Tibetan
འབྱུང་བ་འདི་ནི་དེའི་བདག་པོའི་རྐྱེན་ནོ། །ཚིག་གསལ་ལས་སྔར་སྐྱེས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དང་ཕྱིས་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་ པ་ཡང་འདི་དག་གི་ནང་དུ་འདུ་བར་གསུངས་པ་ནི། ཤེས་རབ་སྒྲོན་མ་ལས། སྡེ་པ་གཞན་གྱིས་བརྟགས་པའི་རྐྱེན་མདུན་དུ་སྐྱེས་པ་དང་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་རྣམས་ཞེས་བསྒྱུར་བ་དང་དོན་གཅིག་ལ་འགྱུར་ཡང་དེ་ལྟར་ལེགས་སོ། །དེའི་དོན་ནི་འགྲེལ་བཤད་ལས་གནས་བརྟན་པའི་སྡེ་པས་ཐ་སྙད་བཏགས་པ་མདུན་དུ་སྐྱེས་པའི་རྐྱེན་ནི་དབང་པོ་རྣམས་ཀྱི་མངོན་སུམ་གྱི་མདུན་དུ་སྐྱེས་པ་དམིགས་རྐྱེན་ནོ། །ཡོད་པའི་རྐྱེན་ནི་རྒྱུ་དང་བདག་པོའི་རྐྱེན་ནོ། །མེད་པའི་རྐྱེན་ནི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ལ་བཤད་དོ། །དེ་འདྲའི་ཐ་སྙད་ཙམ་མི་མཐུན་པ་རྣམས་ནི་མཚན་ཉིད་ལ་བརྟགས་ན་བཞི་པོ་འདིར་འདུ་ལ་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་བ་ནི་རྐྱེན་མ་ཡིན་པས་རྐྱེན་ལྔ་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངེས་པར་འཛིན་ཏེ། མཛོད་ལས། བཞི་ཡིས་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྣམས། །གསུམ་གྱིས་སྙོམས་པར་འཇུག་རྣམ་གཉིས། །གཞན་ནི་གཉིས་པོ་དག་ལས་སྐྱེ། །དབང་ཕྱུག་སོགས་མིན་རིམ་སོགས་ཕྱིར། ཞེས་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་ལས་བཞན་དུ་གྱུར་པའི་རྐྱེན་འདི་དག་ལས་དངོས་པོ་རྣམས་སྐྱེ་བར་གསུངས་པ་བཀག་ན་ལུང་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་གཞན་སྐྱེ་ཡོད་ཅེས་འཛེར་ཏོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་སྨྲ་བའི་གཞན་སྐྱེ་ནི་རྒྱུ་འབྲས་རང་གི་ངོ་བོས་གཞན་ཡིན་པ་དག་རང་གི་ངོ་བོས་སྐྱེ་བ་གཉིས་ཚོགས་པ་ཡིན་ལ་དེ་ལ་ཡ་གྱལ་རེ་རེ་བཀག་པའི་སྒོ་ནས་ཚོགས་པ་གཞན་སྐྱེ་འགོག་པའི་རིགས་པ་གཉིས་ལས་རེ་ཞིག་སྐྱེ་བ་བཀག་བའི་སྒོ་ནས་གཞན་སྐྱེ་འགོག་པ་བཤད་པར་བྱ་བ་ལ། ཡོད་མ་ཡིན་ཞེས་པ་བཤད་གཞིར་དྲང་ངོ༌། ། གང་ན་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ་ངོ་བོ་ནིའོ། །གང་ལ་ན་ས་བོན་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་ཚོགས་པ་ལ་དང་ཡ་གྱལ་རེ་རེ་བ་དང་དེ་གཉིས་ཀ་ལ་དང་སོགས་ཀྱི་སྒྲས་བསྡུས་པ་དེ་དག་ལས་གཞན་ལ་ཡང་ངོ༌། །ཇི་ལྟར་ན་འཁར་གཞོང་ལ་རྒྱ་ཤུག་བརྟན་པ་ལྟར་ཏེ། ལ་ཞེས་པ་རྣམ་དབྱེ་བདུན་པའི་སྒྲ་གནས་གཞི་ཡིན་པ་དེ་ཡི་ཚེ་དེ་ལྟར་རོ་ཞེས་འཇུག་འགྲེལ་ལས་བཤད་དོ། །དུས་ནམ་གྱི་ཚེ་ན་རང་སྐྱེས་པའི་སྔ་རོལ་དུའོ། །སྤྱིར་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ཡོད་པ་དང་སྐྱེས་པའི་དུས་གཉིས་སོ་སོར་མེད་ཀྱང༌། གཞན་གྱི་བསམ་པ་ལ་ལྟོས་ནས་སོ་སོར་ཕྱེ་ནས་དགག་དགོས་པ་མང་དུ་འབྱུང་བས། སྐྱེ་རྒྱུའི་མྱུ་གུ་དེ་སྐྱེས་པའི་སྔ་རོལ་
Chinese
此生起是彼之主因。从《释论》中说，先前生起、一同生起和后来生起等，也包含在这些之中。如《般若灯论》中说：“其他部派所考察的因，面前生起和存在与不存在等”，翻译成这样，意义相同，这样也好。其意义在解释中说，住立部的部派所安立的名称，面前生起的因是诸根的现量面前生起，是所缘缘。存在的因是因和主因。不存在的因是说无间缘。像这样名称稍微不相同，如果考察体相，都包含在这四种之中，自在等不是因，所以第五个因是不存在的，要这样确定。如《俱舍论》中说：“四者生心及心所，三者等持二种定，余二从彼二者生，自在等非次第等。”这样解释一样。因此，如果遮止从果之外转变的这些因生起事物，就因为与圣教相违，所以坚持他生是存在的。第二，像那样说法的他生，是因果以自己的自性是他者的那些，以自己的自性生起二者聚合，对于它，通过遮止一个个支分的方式，有两种遮止聚合的他生的理路，其中暂时要说通过遮止生起的方式来遮止他生，将“非有”作为所说之境。 何处，苗芽等果的事物的自性，即体性是。于何处，种子等的因聚合处，以及一个个支分，以及那二者，以及等等的语词所包括的那些之外，也是。如何，就像木碗上固定紫檀木一样。说是第七种变格的语词，是处所，在那时是那样，如《入行论释》中所说。何时，在自己生起之前。一般而言，对于果的事物来说，存在和生起这两个时间各自没有，但是考虑到他者的想法，需要分开遮止的情况有很多。所以，将要生起的苗芽在生起之前
English
This arising is due to its master cause. As stated in the Commentary on the Clear Words, things that arise earlier, arise simultaneously, and arise later are also included within these. As stated in the Lamp of Wisdom: 'The causes examined by other schools, those that arise before, those that exist, and those that do not exist,' although translating it this way has the same meaning, it is good. Its meaning is explained in the commentary as follows: The term established by the Sthavira school, the cause that arises before is the object-condition that arises before the direct perception of the senses. The existing cause is the causal condition and the dominant condition. The non-existent cause is explained as the immediately preceding condition. Such slightly different terms are included in these four when examining their characteristics, and since Isvara and others are not causes, the fifth cause is not existent, so be sure to ascertain this. As stated in the Treasury of Knowledge: 'Four cause mind and mental factors, Three cause two kinds of meditative absorption, The others arise from those two, Isvara and others are not, due to sequence and so forth.' It is explained in the same way. Therefore, if it is asserted that things arise from these causes that have transformed from the result, it contradicts the scriptures, so it is asserted that other-arising exists. Secondly, the other-arising that speaks in that way is the aggregation of the two, cause and effect, which are other in their own nature, arising in their own nature, and for that, there are two lines of reasoning for negating the aggregation of other-arising by negating each individual part. For the time being, we will explain negating other-arising by negating arising, and we will bring 'non-existent' as the basis for discussion. Where, the nature or essence of the fruit's objects, such as sprouts, is. Where, at the collection of causes such as seeds, and at each individual part, and at both of those, and also outside of those included by the word 'etcetera'. How, just as sandalwood is fixed on a wooden bowl. 'La' is said to be the word for the seventh case ending, which is the place, at that time it is like that, as stated in the Commentary on Engaging. When, before one's own arising. Generally, for the objects of the fruit, the two times of existence and arising do not exist separately, but considering the thoughts of others, there are many cases where it is necessary to separate and negate. Therefore, the sprout that is about to arise, before it arises
Tibetan
ན་ཡོད་ན་ཞེས་བརྟག་པ་བྱེད་པ་ནི་མྱུ་གུ་རང་ཉིད་རང་གི་སྔ་རོལ་ན་ཡོད་ཞེས་བརྟག་པ་བྱེད་པ་དང་མི་འདྲའོ། །དེ་ཡང་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་དུས་ནི་སྐྱེ་བའི་དུས་ཡིན་ལ་སྐྱེས་ཟིན་པའི་དུས་ནི་སྐྱེས་པའི་དུས་ཡིན་པས་སྐྱེས་པའི་སྔ་རོལ་དུ་ཡོད་ན་སྐྱེ་བ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་དུས་སུ་ཡོད་དགོས་སོ། །ཡུལ་དུས་དེ་དག་ན་ཡོད་ན་ནི་དམིགས་དགོས་པ་ལས་མ་དམིགས་པ་དང་སླར་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པ་ལས་སྐྱེ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ན་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་སྐྱེ་རྒྱུའི་འབྲས་བུ་དེ་ཡི་བདག་གི་དངོས་པོ་སྐྱེས་བའི་སྔ་རོལ་དུ་ཡོད་བ་མིན་ན་དངོས་བོ་ནི་འདིར་འབྱུང་བ་སྟེ་སྐྱེ་བ་ཡིན་པས་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་གཞན་སྐྱེ་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་ན་འབྲས་བུ་དེ་རང་སྐྱེས་པའི་སྔ་རོལ་དུ་ཡོད་དགོས་པར་ཅིས་འགྲུབ་ཅེ་ན། རིགས་པ་འདི་དག་ལ་འདི་མ་གྲུབ་ན་གཞན་ སྨྲས་པ་རྣམས་ཚིག་ཙམ་དུ་ཟད་པས་བསྒྲུབ་དགོས་ལ་དེ་ཡང་སྐབས་འདིར་ཚིག་གསལ་ལས་མ་བྱུང་ཡང་འཇུག་པར་གཞན་སྐེ་འགོག་པའི་སྐབས་སུ་གསུངས་པས་ཁ་བསྐང་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་སྐྱེ་བ་འདོད་ཕྱིན་ཆད་རྒྱུ་འགག་པ་དང་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་གཉིས་དུས་མཉམ་པ་གཅིག་དགོས་སོ། །དེ་ནི་སྐྱེ་བ་ཙམ་དང་ཐ་སྙད་དུ་སྐྱེ་བ་ཁས་ལེན་པ་ལ་མི་རིགས་པ་མེད་ཀྱང་དོན་དམ་པ་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་ལ་འགལ་བ་ཡིན་ཏེ་སྔ་མ་ལ་ནི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་སྐྱེ་འགག་གི་བྱ་བ་གཉིས་དུས་མཉམ་ཡང་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་དུས་མཉམ་མི་དགོས་ལ་ཕྱི་མ་ལ་ནི་བྱ་བ་དུས་མཉམ་ན་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱང་དུས་མཉམ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་ནི་འདི་སྐྱེ་ཞེས་བའི་བྱེད་པ་པོ་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་དགོས་པས་རྟེན་དང་བརྟེན་པའོ། །རྟེན་དང་བརྟེན་པ་དོན་དམ་པར་གྲུབ་ན་ནི་རང་བཞིན་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མི་འཐད་པས་དུས་ནམ་གྱི་ཚེ་ཡང་བྱ་བ་རྟེན་དགོས་བས་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་དུས་སུ་ཡང་སྐྱེ་པའི་བྱ་བའི་རྟེན་དུ་མྱུ་གུ་ཡོད་དགོས་བས་རྒྱུ་འབྲས་དུས་མཉམ་དུ་འགྱུར་བ་དང་སྔར་གྱི་རིགས་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་གནོད་པས་དེ་ཡི་ཚེ་ཡོད་པ་མི་འཐད་དོ། །ཐ་སྙད་པའི་སྐྱེ་བ་ལ་ལན་ཅིག་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་སོང་ན་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་མི་དགོས་པས་མི་མཚུངས་སོ། །འཇུག་པ་ལས། སྐྱེ་བ་འདི་ནི་བྱེད་པོ་མེད་པར་རིགས་པའི་ངོ་བོ་འང་མིན། ཞེས་དང༌། འདི་ཉིད་ལས་ཀྱང༌། གལ་ཏེ་དངོས་པོ་མ་
Chinese
如果考察“存在”的话，这和考察“幼芽自身在自身之前就存在”是不一样的。而且，果实生长的显现之时是生之时，已经生完之时是已生之时，所以在已生之前存在的话，就必须在生长的显现之时存在。如果在那些处所时间存在的话，就必须被见到，但因为没有被见到，并且再次产生是无意义的，所以不存在。这样，将要产生的果实，它的自体在已生之前不存在的话，事物就是在此显现，也就是生，因此从他而生不是以自己的自性存在。那么，如果从他而生以自己的自性存在，那果实就必须在自己生之前存在，这怎么成立呢？如果这些道理不成立，那么其他人所说的一切都只是空话，所以必须成立。虽然在这里《显句论》中没有出现，但在《入中论》中，在遮止他生的时候已经说过，所以应该补充。因此，只要承认生，就必须承认因灭和果实显现生起是同时的。这对于仅仅是生和名言上承认生来说没有不合理之处，但对于胜义和以自己的相状来说的生是相违的，因为前者因果的生灭之作用虽然是同时，但因果二者不一定同时，而后者作用同时，因果也必须同时。如此，果实生起的作用必须依赖于“此生”的作者，如幼芽等，所以是所依和能依。如果所依和能依在胜义上成立，那么自性改变是不合理的，所以在任何时候作用都必须有所依，因此幼芽等在生长的显现之时也必须有幼芽作为生之作用的所依，因此因果变成同时，并且也被之前的两种道理所损害，所以在那个时候存在是不合理的。对于名言的生来说，一旦成为所依和能依，就不需要在所有时间都如此，所以是不相同的。《入中论》中说：“此生无作者，亦非理智性。”并且，在此论中也说：“如果事物不……”
English
Examining whether something "exists" is not the same as examining whether the sprout itself exists before itself. Moreover, the time when the fruit manifests to grow is the time of birth, and the time when it has already grown is the time of having been born. Therefore, if it exists before being born, it must exist at the time of manifesting to grow. If it exists in those places and times, it must be seen, but because it is not seen, and because producing it again is meaningless, it does not exist. Thus, if the self of the fruit that is going to be produced does not exist before it is born, then the thing manifests here, which is birth, so birth from another does not exist with its own nature. Then, if birth from another exists with its own nature, how can it be established that the fruit must exist before it is born? If these reasons are not established, then everything said by others is just empty words, so it must be established. Although it does not appear in the Clear Words here, it has been said in the Introduction to the Middle Way, when refuting other-birth, so it should be supplemented. Therefore, as long as birth is accepted, it must be accepted that the cessation of the cause and the manifestation of the fruit arising are simultaneous. This is not unreasonable for mere birth and the nominal acceptance of birth, but it is contradictory for ultimate truth and birth in its own characteristics, because in the former, although the actions of arising and ceasing of cause and effect are simultaneous, the two do not necessarily have to be simultaneous, while in the latter, if the actions are simultaneous, the cause and effect must also be simultaneous. Thus, the action of the fruit arising must depend on the agent of "this birth," such as the sprout, so it is the support and the supported. If the support and the supported are established in ultimate truth, then changing nature is unreasonable, so at any time the action must have a support, therefore the sprout, etc., must also have the sprout as the support of the action of birth at the time of manifesting to grow, therefore cause and effect become simultaneous, and it is also harmed by the previous two reasons, so it is unreasonable to exist at that time. For nominal birth, once it becomes a support and a supported, it does not need to be so at all times, so it is not the same. The Introduction to the Middle Way says: "This birth has no maker, nor is it of the nature of reason." And, in this same treatise, it also says: "If things do not..."