Tibetan
པ་ཁོ་ནར་སྟོན་པས་ཉེ་བར་བསྟན་ཞེས་བཤད་པས་ཁོ་ནར་ཞེས་པ་གཞུང་ལ་ཡོད་དོ། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ཆོས་དམིགས་པར་བྱེད་པ་དེ་དམིགས་བྱ་དམིགས་པའི་སྔ་རོལ་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེའི་དམིགས་བྱ་ཡང་དོན་དམ་པར་མེད་དོ། །ཅི་སྟེ་ནི་དྲི་བའོ། །ག་ལ་འགྱུར་ཞེས་པས་ནི་གཏན་ཚིགས་བསྟན་ནོ། །འོ་ན་སྟོན་བས་དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་གང་དག་ཅེ་ན། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད་དོ་ཞེས་དེ་རྣམས་དམིགས་པ་དང་བཅས་པར་གསུངས་ལ་ཁྱེད་ཀྱིས་དམིགས་པ་བཀག་པས་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་བ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་པ་མིན་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། རིགས་པས་བཀག་པ་དོན་དམ་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ་ལུང་གི་དོན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ཡིན་པས་མི་འགལ་བའི་དོན་ཏེ་དགག་བྱ་ལ་ཁྱད་པར་སྦྱར་དགོས་པའི་དོན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། དངོས་པོ་གཞན་འགགས་མ་ཐག་པ་ནི་དངོས་པོ་གཞན་སྐྱེ་བའི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ཡིན་ཏེ་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ཅེས་སྨྲ་ན། མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་འབྲས་བུའི་ཆོས་ རྣམས་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་ན་སྟེ་སྐྱེས་པའི་སྔོན་དུ་ས་བོན་ལ་སོགས་བའི་རྒྱུ་འགག་པ་སྟེ་འགགས་པ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡི་ཕྱིར་དངོས་པོ་གཞན་འགགས་མ་ཐག་པ་དངོས་པོ་གཞན་གྱི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་དུ་མི་རིགས་སོ། །གལ་ཏེ་འབྲས་བུ་སྐྱེས་པའི་སྔོན་དུ་ས་བོན་འགགས་ནས་མེད་ན་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་དུ་གང་ཞིག་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ་མེད་དེ། མྱུ་གུ་སྐྱེས་པའི་སྔ་ལོགས་དེ་མ་ཐག་ན་ས་བོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ས་བོན་འགགས་པ་མྱུ་གུ་མ་སྐྱེས་པའི་རྐྱེན་དུ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ་ས་བོན་འགགས་པ་དང་མྱུ་གུ་སྐྱེས་པ་དུས་མཉམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ས་བོན་འགགས་པའི་རྐྱེན་དུ་ཡང་གང་ཞིག་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ་མེད་དེ་མྱུ་གུའི་སྐྱེ་བ་ས་བོན་འགགས་བའི་སྔ་ལོགས་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ས་བོན་འགགས་ནས་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བར་རྟོག་ན་དེ་གཉིས་ཀ་རྒྱུ་མེད་དུ་འགྱུར་ན་འདོད་པ་ཡང་མིན་ནོ། །ཀྱང་ཞེས་པ་ནི་འབྲས་བུ་མ་སྐྱེས་པར་རྒྱུ་མ་འགགས་ན་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་མི་རིགས་བར་མ་ཟད་འགགས་ན་ཡང་མི་རིགས་ཞེས་པ་ཡིན་པས་སྦྱར་ས་ཡང་དེར་རོ། །འབྲས་བུ་སྐྱེས་པའི་འོག་ཏུ་རྒྱུ་འགགས་པ་ལ་ཡང་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་དགག་པར་བྱ་སྟེ་གལ་ཏེ་མྱུ་གུ་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་ས་བོན་འགགས་ལ་དེ་ལྟ་ནའང་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་འགྲུབ་སྟེ། །མྱུ་གུ་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་ས་བོན་འགག་པའི་རྐྱེན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འགགས་ན་ཡང་ཞེས་པ་སྐྱེས་ནའང་རྐྱེན་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས
Chinese
据说，帕廓那尊者曾明确指出“仅此而已”，因此“仅此而已”一词在经文中是存在的。因此，作为所缘的法，在能缘之前是不存在的，所以它的所缘在胜义谛中也是不存在的。 “如果这样”是提问。“如何转变”是阐述理由。那么，尊者所说的具有所缘的法是什么呢？是所有的心和心所。既然您说这些是具有所缘的，而您却否定了所缘，这不是矛盾吗？尊者回答说：具有所缘是世俗谛，而不是胜义谛，所以没有过失。意思是说，通过理证否定的，是在胜义谛中成立的；而经文的意义，是在世俗谛中成立的，所以并不矛盾。这是说，对于所否定的对象，需要加以区分。第三点是：如果有人说，一个事物刚刚灭亡，就是另一个事物产生的直接因，因为它是自性存在的。 如果果法的苗芽等没有产生，那么在产生之前，种子等因已经灭亡，所以灭亡是不合理的。因此，一个事物刚刚灭亡，不可能是另一个事物的直接因。如果果产生之前，种子已经灭亡不存在了，那么苗芽产生的因是什么呢？没有因，因为在苗芽产生之前的刹那，种子是不存在的。种子灭亡也不可能是苗芽不产生的因，因为种子灭亡和苗芽产生是同时的。种子灭亡的因又是什么呢？没有因，因为在苗芽产生之前，种子灭亡是不存在的。因此，如果认为种子灭亡后苗芽才产生，那么这两者都将变成无因，但这是不被接受的。 “也”这个词的意思是，如果果没有产生，因没有灭亡，那么它不可能成为直接因，而且即使灭亡了，也不可能成为直接因，所以应该这样理解。在果产生之后，因灭亡的情况下，也应该否定直接因。如果苗芽刚刚产生，种子就灭亡了，即使这样，也不可能成立直接因。因为有人会问：苗芽刚刚产生，怎么会成为种子灭亡的因呢？即使灭亡了，又怎么会成为因呢？
English
It is said that the venerable Pakokana clearly pointed out "only this", therefore the word "only this" exists in the scriptures. Therefore, the dharma that is the object of focus does not exist before the focus, so its object of focus also does not exist in the ultimate truth. "What if" is the question. "How does it change" is to explain the reason. Then, what are the dharmas with objects of focus that the venerable spoke of? They are all minds and mental factors. Since you say that these are with objects of focus, but you deny the object of focus, isn't this contradictory? The venerable replied: Having an object of focus is conventional truth, not ultimate truth, so there is no fault. It means that what is negated by reasoning is established in the ultimate truth; and the meaning of the scriptures is established in the conventional truth, so there is no contradiction. This is to say that for the object to be negated, a distinction needs to be made. The third point is: If someone says that the moment another thing ceases, it is the immediately preceding cause of the arising of another thing, because it exists by its own nature. If the sprout and other fruit dharmas have not arisen, then before arising, the cause such as the seed has ceased, so cessation is not reasonable. Therefore, the moment another thing ceases, it cannot be the immediately preceding cause of another thing. If the seed has ceased and does not exist before the fruit arises, then what is the cause of the sprout arising? There is no cause, because the seed does not exist in the immediately preceding moment of the sprout arising. The cessation of the seed also cannot be the cause of the sprout not arising, because the cessation of the seed and the arising of the sprout are simultaneous. What is the cause of the seed ceasing? There is no cause, because the cessation of the seed does not exist before the sprout arises. Therefore, if one thinks that the sprout arises after the seed has ceased, then both of these will become causeless, but this is not accepted. The word "also" means that if the fruit has not arisen and the cause has not ceased, then it cannot be the immediately preceding cause, and even if it has ceased, it cannot be the immediately preceding cause, so it should be understood in this way. In the case where the cause ceases after the fruit has arisen, the immediately preceding cause should also be negated. If the sprout has just arisen and the seed has ceased, even so, the immediately preceding cause cannot be established. Because someone would ask: How can the sprout, which has just arisen, be the cause of the seed ceasing? Even if it has ceased, how can it be a cause?
Tibetan
་འདོན་པ་བསྒྱུར་ལ་དགག་གོ །མྱུ་གུ་སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་རྫོགས་པའི་ཚེ་ས་བོན་ འགགས་ན་ས་བོན་འགགས་པ་དང་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་གང་ཞིག་ཡིན་ཏེ་གཉིས་ཀའང་རྒྱུ་མེད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་བྱ་བ་ས་བོན་འགགས་པའི་སྔ་ལོགས་དེ་མ་ཐག་ན་མེད་ཅིང༌། ས་བོན་འགག་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་བྱ་བ་མྱུ་གུ་སྐྱེས་པའི་སྔ་ལོགས་དེ་མ་ཐག་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་ས་བོན་འགག་བཞིན་པ་ན་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བས་ས་བོན་འགག་བཞིན་པའི་བྱ་བ་སྐྱེ་བཞིན་པའི་མྱུ་གུའི་རྐྱེན་དང་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བཞིན་པའི་བྱ་བ་ས་བོན་འགགས་པའི་རྐྱེན་ཡིན་པས་རྒྱུ་མེད་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ་རྒྱུ་འབྲས་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་ལ་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བཞིན་པའི་དུས་སུ་མྱུ་གུ་ཡོད་དགོས་ལ་དེ་ལྟ་ན་གང་འགག་པའི་ས་བོན་དང་གང་སྐྱེ་བའི་མྱུ་གུ་གཉིས་དུས་མཉམ་དུ་ཡོད་པས་དེ་མ་ཐག་ཅེས་པའི་དོན་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱ་བ་གཉིས་དུས་གཅིག་ཏུ་རྟོག་ནའང་དེ་མ་ཐག་པ་མི་འཐད་དེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ལ་བྱ་བ་གཉིས་དུས་གཅིག་ན་ཆོས་གཉིས་ཀྱང་དུས་མཉམ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་སྐྱེས་པའི་སྔོན་དུ་རྒྱུ་མ་འགགས་པ་དང་འགགས་པ་གཉིས་ཀ་ལ་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་མི་འཐད་བ་དེ་ཡི་ཕྱིར་རྒྱུ་འགགས་མ་ཐག་པ་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ཅེས་སྨྲ་བ་མི་རིགས་སོ་ཞེས་རྐང་པ་གསུམ་པ་མཐའ་འདིར་དྲང་སྟེ། གསུམ་པར་མཛད་པ་ནི་སྡེབ་སྦྱོར་གྱི་ངོར་ཡིན་ལ་འདི་ནི་དོན་བཤད་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་མི་རིགས་ཞེས་པ་རྐང་པ་གསུམ་པའི་འོག་ཏུ་སྦྱར་དགོས་ཀྱང་དང་པོ་གཉིས་ཀྱི་འོག་ ཤོག་ལྷེབ་ ༡༠༡ ནས་ ༢༠༠ བར། ཏུ་སྦྱོར་བ་འགོག་པ་མིན་ན། ཡང་ན་སྔར་སྐྱེ་བ་བཀག་པའི་རིགས་པ་ལ་དགོངས་ནས་ཆོས་རྣམས་ཞེས་པ་གཉིས་གསུངས་ཏེ་དེ་ཡི་ལྟར་ན་སྐྱེ་འགག་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་བཀག་ནས་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་འགག་ལ། སྔ་མ་ལྟར་ན་མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་འགགས་པ་གཉིས་ཐ་སྙད་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །འགགས་ན་ཡང་ཞེས་པ་གཉིས་ནི་སྔར་དང་འདྲའོ། །འདིར་བུད་ངྷ་པཱ་ལི་ཏ་རྒྱས་པར་སྣང་བས་དེ་བཞིན་དུ་བཤད་དོ། །འབྲས་བུ་སྐྱེས་པའི་སྔོན་དུ་རྒྱུ་འགགས་མ་འགགས་རང་ལུགས་ལ་ཇི་ལྟར་བྱད་སྙམ་ན། འཇུག་པ་ལས། ས་བོན་འགག་བཞིན་པ་དེ་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བཞིན་པ་གཉིས་དུས་མཉམ་པར་གསུངས་པ་ལྟར་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱང་བཞེད་པས
Chinese
驳斥对“出”的翻译。当幼苗生长的行为完成时，如果种子 坏死了，那么什么才是种子坏死和幼苗生长的原因呢？两者都将变成无因。其原因是，对于幼苗的生长而言，显现的行为在种子坏死之前的紧邻时刻并不存在；而对于种子的坏死而言，显现的行为在幼苗生长之前的紧邻时刻也不存在。如果说种子坏死时，幼苗正在生长，那么种子坏死的行为是正在生长的幼苗的原因，而幼苗生长的行为是种子坏死的原因，因此不会变成无因，那么这也是不合理的，因为对于以自性成立的因果而言，在幼苗正在生长的时候，幼苗必须存在，如果这样，那么正在坏死的种子和正在生长的幼苗两者同时存在，因此“紧邻”的意义就不成立了。即使认为两个行为同时发生，紧邻也是不合理的，因为对于以自相成立的事物而言，如果两个行为同时发生，那么两个法也必须同时存在。由于果实生起之前，因没有坏死和坏死这两种情况，因此紧邻因都是不合理的，因此说坏死之后的紧邻因，自性存在果实生起的紧邻因是不合理的，所以第三句在这里结束，之所以做成第三句是为了押韵，而这里是从解释意义的角度来说的。因此“紧邻因不合理”这句话应该放在第三句之后，但如果不是为了阻止放在前两句之后。 第101页到200页。 或者考虑到之前驳斥生起的道理，说了两个“法”，按照这个说法，驳斥了生起和坏死自性存在，从而驳斥了紧邻因在胜义中存在。如果按照前一种说法，那么未生起和未坏死两者是从名言的角度来说的。两个“坏死也”和之前一样。这里菩提巴利多（梵文，Bodhipālita，菩提巴利多，菩提护）似乎说得很详细，所以就这样说了。如果思考在果实生起之前，因坏死和未坏死在自宗中应该如何处理，那么《入行论》中说，种子正在坏死和幼苗正在生长两者同时存在，如是佛护（梵文，Buddhapālita，布达巴利达，佛护）也这样认为。
English
Refuting the translation of "coming forth." When the act of a sprout growing is completed, if the seed dies, then what is the cause of the seed dying and the sprout growing? Both will become causeless. The reason for this is that, for the growth of a sprout, the manifest action does not exist in the immediately preceding moment of the seed dying; and for the dying of the seed, the manifest action does not exist in the immediately preceding moment of the sprout growing. If it is said that when the seed is dying, the sprout is growing, then the act of the seed dying is the cause of the sprout that is growing, and the act of the sprout growing is the cause of the seed dying, so it will not become causeless, then this is also unreasonable, because for cause and effect that are established by their own nature, the sprout must exist at the time when the sprout is growing, and if so, then the seed that is dying and the sprout that is growing both exist simultaneously, so the meaning of "immediately preceding" is not established. Even if one thinks that two actions occur simultaneously, immediately preceding is unreasonable, because for things that are established by their own characteristics, if two actions occur simultaneously, then two dharmas must also exist simultaneously. Since there is no such thing as the cause not dying and dying before the fruit arises, therefore the immediately preceding cause is unreasonable, therefore it is unreasonable to say that the immediately preceding cause after dying, the immediately preceding cause of the fruit arising, exists by its own nature, so the third line ends here, and the reason for making it the third line is for the sake of rhyme, and here it is from the perspective of explaining the meaning. Therefore, the sentence "immediately preceding cause is unreasonable" should be placed after the third line, but if it is not to prevent it from being placed after the first two lines. Pages 101 to 200. Or, considering the reason for refuting arising earlier, two "dharmas" are spoken, according to this statement, it refutes the existence of arising and dying by their own nature, thereby refuting the existence of the immediately preceding cause in the ultimate sense. If according to the former statement, then the unarisen and the undied are both from the perspective of convention. The two "also dies" are the same as before. Here, Bodhipālita (Sanskrit, Bodhipālita, बोधिपालित, 菩提巴利多，菩提护) seems to be speaking in detail, so it is said in this way. If one thinks about how the cause dying and not dying should be treated in one's own system before the fruit arises, then the *Entering the Middle Way* says that the seed is dying and the sprout is growing both exist simultaneously, as such Buddhapālita (Sanskrit, Buddhapālita, बुद्धपालित，佛护) also thinks.