Tibetan
་ཡིན་པས། རྟགས་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་དང་འགལ་བར་དོགས་པ་ཡང་མེད་དོ། །དེས་ན་སྐྱོན་དང་པོ་གཉིས་མེད་དོ། །བཟློག་པའི་དོན་ཁས་བླངས་པ་ལ་སྐྱོན་བརྗོད་པ་མི་འཇུག་པ་ནི་ཐམ་བ་བཟློག་པའི་དོན་དང་ཡང་ཕ་རོལ་པོ་འབྲེལ་གྱི་ཁོ་བོ་ཅག་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་རང་ལ་དམ་བཅའ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདི་ནི་དབུ་མ་པས་འཕངས་པའི་ཐལ་བ་ཐམས་ཅད་མིན་གྱི་སྔར་འཕངས་པའི་བདག་སྐྱེ་འགོག་པའི་ཐལ་བའོ། །དེའི་ཐལ་ཆོས་ནི་སྐྱེ་བ་དོན་དང་ཐུག་མེད་དུ་ཐལ་བ་ཙམ་མིན་གྱི་སླར་ཡང་སྐྱེ་བ་དོན་དང་ཐུག་མེད་ཡིན་ལ་ཐལ་ཆས་དེ་བཟློག་པའི་དོན་སླར་ཡང་སྐྱེ་བ་དོན་དང་ཐུག་བཅས་ནི་གྲགས་ཅན་ཁ་ན་འདོད་ཀྱི་རང་ལ་དེའི་ཁས་ལེན་མེད་པས་དེ་ཁས་བླངས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་གྲུབ་མཐའ་དང་འགལ་བ་ག་ལ་ཡོད། དེས་ན་གཞུང་འདིས་དབུམ་པས་ཐལ་བ་འཕངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བཟློག་པ་ཕ་རོལ་པོས་ཁས་ལེན་གྱི་རང་གིས་ཁས་མི་ལེན་པ་དང་སྤྱིར་དམ་བཅའ་མེད་པར་བསྟན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱི་ཡང་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་ཅེས་ཡང་གི་སྒྲ་སྨོས་ལ་དེའི་དོན་ནི་མྱུ་གུ་རྒྱུ་དུས་ན་རང་གི་བདག་ཉིད་ཐོབ་ཟིན་པའི་འོག་ཏུ་སྐྱེ་བར་འདོད་པས་དེ་མེད་ཅེས་པའི་དོན་ནོ། །ཚིག་གསལ་ལས་ཀྱང་ཡང་གི་སྒྲ་སྨོས་ལ་འཇུག་པ་ལས་ཀྱང་སྐྱེས་ཟིན་སླར་ཡང་སྐྱེ་བར་ཡོངས་སུ་རྟོག་པར་འགྱུར་ན་ནི། ཞེས་གསུངས་པས་ཡོད་པ་དང་སླར་ཡང་སྐྱེ་བ་གཉིས་འགལ་གྱི་ཡོད་པ་དང་སྐྱེ་བ་མི་འགལ་ལོ། །ཡོད་པ་དང་སྐྱེ་བ་ཐུག་བཅས་ཀྱང་དེ་དང་ འདྲའོ། །ཟླ་བས་ཐལ་བ་བཟློག་པའི་དོན་དང་རང་མ་འབྲེལ་བར་བསྟན་བ་འདིས་ནི་ལེགས་ལྡན་གྱིས་ཀྱང༌། སླར་ཡང་སྐྱེ་བ་དོན་དང་ཐུག་མེད་དུ་ཐལ་བ་འཕངས་བ་མ་དགོངས་པར་སྤྱིར་སྐྱེ་བ་དོན་དང་ཐུག་མེད་དུ་འཕངས་པར་བཟུང་ནས་བཟློག་དོན་ཁས་ལེན་དགོས་ཞེས་སྨྲས་པར་བསྟན་ཏོ། །གལ་ཏེ་གཞན་མི་འདོད་པའི་ཐལ་བ་འཕགས་ན་ཐལ་ཆོས་བཟློག་པའི་དོན་འཕེན་མཁན་གྱིས་ངེས་པར་ཁས་བླང་དགོས་བས་ཐལ་ཆོས་བཟློག་པའི་དོན་ཁས་ལེན་པ་མེད་པ་མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན། རང་བཞིན་མེད་པར་སྨྲ་བས་རང་བཞིན་དང་བཅས་པར་སྨྲ་བ་ལ་ཐལ་བ་སྒྲུབ་པ་ན་ཐལ་བ་ལས་བཟློག་པས་དོན་ཅན་དུ་ཐལ་བར་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ། ཞེས་པ་ཡང་ཐལ་བ་སྤྱི་མིན་གྱི་བདག་སྐྱེ་འགོག་པའི་ཐལ་བ་གཉིས་སོ། །ཐལ་བ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་མི་འདོད་པ་སྒྲུབ་པ་ན་འཕེན་མཁན་གྱིས་བཟློག་དོན་ངེས་པར་ཁས་བླང་མི་དགོས་ཏེ་སྒྲས་དོན་སྟོན་པ་ནི་སྨྲ་བ་པོ་རང་དབང་མེད་པར་མི་བྱེད་ཀྱི་སྨྲ་པ་པོའི་བརྗོད་འདོ
Chinese
因此，对于成立的宗（rTags grub pa），也不用怀疑与所立相违。因此，前两个过失是没有的。对于承诺反驳之义，不容许责难，因为反驳之义也与对方相关，而我们并非如此，因为自己没有承诺。这样说，这并非是中观派所抛出的所有极端，而是先前抛出的遮止自生的极端。其极端的法相并非仅仅是生与义不相干，而是再次生与义不相干，而反驳那个极端的意义，再次生与义相关，这是著名的其他人所希望的，而自己并没有那个承诺，因此以承诺那个为理由，怎么会与宗义相违呢？因此，此论典并非显示中观派所抛出的所有极端的反驳是对方承诺而自己不承诺，以及一般没有承诺。佛护的“也”字，说生无义，其意义是，幼芽在因位时，认为已经获得了自己的体性之后才产生，所以说没有那个。在《明句论》中也说了“也”字，在《入中论》中也说“如果已经生起，再次被完全认为是生起的话，那么”。因此，有和再次生起是相违的，有和生起是不相违的。有和生起相关也与此相同。月称显示极端反驳之义与自己无关，这也被善护认为，没有考虑到抛出再次生与义不相干的极端，而认为一般抛出了生与义不相干，因此说必须承诺反驳之义。如果抛出他人不希望的极端，那么抛出者必须承诺极端法相的反驳之义，因此不承诺极端法相的反驳之义是不合理的，如果这样说，那么说无自性者在对说有自性者成立极端时，怎么会成为从极端反驳而有意义的极端呢？这也不是一般的极端，而是遮止自生的两个极端。以那两个极端成立不希望的，那么抛出者不必一定承诺反驳之义，因为语词显示意义并非不由自主，而是说话者的意乐。
English
Therefore, there is no doubt that the established sign (rTags grub pa) contradicts what is being established. Therefore, the first two faults are absent. It is not permissible to criticize the acceptance of the meaning of refutation, because the meaning of refutation is also related to the other party, but we are not, because we have no commitment ourselves. Thus it is said, this is not all the extremes thrown by the Madhyamikas, but the extreme of preventing self-origination thrown earlier. The extreme dharma is not only that birth and meaning are irrelevant, but that birth and meaning are again irrelevant, and the meaning of refuting that extreme, again birth and meaning are relevant, which is what the famous others want, but they themselves do not have that commitment, so how can it contradict the tenets because of the reason for committing to that? Therefore, this treatise does not show that the refutation of all the extremes thrown by the Madhyamikas is that the other party commits and oneself does not commit, and that there is generally no commitment. Buddhapalita's word "also" says that birth is meaningless, and its meaning is that when the sprout is in the causal stage, it is thought to be born after it has already obtained its own nature, so it is said that there is no such thing. In the Commentary on the Clear Words, the word "also" is also said, and in the Introduction, it is also said, "If it has already arisen, and is again completely thought to arise, then." Therefore, being and arising again are contradictory, and being and arising are not contradictory. Being and arising together are also the same. Candrakirti showed that the meaning of extreme refutation is not related to himself, which was also considered by Lekden, without considering the extreme of throwing again birth and meaning irrelevant, but thinking that generally birth and meaning irrelevant were thrown, so he said that the meaning of refutation must be committed to. If an extreme that others do not want is thrown, then the thrower must commit to the refutation of the extreme dharma, so it is unreasonable not to commit to the refutation of the extreme dharma, if you say so, then when the one who says no self-nature establishes an extreme to the one who says self-nature, how can it become an extreme that is meaningful from extreme refutation? This is not a general extreme, but two extremes that prevent self-origination. By establishing what is not wanted with those two extremes, the thrower does not necessarily have to commit to the meaning of refutation, because the word shows the meaning not involuntarily, but the intention of the speaker.
Tibetan
ད་ཀྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་ཐལ་བ་འཕེན་པ་པོས་ཀྱང་སླར་ཡང་སྐྱེ་བ་དོན་བཅས་དང་ཐུག་བཅས་དགག་པ་ཙམ་ཞིག་འདོད་ནས་འཕངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་གྲངས་ཅན་གྱིས་སྔར་ཡོད་རྐྱེན་གྱིས་གསལ་བར་བྱས་པ་ཙམ་ཞིག་སྐྱེ་བའི་དོན་དུ་བསྟན་པར་འདོད་ནས་མྱུ་གུ་སྐྱེའོ་ཞེས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་མྱུ་གུ་སྐྱེ་ཞེས་བའི་དོན་ཡང་དེ་ཙམ་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ནུས་པ་ཡོད་ན་ཞེས་གསུངས་ཏེ་སྔ་མ་དེ་སྟོན་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པ་དང་བརྗོད་འདོད་གཉིས་ཚོགས་པ་དགོས་པས་སྐྱོན་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐལ་བ་སྒྲུབ་པ་ནི་གཞན་གྱི་དམ་ བཅའ་བ་འགོག་པ་ཙམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐལ་བ་ལས་བཟློག་པའི་དོན་དུ་འགྱུར་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། སྔར་བཤད་པའི་ཐལ་བ་དེས་ཐལ་ཆོས་བཟློག་པའི་དོན་སླར་ཡང་སྐྱེ་བ་དོན་དང་ཐུག་བཅས་ཀྱི་རྟགས་ཀྱིས་བདག་སྐྱེ་མེད་པ་མི་སྒྲུབ་ཀྱང་དགོས་པ་མེད་པ་མིན་ཏེ། གྲངས་ཅན་མི་འདོད་པའི་སྐྱེ་བ་དོན་དང་ཐུག་མེད་བསྒྲུབས་པས་གྲངས་ཅན་གྱིས་དམ་བཅས་པའི་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་རྣམ་པར་བཅད་པ་ཙམ་ཞིག་སྒྲུབ་པའི་དགོས་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །མྱུ་གུ་ལ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ཡོད་པ་ཁས་ལེན་པ་ན་ས་བོན་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་ཐལ་བ་འཕེན་པ་ལྟ་བུ་ལ་ནི་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་མྱུ་གུ་ལ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་མེད་དོ་ཞེས་ཐལ་ཆོས་བཟློག་པ་རྟགས་སུ་བྱས་ནས་ཐལ་རྟགས་བཟློག་པའི་དམ་བཅའ་སྒྲུབ་པ་ཤིན་ཏུ་མང་ངོ། །དེ་ལ་ཡང་གཞན་གྱིས་དམ་བཅས་པའི་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པ་རྣམ་པར་བཅད་པ་ཙམ་ཞིག་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་གཞན་མི་སྒྲུག་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་འདྲའོ། །དེ་ནི་བཟློག་པ་འཕངས་པ་ཡིན་ཀྱང་བཟློག་པ་རང་རྒྱུད་འཕངས་པ་མིན་ཞིང་ཐལ་བ་ལ་ཡང་བཟློག་པ་འཕེན་པ་དང་མི་འཕེན་པ་གཉིས་ཡོད་དོ། །དེས་ན་རང་ལུགས་སྒྲུབ་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་ཁས་ལེན་ཀྱང་རང་རྒྱུད་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་ཁས་ལེན་པ་མིན་ནོ། །འོ་ན་རང་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ཤེས་རབ་སྒྲོན་མར་གཞན་གྱི་སྐྱོན་བརྗོད་གཅིག་གི་སྐབས་སུ་རང་ དབང་དུ་བྱས་ནས་དེ་སྐད་བརྗོད་དམ་སུན་འབྱིན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཡིན་ཞེས་ཅོག་རོས་བསྒྱུར་བས་རང་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་ནི་རང་དབང་གི་དོན་ནོ། །དེ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པ་སྒྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རྒོལ་ལ་ནི་ཚད་མར་གང་ལ་སོང་བའི་སོང་ཚུལ་བལྟས་པ་ན་ཚད་མར་སོང་ས་ཐམས་
Chinese
并且由于施设反驳者也仅仅是想否定再次产生有作用和有接触的（事物）而施设反驳的缘故。那么，数论派认为先前存在仅仅是被因缘显现作为产生的意义而宣说，因此说“苗芽产生”，那么“苗芽产生”的意义也仅仅是那样吗？如果这样问，回答说“如果具有能力”，意思是说需要具有显示前者的能力和想要表达的意愿二者聚合，因此没有过失。因此，施设反驳仅仅是具有遮止他人承诺的结果，因此不存在从反驳中转变为其他意义的情况，这样说的是：先前所说的反驳，以反驳反体的意义，再次以产生有作用和有接触的因相，虽然不能成立我无生，但并非没有必要，因为成立了数论派不承认的产生无作用和无接触，因此具有仅仅成立了断除数论派所承诺的从我产生的作用。如同施设这样的反驳：如果承认苗芽具有以自性成立的自性，就不会成为依赖种子而产生，因为是以自性存在的缘故。因此，以依赖而产生的缘故，苗芽不具有以自性成立的自性，这样以反驳反体作为因相，成立反驳因相的反驳承诺的情况非常多。对此，也仅仅是断除他人所承诺的以自性存在，而不成立其他法，这在所有情况中都是相同的。这是施设反驳，但不是施设反驳自续，并且反驳也有施设反驳和不施设反驳两种情况。因此，虽然承认成立自宗的所立和能立，但不承认自续的所立和能立。那么，自续的意义是什么呢？在《般若灯论》中，在他人指责过失的一个章节中，觉热翻译为“自主地那样说，或者以驳斥的权力而说”，因此自续的意义是自主的意义。这也是因为需要成立无自性，所以观察对于论敌来说，成为量的方式，所有成为量的地方
English
And because the one who casts the refutation also only wants to negate the re-arising of things with purpose and contact, that is why the refutation is cast. So, if the Samkhya school thinks that what existed before is merely manifested by conditions as the meaning of arising, and therefore says "the sprout arises," then is the meaning of "the sprout arises" only that? If asked in this way, the answer is "if it has the ability," meaning that it needs to have the ability to show the former and the desire to express it, so there is no fault. Therefore, establishing a refutation is only the result of preventing others' commitments, so there is no change from the refutation to another meaning, it is said that: The refutation mentioned earlier, with the meaning of refuting the opposite, again with the sign of arising with purpose and contact, although it cannot establish that I am unborn, it is not unnecessary, because it establishes the arising without purpose and contact that the Samkhya school does not admit, so it has the necessity of only establishing the severance of the arising from the self that the Samkhya school has committed to. It is like casting such a refutation: If it is admitted that the sprout has a nature established by its own essence, it will not become dependent on the seed to arise, because it exists by its own essence. Therefore, because it arises dependently, the sprout does not have a nature established by its own essence, so there are very many cases where the refutation of the opposite is taken as a sign to establish the refutation of the refutation sign. In this regard, it only cuts off what others have committed to as existing by its own essence, and does not establish other dharmas, which is the same in all cases. This is casting a refutation, but it is not casting a refutation of self-nature, and there are two types of refutation: casting a refutation and not casting a refutation. Therefore, although one admits the established and the establisher of establishing one's own system, one does not admit the established and the establisher of self-nature. So, what is the meaning of self-nature? In the Prajnaloka, in a chapter where others point out faults, Jowo translated it as "saying that independently, or saying it with the power of refutation," so the meaning of self-nature is the meaning of independence. This is also because it is necessary to establish non-self-nature, so when observing the way in which it becomes a valid means for the opponent, all the places where it becomes a valid means.