐོང་བ་དང་ལྷས་བྱིན་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ
Chinese
因为那个缘故，没有第二个作用。如果即使没有第二个作用，却仍然认为存在，那么就会变成能见的作用和能见者二者都是二个。如果想要避免那个过失，认为“见”这个词的意义是能见的作用，而不认为前者，那么认为“见以见为作用”的想法也是不合理的，因为“为见作用”的意义是没有能见的作用。如果想要避免那个，认为“为见作用”的意义就是能见的作用，那么“见”的意义是没有作用，因为不是见，与能见的作用相分离，所以不能为见作用，这样将六个部分连接起来进行了解释。这里，因为对色进行见的作用，所以“见”这两个词的意义中，色见的唯一作用是不合理的理由是：“见”这个词的意义的作用在眼睛上，而对色进行见的作用的意义的作用也在作用上，如果这两个以自相成立，那么以自相成立的意义必须各自存在，并且像之前所说的那样，共同依赖一个作用是相违背的，应当这样理解。自己宗派的一些人认为，仅仅是正在产生的法没有作用而产生，因此通过与作用相关的途径，一点也不看任何对境，因为没有作用。因此，认为具有能见自性的眼睛通过与作用相关而不看对境的论证，是重复论证已经成立的观点，他们是这样想的。如果作为名言支分的作用不存在，那么那时法也就不存在了，因为与作用相分离，就像虚空中的花朵一样。因此，如果名言中存在或不存在，那么就像承认仅仅是法一样，也应当承认作用。然而，如果仅仅认为存在或不存在，那么就像不能承认作用一样，仅仅是法也不存在，如《百论》中所说：“与作用相应则无常，周遍行者无作用，无作用者等同无，于无我者汝何不喜？”这样说的。因此，其他宗派的观点不会成为对中观派的损害，而且我们也没有重复论证已经成立的过失，这是《明句论》中所解释的。这里所说的没有作用，是指见色和天授行走等作用。
English
For that reason, there is no second action. If, even though there is no second action, one still thinks that it exists, then it will become that both the action of seeing and the seer are two. If one wants to avoid that fault and thinks that the meaning of the word "seeing" is the action of seeing, but does not think of the former, then the thought that "seeing acts as seeing" is also unreasonable, because the meaning of "acting as seeing" is that there is no action of seeing. If one wants to avoid that and thinks that the meaning of "acting as seeing" is the action of seeing, then the meaning of "seeing" is that there is no action, because it is not seeing, and it is separated from the action of seeing, so it cannot act as seeing, thus explaining by connecting all six parts. Here, because one acts as seeing on form, the reason why the single action of seeing form is unreasonable in the meaning of the two words "seeing" is: the action of the meaning of the word "seeing" is on the eye, and the action of the meaning of acting as seeing on form is also on the action, if these two are established by their own characteristics, then the meanings established by their own characteristics must exist separately, and it is contradictory to rely on one action in common, as has been said before, and should be understood in this way. Some people in our own school think that merely the dharma that is being produced arises without action, so through the path related to action, they do not see any object at all, because there is no action. Therefore, the proof that the eye with the nature of seeing does not see the object because it is related to action is to prove what has already been established, that is what they think. If there is no action that has become a branch of expression, then at that time there will be no dharma either, because it is separated from action, like a flower in the sky. Therefore, if there is existence or non-existence in expression, then just as one accepts merely dharma, one should also accept action. However, if one only thinks of existence or non-existence, then just as one cannot accept action, there is no mere dharma either, as it is said in the Hundred Treatises: "What is associated with action is impermanent, the one who goes everywhere has no action, the one who has no action is equal to nothing, why are you not happy with the selfless?" Thus it is said. Therefore, the views of other schools will not become a harm to the Madhyamikas, and we also do not have the fault of proving what has already been established, as explained in the Clear Words. Here, the meaning of no action is the action of seeing form and the action of Deva giving walking, etc.