Tibetan
འི་ཚིག་གཉིས་ཀའི་དོན་དུ་ཡང་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། བགོམ་པ་ལ་ཞེས་པ་དང་འགྲོའོ་ཞེས་པའི་ཚིག་གཉིས་ཀའི་དོན་དུ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ཡོད་ན་ནི་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་གཉིས་སུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། འགྲོ་བའི་བྱ་བ་གང་གིས་ལམ་དེ་བགོམ་པ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་རྙེད་པར་འགྱུར་བ་གཅིག་དང་གང་ཟག་གང་གིས་ལམ་དེ་ལ་འགྲོ་བ་གང་ཡིན་ པ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་གཉིས་པའོ། །འགྲོ་བའི་བྱ་བ་གཉིས་ཡོད་མོད་སྐྱོན་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། འགྲོ་བའི་བྱ་བ་གཉིས་སུ་ཐལ་པར་འགྱུར་ན་འགྲོ་བ་པོའི་གང་ཟག་ཀྱང་གཉིས་སུ་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་འདི་ཡོད་དོ། །དེ་ཡི་རྒྱུ་མཚན་ནི་གང་གི་ཕྱིར་རྟེན་འགྲོ་བ་པོ་མེད་པར་ནི་བརྟེན་པ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། བྱ་བ་ནི་ལས་སམ་བྱེད་པ་པོ་ཡང་རུང་སྟེ་རང་གི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ལ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་འདི་ཡང་བྱེད་པ་པོ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་གཉིས་ཡོད་པས་འགྲོ་བ་པོ་གཉིས་སུ་འགྱུར་ལུགས་ནི། ལྷས་བྱིན་གྱིས་རྐང་པ་གཡས་པ་འཇོག་པའི་ཚེ་ལམ་དང་བྱེད་པ་པོ་ལ་བརྟེན་པའི་རྐང་པ་འཇོག་པའི་བྱ་བ་གཉིས་དུས་མཉམ་དུ་ཡོད་དགོས་ཏེ་རྒྱུ་མཚན་ནི་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ཡི་ཚེ་རྐང་པ་གཡས་པ་ཡང་གཉིས་ཡོད་དགོས་ལ་གཡོན་པ་འདེགས་པ་ལ་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ། །དེ་ལྟར་ན་རྐང་གཉིས་པའི་ལྟས་བྱིན་གཅིག་འགྲོ་བ་ན་ཡང་ལྷས་བྱིན་གཉིས་ཡོད་པར་འགྱུར་ན་དེ་མེད་པས་བྱ་བ་ཡང་གཉིས་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་བགོམ་པ་ལ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨྲ་བ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་ལྷས་བྱིན་གཅིག་འདུག་བཞིན་དུ་སྨྲ་བ་དང་ལྟ་བར་ཡང་བྱེད་པ་དེ་ཡི་ཚེ། བྱེད་པ་པོ་གཅིག་བྱ་བ་དུ་མ་དང་ལྡན་པར་མཐོང་བ་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་པོ་གཅིག་ལ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་གཉིས་ཡོད་པ་མི་འགལ་ལོ་སྙམ་ན། འདིའི་ལན་དུ་ཚིག་ གསལ་ལས། མ་ཡིན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་ནུས་པ་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་གྱི་རྫས་ནི་མ་ཡིན་ལ། བྱ་བ་ཐ་དད་པས་དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་ནུས་པ་ཡང་ཐ་དད་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ་འདུག་པའི་བྱ་བས་སྨྲ་བ་པོར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཡི་དོན་ནི་འདི་དང་སྔ་མ་གཉིས་མི་མཚུངས་པའི་རྒྱུ་མཚན་སྔ་མའི་བྱ་བ་དེ་ལ་རྫས་སམ་གང་ཟག་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པས། རྐང་པ་གཡས་པ་འཇོག་པའི་བྱ་བ་གཉིས་དུས་གཅིག་ཏུ་ཡོད་ན་རྐང་གཉིས་པའི་གང་ཟག་གཅིག་གིས་དེ་མི་ནུས་པས་གང་ཟག་གཉིས་དགོས་ལ། ཕྱི་མའི་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་སོ་སོ་དུས་མཉམ་པ་རྣམས་ལ་ནི་ལྕེ་ལ
Chinese
如果说，在“跨越”和“行走”这两个词的意义中，也存在行走的活动，那么，如果“跨越”和“行走”这两个词的意义中存在行走的活动，那么就会导致存在两种行走的活动。一种是凭借哪种行走的活动而获得“跨越”这一名称的，另一种是凭借哪个补特伽罗在道路上行走，这是第二种行走的活动。如果说，存在两种行走的活动，那有什么过失呢？如果导致存在两种行走的活动，那么就会有行者的补特伽罗也变成两个的过失。其理由是，因为如果没有所依的行者，那么所依的行走的活动是不合理的。活动无论是业还是作者，都需要依赖于自己的成办者，而且这个行走的活动也存在于作者之中。这里，有两种行走的活动，因此变成两个行者的方式是：当天授放置右脚时，必须同时存在依赖于道路和作者的放置脚的两种活动，理由如前所述。那时，也必须存在两个右脚，抬起左脚也是如此。这样一来，即使是拥有两只脚的天授一个人在行走，也会变成存在两个天授，既然不存在这种情况，活动也不可能是两个。因此，说跨越本身就存在行走的活动是不合理的。如果天授一个人在坐着的时候，也在说话和观看，就像看到一个作者具有多种活动一样，认为一个行者具有两种行走的活动并不矛盾，那么，对此，《明句论》中说：并非如此，因为能力是作者，而不是事物。由于活动各不相同，因此它们的成办者能力也各不相同，因为坐着的活动不会变成说话者。这样说的意思是，这和之前的情况并不相同，理由是之前的活动是事物或补特伽罗的作者。如果放置右脚的两种活动同时存在，那么一个拥有两只脚的补特伽罗无法做到这一点，因此需要两个补特伽罗。而之后的说话等各种活动同时存在时，则需要舌头等。
English
If it is said that there is also the activity of walking in the meaning of both words "stepping" and "walking", then if there is the activity of walking in the meaning of both words "stepping" and "walking", then it would follow that there are two activities of walking. One is by which activity of walking one obtains the name "stepping", and the other is by which person walks on that path, which is the second activity of walking. If it is said that there are two activities of walking, what is the fault? If it follows that there are two activities of walking, then there is the fault that the person who walks also becomes two. The reason for this is that because without the basis of the walker, the activity of walking that is based on it is not reasonable. Activity, whether it is action or agent, depends on its accomplisher, and this activity of walking also exists in the agent. Here, there are two activities of walking, so the way it becomes two walkers is: when Devadatta places his right foot, there must be two activities of placing the foot that depend on the path and the agent at the same time, for the reason as stated before. At that time, there must also be two right feet, and it is the same for lifting the left foot. In this way, even if one Devadatta with two feet is walking, it would become that there are two Devadattas, and since that is not the case, the activity cannot be two either. Therefore, it is not reasonable to say that stepping inherently has the activity of walking. If one Devadatta is sitting, he is also speaking and looking, just as seeing one agent having many activities, thinking that it is not contradictory for one walker to have two activities of walking, then, in response to this, the Prasannapadā says: It is not so, because ability is the agent, not the substance. Because the activities are different, therefore their accomplisher abilities are also different, because the activity of sitting does not become a speaker. The meaning of this is that this and the previous situation are not the same, the reason is that the previous activity is the agent of the substance or person. If the two activities of placing the right foot exist at the same time, then one person with two feet cannot do that, so two people are needed. But when the various activities such as speaking later exist at the same time, then the tongue etc. are needed.
Tibetan
་སོགས་པའི་ནུས་པ་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པས། ནུས་པའི་བྱེད་པ་པོ་མང་པོ་དུས་གཅིག་ཏུ་ཡོད་ཀྱང་གང་ཟག་དུས་གཅིག་ཏུ་མང་པོ་མི་དགོས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ཀྱང་རྫས་སམ་གང་ཟག་གཅིག་ཡིན་པས་བྱེད་པ་པོ་གཅིག་ལ་བྱ་བ་དུ་མ་བྱུང་བ་ཡིན་སྙམ་ན། སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་དུ་མ་བྱུང་བ་བཞིན་དུ་དེའི་ནུས་པའི་བྱེད་པ་པོ་ཡང་དུ་མ་ཡོད་པས་དེའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་བྱེད་པ་པོ་གཅིག་ལ་བྱ་བ་དུ་མ་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ལ། རྫས་སམ་གང་ཟག་གི་བྱེད་པ་པོ་གཅིག་ལ་བྱ་བ་དུ་མ་བྱུང་ཡང་འདིར་གང་ཟག་བྱེད་པ་པོ་མིན་པས་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་བྱེད་པ་པོ་གཅིག་ལ་བྱ་བ་དུ་མ་བྱུང་བ་མིན་ནོ། །གཞན་ཡང་དུས་གཅིག་ཏུ་རྐང་པ་གཡས་པ་གཉིས་འཇོག་པ་ལྟ་བུའི་བྱ་བ་འདྲ་བ་གཉིས་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་ཡང་མ་མཐོང་བས་འགྲོ་བ་པོ་གཅིག་ལ་འགྲོ་བ་གཉིས་མེད་དོ་ཞེས་ཀྱང་ གསུངས་སོ། །ཊཱིཀ་བྱེད་ཁ་ཅིག་སྔ་མ་ལྟར་ན་འགྲོ་བ་པོའི་གང་ཟག་གི་རྫས་གཅིག་ལ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་གཉིས་དགག་མི་ནུས་པས་ཕྱི་མ་ལྟར་ལེགས་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི། འགྲོ་བའི་བྱ་བ་གཉིས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་པོ་གཉིས་སུ་འགྱུར་ལུགས་དང་རྫས་བྱེད་པ་པོ་མིན་ལ་ནུས་པ་ཡིན་པའི་ཚུལ་རྣམས་མ་གོ་བཞིན་དུ་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་ལ་དགག་པ་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་རེ་ཞིག་སོང་ལ་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་གང་དུ་འགྲོ་སའི་ལམ་ལ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ཡོད་པ་བཀག་གོ །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། འགྲོ་བ་པོ་འགྲོ་བའི་རྟེན་དུ་ཡོད་པ་དགག །རྣམ་གྲངས་གསུམ་གྱི་གང་ཟག་ལ་འགྲོ་བ་སྤྱིར་དགག །འགྲོ་བ་པོ་ལ་འགྲོ་བ་བྱེ་བྲག་ཏུ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་གང་དུ་འགྲོ་སའི་ལམ་ལ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་མི་འཐད་ཀྱང་ལྷས་བྱིན་འགྲོའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ལས་ན་འགྲོ་བ་པོ་ལྷས་བྱིན་ལ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་དམིགས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་དེ་རྟེན་འགྲོ་བ་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་འགྲོ་བ་པོ་མེད་པར་གྱུར་ན་སྟེ་བསལ་ན་འགྲོ་བ་ཡོད་པ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་དེ་ནི་སྔར་གང་ཕྱིར་འགྲོ་པོ་མེད་པར་ནི། ཞེས་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་གང་འགྲོ་བ་པོ་ལ་བརྟེན་པའི་འགྲོ་བ་དེ་གང་ཡིན། སྨྲས་པ་འགྲོ་བ་པོ་ལ་འཇུག་པའི་བྱ་བ་འགྲོ་བ་པོ་ལས་དོན་གཞན་དུ་ཡོད་དོ་ཞེས་ནི་མི་སྨྲའི་འགྲོ་བ་གང་དང་ལྡན་པས་འགྲོ་བ་པོར་བསྙད་པའི་འགྲོ་བ་དེ་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨྲའོ། །དཔྱད་པའི་ཚེ་འགྲོ་བ་པོ་ལས་དོན་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་འགྲོ་བ་ མེད་ན་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་རང་མཚན་པ་དང་ལྡན་པས་འགྲོ་བ་པོ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ག་ལ་འགྱུར
Chinese
是等等的能力的作者。即使很多能力的作者同时存在，也不需要很多人同时存在。如果即使那样，也认为是物质或者一个人，所以一个作者产生了多个行为，就像说话等等产生了多个行为一样，其能力的作者也有多个，因此就其主导来说，不是一个作者产生了多个行为。即使物质或者一个人的作者产生多个行为，但这里不是人作为作者，因此不需要参照那个，不是一个作者产生了多个行为。另外，因为没有见到过同时放下两个右脚这样的两个相似行为的作者，所以也说一个行走者没有两个行走。有些注释者说，如果按照前面所说，就不能否定一个行走者的人的物质有两个行走的行为，所以按照后面所说是好的。这是在没有理解两个行走的行为会变成两个行走者的方式，以及物质不是作者而是能力的方式的情况下，对大车（指论著）进行驳斥。那样的话，暂时以“走了”等等来遮止在要去的地方的道路上有行走的行为。第二部分有三点：遮止行走者作为行走的所依存在；对三种人普遍遮止行走；对行走者特别遮止行走。第一点是：如果去的地方的道路上有行走的行为不合理，但是因为说“天授行走”，所以在行走者天授上可以明确看到行走的行为。因此，行走是自性存在的，因为有作为所依的行走者。如果行走者不存在，即排除掉，那么行走的存在就不会合理，因为这在之前“因为没有行走者”中已经说过了。如果这样，那么所依赖于行走者的行走是什么呢？回答说，不要说与行走者相关的行为与行走者是不同的事物，而是说具有行走的，被称为行走者的行走是存在的。在考察的时候，如果与行走者不同的行走不存在，那么具有自相的行走的行为怎么会变成行走者存在呢？
English
It is the agent of abilities such as and so on. Even if many agents of abilities exist simultaneously, there is no need for many individuals to exist simultaneously. Even if it is so, if it is thought that it is a substance or a person, so one agent produces multiple actions, just as speaking and so on produce multiple actions, there are also multiple agents of its ability, so in terms of its dominance, it is not that one agent produces multiple actions. Even if a substance or a person's agent produces multiple actions, but here it is not a person as an agent, so there is no need to refer to that, it is not that one agent produces multiple actions. Furthermore, because the agent of two similar actions such as putting down two right feet at the same time has not been seen, it is also said that one walker does not have two walks. Some commentators say that if according to the previous statement, it is not possible to deny that a person's substance of a walker has two walking actions, so it is good according to the latter statement. This is refuting the great vehicle (referring to treatises) without understanding how two walking actions will become two walkers, and that substance is not an agent but ability. In that case, temporarily block the act of walking on the road to the place to go with "gone" and so on. The second part has three points: denying the walker as the basis of walking; generally denying walking to the three types of people; specifically denying walking to the walker. The first point is: if the act of walking on the road to the place to go is unreasonable, but because it is said "Devadatta walks", the act of walking can be clearly seen on the walker Devadatta. Therefore, walking is self-existent, because there is a walker as the basis. If the walker does not exist, that is, is excluded, then the existence of walking will not be reasonable, because this has been said before in "because there is no walker". If so, then what is the walking that depends on the walker? The answer is, do not say that the action related to the walker is a different thing from the walker, but say that the walking that has walking, which is called the walker, exists. When examining, if the walking that is different from the walker does not exist, then how can the act of walking with its own characteristics become the existence of the walker?